پایگاه خبری پیام آفتاب - آخرين عناوين اسناد :: نسخه کامل http://www.payam-aftab.com/fa/Afghanistanology/Documents Fri, 25 Sep 2020 20:44:05 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal2/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری پیام آفتاب http://www.payam-aftab.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری پیام آفتاب آزاد است. Fri, 25 Sep 2020 20:44:05 GMT اسناد 60 قطعنامه لویه جرگه مشورتی صلح - اسد ۱۳۹۹ http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/93704/قطعنامه-لویه-جرگه-مشورتی-صلح-اسد-۱۳۹۹ قطع‌نامه لویه‌جرگه مشورتی صلح ۱. اعضای لویه‌جرگه از روند صلح برای رسیدن به صلح پایدار و باعزت که منجر به امنیت و ثبات در کشور شود، استقبال می‌کند. ۲. جرگه به مقصد رفع موانع جهت آغاز مذاکرات صلح، قطع خون‌ریزی و رعایت مصلحت و خیر عام، رهایی تعداد چهارصد نفر زندانیان مورد نظر طالبان را تأیید می‌کند. ۳. در صورتی که در بین این زندانیان اتباع خارجی وجود داشته باشند، لازم است با اخذ ضمانت معتبر از کشورهای مربوطه‌شان به آنان تسلیم شود. ۴. اطمینان حاصل شود تا در صورت رهایی این زندانیان، مذاکرات مستقیم بدون هیچ‌گونه بهانه‌ای به صورت فوری آغاز شود. ۵. جرگه خواستار جدی تأمین آتش‌بس دوامدار در کشور بوده و از جامعه جهانی به رهبری ایالات متحده آمریکا می‌خواهد تا در این زمینه به تعهدات خویش به مردم افغانستان عمل کند. ۶. برای ملت و دولت جمهوری اسلامی افغانستان اطمینان داده شود تا زندانیان که رهای می‌شوند، دوباره به جبهات جنگ برنگشته و از فعالیت‌های آنان نظارت به عمل آید. ۷. با توجه به این‌که دولت به رهایی زندانیان طالب اقدام می‌کند، جرگه از طالبان نیز می‌خواهد تا مکلفیت خود را در رهایی همه اسیران ملکی و نظامی دولت ادا و آنان را عاجل رها کند. ۸. حق‌العبدی آنانی که از جانب طالبانِ رها شده متضرر گردیده‌اند، در صورت مطالبه محفوظ می‌باشد. ۹. ما از جامعه جهانی تقاضا می‌کنیم تا از مداخلات کشورهایی که در بی‌ثباتی کشور به گونه مستقیم و غیرمستقیم دخیل می‌باشند یا از گروه‌های تروریستی حمایت می‌کنند، جلوگیری کند. ۱۰. در حالی‌که تلاش‌های صلح جریان دارد، اعضای این لویه‌جرگه از دولت و طالبان می‌خواهند تا خشونت‌های مسلحانه را قطع نموده و همه اختلاف‌ها را از راه گفت‌وگو حل‌وفصل کنند. ملت افغانستان در مورد طرفی که به ادامه خشونت پافشاری کند، تصمیم قاطع خواهد گرفت. ۱۱. ارزش‌های اسلامی، نقش علما، نهادهای اساسی دولتی، مردم‌سالاری و دست‌آوردهای مردم افغانستان در طول دو دهه گذشته باید حفظ و تقویت شود. ۱۲. در مذاکرات صلح اصل مردم‌سالاری و جمهوریت و حقوق اساسی شهروندان کشور، به خصوص جایگاه سیاسی و حقوقی زنان و اقلیت‌های قومی و مذهبی که در فصل دوم قانون اساسی و مواد دیگر آن تسجیل شده، نباید به هیچ صورت آسیب ببیند. ۱۳. اعضای لویه‌جرگه مشورتی صلح تأکید می‌کنند که زنان کشور به حیث نیمی از پیکر جامعه باید از جایگاه حقوقی و سیاست برخوردار بوده و در همه مراحل روند صلح نقش و مشارکت سازنده داشته باشند. ۱۴. اعضای لویه‌جرگه مشورتی به این عقیده‌اند که قانون اساسی وثیقه ملی است که باید حفظ شود، اما حسب ضرورت، تعدیل قانون اساسی مطابق میکانیزم پیش‌بینی شده و در خود آن امکان‌پذیر می‌باشد. ۱۵. اعضای لویه‌جرگه پیشنهاد می‌کند تا در قسمت تشکیل شورای عالی مصالحه ملی، اصل مشارکت ملی رعایت و در ترکیب آن شخصیت‌های ملی، رهبران سیاسی، علمای کرام، بزرگان قومی، زنان، جوانان و سایر قشرها جامعه شامل گردیدند. برای هرچه بیش‌تر مردمی ساختن روند صلح، فعالیت‌های آن باید به ولایت‌های کشور نیز گسترش داده شود. ۱۶. جرگه تأکید بر شفافیت روند صلح دارد و توقع دارد تا شورای عالی مصالحه ملی و تیم مذاکره‌کننده از انکشاف‌ها در این روند عندالموقع به مردم افغانستان ارایه کنند. ۱۷. نیروهای امنیتی و دفاعی کشور به حیث حافظین حاکمیت ملی و تمامیت ارضی باید حمایت و توقیت بیش‌تر شود. در عین زمان، به ورثه شهدای نیروهای امنیتی و قربانیان حوادث تروریستی رسیده‌گی بهتر شود. ۱۸. جرگه تأکید می‌کند تا در جریان مذاکره با طالبان روی میکانیزم واضح که سبب نظم اجتماعی، امنیت تأسیسات و زیربناها و ثبات در کشور می‌شود، تفاهم صورت گیرد تا نگرانی‌های مردم رفع شود. ۱۹. به منظور ارج‌گذاری به نیروهای امینتی که مایه افتخار ملت می‌باشند، پیشنهاد می‌شود تا دولت در مورد عفو میعاد باقی‌مانده حبس آن عده منسوبین قوای امنیتی و دفاعی کشور به جرایم تحت حیطه صلاحیت مقام ریاست جمهوری می‌باشد، به استثنای جرم خیانت به وطن، مورد عفو قرار گیرند. برعلاه کسانی که صرف به اتهام ارتباط به طالبان محکوم گردیده باشند، شامل فرمان عفو گردند. ۲۰. دولت جمهوری اسلامی افغانستان موظف است تا رهنمایی‌های مشخص را در روشنایی منافع ملی ارایه و برای بهبود و تقویت بیش‌تر هیئت مذاکره‌کننده اقدامات لازم را روی دست گیرد و حضور زنان در همه مراحل روند صلح تقویت شود. ۲۱. جرگه تأکید می‌کند تا شرایط لازم برای مذاکرات جمهوری اسلامی افغانستان با طالبان در داخل کشور مساعد گردد، زیرا هر دو طرف شهروندان کشور هستند. در غیر آن، در کشور ثابت بی‌طرف برگزار شود. مذاکرات باید مستمر و دوام‌دار بوده و نباید به هیچ دلیل این روند متوقف شود. ۲۲. اعضای جرگه از همکاری و حمایت‌های جامعه بین‌المللی به‌ویژه ایالات متحده آمریکا سپاس‌گذاری می‌کند. در عین حال اعضای جرگه از کشورها و نهادهای بین‌المللی تقاضامندند تا به تعهدات خویش عمل کرده و در جریان مذاکرات و بعد از رسیدن به توافق صلح هم‌چنان به کمک‌ها و حمایت‌های خویش ادامه دهند. ۲۳. از کشورها و سازمان کنفرانس اسلامی به خصوص از همسایه‌گان افغانستان تقاضامندیم تا به مردم ما در رسیدن به صلح و ثبات دایمی کمک نماینده و دَین اسلامی خویش را در برابر قربانی‌های بی‌شایبه ملت مجاهدپرور افغانستان ادا کنند. ۲۴. اعضای لویه‌جرگه آماده‌گی کامل خود را برای رایه مشوره‌ها و همکاری‌های لازم در طول روند صلح اعلام می‌دارند و دولت برای اطمینان از تداوم بحث صلح که از اولویت‌های آن می‌باشد، از مشوره‌ها و ظرفیت‌های اعضای لویه‌جرکه استفاده بهینه کند. ۲۵. از آنجایی که اعضای لویه‌جرگه در کمیته‌های کاری پیشنهادهای مسخص و تفصیلی را در موارد مختلف ارایه کرده که برای اقدامات آینده دولت مفید است. این پیشنهادها بحث ضمیمه این قطع‌نامه به مقام محترم ریاست جمهوری ارسال تا در این مورد به نهادهای مربوطه هدایت داده شود. این قطع‌نامه شامل مقدمه و ۲۵ بند می‌باشد که توسط اعضای لویه‌جرگه مشورتی صلح به تاریخ ۱۹ اسد ۱۳۹۹ صادر شد. ]]> اسناد Sun, 09 Aug 2020 11:51:51 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/93704/قطعنامه-لویه-جرگه-مشورتی-صلح-اسد-۱۳۹۹ متن کامل بیانیه وزارت خارجه آمریکا در اعتراض به عدم توافق اشرف غنی و عبدالله - ۵ حمل/فروردین ۱۳۹۹ http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/92325/متن-کامل-بیانیه-وزارت-خارجه-آمریکا-اعتراض-عدم-توافق-اشرف-غنی-عبدالله-۵-حمل-فروردین-۱۳۹۹ پس از مأموریت ناکام وزیر خارجه آمریکا به کابل (۴ حمل/فروردین ۱۳۹۹) برای میانجیگری بین محمد اشرف غنی و عبدالله عبدالله رقیب، وزارت خارجه آمریکا با انتشار بیانیه‌ای اعتراضی اعلام کرد که چنانچه غنی و عبدالله نتوانند یک دولت فراگیر شکل دهند کمک‌های آمریکا به افغانستان کاهش خواهد یافت. متن کامل این بیانیه در ادامه می‌آید. *** ​ایالات متحده آمریکا از نحوه برخورد رهبران افغانستان رضایت ندارد ایالات متحده به همکاری خود با جمهوری اسلامی افغانستان و مردم افغانستان افتخار می‌کند و آنچه را که افغانستان از سال ۲۰۰۱ بدست آورده‌است، تحسین می‌کند. ما بخصوص در پاسخ به تهدیدات بین‌المللی و تأمین صلح و امنیت از سال ۲۰۰۱م. با نیروهای امنیتی افغانستان پیوند عمیقی برقرار کرده‌ایم و در این راستا دارای قربانی مشترک می‌باشیم. با تأکید بر اولویت ملی ایالات متحده که ایالات متحده برای کمک به ایجاد یک توافق سیاسی برای خاتمهٔ جنگ چهل سالهٔ ویرانگر متعهد است، وزیر امور خارجه پمپئو امروز با یک پیام فوری به کابل آمد. او مستقیماً با رهبران این کشور صحبت کرد، تا بر ضرورت یک سازش به خاطر مردم افغانستان، بر آنها تأکید نماید. ایالات متحده عمیقاً ابراز تأسف می‌کند که رئیس‌جمهور افغانستان اشرف غنی و رئیس اسبق اجرایی عبدالله عبدالله به زیر خارجه آمریکا آقای پمپئو اطلاع داده‌اند که آنها نتوانسته‌اند، در مورد یک دولت فراگیر که بتواند چالش‌های حکومت، صلح و امنیت را برآورده سازد، توافق کنند و و رفاه شهروندان افغانستان را تأمین نمایند. ایالات متحده از آنها ناامید شده‌است و رفتار آنها برای افغانستان و منافع مشترک ما چه معنا دارد. شکست آنها به روابط آمریکا و افغانستان صدمه زده و متأسفانه باعث ناامیدی آن دسته از افغان‌ها، آمریکایی‌ها و شرکای ائتلاف می‌شوند که جان خود را در راستای ایجاد آیندهٔ جدید برای این کشور فدا کرده و امکانات مالی را مصرف کرده‌اند. از آنجایی که این شکست رهبری یک تهدید مستقیم برای منافع ملی ایالات متحده محسوب می‌شود، دولت ایالات متحده بلافاصله بازنگری در زمینهٔ همکاری خود را با افغانستان، آغاز خواهد کرد. از جملهٔ اقدامات دیگر، امروز ما اعلام می‌کنیم که مسئوولیت هزینه‌های خود را در افغانستان تنظیم کرده و بلافاصله یک میلیارد دالر کمک‌های سال روان را کاهش می‌دهیم. ما آماده هستیم تا در سال ۲۰۲۱ یک میلیارد دالر دیگری از میزان کمک‌های خود کاهش دهیم. ما همچنین برای شناسایی کاهش‌های اضافی، بررسی همه برنامه‌ها و پروژه‌های خود را آغاز خواهیم کرد و وعده‌های خود را برای کنفرانس‌های اهداء کننده آینده در افغانستان تجدید نظر خواهیم کرد. ما برای رهبری افغانستان روشن ساخته‌ایم که ما از عملیات امنیتی که دارای انگیزهٔ سیاسی باشد، پشتیبانی نمی‌کنیم و از رهبران سیاسی که دستور چنین عملیاتی را می‌دهند یا کسانی که از دولت موازی حمایت می‌کنند نیز، حمایت نمی‌کنیم. ایالات متحده همچنان متقاعد شده‌است که حل و فصل سیاسی تنها راه حل منازعه است. ما متذکر می‌شویم که رهبران افغانستان با تعهدات خود در اعلامیه مشترک به‌طور متناقض عمل می‌کنند، عمدتاً از ایجاد تیم ملی فراگیر برای مشارکت در مذاکرات بین الافغانی یا انجام اقدامات عملی برای تسهیل آزادی زندانیان از طرف هر دو طرف به عنوان یک اقدام اعتماد سازی، استفاده نمی‌کنند که منجر به یک توافق سیاسی و دستیابی به آتش‌بس دائمی و جامع می‌گردد. ما در حال عقب‌نشینی مبتنی بر شرایط نیروهای خود مطابق توافق ایالات متحده و طالبان، هستیم. اگر رهبران افغانستان تصمیم بگیرند که یک دولت فراگیر تشکیل دهند که بتواند امنیت را تأمین کند و در روند صلح مشارکت داشته باشد، ایالات متحده آماده گی دارد، تا از این تلاش‌ها پشتیبانی کند و بازنگری‌هایی را که از امروز آغاز شده، مورد تجدید نظر قرار دهد. ایالات متحده نه مشارکت خود را با افغانستان را رها می‌کند، نه به تعهد خود جهت حمایت از نیروهای امنیتی افغانستان پشت می‌کند، بلکه بازنگری در زمینهٔ کمک‌ها با توجه به اقدامات غیرمسئوولانه رهبران افغانستان صورت می‌گیرد. برای نشان دادن تعهد پایدار آمریکا در برابر مردم افغانستان، ایالات متحده ۱۵ میلیون دالر را در راستای مبارزه با ویروس کرونا در افغانستان کمک خواهد کرد. وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، ۲۴ مارس ۲۰۲۰ ]]> اسناد Sun, 29 Mar 2020 05:42:52 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/92325/متن-کامل-بیانیه-وزارت-خارجه-آمریکا-اعتراض-عدم-توافق-اشرف-غنی-عبدالله-۵-حمل-فروردین-۱۳۹۹ متن کامل «موافقت‌نامهٔ آوردن صلح به افغانستان» یا موافقت‌نامهٔ صلح آمریکا و طالبان http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/92203/متن-کامل-موافقت-نامه-آوردن-صلح-افغانستان-یا-آمریکا-طالبان توافقنامه صلح میان دولت ایالات متحده آمریکا و گروه طالبان در تاریخ ۱۰ حوت/اسفند ۱۳۹۸ توسط «زلمی خلیلزاد» نماینده ویژه وزارت امور خارجه آمریکا در امور صلح افغانستان و «ملا عبدالغنی برادر» معاون سیاسی گروه طالبان، در شهر دوحه پایتخت قطر به امضا رسید. در ادامه متن کامل این موافقتنامه می‌آید. موافقت‌نامهٔ آوردن صلح به افغانستان بین امارات اسلامی افغانستان که توسط ایالات متحده به‌عنوان یک دولت به رسمیت شناخته نمی‌شود و به نام طالبان شناخته می‌شود و ایالات متحده آمریکا ۲۹ فبروری ۲۰۲۰ مطابق با ۵ رجب ۱۴۴۱ هجری قمری و ۱۰ حوت ۱۳۹۸ هجری شمسی توافقنامه صلح آمریکا و طالبان متشکل از چهار بخش است: - تضمین‌ها و میکانیزم‌های اجرایی که از استفاده از خاک افغانستان توسط هرگونه گروه یا فرد علیه امنیت ایالات متحده و متحدان آن جلوگیری کند. - تضمین‌ها، میکانیزم‌های اجرایی و اعلام جدول زمانی برای خروج تمام نیروهای خارجی از افغانستان. - پس از اعلام تضمین‌ها برای خروج کامل نیروهای خارجی و جدول‌زمانی در حضور شاهدان بین‌المللی، و تضمین و اعلام این‌که از خاک افغانستان علیه امنیت ایالات متحده و متحدانش استفاده نخواهد شد، در حضور شاهدان بین‌المللی، امارت اسلامی طالبان که توسط ایالات متحده به‌عنوان یک دولت شناخته نمی‌شود و به‌نام طالبان معروف است/شناخته می‌شود مذاکرات بین‌الافغانی را با طرف‌های افغان در ۱۰ مارس ۲۰۲۰ مطابق ۱۵ رجب ۱۴۴۱ هجری قمری و ۲۰ حوت ۱۳۹۸ هجری شمسی شروع خواهد کرد. - آتش‌بس دائمی و جامع یک موضوع آجندای گفت‌وگو و مذاکرات بین‌الافغانی خواهد بود. شرکت‌کنندگان مذاکرات بین‌الافغانی در مورد تاریخ و چگونگی آتش‌بس دائمی و فراگیر، از جمله میکانیزم‌های اجرایی بحث خواهند کرد که همراه با تکمیل و توافق در مورد نقشه راه سیاسی آینده افغانستان اعلام خواهد شد. چهار بخش فوق با هم مرتبط و با هم وابسته هستند و هر یک مطابق جدول زمانی توافق‌شده و شرایط توافق‌شده تطبیق خواهد شد. توافق در مورد دو بخش اول راه را برای دو بخش آخر هموار می‌کند. در ذیل متن موافقت‌نامه برای تطبیق دو بخش اول است. هر دو طرف موافق هستند که این دو بخش با هم مرتبط و با هم وابسته می‌باشند. تعهدات امارت اسلامی افغانستان که توسط ایالات متحده به‌عنوان یک دولت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود، در چوکات این موافقت‌نامه در مناطق تحت کنترل‌شان تا زمان تشکیل حکومت اسلامی جدید پسا توافق افغانستان که طبق گفت‌وگو و مذاکرات بین‌الافغانی تعیین می‌شود، اجرا می‌شود. بخش اول ایالات متحده متعهد است که تمام نیروهای نظامی آمریکا، متحدان و شرکای ائتلافی، به‌شمول تمام کارمندان غیرنظامی و غیردیپلماتیک، پیمان‌کاران امنیتی خصوصی، مربیان، مشاوران و پرسنل خدمات حمایتی خود را در عرض ۱۴ ماه پس از اعلام این موافقت‌نامه خارج کند و اقدامات ذیل را در این زمینه روی دست خواهد گرفت. الف. ایالات متحده، متحدان آن و ائتلاف اقدامات زیر را در ۱۳۵ روز اول انجام خواهند داد: ۱) آن‌ها تعداد نیروهای آمریکایی در افغانستان را به ۸۶۰۰ [تن] کاهش خواهند داد و به همان تناسب تعداد نیروهای متحدان و نیروهای ائتلاف کاهش داده می‌شود. ۲) ایالات متحده، متحدان آن و ائتلاف تمام نیروهای خود را از ۵ پایگاه نظامی خارج خواهند کرد. ب. با توجه به تعهد و عمل امارت اسلامی طالبان - که توسط ایالات متحده به‌عنوان یک دولت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود - در بخش دوم این موافقت‌نامه، ایالات متحده، متحدان آن و ائتلاف این اقدامات را اجرا خواهند کرد: ایالات متحده، متحدان آن و ائتلاف، خروج کلیه نیروهای باقی‌مانده را از افغانستان طی ۹ ماه‌ونیم باقی مانده تکمیل خواهند کرد. ایالات متحده، متحدان آن و ائتلاف تمام نیروهای خود را از پایگاه‌های باقی‌مانده خارج خواهند کرد. ج. ایالات متحده متعهد است که با تمام طرف‌های ذیربط فوراً کار در مورد آزادسازی هرچه زودتر اسیران جنگی و سیاسی را به‌عنوان یک اقدام اعتمادسازی شروع کند. تا ۵ هزار زندانی امارت اسلامی طالبان - که توسط ایالات متحده به‌عنوان یک دولت به رسمیت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود - و تا ۱ هزار زندانی طرف دیگر تا ۱۰ مارچ ۲۰۲۰، روز اول مذاکرات بین‌الافغانی که مطابق است به ۱۵ رجب ۱۴۴۱ هجری قمری و ۲۰ حوت ۱۳۹۸ هجری خورشیدی آزاد خواهند شد. طرف‌های ذیربط هدف دارند که تمام زندانیان باقی‌مانده را طی سه ماه بعدی آزاد کنند. ایالات متحده به تکمیل این هدف متعهد است. امارت اسلامی افغانستان - که توسط ایالات متحده به‌عنوان یک دولت به رسمیت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود - متعهد است که زندانیان آزادشده‌اش به مسئولیت‌های ذکرشده در این موافقت‌نامه متعهد باشند تا تهدیدی از جانب آن‌ها متوجه امنیت ایالات‌متحده و متحدانش نباشد. د. با شروع مذاکرات بین‌الافغانی، ایالات متحده بازنگری اداری خود را در مورد تحریم‌های فعلی آمریکا و لیست پاداش‌ها علیه اعضای امارات اسلامی افغانستان - که توسط ایالات متحده به‌عنوان یک دولت به رسمیت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود - با هدف برداشتن این تحریم‌ها تا ۲۷ اوت ۲۰۲۰ که مطابق با ۸ محرم ۱۴۴۲ هجری قمری و ۶ سنبله ۱۳۹۹ هجری خورشیدی است، آغاز خواهد کرد. ه. با شروع مذاکرات بین‌الافغانی، ایالات متحده تعامل دیپلماتیک خود را با سایر اعضای شورای امنیت سازمان ملل و افغانستان برای حذف نام اعضای امارات اسلامی افغانستان - که توسط ایالات متحده به‌عنوان یک دولت به رسمیت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود - از لیست تحریم‌ها با هدف انجام آن تا تاریخ ۲۹ می سال ۲۰۲۰ که مطابق است با ۶ شوال ۱۴۴۱ هجری قمری و ۹ جوزا ۱۳۹۹ هجری خورشیدی، شروع خواهد کرد. و. ایالات متحده و متحدانش از تهدید یا استفاده از زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی افغانستان یا مداخله در امورد داخلی این کشور خودداری خواهند کرد. بخش دوم همراه با اعلام این موافقت‌نامه، امارت اسلامی طالبان - که توسط ایالات متحده به‌عنوان دولت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود - گام‌های زیر را برای جلوگیری استفاده هر گروه یا فرد از جمله القاعده از خاک افغانستان برای تهدید امنیت ایالات متحده و متحدانش، برخواهد داشت: ۱. امارت اسلامی افغانستان - که توسط ایالات متحده به‌عنوان دولت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود - به هیچ‌یک از اعضایش، سایر افراد و گروه‌ها از جمله القاعده اجازه نخواهد داد که از خاک افغانستان برای تهدید امنیت ایالات متحده و متحدانش استفاده کنند. ۲. امارت اسلامی طالبان - که توسط ایالات متحده به‌عنوان دولت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود - پیام واضحی خواهد داشت که آن‌هایی که برای امنیت ایالات متحده تهدید محسوب می‌شوند در افغانستان جای ندارند و به اعضای امارت اسلامی - که توسط ایالات متحده به‌عنوان دولت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود - هدایت خواهد داد که با گروه‌ها یا افرادی که امنیت ایالات متحده و متحدانش را تهدید می‌کنند، همکاری نکنند. ۳. امارت اسلامی افغانستان - که توسط ایالات متحده به‌عنوان دولت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود - هرگونه گروه یا فرد را از تهدید امنیت ایالات متحده و متحدانش ممانعت خواهد کرد، جلو سربازگیری، آموزش و تمویل آن‌ها را خواهد گرفت و و مطابق تعهداتش در این موافقت‌نامه از آن‌ها میزبانی نخواهد کرد. ۴. امارات اسلامی افغانستان - که توسط ایالات متحده به‌عنوان دولت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود - متعهد است که با کسانی که به دنبال پناهندگی یا اقامت در افغانستان هستند طبق قانون مهاجرت بین‌المللی و تعهداتش در این موافقت‌نامه عمل خواهد کرد تا از جانب چنین افراد تهدیدی متوجه امنیت ایالات متحده و متحدانش نباشد. ۵. امارت اسلامی افغانستان - که توسط ایالات متحده به‌عنوان دولت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود - برای کسانی که تهدیدی برای امنیت ایالات متحده و متحدانش محسوب شوند، ویزا، پاسپورت، مجوز سفر یا سایر اسناد قانونی را برای ورود آن‌ها به افغانستان فراهم نخواهد کرد. بخش سوم ۱. ایالات متحده خواستار به رسمیت شناختن و تأیید این موافقت‌نامه از جانب شورای امنیت سازمان ملل خواهد شد. ۲. ایالات متحده و امارت اسلامی افغانستان - که توسط ایالات متحده به‌عنوان دولت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود - به دنبال روابط مثبت با یکدیگر هستند و انتظار دارند که روابط بین ایالات متحده و حکومت اسلامی جدید پسا توافق که توسط مذاکرات بین‌الافغانی تعیین می‌شود، مثبت باشد. ۳. ایالات متحده به دنبال همکاری اقتصادی با حکومت اسلامی جدید پساتوافق که توسط مذاکرات بین‌الافغانی تعیین می‌شود، برای بازسازی [افغانستان] خواهد بود و در امور داخلی آن دخالت نخواهد کرد. به تاریخ ۲۹ فبروری ۲۰۲۰ که مطابق است با ۵ رجب ۱۴۴۱ هجری قمری و ۱۰ حوت ۱۳۹۸ هجری خورشیدی در دو نسخه به زبان پشتو، دری و انگلیسی که هر متن اعتبار یکسان دارد، در دوحهٔ قطر به امضا رسید. ]]> اسناد Thu, 05 Mar 2020 09:42:50 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/92203/متن-کامل-موافقت-نامه-آوردن-صلح-افغانستان-یا-آمریکا-طالبان متن کامل «​اعلامیهٔ مشترک افغانستان و آمریکا برای رسیدن به صلح در افغانستان» - ۱۰ حوت/اسفند ۱۳۹۹ http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/92172/متن-کامل-اعلامیه-مشترک-افغانستان-آمریکا-رسیدن-صلح-۱۰-حوت-اسفند-۱۳۹۹ «اعلامیهٔ مشترک جمهوری اسلامی افغانستان و ایالات متحده آمریکا برای رسیدن به صلح در افغانستان» در تاریخ ۱۰ حوت/اسفند ۱۳۹۹ در کابل و همزمان با امضای توافقنامه صلح آمریکا و طالبان، توسط مقامات ارشد دو کشور، امضا شد. در ادامه متن کامل این اعلامیه آمده‌است. *** جمهوری اسلامی افغانستان بعنوان عضو سازمان ملل متحد که از جانبِ ایالات متحده آمریکا و جامعه جهانی براساس قوانین بین‌المللی منحیث یک دولت مستقل، شناخته می‌شود، و ایالات متحده آمریکا تعهد می‌نمایند تا در مساعی مشترک به یک توافقنامهٔ جامع و پایدار صلح دست یابند که منتج به پایان جنگ در افغانستان با تأمین منافع افغان‌ها گردد و به ثبات منطقوی و امنیت جهانی کمک نماید. این توافقنامه صلح جامع و پایدار شامل چهار بخش می‌گردد:  ۱. تضمین عدم استفاده از خاک افغانستان توسط افراد و گروه‌های تروریستی بین‌المللی علیه امنیت ایالات متحده آمریکا و متحدین آن.  ۲. جدول زمانی برای خروج تمام نیروهای آمریکایی و ائتلاف بین‌المللی از افغانستان.  ۳. توافق سیاسی که در نتیجه گفتگو و مذاکرات مستقیم میان هیئت مذاکره کننده همه شمول جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان بدست آید.  ۴. آتش‌بس جامع و دایمی. این چهار بخش باهم مرتبط و باهم وابسته اند. تلاش برای صلح پس از سالها جنگ انعکاس دهندهٔ هدف مشترک تمام طرف‌های ذیدخل که خواستار یک افغانستان مستقل و یکپارچه که با خود و همسایگانش در صلح باشد است. از سال ۲۰۰۱ م بدینسو، جمهوری اسلامی افغانستان و ایالات متحده بمنظور دفع خطرات علیه صلح و امنیت بین‌المللی و کمک افغانها در راستای ترسیم یک آیندهٔ مطمئن، دموکراتیک و موفق، همکاری مشترک داشته‌اند. هردو کشور به رابطه دیرینه و سرمایه‌گذاری شان برای ساختن نهادهای ضروری بمنظور ایجاد قواعد دموکراتیک، حفاظت و صیانت وحدت کشورو ارتقای پیشرفت‌های اقتصادی و سیاسی و حقوق اتباع متعهد می‌باشند. تعهدات مندرج در این اعلامیه بواسطهٔ همین دستاوردهای مشترک ممکن گشته‌اند. نیروهای امنیتی افغان و آمریکایی پیوند ویژه ای باهم دارند که در جریان سالها شجاعت و قربانی‌های عظیم استحکام یافته‌است. جمهوری اسلامی افغانستان و مردم افغانستان بر حمایت شان از صلح و خواست شان برای مذاکره بمنظور پایان جنگ مجدداً تأکید می‌کنند. جمهوری اسلامی افغانستان از دورهٔ کاهش خشونت استقبال نموده و از توافقنامه میان ایالات متحده و طالبان بعنوان یک گام مهمدر راستای پایان جنگ آگاه است. توافقنامه میان ایالات متحده و طالبان راه را برای مذاکرات مستقیم میان جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان بالای یک توافق سیاسی و آتش‌بس دائمی و جامع هموار می‌سازد. جمهوری اسلامی افغانستان یک بار دیگر آمادگی خویش را برای اشتراک در چنین مذاکرات و توافق روی آتش‌بس با طالبان اعلام می‌دارد. جمهوری اسلامی افغانستان تعهد خویش را برای جلوگیری استفاده از خاک افغانستان بمنظور تهدید علیه امنیت ایالات متحده، متحدین آن و سایر کشورها از سوی افراد و گروه‌های تروریستی بین‌المللی، بشمول القاعده و داعش- شاخه خراسان، تجدید می‌نماید. برای تسریع دستیابی به صلح، جمهوری اسلامی افغانستان از خروج مرحله وار نیروهای آمریکایی و ائتلاف بین‌المللی مشروط به اجرای تعهدات طالبان در چهارچوب توافقنامه میان ایالات متحده و طالبان و هر توافقنامه ای که در نتیجه مذاکرات مستقیم جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان به دست آید حمایت می‌نماید. بنابراین، جمهوری اسلامی افغانستان و ایالات متحده موارد ذیل را تعهد می‌نمایند: بخش اول جمهوری اسلامی افغانستان و ایالات متحده اذعان می‌دارند که القاعده، داعش-شاخه خراسان، و سایر افراد و گروه‌های تروریستی بین‌المللی به استفاده از خاک افغانستان برای جلب و جذب اعضا، جمع‌آوری وجوه، آموزش منسوبین خویش، و پلانگذاری و کوشش برای انجام حملاتی که امنیت ایالات متحده، متحدین آن و افغانستان را تهدید می‌کند ادامه می‌دهند. بمنظور مقابله با خطر دوامدار تروریزم، جمهوری اسلامی افغانستان و ایالات متحده به برداشتن گام‌های ذیل بمنظور شکست القاعده، اعضای آن، و سایر افراد و گروه‌های تروریستی ادامه می‌دهند: ۱. جمهوری اسلامی افغانستان متعهد است که به عدم همکاری خود با گروه‌های تروریستی همچنان ادامه داده، از آنان میزبانی نکرده و به آنان اجازه نمی‌دهد تا در خاک افغانستان به جلب و جذب، آموزش، جمع‌آوری وجوه) بشمول جمع‌آوری پول از طریق تولید و قاچاق مواد مخدر (عبور از افغانستان و سوء استفاده از پاسپورت و اسناد مرتبط به سفر و سایر فعالیت‌های حمایوی، مبادرت ورزند. ۲. ایالات متحده تعهد می‌نماید که در تطابق با تعهدات موجود در چهارچوب توافقنامه‌های امنیتی بین دو کشور از نیروهای امنیتی و دفاعی و نهادهای حکومتی افغانستان حمایت نماید. این حمایت‌ها شامل ارتقای توانایی و ظرفیت نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان برای پیشگیری و دفع تهدیدات داخلی و بیرونی می‌شود. این تعهد شامل حمایت از قوای امنیتی و دفاعی افغانستان برای جلوگیری استفاده القاعده، داعش-شاخه خراسان، و سایر افراد و گروه‌های تروریستی بین‌المللی علیه ایالات متحده و متحدین آن، می‌باشد. ۳. ایالات متحده آمریکا بار دیگر بر آمادگی خویش برای ادامهٔ‌های عملیات نظامی در افغانستان با رضایت جمهوری اسلامی افغانستان بمنظور مختل ساختن و تضعیف تلاش‌های القاعده، داعش-شاخه خراسان و افراد و گروه‌های تروریستی بین‌المللی بخاطر حمله به ایالات متحده و متحدین آن تأکید می‌ورزد. این آمادگی در تطابق با تعهدات موجود در چهارچوب توافقنامه‌های امنیتی میان دو کشور بوده و با درک موجود مبنی بر اینکه هدف عملیات‌های مبارزه علیه تروریزم نیروهایامریکایی برای تکمیل و حمایت عملیات‌های نیروهای افغان بوده و با تمام احترام به حاکمیت ملی افغانستان و با درنظرداشت کامل امنیت مردم افغانستان و حفاظت از افراد ملکی، صورت می‌گیرد. ۴. ایالات متحده تعهد می‌نماید که گفتگو میان افغانستان و پاکستان به هدف حصول اطمینان از این که امنیت یکی از این دو کشور توسط فعالیت‌ها در خاک کشور مقابل تهدید نشود را تسهیل نماید. بخش دوم جمهوری اسلامی افغانستان و ایالات متحده آمریکا در مورد سطح حضور نیروهای ایالات متحده آمریکا و ائتلاف بین‌المللی در افغانستان و فعالیت‌های نظامی مورد نیاز برای عملی کردن تعهدات آینده دو جانب، بشمول حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی افغان مشورت‌های گسترده را انجام داده‌اند. جمهوری اسلامی افغانستان، ایالات متحده و ائتلاف بین‌المللی مشترکاً به این ارزیابی رسیده‌اند که، مشروط به اجرای تعهدات طالبان در چهارچوب توافقنامه میان ایالات متحده و طالبان، دیگر به سطح فعلی نیروها برای دستیابی به اهداف امنیتی ضرورت نیست. از سال ۲۰۱۴ م تاکنون، نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان رهبری امنیت کشور را بعهده داشته و به موثریت خویش افزوده‌اند. بنابر این، هر دو طرف تعهد می‌نمایند که اقدامات ذیل را روی دست گیرند: ۱. ایالات متحده آمریکا بعد از اعلان این اعلامیهٔ مشترک و توافق با طالبان در مدت) ۱۳۵ (روز شمار نیروهای نظامی اش را در افغانستان به) ۸۶۰۰ (تن تقلیل داده و دیگر تعهدات خویش را براساس توافقنامه میان آمریکا و طالبان عملی خواهد نمود. ایالات متحده همچنان با متحدین خویش و ائتلاف بین‌المللی همکاری خواهد کرد تا، مشروط به اجرای تعهدات طالبان براساس توافقنامه ایالات متحده و طالبان، شمار نیروهای شان را متناسباً در عین مدت کاهش دهند. ۲. در تطابق با ارزیابی و تشخیص مشترک از سوی ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی افغانستان، ایالات متحده، متحدینش و ائتلاف بین‌المللی بقیه نیروهای شان را در جریان) ۱۴ (ماه بعد از اعلان این اعلامیه مشترک و توافقنامه آمریکا و طالبان از افغانستان خارج نموده و تمام نیروهایش را از پایگاه‌های باقی مانده، مشروط به اجرای تعهدات طالبان در توافقنامه بین ایالات متحده و طالبان، از افغانستان خارج می‌کنند. ۳. ایالات متحده آمریکا مجدداً تعهد می‌کند که سالانه منابع مالی را برای حمایت از آموزش، تجهیز، ارائه مشورتها و پایداری نیروهای امنیتی و دفاعی افغان جستجو نماید تا افغانستان بتواند بصورت مستقلانه امنیت خویش را تأمین نموده و علیه تهدیدات داخلی و خارجی از خود دفاع کند. ۴. بمنظور ایجاد شرایط مناسب برای رسیدن به یک توافق سیاسی و دستیابی به آتش‌بس دائمی و پایدار، جمهوری اسلامی افغانستان در گفتگوها با نمایندگان طالبان بالای اقداماتی جهت اعتماد سازی اشتراک خواهد کرد که توسط ایالات متحده، تسهیل می‌گردد. این گفتگوها شامل تشخیص عملی بودن آغاز آزادسازی تعداد قابل توجه ای از زندانیان هر دو جانب می‌گردد. ایالات متحده و جمهوری اسلامی افغانستان از کمیته جهانی صلیب سرخ بمنظور حمایت از این گفتگوها درخواست کمک خواهد نمود. ۵. جمهوری اسلامی افغانستان تعهد می‌نماید که با آغاز مذاکرات مستقیم بین جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان طی اقدامات دیپلماتیک با اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد، نام‌های رهبران طالبان را از لست تعزیرات آن سازمان بیرون نماید. این اقدام الی ۲۹ ماه می سال ۲۰۲۰ م، که در هر صورت دیرتر از) ۳۰(روز بعد از نهایی سازی توافقنامهچهارچوبی و آتش‌بس دائمی و جامع نباشد، صورت می‌گیرد. بخش سوم ۱. ایالات متحده از شورای امنیت سازمان ملل متحد درخواست می‌نماید تا این توافقنامه و سایر اسناد مرتبط با آن را به رسمیت شناخته و تأیید نماید. ۲. ایالات متحده و جمهوری اسلامی افغانستان تعهد می‌نمایند تا روابط مثبت دوجانبهٔ شان را بشمول همکاری‌های اقتصادی برای بازسازی افغانستان ادامه دهند. ۳. ایالات متحده از تهدید و استعمال قوه علیه تمامیت ارضی و استقلال سیاسی افغانستان و مداخله در امور داخلی آن، خودداری می‌نماید. ۴. ایالات متحده به تلاش‌های خویش برای ایجاد اجماع منطقوی و بین‌المللی در حمایت از تلاش‌های موجود برای دستیابی به یک راه حل سیاسی برای منازعهٔ موردنظر در افغانستان، ادامه می‌دهد. ]]> اسناد Mon, 02 Mar 2020 08:57:41 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/92172/متن-کامل-اعلامیه-مشترک-افغانستان-آمریکا-رسیدن-صلح-۱۰-حوت-اسفند-۱۳۹۹ متن کامل سخنرانی رئیس‌جمهور غنی در مراسم ارسال نخستین محمولهٔ صادراتی افغانستان از طریق بندر چابهار به هند http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/89091/متن-کامل-سخنرانی-رئیس-جمهور-غنی-مراسم-ارسال-نخستین-محموله-صادراتی-افغانستان-طریق-بندر-چابهار-هند متن کامل سخنرانی جلالتمآب محمداشرف غنی رئیس‌جمهوری اسلامی افغانستان در جریان ارسال نخستین محمولهٔ صادراتی افغانستان از طریق بندر چابهار به هندوستان در تاریخ يکشنبه ۵ حوت ۱۳۹۷ در ادامه می آید. *** نیمروزیهای عزیز، خواهران و برادران گرامی، تمام هموطنان محترم، مشاورین محترم، اعضای محترم کابینه، جناب لوی‌درستیز صاحب، اعضای پارلمان، اعضای شورای ولایتی، سفرای محترم ایران، هندوستان و ترکیه و تمام حاضرین مجلس، السلام و علیکم و رحمت‌الله برکاته! وشهال هستن که په یک دگه تاریخین کاری آتگُن و آ هم چابهار بندر اِنت امروز ما نه تنها یک پروژه را استقبال می‌کنیم، یک تغییر دیدگاه و یک تغییر روایت را تمثیل می‌کنیم و عملی می‌سازیم. چند مثال این چیست؟ امروز صبح رئیس صاحب شورای ولایتی نیمروز، گفت که دیگر حرف از نیمروز محروم نمی‌زنیم، حرف از نیمروز زَرخیز می‌زنیم. این نیمروز، نیمروز هجده سال پیش نیست، این نیمروز، نیمروز چهار سال پیش نیست و دلیل تغییرش این است که دیدگاه حکومتداری و نوع ارتباط سکتور خصوصی با دولت و نوع ارتباط دولت با همسایه‌های ما، شرکای اقتصادی منطقوی ما بهصورت بنیادی تغییر کرده و نتیجه اش را به‌صورت محسوس مردم شریف نیمروز، خواهران و برادران ما می‌بینند. نیمروز امروز از یک ولایت محروم به یک ولایت کلیدی و به یکی از مراکز ثُقل اقتصادی و فرهنگی افغانستان دوباره بدل می‌شود، بیاد داشته باشید که اولین حامی شعر دری یعقوب لیث صفاری از سیستان بود و امروز احیای مجدد پوهنتون نیمروز را من به مردم نیمروز تبریک می‌گویم. دوم، راه ابریشم برای نسل‌های گذشته یک افسانه بود، یک‌وقت ما جزء یک تمدن بودیم، شهرهای ما مثل جواهر در یک گلوبند منطقوی باهم وصل بود، امروز شاهراه ابریشم ارتباط منطقوی افسانه نیست، یک حقیقت است، افغانستان کشور محاط به خشکه نیست، قلب آسیا است، به چهارراه آسیا بدل شده‌است. بنابراین، خاصتاً از دولتهای محترم ایران و هندوستان، سفرای محترم شان تشریف دارند و از دولت محترم ترکیه که سفیر محترم شان تشریف دارد و راه لاجورد باهمکاری این‌ها ایجاد شد، ابراز تشکر می‌کنم. سومین تغییر روایت در این‌است که امروز افغانستان از یک کشور واردکننده، در حال تغییر به یک کشور صادر کننده است و سکتور خصوصی افغانستان به جناب اجمل احمدی صاحب تبریک می‌گویم که بار اول صادرات افغانستان از یک میلیارد دالر تجاوز می‌کند. و هدفی که احمدی صاحب برای یک‌سال آینده تعیین کرده، این‌است که در یک سال صادرات افغانستان انشاءالله و تعالی به دو میلیارد بدل خواهد شد و این شروع کار است، تغییر این بالای زندگی ما دوامدار و پایدار است، هرچیزی که از افغانستان صادر می‌شود، صدها قریه افغانستان را، میلیون‌ها مردم ما را با جهان وصل می‌کند، زبان وصل، زبان اقتصادی است، از این تغییر روایت ما باید استقبال کنیم و برای جهان و برای خود به یک نتیجه برسیم که افغانستان امروز، افغانستان دیروز نیست. این ملکی که همیشه از فساد اداری از خشونت و از بی‌کفایتیاش صحبت می‌شد، امروز مرکز تحرک است و اگر مثال زنده می‌خواهید، ببینید که در معیارهای بانک جهانی، اولین مقام را در اصلاحات و در بخش سکتور خصوصی افغانستان بدست آورده و این را به تمام همکارا تبریک می‌گویم. پیام دوم من به سکتور خصوصی ما است. ډیره مننه جناب الکوزی صاحب. دری اصله دی، لمړی مشارکت. الاف صاحب، الکوزی صاحب، ټول محترم د خصوصی سکتور، بی د تاسی له مشارکت نه اقتصاد په پښو نه دریږی، نو د دی لپاره باید په واضح توګه پوه شو چی وده د اقتصاد د ټول ولس مشترک هدف او مشترک ارمان ده. پیسی غلا نه دی، سرمایه غلا نه ده، سرمایه د فکر، د عمل او خاصتاً د شفافیت له لاری نه راځی او دلته باید ذهنیت تغیر وکړی. این مملکتی که یک نابغهٔ اقتصادی خود را از مملکت به تبعید مجبور کرد، عبدالمجید خان زابلی امروز باید قهرمانان سکتور خصوصی خود را مثل قهرمانان سکتور امنیتی خود تجلیل کند. همان‌طور که بالای جناب لوی صاحب و جناب‌ترین صاحب و تمام اراکین سکتور امنیتی خود افتخار می‌کنیم و می‌خواهیم که در بخش اقتصادی مثال‌های واضح داشته باشیم و از این خاطر مدال عبدالمجید خان زابلی به زودترین فرصت ضرب می‌شود و به شخصیت‌های مبتکر سکتور خصوصی ما اهداء می‌شود. دوم، همکاری است، سکتور خصوصی از همه بهتر می‌داند که نقص‌اش در کجاست و فایده‌اش در کجاست، افغان را در تجارت کسی بازی داده نمی‌تواند! ما چهارهزارسال حداقل سابقهٔ تجارت داریم، اما تجارت ما را یک مانع عمده‌اش دولت‌داری ناقص بوده، از این جهت همکاری و هماهنگی مطلق ضرورت است. سکتور خصوصی و دولت باید به یک دیدگاه مشترک بیاییم تا نتیجهٔ این، تحول جامعهٔ ما باشد، امروز دیدید چند پروژه حیاتی را افتتاح کردیم و همهٔ آن از منابع داخلی ما بود، مردم پرسان می‌کردند که منابع داخلی این از کجا آمد؟  یک، عواید افغانستان را در چهارسال، ما نود فیصد زیادتر ساختیم، دوم در تدارکات ۱۸ میلیارد افغانی صرفه‌جویی شد، جناب یاری صاحب تهداب آن را مانده و جناب هوتکی صاحب و دیگر همکارها را تبریک می‌گویم و سوم، بار اول بود که ۹۲ فیصد بودجهٔ انکشافی افغانستان به مصرف رسید، هرکدام آن عامل تعهد است.  در این‌جا فرق دولت، سکتور خصوصی و ملت نیست، همهٔ ما یک راه داریم و یک هدف واضح و آن، خودکفایی است، هیچ کشوری دنیا از کمک خارجی غنی نشده، من را خوش‌بختانه خداوند (ج) یک نام خوب داده، بیایید که کشور را غنی بسازیم! پیام سوم ام به مردم شریف نیمروز است، شاهد یک تحول بزرگ هستیم، د یو لوی بدلون شاهدان یوو، اما تنها شاهد نه یاست، تاسی برخه اخیستی ده او نیمروزیان څه خصوصیت لری؟ نن په فضل د خدای د ۳۴ ولایاتو د افغانستان په نیمروزکی ټول افغانان په ډیر خواږه توګه ژوند کوی، ټول ځان نیمروزیان بولی او زرنج چی اتلس کاله مخکی یی نفوس اته زره وو، نن څو سوو زرو نه ډیرتر دی، دا ښیی چی نیمروز د افغانستان د ملی وحدت ممثل دی. امروز هرکسی که سرمایه دارد و ابتکار دارد، از نقاط مختلف افغانستان به نیمروز می‌آید، دشتهای نمیروز پس به دوران رستم بر می‌گردند، سبز می‌شود و کندوی منطقه می‌شوند. دوم، سکتور خصوصی یک تقاضا داشته، په سر او سترګو باندی. نیمروز له هغو دوو ولایاتو څخه دی چی ټول د وچ بندر ترتیبات، ما وزارت مالیی ته امر کړی او دا به په ژرترین فرصت باندی عملی کیږی، له سکنرو او دی نه نیولی، ډاکټر صیب قیومی ترتیبات نیولی دی، نن سفر کی دی. دا به په ژر ترینه توګه آماده کیږی، اما غوښتنه می بیا هم د نیمرزو له خصوصی سکتور نه دا ده چی تاسو هم راشئ، پانګه وکړئ. هر شی خو په دولت نه کیږی، زه خو ۳۴ ولایاتو د افغانستان ته مسوول یم. نیمرزو کی می ډیره پانګونه کړی او نتایج به یی ګورئ او انشالله نیمروزیان به په دی نورو ولایاتو کی هم پانګونه کوی. سوم، یکی از تقاضای مردم نیمروز و رنج شان این است که مردم، این‌ها را ولایت درجه سوم می‌گویند. من برای‌تان گفته بودم که برای من هیچ ولایت افغانستان درجه سوم نیست، اما از خاطری که تقاضای تان عملی شود، بیگ صاحب برای‌تان هدایت است که ترتیبات ولایت نیمروز را به ولایت درجه دوم شروع کنید. و در این بخش من خاصتاً می‌خواهم که از خواهران نیمروزی ابراز امتنان کنم، در جلسه ای‌که از خاطر جرگه، برای اولین جرگه سرتاسری ملی زنان افغانستان، چند روز بعد در کابل دایر می‌شود، سهم فعال‌تان، زبان رسای‌تان و نظریات بسیار مهم تان در قسمت صلح، هم برای بانوی اول کشور و هم برای من موجب افتخار بود. زنده باد زنان نیمرزو! حالا وقت این رسیده و جناب والی صاحب تبریک می‌گویم که یک طرح سرتاسری انکشاف نیمروز تهیه و عملی شود، عناصراش موجود است، همهٔ آن باید با یک طرح منسجم ییایند که ما بتوانیم همه را جمع کنیم.  نکتهٔ چهارم ام تشکری است. اول از همتای بسیار گرامی‌ام جلالت‌مآب روحانی صاحب و جلالت‌مآب مودی صاحب از صمیم قلب تشکری می‌کنم که با یک دیدگاه مشترک در قسمت چابهار به نتیجه رسیدیم و زمینهٔ این فراهم شد که به زودترین فرصت، بازهم از یک قرارداد، یک موافقه به عمل رفتیم. نکتهٔ کلیدی در این، این بود که ۱۸سال پیش زمینهٔ آن شروع شد که ایران در قسمت سرمایه‌گذاری بالای پُل ابریشم همراه ما کمک کرد و حکومت هندوستان دراین بخش، من خاصتاً می‌خواهم از قربانی‌های انجینرهای هندوستانی و کارگران هندوستانی که سرک دلارام – زرنج را با نهایت دقت و قربانی زیاد انجام دادند از دولت هند و سفیر صاحب محترم تشکری کنم. نکاتی را که جناب بهرامی صاحب گفتند، نکات کلیدی همکاری است، مناسبات دولت با دولت، منافع مشترک و استفاده از فرصت‌های مشترک است. به‌این اساس همکاری منطقوی نقشهٔ را تغییر می‌دهد، افغانستان ۱۷سال قبل تا چهارسال پیش به حیث یک جزیرهٔ دیده می‌شد که بدون ارتباط باشد. امروز موقعیت خود را قسمی‌که بارها خدمت تان ذکر کرده بودم، کلان‌ترین سرمایهٔ ما، موقعیت ما است و موقعیت ما به‌یک فرصت بزرگ بدل می‌شود و از همکاریهای ایران و هندوستان تشکر می‌کنیم. همچنین از همکاری‌های ترکیه که در قسمت راه لاجورد همراه ما همکار شدند و من درعین حال می‌خواهم از همکاری ایالت متحدهٔ آمریکا تشکر کنم که نظریات ما را در قسمت استثنا از تحریم پذیرفتند، چون این یک اصل ارتباط منطقوی و همکاری‌است و این موجب استقبال ما است. درچهارچوب آخرین مذاکرات که همراه اتحادیهٔ اروپا داشتیم، قدم‌های بزرگ انشاءالله تعالی برداشته می‌شود که اتحادیهٔ اروپا، هم درقسمت محو فقر در افغانستان و ایجاد صلح و ثبات و هم درقسمت همکاری منطقوی و سرمایه‌گذاری بالای پروژه‌های برزگ اقتصادی منطقوی با ما کمک کند. از جناب والی صاحب نیمروز و تمام مردم نیمروز ابراز تشکر می‌کنم که این مراسم را به بهترین شکل انجام دادید. حرف‌های آخر ام در دو موضوع است: صلح و انتخابات. انتخابات فرمایش قانون اساسی است و خواست ملت افغانستان است. انتخابات ریاست‌جمهوری به وقت و زمان انشاءالله تعالی انجام می‌شود و هدایت من به تمام داویر دولتی این‌است که از هرگونه مداخلهٔ ممکنه خود داری کنند. نهادهای امنیتی و دفاعی ما حق مداخله در سیاست ندارد، باید با بی‌طرفی کامل امنیت انتخابات را بگیرند و ادارات ملکی ما زمینهٔ فعالیت مساوی را به همه کسانی‌که اشتراک می‌کنند و کاندیدان محترم فراهم بکنند که یک میدان صاف باشد. آن را که حساب پاک است، از محتسب چه باک است! که د ولس په زور یی نشو ګټلای، هغه ګټل نه ارزی او انشا الله تعالی له ولس سره یوو. انتخابات یک فرصت برای گفتمان ملی ماست. انتخابات بهترین فرصت است که این ملت بزرگ بدون ترس، بدون سانسور که به فضل خداوند وجود ندارد، راه خود را به صورت اساسی تعیین کند تا ببینیم که به کدام طرف می‌رویم. امکان این‌که آرزوهای غازی امیر امان‌الله خان و شهید داوود خان عملی شود، امروز در پیش چشم تان است. این ملت بالاخره می‌تواند بگوید که هرنوع آمادگی دارد که فصل ناتمام امیر امان‌الله خان را انجام بدهد و یک افغانستان مرفه، باثبات و افغانستان مردمسالار را که قانون اساسی در آن حاکم است، عملی کند. سوله؛ د افغانستان د ټول ولس غوښتنه ده او سوله راتلونکی ده. دی کی زه اطمینان درکوم. هلته که دوه کاله مخکی می درته ویلی وای چی سوله راتلونکی ده، خلکو به راباندی خندل، اما ومولیدل چی اوربند وشو، علمای کرام راغلل، فتوا یی راکړله. هیڅ نوع مذهبی دلیل نشته چی ووایو ولی جګړه دوام وکړی. دغه دی علمای کرام کیناستلی دی د متفقه فتوا له آمله د افغانستان له علماوو څخه زه غواړم خاصتاً مننه وکړم، ځکه علما د افغانستان د قران کریم، سیرت نبوی او ۱۳۰۰ مشترک کار د علماو په اساس باندی، چی وی ویل سوله خیر او جنګ فساد ده؛ سوله ضروری ده او دا وطن د جرګو وطن دی، په جرګی کی هر شی حل کیدای شی، نو ځکه زه غواړم چی ټول ولس د افغانستان په مشورتی لویی جرګی کی برخه واخلی. د دی اصول به داسی مطرح کیږی چی نوی نسلونو او نوی اقشارو ته هم زمینه برابره شی. په دی مانا خصوصی سکتور د افغانستان به په مشورتی لویی جرګی کی ونډه ولری. میرمنی د افغانستان، مهمه ده چی د ټولو ولایتونو د افغانستان نه په مشورتی لویی جرګی کی حاضری وی. ځوانان د افغانستان، علما او مشران، دا خو حتماً راځی، اما دا هم ضرور ده چی د شهیدانو د کورنیو، د معلولینو استازی او خاصتاً زموږ د امنیتی او دفاعی قواوو قهرمانو اتلانو، متقاعدین او استازی راشی ووایی چی دا قربانی د څه لپاره شوی؟ ضرور ده چی د دی ملت ټولی څیری، ټول روندونه یو ځای شی، دا مختلفی ویالی په یو لوی سمندر کی په یو مجهز او یوالی کی فیصله وکړی چی چیری ځو. د هغه په اساس باندی به دولت د افغانستان هغه اقدامات وکړی چی ولس یی ورنه غواړی. په ځینو برخو کی د ملت ناره دا وه چی لاړشه دا سم کړه، لاړشه دا سم کړه، و مو لیدم چی دا وو، اما دلته موږ باید له ټول ولس نه واورو او په ګډه او په اتفاق انشاالله تعالی هغه افغانستان ایجاد کړو چی ممکنه ده. من بازهم در آخر، مردم نیمروز، مردم افغانستان و همکاران بینالمللی ما را، خاصتاً ایران و هندوستان را تبریکی می‌دهم و تشکر می‌کنم. آغاز کار است! انجام کار نیست، مثلی‌که سفیر صاحب محترم هند گفتند با کوریدور هوایی یک ازدیاد قابل ملاحظه، چهل فیصد در صادرات ما شد، فعلاً که راه چابهار باز شد، همکاران سکتور خصوصی! تقاضای ما این است که از دو میلیاردی که احمدی صاحب تعیین کرده انشاءالله تعالی شما آستینها را بر بزنید که از این زیاد تر بسازید. تل دی وی افغانستان، یشه سن افغانستان، زنده باد افغانستان، پاینده باد نیمروز، ]]> اسناد Sat, 02 Mar 2019 11:41:57 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/89091/متن-کامل-سخنرانی-رئیس-جمهور-غنی-مراسم-ارسال-نخستین-محموله-صادراتی-افغانستان-طریق-بندر-چابهار-هند سخنرانی رئیس اجرائیه در هفتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل (میزان ۱۳۹۴) http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/87013/سخنرانی-رئیس-اجرائیه-هفتادمین-نشست-مجمع-عمومی-سازمان-ملل-میزان-۱۳۹۴ سخنرانی رئیس اجرائیه جمهوری اسلامی افغانستان در هفتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد (میزان ۱۳۹۴) آقای رئیس! عالی‌جنابان! خانم‌ها و آقایان! به نمایندگی از جمهوری اسلامی افغانستان خرسندم انتخاب شما به عنوان رئیس هفتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد را تبریک بگویم. همچنان از نقش سازندهٔ سرمنشی سازمان ملل متحد، جلالتمآب بانکی مون، در رهبری این سازمان قدردانی می‌نمایم. آقای رئیس! وضعیت جهان امروز، هفتادسال بعد از تأسیس این سازمان، در بهترین نگاه وضعیت مختلطی را به نمایش می‌گذارد. در حالی‌که میثاق سازمان ملل به اصل حفظ صلح و امنیت جهانی در مرحلهٔ بعد از جنگ جهانی دوم تأکید دارد، امروز، مجموعه‌ای از تهدیدها، اکثراً ساختهٔ بشر، جامعه انسانی را در سراسر جهان به چالش مواجه ساخته، و امنیت انسانی، حقوق اساسی و عزت، اکوسیستم، مراقبت‌های صحی، تداوم دولت‌ها، حکومت‌داری، انسجام جوامع و حتی هویت فرهنگی و دینی بشر را مورد تهدید قرارداده است. وضعیت کنونی، صلاحیت قانونی سازمان ملل، ساختار، منابع و روی‌کردهای سنتی برای رسیدگی به مشکلات جهانی را به صورت جدی به چالش می‌کشاند. این سازمان مجدانه تلاش کرده‌است تا خود را با وضعیت متغیر در حال انکشاف وفق دهد، ولی نگاهی به هفت دههٔ گذشته، نشان می‌دهد که پیشینیان ما، تلاش کرده‌اند با مجموعه‌ای از بحران‌های ناشی از جنگ، مسابقه تسلیحاتی، دشواری‌های اجتماعی و اقتصادی، رقابت‌های ایدلوژیک و جیواستراتیژیک دست و پنجه نرم نمایند؛ ولی هیچ‌گاه سازمان ملل متحد به این سرعت شاهد تغییرات سریع، مثبت و منفی، نوسانات ناگهانی، توقعات بالا و خواست‌های عاجل برای راه حل‌ها و پاسخ‌ها نبوده‌است. این وظائف سنگین توأم با رشد جمعیت، تحرک بی‌سابقه نفوس، ارتباطات، دسترسی به معلومات و فهم تکنالوژی، اصولی چون مذاکرات، چارچوب‌های قانونی، اداره جدید و مهارت‌های رهبری برای برخورد با وضعیت نوین را، که خطر و نگرانی‌های امنیتی را نیز در خود نهفته دارند، حتمی می‌سازد. در حالی‌که افق و چشم‌انداز حکومت‌داری دموکراتیک، احترام به حریم خصوصی و حقوق بشر را بسط و گسترش می‌دهیم، با چالش‌های عمده‌ای چون جنایت، حملات سایبری و نفوذ بدون مجوز نیز مواجه هستیم. تنها از طریق گفت و شنود، مذاکره و توافق می‌توانیم این تقاضاها و نیازهای قرن ۲۱ را مورد ارزیابی قراردهیم. در حالی‌که جهان کوچک‌تر می‌شود، و قریهٔ جهانی رشد می‌نماید، ما چهرهٔ ناخوشایند جهانی‌شدن و وابستگی متقابل را نیز می‌بینیم. ما در این مرحله به‌طور نمونه شاهد ظهور جوامع غنی و فقیر، گروه‌های فرعی نادار، جوامع محروم، فقرمفرط، فسادگسترده، بی‌عدالتی، ستم، فرقه‌گرایی، تروریزم و جنایت هستیم. در مرحله‌ای، باید سازمان ملل متحد و دیگر سازمان‌های تخصصی و چندجانبه زمینهٔ مناسب را برای بحث در این موارد و تصامیم لازم فراهم سازند. ما خواهان اصلاحات بیشتر در سازمان ملل هستیم تا این ضرورت‌های زمان در نظر گرفته شود و نوعی از انعطاف و سرعت در ادارهٔ کارها فراهم گردد. آقای رئیس! اجازه بدهید دربارهٔ کشور خودم به عنوان نمونه‌ای از ملتی در حال گذار، و همچنان کشوری مواجه با تهدیدات متعدد، در خط اول نبرد ما علیه تروریزم بین‌المللی و افراط گرائی صحبت نمایم. افغانستان هنوزهم در رنج و عذاب است و مردم این کشور خواهان راه حل‌های عملی، اثبات پذیر و دوام‌داراند. حضور پناگاه‌های تروریستی و شبکه‌های امدادرسانی برای تروریست‌ها در پاکستان انگیزهٔ بحران در داخل افغانستان است. شبکهٔ حقانی عامل اصلی حملات تروریستی شناسائی شده‌است و باید به عنوان یکی از خواسته‌های اصلی ما از میان برداشته شود. خواست‌های ما مشروع است. چون مردم ما از دست عناصر تروریست‌ی که وارد افغانستان می‌شوند و از شهروندان ما قربانی می‌گیرند در رنج و عذاب اند. این مشکل باید از سوی متحدان با اعتبار بین بین‌المللی ما ارزیابی، و زمینهٔ حل آن از سوی آنان فراهم گردد. به عنوان نمونه، در ۴۸ ساعت گذشته، صدها تن از تروریست‌های مسلح، که برخی از آنان جنگجویان بیرونی‌اند، حلمه‌ای را بر ولایت کندز سازمان‌دهی کردند، که جنک هنوزهم در آنجا ادامه دارد. یک‌روز پیش از این، بیش‌تر از ده‌ها تن در ولایت پکتیا در حال تماشای مسابقهٔ ورزشی به اثر انفجار بمب جان باختند یا زخمی شدند. این تلاش‌ها سرانجام در به زانو درآوردن ما، چنان‌که در سالیان گذشته به شکست مواجه شده، ناکام می‌گردد. در یک تصویر بزرگ‌تر، افغانستان هنوزهم قربانی سازمان‌های تروریستی و افراط گرای خشونت‌آمیز شبیه داعش است که تلاش دارند در این کشور برای خود جای پای پیدا نمایند. واقعیت دیگری‌که برای افغانستان واضح و روشن است: اگر کمک سازمان یافتهٔ خارجی، دست‌رسی به سلاح و مهمات، استراحتگاه، شفاخانه، پول و آموزش در تبانی استراتیژیک با عناصر قدرتمند در منطقهٔ ما وجود نمی‌داشت، این نوع جنگ چریکی خفیف تا حال جزئی از تاریخ می‌بود. ما از پاکستان می‌خواهیم آنچه را رهبری این کشور برای ما چند ماه قبل برای درهم کوبیدن پای‌گاه‌های شناخته شدهٔ تروریست‌ها، یعنی دشمنان افغانستان، وعده کرده بود، عملی سازد. ما به تغییر پارادایم در روابط و برخورد خویش برای مذاکرات صلح با طالبان توافق کردیم؛ ولی وقتی فاش گردید که رهبر طالبان دوسال قبل در گذشته، و این داستان دروغین و قلابی‌است، تحولات و حوادث شکل دیگری به خود اختیار نمود. از دست دادن اعتماد می‌تواند برای همه‌ای اطراف پیامدهای جبران ناپذیر در پی داشته باشد. ما باید از این حادثه بیاموزیم. ما همچنان از بازیگران منطقه‌ای و همکاران بین‌المللی خواهشمندیم، دشواری وضعیت را درک نمایند، و با استفاده از مساعی حمیده خویش یا هر ابزاردیگری، ما را در مسیر دست یافتن به اعتماد سازی واقعی و درازمدت که منجر به گفت و گو با طالبان و گروه‌های مخالف مسلحی که خواهان مذاکره‌اند، کمک نمایند. آقای رئیس! در آستانه یکساله‌گی تشکیل حکومت وحدت ملی قرارداریم. افتخار دارم به مجمع عمومی ابلاغ نمایم که افغانستان در یک سال گذشته دستاوردهای بنیادینی داشته‌است. با در نظرداشت کمک‌های سخاوتمندانه دوستان ما، پیش‌رفت‌های ۱۴ سال اخیر در افغانستان را نمی‌توان نایده گرفت. ما توانستیم ضرورت‌ها و نیازمندی‌های آسیب پذیران را اولویت بندی کنیم، معیارهای زندگی را بالاببریم، راه یافتن به آموزش و پرورش برای بچه‌ها و دختران را فراهم سازیم و دست‌یابی به مراقبت‌های صحی را بهبود بخشیم. حداوسط عمر به صورت میانگین از ۲۰۰۱ تا اکنون ۲۰ سال افزایش یافته، و افغان‌ها فراتر از ۴۰ سال که حد اوسط زندگی برای آنان شناخته شده بود، زندگی می‌کنند. بهبود مراقبت‌های صحی زنان و اطفال قابل توجه است، ۵۴٪ افزایش در میزان تولد و ۶۲٪ کاهش در مرگ نوزادان بیانگر این واقعیت است. با تمرکز براصل تساوی جنسیتی، انصاف و فرصت‌های مساوی که توسط حکومت اتخاذ گردیده‌است، میزان مشارکت سیاسی زنان نیز تقویت و افزایش یافته‌است. در انتخابات ۲۰۱۴ میزان مشارکت زنان ۳۵٪ تخمین می‌گردد. زنان همین اکنون ۱۱٪ قضات را تشکیل می‌دهند و ۲۰٪ دیگر درحال آموزش قراردارند. به علاوه این، ما در تقویت قوانین و مقرره‌های مربوط به جلوگیری از آزار و شکنجه تلاش می‌کنیم، و همه گام‌ها و اقدامات لازم را روی دست گرفته‌ایم تا از شکنجه و اذیت زنان جلوگیری نماییم و افراد دخیل در شکنجه را طبق پروتوکول اختیاری کنوانسیون مبارزه با شکنجه محاکمه نماییم. آقای رئیس! ما از جامعه جهانی به خاطر کمک‌های سخاوتمندانه و صبر و حوصلهٔ خستگی ناپذیر آنان سپاسگزاری می‌کنیم؛ و در اینجا از ایالات متحده، ناتو، جامعه اروپا و دیگر کمک کندگان که با خون سربازان، قربانی‌های کارمندان ملکی و تجربه و تشویق خویش ما را یاری رسانیدند نام می‌برم. آقای رئیس! مشکلات امنیتی در حال افزایش، طوری‌که قبلاً تذکر رفت، روند دولت سازی و پیش‌رفت را در مجموع به کندی مواجه ساخته‌است؛ ولی نیروهای مسلح ما، با حس وطن دوستی و مقاومت، نشان دادند که آماده‌اند با چالش‌هایی‌که طالبان، تروریست‌ها و گروه‌های افراطی ایجادکرده‌اند مقابله نمایند. علاوه براین، رئیس‌جمهور محمداشرف غنی و من، برنامه اصلاحات جامعی را ترتیب داده‌ایم تا فساد را از جامعه و نهادهای دولتی کشور خویش ریشه کن سازیم، شفافیت و موثریت را در تمام سطوح حکومت، به خصوص در بخش قوه عدلیه در سطح ملی و محلی تقویت نماییم. عمده‌ترین مولفه برنامه اصلاحات ما، معطوف به اصلاح نظام و نهادهای انتخاباتی‌است تا اعتبار و حیثیت انتخابات را در آینده مستحکم سازیم. در این راستا، کمیسیون ویژه اصلاحات انتخاباتی، پیشنهادها و طرح‌های جامع خویش را ارائه کرده‌است، که ما گام‌های اساسی برای تطبیق این پیشنهادات را می‌برداریم و اطمئنان داریم که این تلاش‌ها نتائج مثبتی برای تحکیم دموکراسی مشارکتی در پی‌دارد. برعلاوه چالش‌های امنیتی، تجارت غیرقانونی موادمخدر نیز تأثیرات منفی بر اقتصاد و جامعهٔ ما دارد. ما برنامهٔ ملی عمل جامع برای مبارزه مؤثر با اقتصاد مبتنی برموادمخدر را طرح ریخته‌ایم. از سهم‌گیری کمک کنندگان در این روند، به خصوص ایالات متحده، که توسط UNODC فراهم گردیده، تشکر می‌کنیم. ما برای دست یافتن به هدف ده ساله از بین بردن موادمخدر به صورت کامل پابندهستیم. همکاری منطقه‌ای برای مبارزه با موادمخدر یکی از پایه‌های کلیدی استراتیژی ماست. در پهلوی همکاری منطقه‌ای در مبارزه با موادمخدر، حکومت وحدت ملی به کارمشترک منطقه‌ای و ایجاد روابط سازنده به اساس برد برای همه و تغییر افغانستان به نقطه وصل و مرکز انرژی، تجارت، ترانزیت، ترانسپورت، پائپ لاین و خط فایبر متعهد است. ششمین کنفرانس ریکا در کابل که در این اواخر موفقانه برگزار گردید، توافق نمود تا راه‌های را جستجو نماید که همکاری‌های اقتصادی و منطقه‌ای با افغانستان را تحکیم و تقویت نماید. ما شاهد شکل‌گیری و عملی شدن برخی از این برنامه‌های موفقیت‌آمیزی، چون کاسا ۱۰۰۰ برای انتقال انرژی و برنامه پایپ لاین تاپی هستیم، که افغانستان را به پلی برای وصل چین و هند از راه جنوب آسیا، آسیای مرکزی به خاورمیانه و اروپا مبدل می‌سازد. در حالی‌که برای تکمیل اهدف باقیمانده استراتیژی برنامه انکشاف هزارهٔ سوم کار می‌کنیم، حکومتم با اراده سیاسی قوی مصمم است تا به کمک جامعه جهانی برنامه توسعه دوام‌دار برای سال ۲۰۳۰ را عملی سازد. آقای رئیس! می‌خواهم صدای افغانستان را در حمایت از اصلاح شورای امنیتی فراگیر، نماینده و شفاف بلندکنم. بیشترین دولت‌های عضو موافق اند که شورای امنیت سازمان ملل نیازمند اصلاح جامع برای مقابله با چالش‌های قرن ۲۱ است. آقای رئیس! حکومتم از حق مسلم فلسطینی‌ها حمایت می‌کند. ما همان موضع دائمی خویش را تکرار می‌کنیم که راه حل دو دولت، خوب‌ترین ضمانت برای حل درازمدت و بیرون رفت از این منازعه است. علاوه براین، می‌خواهم با شدیدن‌ترین الفاظ اعمال جنایتکارانه‌ای را که در سوریه از سوی همه اطراف، به خصوص از سوی داعش، علیه انسانیت انجام گرفته‌است، محکوم نمایم. مردم سوریه و عراق، در رنج و عذاب قراردارند، و ما به عنوان کشوری که جنگ را تجربه نموده‌ایم، درد و الم و دشواری‌های آنان را درک می‌کنیم. از جامعه جهانی می‌خواهم با اقدامات عاجل زمینهٔ حل سیاسی از طریق مذاکره را در این کشورها فراهم سازد. آقای رئیس! امیدواریم سازمان ملل متحد در سال‌های پیش روی، در سفرما به سوی دههٔ تحول، ما را همراهی نماید. ما خواهان یک اتحاد مجدد استراتیژیک با جامعه جهانی در نقش حمایتی، و با سازمان ملل متحد در حرکت به پیش هستیم. در این راستا، ما از نتیجه کار کمیسیون بازنگری سه جانبه که اصول کاری و فعالیت سازمان ملل در افغانستان را ترسیم و تعیین می‌کند استقبال می‌نماییم. آقای رئیس! در خاتمه، اجازه بدهید یکبار دیگر تعهد حکومتم برای رشد و تقویت اصول و ارزش‌هایی را که سازمان ملل برآن‌ها بنا نهاده شده‌اند تکرارنمایم. مطمئن هستیم که با ادامهٔ همکاری ملت‌هایی که در این سازمان تمثیل شده‌اند، می‌توانیم به آرمان مشترک رسیدن به جامعه‌ای در صلح، ثبات و ترقی که برای صلح و امنیت منطقه و جهان نقش اساسی دارد دست یابیم. ]]> اسناد Mon, 24 Dec 2018 12:08:41 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/87013/سخنرانی-رئیس-اجرائیه-هفتادمین-نشست-مجمع-عمومی-سازمان-ملل-میزان-۱۳۹۴ بیانیه دکتور عبدالله در پانزدهمین کنفرانس سازمان همکاری‌های شانگهای (نوامبر ۲۰۱۶) http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/87012/بیانیه-دکتور-عبدالله-پانزدهمین-کنفرانس-سازمان-همکاری-های-شانگهای-نوامبر-۲۰۱۶ بیانیه دکتور عبدالله عبدالله رئیس اجرائیه جمهوری اسلامی افغانستان در پانزدهمین کنفرانس سران حکومت‌های سازمان همکاری‌های شانگهای (۲–۳ نوامبر ۲۰۱۶) بشکیک-جمهوری قیرغیزستان به نام خداوند بخشایندهٔ مهربان جلالتمآب سورون بای جینبکوف بایف نخست‌وزیر. سران محترم حکومت‌ها. جلالتمآب رشید عالم‌اوف دبیرکل سازمان. خانم‌ها و آقایان! برای من و هیئت همراهم افتخار بزرگی‌است که به نمایندگی از جمهوری اسلامی افغانستان در این نشست سران حکومت‌های سازمان شانگهای اشتراک می‌کنیم. با اغتنام فرصت از جمهوری محترم قیرغیزستان میزبان این نشست به خاطر سازماندهی و ترتیبات موفقانه و مهمان‌نوازی صمیمانهٔ شان سپاسگزاری می‌کنم. جلالتمآبان، خانم‌ها و آقایان! امروز باردیگر زیرچتر سازمان همکاری‌های شانگهای گرد آمده‌ایم تا دربارهٔ قضایای مهمی که به صلح جمعی، امنیت و رفاه ما ارتباط می‌گیرد بحث نماییم. این سه هدف و خواست عمده، بدون یک دیدگاه مشترک، اراده سیاسی، همآهنگی و همکاری برآورده نمی‌شود. با استفاده از سازمان همکاری‌های شانگهای و همچنان دیگر سازوکارهای منطقه‌ای است که می‌توانیم این دیدگاه را به واقعیت تبدیل نماییم. افغانستان به سازمان همکاری‌های شانگهای به مثابه سازوکار منطقه‌ای برای بحث دربارهٔ دهشت افگنی، افراط‌گرایی خشونتگرا، جدایی‌طلبی و مبارزه با موادمخدر با برداشتن گام‌های استوار برای اعتماد سازی، توسعه همکاری‌های اقتصادی و امنیتی، اهمیت ویژه‌ای قائل است. درخواست افغانستان برای عضویت دایمی در این سازمان، شاهد عزم متین حکومتم برای سهم‌گیری و کمک در مباحث و سیاست‌هایی است که از سوی این سازمان اتخاذ می‌گردد؛ بنابراین از اعضای سازمان همکاری‌های شانگهای می‌خواهم تا از عضویت دائمی افغانستان در این سازمان، حمایت نمایند. جلالتمآب رئیس! افغانستان در یک مرحله دشوار و حساس قراردارد. در دوسال گذشته، حکومت وحدت ملی افغانستان تلاش نموده تا دستاوردهای ارزشمند ۱۵ سال گذشته را حفظ نماید و گام‌های متینی در جنگ علیه دهشت‌افگنی، بهبود حکومت‌داری خوب، توسعه حاکمیت قانون، محدودسازی فساد، تطبیق اصلاحات انتخاباتی، توسعه همکاری‌های منطقه‌ای، زمینه‌سازی برای تقویه فعالیت‌های بخش خصوصی، سرمایه‌گذاری و توسعه اقتصادی بردارد. امنیت و ثبات، هنوزهم مایه نگرانی مردم و حکومت افغانستان است. تلاش‌های صادقانه ما برای مذاکره با طالبان و جلب توجه پاکستان برای حمایت از روند صلح، تاهنوز هیچ نتیجه قطعیی درپی نداشته‌است. گروه‌های مختلف دهشت‌افگن و گروهای شبه‌نظامی با داشتن عمق و ریشه در بیرون از مرزهای افغانستان، در چندین ولایت، مشغول ادامه جنگ‌های فرسایشی‌اند. این گروه‌ها تلاش‌دارند با عملیات‌های انتحاری و کشتن افراد ملکی، صلح و آرامش را برهم زنند؛ ولی تلاش‌های آنان ناکام گردیده و نیروهای شجاعِ دفاعی و امنیتی افغانستان به مبارزه تمام عیارخویش علیه آنان ادامه می‌دهند. جلالتمآب رئیس! همایش اخیر بروکسل دربارهٔ افغانستان یک موفقیت بزرگ بود. این نشست را می‌توان تأیید مجدد تعهدات مشترک میان حکومت افغانستان و جامعه جهانی نامید. اینجا می‌خواهم با اغتنام فرصت، از تمام کشورهای کمک‌کننده‌ای که در این نشست حضوردارند، به شمول سازمان‌های بین‌المللی به خاطر کمک‌های شان در گذشته و تعهدات جدید برای توسعه و رفاه اقتصادی و اجتماعی و دولت‌سازی در افغانستان سپاسگزاری نمایم. جلالتمآبان، خانم‌ها و آقایان! همکاری‌های منطقه‌ای، یکی از ابزارهای مؤثر برای ارزیابی چالش‌های منطقه‌ای و یکپارچگی اقتصادی است. دست‌ریافتن به رفاه مشترک و ثبات، مستلزم افزایش همکاری‌های منطقه‌ای از طریق گام‌های استوار برای اعتمادسازی، فراهم سازی فرصت‌های اقتصادی و سرمایه‌گذاری، تقویه تجارت، عبور، اتصال و تأمین روابط میان مردم است. در این راستا، افغانستان با استفاده از سازوکارهای منطقه‌ای موجود، مانند ریکا و روند قلب آسیا و به همکاری کشورهای منطقه‌ای و دوستان بین‌المللی، به همکاری‌های منطقه‌ای به عنوان یک اولویت نگاه می‌کند و در تلاش است، افغانستان را به مرکز منطقه‌ای و چهار راه اقتصادی برای تجارت، عبور، انتقال انرژی، اتصال و تجارت در قلب آسیا تبدیل نماید. امیدواریم این تلاش‌ها از طریق عملی شدن تاپی، کاسایکهزار و توافقنامه بندرچابهار به ثمر نشینند. خرسندم به اطلاع تان برسانم که ششمین نشست روند قلب آسیا یا استانبول در سطح وزرا به تاریخ ۴ دسامبر ۲۰۱۶ به میزبانی دوستان ما در هند برگزار می‌گردد. این نشست، خود گام دیگری در راستای تلاش‌های مشترک برای افزایش یکپارچگی منطقه‌ای و همکاری‌های مشترک است. آقای رئیس و جلالتمآبان! همه می‌دانیم و آگاهیم که دهشت‌افگنی و افراطگرایی به شمول جریان داعش، تهدید جدیی برای صلح و ثبات مشترک ما به‌شمار می‌رود. دهشت‌افگنی، دشمن همه بشریت است. دهشت‌افگنی به قوم ویژه‌ای، منطقه‌ای یا دینی تعلق ندارد، چون دهشت‌افگنان، مرزی را به رسمیت نمی‌شناسند و دهشت افگن خوب و بد وجود ندارد. از دهشت افگنان نباید به مثابه قوای نیابتی در رقابت‌های منطقه‌ای یا نزاع‌ها استفاده شود. ما باید مشترکاً با آنان بجنگیم تا شکست شان را قطعی سازیم. در پایان می‌خواهم به دوستان مان گوشزد نمایم که ما امیدواریم سازمان همکاری‌های شانگهای با برنامه‌ای برد-برد برای همه پیشرفت نماید و نقش مؤثر و سازنده‌ای نه تنها در افزایش همکاری‌های منطقه‌ای که در رسیدگی عاجل به چالش‌های امنیتی منطقه‌ای ایفا نماید، چون بدون چنین رویکردی همکاری‌های منطقه‌ای به چالش روبرو شده و به ثمر نمی‌نشیند. ]]> اسناد Mon, 24 Dec 2018 12:01:08 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/87012/بیانیه-دکتور-عبدالله-پانزدهمین-کنفرانس-سازمان-همکاری-های-شانگهای-نوامبر-۲۰۱۶ متن سخنرانی رئیس‌جمهور غنی در کنفرانس جنیوا (۷ قوس ۱۳۹۷) http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/87009/متن-سخنرانی-رئیس-جمهور-غنی-کنفرانس-جنیوا-۷-قوس-۱۳۹۷ متن سخنرانی رئیس‌جمهور محمد اشرف غنی در نشست عمومی کنفرانس جنیوا (۷ قوس ۱۳۹۷ | ۲۸ نومبر ۲۰۱۸) خانم اول کشور، خانم دی‌کارلو، داکتر عبدالله، وزیر کاسیس، رؤسای هیئت‌ها، خانم‌ها و آقایان، همکاران، سفیر یاماموتو جای افتخار است که در جنیوا حضور دارم. اجازه بدهید فرصت را مغتنم شمرده از شما، همکاران بین‌المللی (افغانستان) ابراز امتنان نمایم. از این که از سال ۲۰۰۱ بدینسو در زمینه تدویر یازده کنفرانس با ما همکاری نمودید، چه کنفرانس‌هایی که جزء تعهدات‌تان بود و چه آنانی که نبود، ابراز امتنان می‌کنم. کنفرانس‌های مذکور که در بُن، برلین، بروکسل، لندن، پاریس و توکیو برگزار گردید به منظور تعیین مسیر و تقویت حمایت شما (از افغانستان) از اهمیت بالایی برخوردار بوده‌اند. از کشورهای عضو ناتو به خاطر تدویر نشست‌های این سازمان که در آن، منابع حیاتی برای حمایت از قوای امنیتی و دفاعی افغانستان، مأموریت‌های حمایت قاطع و آیساف تعهد گردید، سپاسگزاری می‌کنم. همچنین تمایل داریم از کشورهای کمک‌کننده – حکومت‌ها و مالیه‌دهندگان شما – به خاطر حمایت اصولی و دوامدارتان ابراز امتنان نمائیم. ما به دختران و پسران‌تان که جان‌های‌شان را در افغانستان از دست دادند، ادای احترام می‌کنیم. ۳۴۵۸ تن از بهترین‌های شما بین سال‌های ۲۰۰۱ الی ۲۰۱۴ (در افغانستان) قربانی گزاف پرداختند. قابل ذکر است که ۵۹ تن از قوای بین‌المللی بعد از پروسه انتقال مسؤولیت‌های امنیتی به قوای افغان در اول جنوری ۲۰۱۵، جان خود را از دست داده‌اند. در عین حال از بیشتر از یک میلیون افسران کارکشته و خانواده‌های جان‌باختگان به خاطر ارزش، نگرانی و درک بی‌نظیری که نسبت به کشور و مردم ما داشتند، قدردانی می‌کنم. به‌طور اخص تمایل داریم از تعهد مالی و جانی ایالات متحده آمریکا به عنوان هم‌پیمان کلیدی افغانستان از سال ۲۰۰۱ تاکنون قدردانی و تشکر کنیم. استراتیژی رئیس‌جمهور ترامپ برای آسیای جنوبی، یک تغییر بزرگ به میان آورده و برای ما این امکان را میسر ساخته تا توجه‌مان را به صورت جدی بالای خودکفایی، اصلاحات و صلح متمرکز سازیم. علاوه بر آن، از شرکای منطقه‌ای‌دور و نزدیک‌مان که در عرصه‌های دوجانبه به ما دست همکاری دادند، مشخصاً در کنفرانس قلب آسیا – پروسه استانبول، نشست‌های همکاری‌های اقتصادی منطقه‌ای برای افغانستان موسوم به «ریکا» و مجامع دیگر، ابراز امتنان نمایم. در نهایت، از سازمان ملل متحد به خاطر میزبانی مشترک کنفرانس امروزی، حکومت سویس و تمامی رهبران برجسته به خاطر حضورشان تشکر می‌کنیم.  این کنفرانس هم بیانگر «تحول» و هم نشان‌دهنده «تداوم» است. اما از سوی دیگر حاکی از آن است که افغان‌ها مالک مشکلات خود هستند و رهبری را به خاطر دستیابی به راه حل مشکلات برعهده گرفته‌اند. دو سال قبل زمانی که نشستی را در بروکسل برای بحث در مورد مسیر صلح و انکشاف برای افغانستان برگزار کردیم، ملت ما جدیداً وارد دههٔ تحول گردیده بود – دهه‌ای که شاهد اصلاحات دولتی گسترده برای دست یافتن به خودکفایی، بهبود خدمت‌رسانی و پاسخگوساختن نظام حکومتداری خواهد بود. در این‌جا لازم است از خانم موگرینی، نمایندهٔ ارشد اتحادیه اروپا و همکاران‌شان به خاطر نظارت دقیق از کنفرانس مذکور ابراز سپاس کنم. الگوهای در حال ظهور در این مقطع زمانی که در نیمهٔ دههٔ تحول قرار داریم، کدام‌ها اند؟ در این‌جا به تشریح سه الگوی تغییر که حایز اهمیت اند، می‌پردازم. نخست، اکنون زنان و مردان افغان، ارزش‌های قانون اساسی را تصاحب کرده‌اند؛ به‌طور اخص ماده قانون در مورد برابری اتباع، حقوق و آزادی‌های آنان که باید به آنها ارج گذاشته شود. افغان‌ها در حال پذیرفتن و تجسم باور شهروندی هستند. بهترین موضوع برای اثبات این امر را در حضور فعال شهروندان کشور در صفوف طولانی رأی‌دهی در انتخابات پارلمانی که در بیستم اکتوبر ۲۰۱۸ برگزار گردید، می‌توان یافت؛ شهروندانی که در برابر تهدیدها، خشونت و حملات راکتی ایستادند تا بتوانند از حق رأی خود در انتخابات مذکور استفاده کنند. دوم، تجدید اجماع مبنی بر این که قانون اساسی «کتاب قانون» شمرده می‌شود، ما را به عنوان شهروندان آزاد یک جامعه مردم‌سالار با هم پیوند می‌دهد. از این رو، باید گفت که ثبات از اراده مردم سرچشمه می‌گیرد. افغان‌ها نشان دادند که به اهمیت انتخابات فراگیر، شفاف و به‌موقع برای تجدید روابط بین مردم و دولت منتخب‌شان باورمند هستند. مردم ما هر گونه فرضیه تغییر، فراتر از قانون اساسی را به شدت مردود می‌دانند. سوم، ما شاهد یک تغییر نسلی بی‌پیشینه هستیم. با امید و خوشبینی زیاد شاهد هستیم که نسل کنونی زنان و جوانان افغان، جایگاهی که در عرصه‌های رهبری، حکومت، جامعه و سیاست شایسته آن هستند را می‌یابند. مسؤولیت‌ها به صورت کامل به آنان سپرده نشده، اما آنان برخاسته‌اند و مدعی آن جایگاه‌اند. داکتر عبدالله و من افتخار می‌کنیم که به عنوان تسهیل‌کنندگان این روند بوده‌ایم. این چهره‌های نوپا دیدگاه تازه‌ای با خود دارند که نشأت‌گرفته از مفکوره‌های تحصیل‌یافته‌ترین و اجتماعی‌ترین نسلی است که تا حال در کشور وجود داشته‌است. آنان که در شرایط جنگی متولد شده و رشد کرده‌اند، آماده هستند تا رهبری وطن را در مسیر دستیابی به صلح و رفاه به دست گیرند. برخلاف نخبگان سیاسی گذشته که سیاست زور که ریشه در ترس و شخصیت‌شان را اِعمال می‌کردند، نسلی که در دورهٔ هزارساله کنونی رشد کرده، تجسم‌کننده آن شرایط سیاسی است که ثبات پایدار به همراه داشته باشد – به عبارت دیگر، این نسل یک محیط سیاسی که برخاسته از نهادهای قوی، خدمات عامه و حسابدهی و شفافیت دموکراتیک باشد، را در ذهن می‌پروراند. در مورد عامل بشری اصلاحات صحبت کردم. اکنون، به بُعد تخنیکی اصلاحات که در جریان چهار سال گذشته برای دستیابی به عرصه‌ای برای دولت‌سازی روی دست گرفته‌ایم، می‌پردازم. از آنجایی که حاکمیت قانون شهروندان و دولت را در چارچوب یک قرارداد اجتماعی با هم پیوند می‌دهد، حکومت وحدت ملی اصلاحات منظم را برای ایجاد یک اساس حقوقی در مطابقت با قانون اساسی کشور روی‌دست گرفته‌است. ما جزئیات نزدیک به ۳۹۰ قانون، فرمان و مقرره را از سال ۲۰۱۵ [۱۳۹۴] تا کنون منتشر کرده یا مورد تعدیل قرار داده‌ایم. برای اولین‌بار در تاریخ افغانستان، ما دارای کود جزایی هستیم که در مطابقت با الزامات دفتر مقابله با جرم و مواد مخدر سازمان ملل متحد (UNODC) و قانون مبارزه با فساد، قرار دارد. ما برای اولین‌بار طی صدسال دارای یک قانون جدید شاروالی‌ها هستیم. قوانین جدید معادن و نفت و گاز به ما امکان بخشیده که زمینه سرمایه‌گذاری مبتنی بر قانون و حسابدهی را در سکتور معدن فراهم کنیم. در سال جاری، تلاش‌های ما به خاطر ایجاد محیط بهتر سرمایه‌گذاری خصوصی، زمانی ثابت گردید که بر اساس گزارش شاخص‌های تجارت بانک جهانی، افغانستان در صدر کشورها با اقدامات اصلاحی قرار گرفت. «قانون دسترسی به اطلاعات» افغانستان به عنوان بهترین قانون در سطح جهان شناخته شد. تغییر در نظام عدلی و قضایی با تقرر قاضی‌القضات و لوی څارنوال اصلاح‌طلب، شش قاضی ستره محکمه و اصلاحات عمده در سیستم‌ها و پروسه‌های ادارات لوی څارنوالی و محاکم همراه بود. احترام به استقلال قضایی و تفکیک اختیارات یکی از نمادهای حکومت ما بوده‌است. به صورت مختصر، ما در ایجاد یک اساس قضایی برای دستیابی به اقتصاد نوین، جامعه و حکومت پیشرفت کرده‌ایم. با ایستادگی در مقابل پیش‌بینی‌های سقوط و ناکامی، قوای ملی امنیتی و دفاعی افغانستان با رشادت مبارزه کرده‌اند که تنها زیبنده وطن‌پرستانی است که خود را وقف رفاه کشورشان می‌کنند. همزمان با اینکه برای عزت و آزادی‌مان و به خاطر امنیت جهانی می‌جنگیم، سکتور امنیتی کشور را به صورت کامل بازبینی کردیم. این سکتور، به صورت بی‌شرمانه‌ای، به یک مکان پرورش فساد مبدل گشته بود که قوای ما در خطوط اول نبرد بهای آن را می‌پرداختند. ما قانون ذاتی افسران را برای پائین آوردن سن تقاعد تعدیل کردیم. امسال، ۱۰۵۲ افسر نظامی عالی‌رتبه به تقاعد سوق داده شدند— در حالی‌که قبل از سال ۲۰۱۵، تقاعد یک رویداد استثنایی تلقی می‌شد. این اقدام اصلاحی زمینه را برای تغییر نسلی در مدیریت و رهبری که شدیداً مورد نیاز بود، فراهم ساخت. لازم است ذکر شود که بورد تعیینات، با استفاده از یک سیستم مبتنی بر شایسته‌سالاری، باعث ایجاد شفافیت و تحرک برای افسران گردیده‌است. ما به صورت دوامدار روی استفاده از منابع در سکتور امنیتی تمرکز کرده‌ایم که سبب آوردن نظم به پروسه تدارکات از طریق کمیسیونی است که خودم و داکتر عبدالله، شخصاً، از فعالیت آن نظارت می‌کنیم. طوری که به پایان نخستین سال از تطبیق پلان چهارساله امنیتی نزدیک می‌شویم، خرسندم با شما شریک سازم که قوای کماندو و قوای هوایی ما از لحاظ شمار به ترتیب در حال دو و سه برابرشدن هستند. اصلاحات در پولیس ادامه دارد، استفاده از سیستم ثبت بایومتریک به منظور حل معضل سربازان خیالی، پیشرفت قابل‌ملاحظه‌ای به میان آورده‌است و سیستم‌های منابع بشری اکنون به صورت کامل فعال هستند. علاوه بر تقویت قوای خود، ما با هم‌پیمانان و شرکای خویش تجدید اعتماد کردیم. حکومت وحدت ملی در اولین روز کاری، موافقت‌نامه امنیتی دوجانبه را با ایالات متحدهٔ آمریکا و موافقت‌نامه وضعیت نیروها را سازمان ناتو امضاء کرد. ما به صورت دوامدار برای تعمیق و گسترش همکاری‌مان براساس منافع متقابل و تحقق مسؤولیت‌های دموکراتیک مشترک، کار کرده‌ایم. امروز دولت و مردم افغانستان نه تنها نسبت به گذشته با جهان بیشتر در ارتباط شده‌اند، بلکه ما رهبری ابتکارات منطقوی خارج از سرحدات را که برای تمام منطقه اهمیت استراتیژیک دارد، به دوش گرفته‌ایم. خودکفایی، هسته مرکزی اصلاحات است، ما باید اساس مالی یک دولت کارا را از طریق بهره گرفتن از همه سرمایه‌های‌مان اعم از انسانی، طبیعی، سازمانی و مالی ایجاد کنیم. همزمان با این‌که زمام امور حکومت را به دست گرفتیم، کسری ۴۰۰ میلیون دالری برای حکومت به میراث ماند، از آن زمان تاکنون به صورت خستگی‌ناپذیر بر افزایش عواید و ارتقای مؤثریت و مثمریت و شفافیت در مصارف و بودجه‌سازی تمرکز کردیم. ما توانستیم عواید داخلی را به میزان ۷۰ درصد بین سال‌های ۲۰۱۴ الی ۲۰۱۷ افزایش دهیم. داکتر قیومی، وزیر مالیه کشور، خبر خوشی را شریک ساخت که طی دو روز، ما قادر به برآورده کردن هدفی که از سوی صندوق بین‌المللی پول (IMF) برای سال جاری تعیین شده، خواهیم شد. آنچه ما به میراث بردیم، سیستمی بود که در آن فساد به جای این‌که یک استثنا باشد، به مثابه یک قاعده عمل می‌کرد. اخذ رشوه و بهره‌کشی اعمال عامی بود که صورت می‌گرفت و پروسه‌های اداری به میزان بالایی غیرمستند بودند. فقدان قانون و قواعد و بی‌اعتمادی نسبت به سکتور عدلی و قضایی باعث شده بود که بسیاری باور خود را به دولت از دست بدهند. بعد از آغاز تطبیق استراتیژی ملی مبارزه با فساد در سال ۲۰۱۷، ما نیمی از آنچه تعهد به انجام آن کرده بودیم را بدست آورده‌ایم، اخیراً ما مجموعه‌ای از شاخصه‌ها را برای مراحل بعدی کوشش‌های‌مان در زمینه مبارزه با فساد ترتیب کرده‌ایم. امروز، ما کسانی که فساد می‌کنند، به شمول مقامات عالی‌رتبه حکومت قبلی را مورد تعقیب عدلی و قضایی قرار می‌دهیم. ما گام‌های بی‌پیشینه‌ای را در توسعه دسترسی به عدالت برای زنان در ولایت‌ها برداشته‌ایم. ما سکتور عدلی را تصفیه کردیم که برجسته ساختن پیام «عدم‌تحمل در برابر فساد» را تضمین می‌کند. از آنجایی که فساد در کشور یک مشکل سیستماتیک بود، ایجاب می‌کند که راه‌حل سیستماتیک برای مقابله با آن اتخاذ شود. در جریان پنج سال پسین، ما لحن «عدم تحمل» (در برابر فساد) را بکار بستیم و برای وضاحت بیشتر در این زمینه، اقدام به ایجاد مکانیزم‌های متعدد کردیم که اثباتی بر اراده قوی سیاسی حکومت در مبارزه با فساد می‌باشد. آیا این بدین معنی است که ما فساد را از بین برده‌ایم؟ مطلقاً نه! ما می‌خواهیم که این امر هر چه سریع‌تر صورت گیرد، اما با شتاب‌زدگی و عجله نمی‌توان به یک تغییر هدفمند دست یافت. ما رویکرد منظم و مشابهی را نسبت به حکومتداری، از سطح قریه تا به ریاست‌جمهوری و در سطوح مختلف حکومت اتخاذ کرده‌ایم. به‌طور نمونه، ما در سطح ریاست‌جمهوری، مجموعه‌ای از شوراهای عالی را بنیان نهادیم که جامعه مدنی و سکتور خصوصی نیز در آنها به منظور اشتراک در روند پالیسی‌سازی شامل هستند. ریاست‌جمهوری دیگر متمرکز بر غرور و خواهشات فردی یک شخص نه، بلکه استوار بر وظایف رئیس‌جمهور که از سوی قانون اساسی مشخص گردیده و در میدان بحث و مناظره با حضور جوانب ذیدخل به پاسخگویی فراخوانده شود، می‌باشد. بازبینی سیستم‌های تقرر افراد به ما امکان بخشیده‌است که خدمات ملکی را از یک شبکه تبارگرا (مبتنی بر خویش‌خوری) به یک شبکه کدری متشکل از مأمورین ملکی شایسته که براساس شایسته‌سالاری مقرر می‌شوند، تغییر بدهیم. کمیسیون خدمات ملکی فعال ما، بیش از نیم میلیون درخواستی که ولایت‌های مختلف جمع‌آوری شده بود را شامل یک امتحان رقابتی ساخت و از آن طریق ۲۲ هزار کارمند خدمات ملکی که بیش از ۱۷ هزار تن آنان را معلمین تشکیل می‌داد را استخدام کرد. از آنجایی که میدان رقابت را هموار ساختیم، میزان حضور زنان در ادارات خدمات ملکی از ۵ به ۱۶ درصد افزایش یافت. به همین ترتیب، در سطح محلی، توجه را بر جوان‌سازی رهبری متمرکز ساختیم. به‌طور مثال، شهروندان شهرها می‌توانند به خاطر سِمَت شاروال در شهرهای خود درخواست بدهند و کاندیدان براساس شایستگی‌شان انتخاب می‌شوند، کاملاً برعکس این قضیه که افراد توسط شخص رئیس‌جمهور انتخاب شوند. آنچه من در جریان این اصلاحات در تقرری‌ها شاهد بودم، یک تغییر نسلی گسترده‌است، چهرهٔ حکومت به معنای واقعی آن، در سراسر کشور تغییر یافته‌است. به اعتقاد من نسل کنونی، علی‌الخصوص زنان، ثابت خواهند کرد که عالی‌ترین و برجسته‌ترین نسل در تاریخ معاصر کشورما هستند. افغانستان همواره دو اکثریت خود – زنان و جوانان – را نسبت به یک اقلیت در عرصه‌های سیاسی و عامه به حاشیه رانده‌است. اما این مسئله بیش از این ادامه نخواهد یافت. زیرا اکنون، یک بستر هموار (برای رقابت) و اراده سیاسی داریم، زنان و جوانان به سطوح بالاتر راه یافته‌اند تا خواستار وظایف رهبری که قبلاً هرگز به دست نیاورده‌اند، باشند. در حال حاضر، شاروالان زن، معاونین والی‌ها و ولسوالان زن (در حکومت) مصروف کار اند که برای اولین‌بار در کشور اتفاق می‌افتد. در ولایت وردک، شورای ولایتی کاملاً از سوی زنان رهبری می‌شود. ما بی‌نهایت به (ظرفیت) رهبری که زنان افغان به خاطر بدست آوردن جایگاه برحق‌شان در جامعه و عرصه سیاست نشان داده‌اند، افتخار می‌کنیم. مشخصهٔ عمده در مورد آینده و مسیر کنونی این کشور، چیزی می‌باشد که بالای زنان افغان واقع شده‌است. خرسندم که توجه خانم اول کشور به عنوان شنونده، تسهیل‌کننده و مدافع (حقوق زنان) منتج به ایجاد شبکه‌های ملی زنان توانمند که تجسم‌کننده مبحث و تمرین شهروندی است، گردیده‌است. هر جایی که ظرفیت بالقوه نیمی از شهروندان کشور [زنان] سرکوب شده، امروز با آغوش باز پذیرفته می‌شود. حقوق زنان، حقوق بشری هستند و قانون اساسی ما از آن محافظت می‌کند. علاوه بر آن، ما خواهان پیشرفت کشور هستیم و از نقشی که زنان می‌توانند در آن ایفا کنند، آگاه هستیم. اجازه بدهید واضح بیان کنم، اشتراک/سهم‌گیری زنان به مثابه یک اهمیتِ استراتیژیک در امنیت ملی و انکشاف اقتصادی کشور می‌باشد. اگر هرگونه سؤالی در مورد اینکه آیا از حقوق و فرصت‌های زنان چشم‌پوشی خواهد شد، وجود داشته باشد، من تضمین می‌کنم که این گونه نخواهد شد. مردم پرافتخار افغانستان، مردان و زنان، نیز آن را تضمین می‌کنند. زنان ما در سطح رهبری، امروز در اینجا و در سرتاسر کشور آن را تضمین می‌کنند. ما مردان و زنان افغانستان، به خاطر (محافظت از) حقوق تمامی افغان‌ها یکجا در کنار هم ایستاده هستیم. ما در نیمهٔ مسیر فصل کنونی از تاریخ افغانستان قرار داریم، یعنی نیمی از مسیر دههٔ تحول را پیموده‌ایم و وعده‌های بسیاری را برای تطبیق اصلاحات کلیدی برآورده ساخته‌ایم. بعضی از ابتکارات ما هنوز در انتظار نتیجه هستند و در حال حرکت اند و بعضی از آنها نیاز به تجدید توجه دارند یا باید تسریع گردد. ما با چالش‌های متعدد در عرصه‌های گوناگون روبرو هستیم. همان‌طور که گفته می‌شود، ما همزمان از یکسو در حال ساختن خانه‌ای هستیم و از طرف دیگر در حال خاموش کردن آتشیم. جنگ نامحدود کنونی که بر مردم، جامعه و دولت افغانستان فرو می‌بارد، تأثیرات زیادی داشته و در نتیجه، صلح و امنیت در زمره ضروری‌ترین امور ملی ما قرار گرفته‌است. ما در مقابل این دهشت وصف‌ناپذیر از خود حوصله استراتیژیک نشان داده‌ایم و به همسایگان‌مان دست دوستی دراز کردیم و به آنان پیشنهادات عینی و واقعی همکاری ارائه کردیم. نسل کنونی افغان‌ها، صدها هزار تن را در خط مقدم جنگ جهانی علیه تروریزم قربانی داده‌اند و هنوز حتی جان یک افغان به ارزش یک سرخط خبری در عرصهٔ بین‌المللی را ندارد. ما مستحق صلح هستیم. مشکل تنها خشونت نیست، بلکه فقر نیز افغان‌ها را وهم‌زده ساخته‌است. بیش از ۴۰ درصد از مردم ما زیر خط فقر زندگی می‌کنند. زنان، جوانان و فقرا در قلب/مرکز استراتیژی انکشاف ما قرار دارند، اگر قرار است به مشکل فقر به صورت هدفمند و واقعی رسیدگی شود، قشرها متذکره باید به‌شمار آیند و پذیرفته شوند. همان‌طور که اثبات شده‌است، آموزش یک دختر بر ایجاد شرایط بهتر برای پنج نسل بعدی تأثیرگذار است. به عبارت دیگر، خانواری که نان‌آورش زن است و در فقر حاد زندگی می‌کند، نسل‌های زنان و فرزندان‌شان محکوم به فقر بیشتر و خشونت خواهند بود. بازماندن از رشد به سبب سوء تغذیه هنوز یک مشکل گسترده باقی مانده‌است. مرگ و میر مادران و نوزادان، اگر چه واقعاً کاهش یافته، هنوز به صورت غیرقابل قبولی در سطح بالا قرار دارد. از سوی دیگر، بیش از یک میلیون شاگرد در مکتب حضور پیدا نمی‌کنند. ما به خاطر این اندازهٔ از چالش‌ها، قادر به برآورده ساختن اهداف انکشافی دوره هزارساله کنونی یا اهداف انکشافی پایدار نگردیدیم. موضوع کاملاً مبرهن برای همه ما این است که یک رویکرد پروژه محور در قبال انکشاف کاملاً ناکافی بوده و هرگز نرخ رشدی را که به صورت قابل‌ملاحظه باعث کاهش فقر گردد را ایجاد نخواهد کرد. ما باید روی مودل همه‌جانبه برای رشد و چگونگی فعالیت مشترک برای دستیابی به آن و فراگیر ساختن آن، به توافق برسیم. چالش قابل‌ملاحظه‌ای که در حال حاضر با آن روبرو هستیم در سکتور زراعت می‌باشد که معیشت چهل درصد از نفوس کشور وابسته به این سکتور است. توسعه تولید محصولات با ارزش، مانند زعفران، انار و پسته می‌تواند با کوکنار رقابت کند. اتحادیه‌های واردات در کشورهای شما و دانشمندان و متخصصین در پوهنتون‌های شما می‌توانند در ایجاد زنجیره‌های ارزش و عرضه که منتج به ایجاد روابط پرمنفعت متقابل می‌گردد، از ما حمایت کنند. طی چهار سال، ما توانسته‌ایم به ولایات بیشتری – در مقایسه با صد سال گذشته – برق‌رسانی کنیم و قابل ذکر است که شبکه ملی برق نیز در جریان دو سال آینده به مرحله اکمال خواهد رسید. از داکتر قیومی به خاطر رهبری دیدگاه‌محور و مهارت‌های مدیریتی‌شان ابراز امتنان کنم. بدون شک، ظرفیت عظیم ما در عرصه انرژی قابل‌تجدید، مستلزم توجه عاجل است، زیرا بدون برق/انرژی، نمی‌توان ماشین رشد را به حرکت درآورد. اقتصاد جرمی به مثابه یک چالش بزرگ در برابر امنیت، ثبات و رشد فراگیر قرار دارد. به خاطر پیشبرد امور در عرصه مبارزه با این پدیده، نیاز به اتخاذ رویکردهای منسجم در قبال بازارسازی و دولت‌سازی احساس می‌شود. علیرغم اجرای بیش از پنجاه درصد شاخصه‌هایی که در استراتیژی مبارزه با فساد تعیین شده بود، میزان عقب‌گرد/پسرفت در این زمینه در حد بالایی قرار دارد. هر قدمی که در این گذر از این سربالایی برمی‌داریم، دو قدم از سوی شبکه‌های فاسدی که نشانه‌هایی از ناکامی خود را می‌بینند به عقب رانده می‌شویم. پشت سر ما، مردم افغانستان قرار دارند که خواستار توقف مصئونیت و معافیت (از مجازات مفسدین) هستند. تمایل دارم که در مورد موضوع معافیت از مجازات آشکارا و بی‌پرده صحبت کنم. شماری از «گروه‌های مسلح غیرمسؤول» هنوز در سراسر کشور فعالیت دارند. آنان به صورت غیرقانونی از طریق شبکه‌های فاسد مسلح گردیده‌اند و قوماندانان آنان هنوز مدعی داشتن عناوین دولتی هستند، اما مانند شبه‌نظامیان جنایتکار عمل می‌کنند— به عبارت دیگر اقدام به ارعاب و اخاذی از باشندگان محل، تهدید، اخذ دستمزدهای غیرقانونی در مقابل فراهم آوردن امنیت فیزیکی، می‌کنند. آنان تهدیدی در مقابل باشندگان کشور و عامل مهم در غصب زمین و تجارت مواد مخدر هستند. ما یعنی حکومت افغانستان از خود یک سؤال استراتیژیک پرسیدیم: آیا باید قانون بدون در نظرداشت مقام و قدرت یک شخص بالای وی قبولانده شود، یا باید به خاطر کوشش و حفظ یک ثبات کوتاه مدت استثناء قائل شد؟ من این سؤال را از هم‌وطنان افغانم پرسیده‌ام. پاسخ آنان این است که حاکمیت قانون زمانی معنی دارد که استثناء وجود نداشته باشد. بدون درنظرداشت قومیت، ولایت، دین، قدرت و ثروت؛ یک جنایتکار، جنایتکار است. اجازه بدهید که با وضاحت بیشتر بیان کنم – نبود فیر مرمی به معنای ثبات دوامدار نمی‌باشد، بلکه به‌کارگیری عادلانه حاکمیت قانون و محافظت از آزادی‌ها و حقوق شهروندان می‌باشد. دستور قانون اساسی که روی آن کار کرده‌ایم زمانی باثبات باقی خواهد ماند در صورتی که مردم چشم‌بسته به استعمال قانون باورمند باشند. این حقیقت، برای دستیابی به صلح دوامداری که به دنبال آن هستیم، حیاتی می‌باشد. از آنجایی که افراد سلاح‌های‌شان را بعد از موافقت‌نامه صلح به زمین می‌گذارند، آنان باید بتوانند به حاکمیت قانون و به تعهد حکومت نسبت به تطبیق موافقت‌نامه‌هایی که از حقوق آنان محافظت می‌کند و مصئونیت‌شان را تأمین کند، باورمند باشند. آنچه اهمیت یکسانی دارد، نیاز است که تمرکز خود را روی پروسه‌ها و سیستم‌های تخنیکی دوبرابر بسازیم. افغان‌ها اکنون این توانایی و ظرفیت را دارند که خود شان پروسه‌ها را مورد مداقه قرار دهند. ساحات و عرصه‌هایی اعم از زیربنا، ایجاد عواید، تأمین نظم و قانون، و روش‌های تجارتی برای سکتور خصوصی، مستلزم توجه عاجل هستند. ما از همکاران‌مان در عرصه انکشاف زیربنا می‌خواهیم که با ما روی یک رویکرد نتیجه‌محور به توافق برسند. از طریق آن، ما می‌توانیم توانمندی‌های لازم را هم در حکومت افغانستان و هم در بخش خصوصی با استفاده از رویکردهای ابتکاری و خلاقانه در زمینه طراحی برنامه‌ها و نظارت از آنها ایجاد کنیم. علی‌رغم این که اصلاحات در رده‌های بالایی پولیس صورت گرفته و نیروی پولیس وظیفه خود را با قهرمانی در مقابل تروریزم انجام داده، شهروندان در مناطق‌شان اغلب با اذیت و آزار یا طلب رشوه از سوی پولیس محلی روبرو می‌شوند. در این راستا، نیاز به یک بسته اصلاحی است تا تمرکز کامل بر تمامی عرصه‌های پولیس صورت گیرد. در حالی که جمع‌آوری عایدات ما از هر لحاظ عالی بوده، ما هنوز با کسر بودجه مواجه هستیم. ما نیاز به تطبیق یک رژیم همه‌جانبه کنترول گمرکات و جمع‌آوری عایدات داریم. باید گفت، در این عرصه، فرهنگ معافیت از مجازات و تبارگرایی [خویش‌خوری] یک مانع عمده بوده‌است. ما برنامه اصلاحی اتخاذ کرده‌ایم که به آن متعهد هستیم و برای تطبیق آن خصوصاً در زمینه شریک ساختن معلومات در مورد واردات و صادرات از همسایه‌ها و شرکای تجاری‌مان به حمایت شما نیاز داریم. ما همچنین در اصلاح روش‌های تجارت از جمله ایجاد «آسان خدمت» یا (One-stop shop) پیشرفت‌هایی داشته‌ایم تا از آن طریق خدمات با اعتبار و سریع را برای ثبت و صدور جواز برای فعالیت‌های تجاری فراهم سازیم. اگر چه ما هنوز راه طولانی در این عرصه پیش رو داریم. تقاضا در سطح ملی برای آموزش باکیفیت و انکشاف مهارت‌ها بسیار بالاست. علاوه بر آن، بیش از ۶۰ درصد از نفوس ما زیر سن ۲۵ سال هستند که به عنوان موضوعی با اهمیتِ استراتیژیک برای انکشاف اقتصادی و امنیت ملی ما تلقی می‌گردد. در اوایل سال جاری، یک بسته اصلاحی همه‌جانبه را برای بخش آموزشی ارائه کردیم. ما منابع لازم برای ساخت شش هزار مکتب طی دو سال را تخصیص داده‌ایم و سی هزار معلم زن را در جریان پنج سال آینده استخدام خواهیم کرد. استفاده از جدیدترین برنامه انکشاف ملی ما یعنی «میثاق شهروندی» حاکی از آن است که محلات به صورت جدی شامل این روند هستند و به همین ترتیب در اعمار مکاتب، پائین آوردن هزینه ساخت مکاتب از ۲۵۰ هزار دالر به ۳۰ هزار دالر همکاری می‌کنند. ما همچنان متعهد به فراهم کردن آموزش‌های تخنیکی و مسلکی هستیم که به عنوان یک عامل رشد در کشورهای حوزه اسکاندیناوی و در این‌جا یعنی سویس مورد استفاده قرار گرفته‌است. ما باید مهارت‌های شهروندان‌مان را طوری پرورش دهیم که از یک سو منتج به ایجاد فرصت‌های شغلی برای آنان گردد و از سوی دیگر نیازهای بازار را برآورده کند. اگر چنین کاری صورت نگیرد، نتیجه آن تولید جوانانی خواهد بود که تنها سند فراغت از پوهنتون در دست دارند اما هیچ مهارت قابل‌استفاده ندارند. این امر باعث خواهد شد که جوانان را به یک قشر آسیب‌پذیر در مقابل پدیده‌هایی مانند جرم و جنایت، رادیکالیزم و مهاجرت مبدل خواهد ساخت. با وجود پیشرفت‌هایی که در زمینه بالا بردن شفافیت، توازن و مشورت عامه در پروسه بودجه‌سازی داشته‌ایم، بودجه ملی ما هنوز به یک ابزار واقعی پالیسی که شایسته آن هستیم، مبدل نشده‌است. برای رسیدن به این هدف، پیشنهادی که ارائه می‌کنیم، تغییر برنامه‌ها از رویکرد پروژه‌محور به نتیجه‌محور با وضع شرایط دوجانبه میان ما و کشورها وسازمان‌های کمک‌کننده برای اطمینان از اصلاحات و حسابدهی می‌باشد. این تنها راه برای تنظیم نیازهای مردم مطابق منابع مالی که در اختیار داریم، می‌باشد. امیدوارم که توانسته باشم یک تصویر متوازن از دستاوردها و در عین حال چالش‌های‌مان و اولویت‌های در حال اجرا، ارائه کنم. قبل از این که ادامه بدهیم، می‌خواهم بر عامل بشری اصلاحات دوباره تأکید کنم. طی شش ماه پسین، من از ۱۷ ولایت دیدن کرده‌ام. آنچه بی‌نهایت برایم عالی بود، ظهور یک نسل جدید در سراسر افغانستان است. من مراجعه به آنها را به خاطر اهمیت استراتیژیک‌شان برای آینده کشورم تداوم می‌دهم، بنابراین شاید شرکای ما که در این سالون حضور دارند، متوجه این امر نشوند. این نسل در حال دگرگون ساختن سیاست کشور است. در حدود ۲۵۰۰ تن در انتخابات پارلمانی که در ماه اکتوبر امسال برگزار گردید به رقابت پرداختند. در صورتی که معلومات ابتدایی گواه بر نتایج کلی/نهایی باشد، پارلمان آینده نیز دستخوش یک تغییر نسلی خواهد بود. همان‌طور که گفتم، زنان افغان می‌توانند از خود و مردم افغانستان نمایندگی کنند. خوشحالم که در سراسر ولایات کشور، خصوصاً ولایت‌های جنگ‌زده، با تقاضای بزرگان، علما و زنان رهبر مبنی بر آموزش دختران مواجه می‌شوم. حتی بعضی از آنان ابتکار این مسئله را در دست خود گرفته و برای خانواده‌ها در صورتی که دختران‌شان را به مکتب نمی‌فرستند، شرایط، مجازات نقدی وضع کرده‌است. افغان‌ها روی ارزش‌های آموزش اتفاق نظر دارند و ما به مثابه دولت باید برای آنان خدمات باکیفیت ارائه کنیم. اجندای اصلاحی ما، آمیخته با تئوری اسلامی حلقه عدالت می‌باشد—که بنیاد اقتصاد، امنیت و مشروعیت سیاسی را تشکیل می‌دهد. حتی یک اقدام اصلاحی وجود ندارد که با استقبال شهروندان کشور روبرو نشده باشد. انتقاد اکثریت آنان که به من می‌گویند، این است که حکومت روند اصلاحات را آن طور که باید به سرعت انجام نمی‌دهند. فراموش نکنیم که افغان‌ها در عرصه‌های مختلف از مطالعات دینی تا ورزش (از دیگران) پیشی گرفته‌اند. یک جوان افغان اخیراً برنده مقام اول در رقابت تلاوت قرآن کریم که در مسکو برگزار گردید، شده‌است. تیم ملی کریکت قهرمان ما – ببرهای آبی – تمامی موانع ممکن را از سر راه برداشتند تا در بین ده تیم برتر دنیا قرار گیرند. «از فرش به عرش رسیدن» تیم کریکت ما یکی از آن داستان‌هایی است که نه تنها در تاریک‌ترین روزها، به ما احساس غرور و دلگرمی می‌بخشد، بلکه واقعیتی را تجلی می‌کند که ما افغان‌ها به عنوان ملت کی هستیم. امروز می‌خواهم از مردم افغانستان تشکر کنم. تشکر به خاطر یک گنجینه ارزشمند ملی بودید؛ تشکر به خاطر انعطاف‌پذیری و توانایی تان در مقابل بدبختی؛ تشکر به خاطر اراده جمعی آهنین تان و عزم راسخ تان برای زندگی از صلح و امنیت. شما به من اطمینان دادید که ما می‌توانیم بر گذشته فائق آییم و آینده را تصاحب کنیم؛ و چطور می‌توانیم این کار را انجام دهیم؟ ضرورت عاجل ملی ما برای حرکت به پیش، صلح است. خرسندم که بعد از ماه‌ها مشورت‌های گسترده با شهروندان افغان در سراسر کشور، امروز نقشه‌راه را که برای پیشبرد مذاکرات صلح تدوین کرده‌ایم، اعلام کنم. ما به خاطر رسیدن به توافق صلح، میکانیزم‌ها و نهادهای لازم را ایجاد کرده‌ایم. ما اکنون در حال رفتن/پیشرفت به مرحله بعدی صلح قرار داریم. ما به دنبال یک موافقت‌نامه صلح هستیم که در آن «طالبان افغان» شامل یک جامعه همه‌شمول و دموکراتیک (مردم‌سالار) گردیده و به اصول و اندیشه‌های ذیل احترام بگذارند. اول: حقوق و وجایب تمامی شهروندان که در قانون اساسی تسجیل شده‌اند، علی‌الخصوص حقوق زنان، حفظ و تأمین شود. دوم – قانون اساسی پذیرفته شود، یا تعدیلات پیشنهادی از میان – در چارچوب – مواد قانون اساسی صورت گیرد. سوم – قوای امنیتی و دفاعی افغانستان و خدمات ملکی بر اساس قانون عمل کنند. چهارم – هیچ گروه مسلح که با شبکه‌های تروریستی فرامرزی، سازمان‌های جنایتکار فرامرزی یا با بازیگران دولتی/غیردولتی که به دنبال نفوذ در افغانستان هستند، ارتباط داشته باشد – اجازه پیوستن به این پروسه سیاسی داده نشود. طی هشت ماه گذشته، به صحبت‌های زنان و مردان از قشرها مختلف جامعه در کابل و در جریان دیدارم از ولایت‌های کشور، گوش داده‌ام. زمینه و اساس صلح باید از جامعه آغاز شود تا شهروندان مالک موافقت‌نامه صلح باشند، نه تنها نخبگان (سیاسی) سه موردی که همه شهروندان بالای آن اجماع دارند قرار ذیل می‌باشند. اول) اجماع روی اعتبار (وثوق) و اهمیت قانون اساسی دوم) ضرورت مشارکت بنیادی ما با جامعه بین‌المللی و سوم) جامعه و حکومت افغانستان باید رهبری‌کننده و مالک روند صلح باشد. ما این موارد را برای موفقیت در مذاکرات صلح مدنظر گرفته‌ایم. در نتیجه مشوره‌های فوق‌الذکر، ما تیم دوازده‌نفره مذاکره کننده مشمول زنان و مردان را به رهبری سلام رحیمی، رئیس دفتر ریاست جمهوری، شخصی که هم تجربه جهادی دارد و هم از اعتبار جامعه مدنی برخوردار است، تشکیل داده‌ایم. همچنان یک بورد مشورتی را ایجاد نمودیم تا با آغاز گفتگوها وارد مذاکره گردد. این بورد متشکل از ۹ کمیته متنوع می‌باشد که از جامعه امروزی افغانستان نمایندگی می‌کند. روی ساختار و تشکیل شورای عالی صلح تجدید نظر صورت خواهد گرفت تا بالای سناریوهای بعد از صلح تمرکز کند و نقش مشورتی را ایفا نماید. انتخابات ریاست‌جمهوری (بهار ۱۳۹۸) یک امر کلیدی برای موفقیت مذاکرات صلح تلقی می‌شود. مردم افغانستان نیاز به یک حکومت منتخب با یک مأموریت در راستای تصویب، تطبیق موافقت‌نامه صلح و همچنین رهبری یک روند مصالحه اجتماعی، دارد. از آنجایی که تطبیق موافقت‌نامه صلح، حداقل، پنج سال را در برخواهد گرفت؛ با نظرداشت موضوع ادغام مجدد شش میلیون مهاجر و بی‌جاشده داخلی، اقدامات کلیدی اعتمادسازی باید در جریان سال اول اتخاذ گردد. پیشنهاد صلح ما بدون قید و شرط، اما صلح مشروط است. همان‌طور که پیش می‌رویم، اتصال، به‌طور قطع، برای دستیابی به دیدگاه ثبات، امنیت و رفاه ما نقش مرکزی خواهد داشت. اجازه بدهید که یک موضوع را خاطر نشان بسازم. موقعیت ما در قلب قاره آسیا یک بستر بی‌نظیر را برای همکاری اقتصادی فراهم می‌کند. افغانستان، کوتاه‌ترین راه اتصال «آسیای میانه غنی از انرژی» به «آسیای جنوبیِ نیازمند به انرژی» می‌باشد. ما از این مزیت جغرافیایی به نفع تمام منطقه استفاده کرده‌ایم—خطوط انتقال انرژی منطقه‌ای، خطوط لوله گاز، ترانسپورت، دهلیزهای خط آهن و پروژه‌های شاهراه، اکنون فراتر از مرحله طراحی در مرحله واقعی تطبیق قرار دارند. ما پیش از این، بعضی از دستاوردهای ملموس اقتصادی را که برخاسته از «اتصال» می‌باشد، تجربه کرده‌ایم—صادرات ما در سال جاری، به میزان سی درصد افزایش یافته‌است. ابتکار دهلیز هوایی محصولات افغانستان را به چین، عربستان سعودی، ترکیه، آسیای میانه و اروپا رسانده‌است. به خاطر اطمینان از اتصال دوامدار، ما باید قدم‌های ذیل را برداریم. نخست، ما باید روی قواعد بازی برای ترانزیت، تجارت و سرمایه‌گذاری به توافق برسیم. ما بالاخره به این باور رسیدیم که اختلافات سیاسی بین کشورهای همسایه نباید به مثابه یک مانع در برابر سیستم قانون‌مند [استوار بر قانون] که می‌تواند میلیون‌ها تن را از فقر نجات بخشد، قرار گیرد. دوم، ما باید روی زیربناها سرمایه‌گذاری کنیم. توسعه سریع زیربنا، ماهیت جغرافیایی آسیای میانه را به (مبدل شدن) به اقتصاد قاره‌ای پیوند می‌دهد و ما باید حرکت (کنونی) را در همین حالت نگه داریم (حفظ کنیم) ما باید سریعاً از «اقتصاد وابسته به کمک «به یک «اقتصاد مبتنی بر تجارت» به منظور استفاده از مزایای بازار آسیای میانه. به صورت مختصر، ما افغان‌ها به دنبال این اتصال‌ها هستیم. روابط بین مردم، که بر اساس همکاری در راستای دستیابی به مزیت متقابل بنیان نهاده شده؛ چنین روابطی می‌تواند به عنوان علاج برای رادیکالیزم و جنایت و همچنین مسیری برای رشد تلقی شود. صلح ضرورت ملی ماست، اما همزمان با این که ما به دنبال دستیابی به صلح و ادامه تطبیق اجندای اصلاحات مان هستیم، مکلف هستیم که به نیازهای عاجل میلیون‌ها تن از مردم‌مان نیز رسیدگی کنیم. امسال، جنگ و فقر با خشکسالی شدید که باعث آسیب‌های بشری گسترده گردیده، همراه شده‌است. از یک سو، سه میلیون تن از افغان‌ها در سه ولایت کشور در وضعیت اضطراری به سر می‌برند و از سوی دیگر، ۸ میلیون تن از هم‌وطنان ما در ۲۶ ولایت کشور در وضعیت بحرانی قرار دارند. به عبارت دیگر، خشکسالی در کشور به حالت بحرانی خود رسیده‌است. ما در حال رسیدگی به این چالش در دوره‌های کوتاه‌مدت، وسط مدت و درازمدت هستیم. ما به صورت عاجل درخواست کمک‌های بشردوستانه نمودیم تا آنانی که از اثر خشکسالی متضرر شده‌اند بتوانند تا رسیدن فصل آینده برداشت محصول، با این پدیده مقابله کنند. در میان‌مدت، ما از شما به خاطر انکشاف یک چارچوب برای مقابله با تغییر زیست‌محیطی، درخواست همکاری می‌کنیم. آمارها حاکی از آن است که افغانستان طی سی سال گذشته، به اندازه ۱٫۸ درجه سانتی‌گراد گرم‌تر شده‌است. در جنوب غرب افغانستان، این گرمایش به ۲٫۵ درجه سانتی‌گراد می‌رسد. برخلاف گذشته که خشکسالی هر سی سال یک بار به وقوع می‌پیوست، اکنون تغییرات اقلیمی اخیر سبب شده‌است که این پدیده هر دو الی پنج سال یک بار ما را متأثر سازد. در حقیقت، ما برای مقابله با آن، مجهز نیستیم. به منظور رسیدگی به پدیده خشکسالی در درازمدت، محافظت از ثروت طبیعی یک امر کلیدی است. ناکامی حکومت‌های گذشته در عرصه تمرکز بر مدیریت منابع آبی منتج به ایجاد حلقه‌های خبیثه خشکسالی که با سیلاب‌های شدید همراه است، گردیده‌است. به منظور رسیدگی به موضوعات آب، تکمیل بندهای موجود، اعمار بندها و خطوط لوله آب جدید را در اولویت قرار داده‌ایم. اما زمانی که برای انجام این کار ضرورت داریم، سال‌هاست، نه ماه‌ها. ما از همکاران بین‌المللی‌مان درخواست می‌کنیم تا در زمینه شریک ساختن میتودهای مؤثر مدیریت آب، با ما همکاری کنند. تغییر زیست‌محیطی، سرحد سیاسی نمی‌شناسد. ایجاد یک چارچوب برای همکاری و عکس‌العمل در مقابل این تغییر، انکشاف سیستم‌های مشترک هشداردهنده و برنامه‌های مشترک برای دسترسی به منابع زیست‌محیطی می‌تواند به نفع همه ما باشد و جان‌های بسیاری را پیش از این که دیر شود، نجات دهد. با درنظرداشت تمامی موضوعات، آینده‌ای که برای افغانستان وجود دارد، چیست؟ بی‌باوری به اشکال مختلف آن، افغان‌ها را طی دهه‌ها وهم‌زده کرده‌است. اما در جریان پنج سال گذشته، ما متحول شده‌ایم، بی‌باوری را با چشم دیده‌ایم و با آن مقابله کرده‌ایم. این باور جدی به ما امکان بخشیده‌است که یک مسیر حیاتی را برای اصلاحات در میان یک جنگ چند بُعدی ترسیم کنیم. آنچه در جریان چهار سال گذشته ظهور کرده، نسل جدیدی از افغان‌های هستند که یک افغانستان نوین را رهبری می‌کنند. آنان در جنگ متولد شدند، در فقر و بدبختی رشد کردند، اما در طلوع فرصت‌های جدید که با تعهد جهان در سال ۲۰۰۱ صورت گرفت، به بلوغ رسیدند. آنان بر جهان و حتی مهم‌تر از آن، بر سخت‌ترین پارادوکس‌های حقیقت‌افغانی فائق آمدند. آنان دارای مهارت، توانمندی، تعهد، دیدگاه و ظرفیت رهبری لازم برای مدیریت نیمه باقی‌مانده دههٔ تحول تا سال ۲۰۲۴ و فراتر از آن را دارند. خطاب به نسل جوان – من شما را ترغیب می‌کنم که شجاعت و ازخودگذری برای پذیرش ناملایمات، متحد شدن و تداوم این کشور به جلو را داشته باشید. در حالی که من به رهبران جوان افغان اطمینان دارم، آینده تا حد زیادی وابسته به این است که آیا شرکای بین‌المللی و منطقه‌ای افغانستان، یک آرمان مشترک و منافع متقابل را با این دسته از افغان‌های نوین می‌یابند یا نه. سناریوی مطلوب همانا مشارکت با این نسل تغییرآور خواهد بود که به موجب آن دهه تحول تکمیل شود، نتیجه‌گیری دربارهٔ صلح صورت گیرد و خودکفایی به یک حقیقت مبدل گردد. نتیجه آن، یک افغانستان باثبات و دموکراتیک خواهد بود که شرایط را برای سرمایه‌گذاری روی منابع طبیعی کشور مساعد خواهد ساخت. در آن صورت، ما قادر خواهیم بود که از مهاجرین افغان در کشور خود استقبال کنیم و قشرها گوناگون افغان‌ها را که در سراسر جهان پراکنده‌اند، به تحرک درآوریم. زنان به عنوان بازیگران کلیدی در اقتصاد، جامعه و سیاست کشور به رشد و ظهور خود سرعت خواهند بخشید. فقر به میزان بالایی کاهش خواهد یافت. ادیان (مذاهب) اقوام و زبان‌های ما دیگر به عنوان ابزاری برای جدایی و تقسیم بیشتر، استفاده نخواهند شد و ما به راستی یکدیگر را در عرصهٔ ملت‌سازی همه‌شمول به آغوش خواهیم گرفت. برای اولین‌بار طی چهل سال، جهان قادر خواهد بود که افغانستان را به آنچه که در حقیقت هست، تجربه کند: مکانی مملو از میراث ملی غنی، مناظر طبیعی دلفریب و زیبا و افغانستان دارای فرهنگ مهمان‌نوازی اسلامی که به بردباری ارزش می‌دهد و مردمی که متعهد به مهمان‌نوازی و دوستی هستند. به صورت مختصر، ما می‌توانیم داستان ارزشمندی که تیم کرکت ما خلق کرد را در تمامی عرصه‌های زندگی‌مان تکرار کنیم. (سناریوی دوم) اگر ما در دستیابی به صلح موفق شویم و اجندای اصلاحات را رها کنیم و دههٔ تحول را تکمیل نسازیم، ما در سناریوی متفاوتی از یک بحران دوامدار فرو خواهیم رفت. یک معاهدهٔ سیاسی بین نخبگان اما تغییرشکل‌یافته به یک معاهدهٔ صلح، ممکن است دستاوردهای باارزش ما را که در اصلاحات کلیدی در حکومت‌داری حاصل شده، به عقب برگرداند، روند دموکراتیک را کم‌اهمیت سازد، و دستاوردهایی نسل جوان و زنان را تکذیب کند. فقر و نابرابری افزایش خواهد یافت، به احتمال زیاد، صلح کوتاه مدت خواهد بود و خدای ناکرده، آغاز دوبارهٔ یک دوره جنگ و بی‌اتفاقی را به دنبال خواهد داشت. سناریوی سوم، نه صلحی در برخواهد داشت و نه اجندای اصلاحات تکمیل خواهد شد که نتیجه آن ترک افغانستان توسط شرکای بین‌المللی و شرکای منطقه‌ای خواهد بود. حاصل جز بدبختی و رنج درپی نخواهد داشت. نیازی نیست، با اطمینان به شما بگویم که در این وضعیت چه در ذهن شما می‌گذرد؟ افغان‌ها در وضعیتی این چنینی زندگی کرده‌اند و نیاز به تصور کردن آن ندارند. این می‌تواند یک عاقبت غم‌انگیز و غیرقابل‌قبول باشد، خصوصاً این که بعد از این همه قربانی، سرمایه‌گذاری، دستاوردهایی که به سختی در جریان هجده سال گذشته حاصل شده، صورت گیرد. می‌خواهم تأکید کنم که این‌ها پیشگویی نه، بلکه پیش‌بینی‌های احتمالی گرایش‌هایی است که قابل اثبات اند. دلیلی که این‌ها را در این‌جا مطرح می‌کنم، این است که به همه ما هشدار بدهم که این الگوها و گرایش‌های در حال ظهور را قبل از این که بسیار دیر شود، شناسایی کنیم. صداقت و تعهد به رفاه و خوشبختی مردم ما – شهروندان کشورم و شهروندان کشورهای شما – ایجاب می‌کند که هم فرصت‌ها و هم خطرهایی را که در زمان حال وجود دارند، مشخص بسازیم. عنوان این کنفرانس، تعهد ما را مجسم می‌کند: «مصئون ساختن آینده: صلح، خودکفایی و اتصال» ما، مردم و حکومت افغانستان، خود را به هدف دست یافتن به اولین سناریوی تحول، وقف می‌کنیم. دسپلین و حوصله استراتیژیک امور ضروری هستند، اما آنچه بیش از دیگر چیزها برای موفقیت نیاز است، انکشاف استراتیژی سالم [معقول] است، نه افتادن در دامی که جدول‌های زمانی سیاسی برای‌مان تعیین می‌کند. ما به شما، دوستان و همکاران مان که در هرحالت در کنار ما بودید، اصرار می‌ورزیم که اکنون با ما در تکمیل این سفر که به دنبال تراژدی یازدهم سپتامبر آغاز گردید، یک جا شوید. افغان‌های باورمند به مردم‌سالاری تصمیم خود را مبنی بر این که کدام مسیر را انتخاب کنند، در انتخابات ریاست جمهوری که در اپریل سال آینده برگزار می‌گردد، اتخاذ خواهند کرد. وظیفه من و داکتر عبدالله به عنوان رهبران حکومت وحدت ملی این است تا اطمینان بدهیم که مردم مان می‌توانند در یک روند آزاد، عادلانه و فراگیر از حق رأی خود استفاده کنند. ما امیدواریم که مردم به حکومت بعدی یک مأموریت واضح برای «سناریوی تحول» ارائه خواهند کرد. در عین حال، ما به اصلاحات برای برآورده ساختن قرارداد اجتماعی با هم‌وطنان‌مان و تحقق قراردادهای‌مان با جامعه بین‌المللی، سرعت خواهیم بخشید. تشکر از شما ]]> اسناد Fri, 30 Nov 2018 11:51:27 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/87009/متن-سخنرانی-رئیس-جمهور-غنی-کنفرانس-جنیوا-۷-قوس-۱۳۹۷ متن سخنرانی رئیس‌جمهور غنی در مراسم گرامی‌داشت از روز عاشورا (سنبله ۱۳۹۷) http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/87011/متن-سخنرانی-رئیس-جمهور-غنی-مراسم-گرامی-داشت-روز-عاشورا-سنبله-۱۳۹۷ متن سخنرانی محمد اشرف غنی رئیس‌جمهوری اسلامی افغانستان در مراسم گرامی‌داشت از روز عاشورا (سنبله ۱۳۹۷)  کابل- مسجد جامع رسول اکرم (ص) بسم الله الرحمن الرحیم عزاداران حسینی، خانواده‌های محترم شهدای حوادث اخیر، تمام حاضرین مجلس، جلالت‌مآب استاد دانش، برادران و خواهران گرامی، وطنداران متین و با عزت!  صلوات بر حضرت محمد (ص) وآل محمد (ص) و اصحابه اجمعین،  یک‌بار دیگر ما و شما توفیق یافتیم تا روز پرشکوه عاشورا و حماسهٔ بزرگ حسینی را تجلیل کنیم. عاشورا در روایات دینی همه مسلمانان، سنی و شیعه، از شعایر بزرگ اسلامی به‌شمار می‌رود و همواره در تاریخ اسلام منبع الهام درس‌های فراوانی بوده‌است. عاشورا درس مقاومت در برابر بی‌عدالتی‌ها، نابرابری‌ها و ستم‌گری‌هاست. مقاومت در برابر فساد، استفادهٔ ناروا از بیت‌المال، و تلف‌کردن حق ضعیفان به‌دست صاحبان زور و زر. مقاومت در برابر کسانی که بر خلق خدا گردن‌کشی کرده، خود را درمقام فرعونیت گذاشته و به ذلت و زبونی بندگان خدا روی می‌آورند. همانطوری که حضرت موسی در برابر فرعون، حضرت حسین در برابر یزید و همه حق‌طلبان و عدالت‌خواهان در برابر ستم‌پیشه‌گان و جنایتکاران ایستادند، پرچم پر شکوه آزادی و آزادگی بر شلاق ظلم و جباریت پیروز گردید و بشریت در پرتو سیرهٔ آنان، راه خود را به سوی فرداهای روشن و روشن‌تر گشود.  برادران و خواهران عزیز، من امروز در جای آمده‌ام که بارها زیر تهدید و خطر بوده‌است، خطری که شما با آن مواجه هستید، من هم این خطر را قبول کرده‌ام و بارها قبول خواهم کرد. چپنی که در جان من است، چپنی است که بازمانده‌گان شهدای مرزا اولنگ برایم دادند، این چپن قیمت‌ترین چپنی است که من دارم، ازخاطری‌که هر روز مرا یاد می‌دهد که باید در مقابل بی‌عدالتی، در مقابل ظلم و در مقابل جنایت علیه بشریت ایستادگی کنم. درد تان را علوی صاحب و هم بازمانده‌گان شهدا، من درد قلب خود می‌دانم. ما امروز یکبار دیگر در مقام تعهد و تجدید پیمان با راه امام حسین و با آرمان بزرگ‌مردانی قرار داریم که خواهان زندگی عزت‌مندانه برای مردم بودند. هرکلمهٔ که جناب فیاض صاحب گفتند، من هر کلمه را از دل و جان قبول دارم و هر کلمهٔ را که استاد معظم برادر گرامی ام جلالتمآب دانش صاحب گفتند، هرکلمه را من سرش باورمند هستم.  امروز، شِمْرها و یزیدهای زمان می‌خواهند افغانستان را به کربلای دیگری تبدیل کنند و برای مؤمنان و عبادت‌گذاران ماتم و عزا بیافرینند، اما درسی که از مکتب یاران و اهل بیت پیامبر گرامی خود آموخته‌ایم، این است که صدای عدالت، صدای عزت و صدای کرامت بر بانگ ستم و جنایت پیروز می‌شود، و طنین آن در صفحه به صفحهٔ تاریخ اسلام و تاریخ بشر شنیدنی است. تروریست‌هایی که امروز بر مساجد، معابد، مکاتب، مراکز علمی و تجمعات حق‌طلبانهٔ مردمی حمله می‌کنند، با هر نامی و با هر ادعایی که داشته باشند، داعیهٔ جز راه و رسم شِمر و یزید ندارند. دست‌های آلوده به جنایت و آغشته به خون بی‌گناهان در برابر ارادهٔ نیرومند مردمی که خواهان عزت و آزادگی هستند خواهد خشکید و عاقبتی جز تباهی و شکست را تجربه نخواهد کرد. حملات تروریستی که در سرتاسر کشور صورت گرفته در زابل، در هلمند، در پکتیا، در ننگرهار و در این اواخر در شینوار و برچی، مردم بی‌دفاع ما به خاک و خون کشانیده شدند، درد و رنج همه مردم افغانستان یکی است، اما دشمنان افغانستان می‌خواهند به این حملات، جنبهٔ قومی و مذهبی بدهند. این برای ما یک خطر بزرگ است، ما با همکاری مردم مشترکاً در مبارزه با این تهدید موفق شده می‌توانیم و شک و شبهٔ نباشد که هر حمله سر مردم هزاره سر مردم اهل تشیع ما، حمله بالای تمام مردم افغانستان است و حمله بر وحدت ملی افغانستان است و عمده‌ترین مسئلهٔ اولویت امنیت ملی ما قرار خواهد داشت. ما یقین داریم که در این نبردِ سرنوشت‌ساز، پیروزی از آنِ مردم ماست و شکست و سیاه‌رویی از آنِ کسانی است که راه شرارت و تباهی را در پیش گرفته‌اند. در این نبرد، ما باید همه در کنار هم باشیم، دست‌ها را با اعتماد بهم گره زنیم، صف‌ها را فشرده نگاه داریم و در برابر شکاف‌هایی که بنام مذهب، زبان، قومیت، حزب و تبار ایجاد می‌شود، با هوشیاری ایستادگی کنیم. خون سنی و شیعه این سرزمین یک رنگ دارد، سرنوشت تاجیک و پشتون این کشور بهم گره خورده‌است، آبروی هزاره و ازبک این میهن مانند هم است، فرزندان سادات و بلوچ و پشه‌ای و پامیری و همه اقوام عزیز این ملت زیر یک سقف، برای یک آرمان و در برابر یک انتخاب تاریخی قرار دارند. هر کس که بخواهد با هر هدفی در میان مردم ما درز و مرز ایجاد کند، هم به خود جفا کرده‌است و هم به دیگران. این آرزویی است که دشمنان افغانستان در سر می‌پرورانند و تروریست‌ها با جنایات خود می‌خواهند به آنجا برسند. ما این خوشبختی را داریم که باوجود تلاش پیهم دشمنان وطن، افغانستان نمونهٔ مثال‌زدنی، در سطح جهان اسلام، از وحدت میان پیروان مذاهب مختلف اسلامی است و ما به توفیق الهی، این وحدت را عمیق‌تر و استوارتر خواهیم کرد.  هموطنان گرامی،  حکومت شما، همچنان‌که به توطئه دشمن آگاه است، برای مقابله با آن نیز آمادگی گرفته و برنامه‌هایی سنجیده‌است. طبقه‌بندی تهدیدات، استفاده از مشوره‌های قشرها مختلف و در نظر گرفتن غرب کابل بحیث یک زون امنیتی، بخشی از اقدامات حکومت است. تغییرات صورت گرفته در سطح رهبری امنیتی شهر کابل، به دلیل توجه به امنیت شهر و غرب کابل می‌باشد. یک معاونیت در سطح قوماندانی امنیه کابل ایجاد شده‌است که مسئولیت تأمین امنیت غرب کابل را دارد، پوشش استخباراتی وسیع می‌شود، عملیات تصفیوی در نقاط آسیب‌پذیر جریان دارد و امید است عملیات کهنه خمار را از پیش اطلاع داشته باشیم. همچنان هدایت داده‌ام تا اطفایه و مرکز آمبولانس در غرب کابل به زودترین فرصت فعال شوند و در مورد شفاخانه جناح نیز تصمیم به صورت عاجل گرفته خواهد شد و در مورد عملی شدن ماستر پلان غرب کابل همکاری همه جانبهٔ شما را خواهانم. این جنگ همان اندازه که تخریب فیزیکی را هدف می‌گیرد، به جنبه روانی و تضعیف روحیه و مورال مردم نیز اهمیت می‌دهد. موفقیت ما در این جنگ بستگی دارد به میزان آگاهی از شیوه‌های خرابکارانه آنان و نیز میزان همکاری متقابل دولت و ملت. جناب علوی صاحب، من برایتان اطمینان می‌دهم که دروازه‌بان‌ها در ارگ وجود ندارند. مردم دشت برچی را سرشان صدا می‌کنم که خودتان نمایندگان تان را تعیین کنید، با من مستقیم صحبت کنید و هرنوع حاکمیتی را که در اینجا می‌خواهید، به شمول کنترول نهادهای امنیتی، من قبول همرایتان می‌کنم.  این واضح است که حتی در پیشرفته‌ترین و قدرتمندترین کشورهای جهان نیز همکاری دو جانبه میان مردم و دولت سبب دفع تهدیدات، خنثی‌کردن توطئه‌ها و شکست تروریست‌ها می‌شود. درست و دراین به تمام قشرها ضرورت داریم، از علمای کرام، بزرگان، جوانان، نهادهای تحصیلی، همه با هم بیاییم جدا جدا باید فکر نکنیم با یک طرح کلی و اساسی و عملی بیاییم و اولویت را طبقه‌بندی کنیم. درست است که در جامعه‌ای با چهل سال بحران نارسایی‌هایی وجود دارد و ضعف‌هایی در کار دستگاه‌های دولتی سبب بروز مشکلاتی می‌شود و این امر سبب گلایه‌مندی‌ها و ناخرسندی‌ها می‌گردد. این کاملاً قابل درک است، از خاطری که چیزی بود که ما و استاد دانش میراث گرفتیم، اما ارادهٔ ما این است که میراث را بدل می‌کنیم و میراثی که از خود بجا می‌گذاریم، برحاکمیت قانون و عدالت استوار خواهدبود. این را نیز می‌دانیم که نباید این گلایه‌مندی‌ها و حتی اختلاف نظرهای سیاسی مانع انسجام و یکپارچگی ما در برابر دشمن گردد. وجود اختلاف نظر در حوزهٔ سیاسی مایهٔ نگرانی نیست. نگرانی در جایی است که مسایل سلیقه‌ای، تفاوت دیدگاه‌ها و شکایت از امور معمول، سبب غفلت از منافع کلان ملی شود و وحدت مردم ما آسیب ببیند. ما اجازهٔ این را داده نمی‌توانیم که اختلاف کوچک سیاسی موجب نا امنی دشت برچی و یک بلست نقطهٔ دیگری افغانستان شود. خواهش من از تمام ملت این است که سر بخش امنیتی به اجماع برسیم که سیاست‌های کوچک و سلیقه‌وی در امنیت ما جا نداشته باشد و همه به اساس کفایت و شایسته‌گی و نوع برخورد و اخلاق با جامعهٔ اسلامی ما انتخاب شدیم. من از علمای کرام، متنفذین مردمی، جوانان و فعالین مدنی تشکر می‌کنم که در آگاه‌ساختن مردم از نیات شوم دشمن سهم گرفته و برای همبستگی بیشتر مردم ما تلاش کرده‌اند. یک سؤال مشخص شد، سؤال از طرف علوی صاحب مطرح شد که حکومت برایتان آدرس بدهد. در قسمت بازمانده‌های خانواده‌های شهدا و قربانیان تروریزم، پیشنهاد را پس من برایتان می‌گذارم، تمام تان یکجای شوید، یک نماینده را تعیین کنید که به حیث مشاور ارشد من، مسئولیت را به عهد بگیرد و آدرس همهٔ تان باشد. امیدوارم به برکت عاشورا و به تأسی از سیره بزرگان اسلام، به ویژه سید شهدا امام حسین‌رضی‌الله‌عنه، فضای جنگ و نا امنی جایش را به صلح و ثبات سرتاسری بدهد و افغانستان گام‌هایی را که به جلو برداشته است، با قوت و متانت بیشتر پی بگیرد. و من الله التوفیق، زنده باد افغانستان تل دی وی افغانستان یشه سن افغانستان  و بازهم به همه عزاداران کربلا تسلیت می‌گویم ]]> اسناد Thu, 20 Sep 2018 11:56:11 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/87011/متن-سخنرانی-رئیس-جمهور-غنی-مراسم-گرامی-داشت-روز-عاشورا-سنبله-۱۳۹۷ سخنرانی رئیس‌جمهور غنی در جشن ۹۹مین سالروز استرداد استقلال کشور (اسد ۱۳۹۷) http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/87010/سخنرانی-رئیس-جمهور-غنی-جشن-۹۹مین-سالروز-استرداد-استقلال-کشور-اسد-۱۳۹۷ سخنرانی محمد اشرف غنی رئیس‌جمهوری اسلامی افغانستان در مراسم جشن گرامی‌داشت از ۹۹مین سال‌روز استرداد استقلال کشور (اسد ۱۳۹۷) بسم الله الرحمن الرحیم برادر گرامی داکتر صاحب عبدالله عبدالله، بانوی اول کشور، شاهدخت هندیا، قاضی القضات محترم کشور، اعضای محترم کابینه، وزیر صاحب دفاع ملی، وزیر صاحب داخله، لوی درستیز صاحب کشور، جنرالان محترم اردو، پولیس و امنیت ملی، چنین روز که خاصتاً روز شماست، اعضای محترم ولسی جرگه و مشران جرگه، تمامی خواهران و برادران محترم، مخصوصاً کارگران عزیز که یک لحظه غفلت نکردید و همه آمدید و تمام هموطنان گرامی، اول از همه نود و نهمین سالروز استرداد استقلال افغانستان، روز پرافتخار تاریخ کشور را به کافهٔ ملت افغانستان تبریک و تهنیت عرض می‌دارم. یادبود و گرامیداشت از این روزتاریخی، فرصتی است برای تحکیم وحدت و همبستگی ملی و تجدید تعهد برای یک تحول و آینده بهتر. به پاس ادای احترام به جانبازان وشهدای که دلیرانه در حصول استقلال کشور و حفظ استقلال کشور در جهاد مقدس ما جان باختند و آزادی را به بهای خون خویش به ارمغان آوردند، این روز را گرامی می‌داریم. آرزومندیم که ارزش‌های نهفته در نهضت استرداد استقلال افغانستان، همیشه منبع الهام برای تأمین صلح و ثبات، رفاه، و وحدت ملی در کشور عزیز ما باشد. هموطنان عزیز! با تاسف در این اواخر تروریستان، خون شماری از شهروندان کشور ما را ریختاندند، من مراتب تسلیت و همدردی خویش را به خانواده‌های قربانیان حوادث تروریستی اخیر به خصوص به خانواده‌های شهدای مرکز تعلیمی موعود، ولایت غزنی و تمام شهدای نیروهای امنیتی و دفاعی کشور ابراز می‌دارم و آرزو می‌کنم که به برکت ایام مبارک عید سعید قربان، صلح و ثبات پایدار در کشور عزیز ما تحکیم گردد. چهار هزار اسکالرشیپ را برای خانواده‌های شهدای امنیتی و دفاعی کشور، موسسات خصوصی تحصیلات عالی کشور هدیه نمودند و از این هدیهٔ گرانقدر از اینها من ابراز تشکر می‌کنم. همچنین بعد از این یک بسته کمک‌های همه‌جانبه برای تمام افراد قوای امنیتی و دفاعی ما از طرف حکومت وحدت ملی اعلام خواهد شد. امروز، روز استقلال کشور را در حالی تجلیل می‌کنیم که قصر دارالامان آماده به اهدای مجدد به ملت افغانستان است، چون جناب داکتر صاحب تمام کلمات را در قسمت از این قصر و محترم وزیر صاحب اطلاعات و فرهنگ گفتند و من از این زیادتر در این بخش چیزی نمی‌گویم و تنها تأکید را که دارم این است که قصر دارالامان محصول مدیریت و پول خود افغان‌هاست، این اهدای مردم برایمردم افغانستان است؛ و ذکر شد که نواسه‌های کسانیکه این قصر را ساختند در این دخیل استند و من از آقای وافی امین هم و از تیم شان خاصتاً تشکر می‌کنم. مرحوم نوروزخان پدرکلان از اینها در زمان غازی امیر امان‌الله خان مسوول ساختن از این قصر بودند، خاطرهٔ نیکهٔ ات و تمام کارگران افغان گرامی باد. تا اکنون مردم دربارهٔ بازسازی حرف می‌زدند، امید است که پس از این، به اساس اراده محکم مردم افغانستان که در حکومت وحدت ملی انعکاس دارد به نوسازی بی‌اندیشیم. در مدت دو ماه ان شاءالله و تعالی تهداب کامپلکس اداری جدید در دارالامان بدست ما و شما گذاشته خواهد شد. ګرانو وطنوالو! اوس د دی وخت را رسیدلی دی چی نه یوازی د خپل معاصر تاریخ ناتمام فصل تکمیل کړو بلکی د نوی فصل د پیلولو لپاره د یویشتمی پیړی د سیاسی، اقتصادی او اجتماعی غوښتنو په اساس ټولنه جوړه کړو. ما مخکی د هیواد د شهیدانو کورنیو ته تسلیت وړاندی کړ، اما د دی لپاره چی له خپل غم څخه ووځو، یوازی په یو بعُدی فکر دغه لوړ هدف ته نشو رسیدلی. موږ نشو کولای خپل ټول فکر یوازی پر امنیت راټول کړو، بلکی د غم څخه د راوتلو او خلاصیدو لپاره څو بعُدی فکر پکار دی، دا فکر اقتصادی اصلاحات، عدلیی او قضایی اصلاحات، منطقوی او بین‌المللی ارتباطات دی. په هیواد کی له ټولو مشکلاتو سره سره د ملی وحدت حکومت د اصلاحاتو لپاره تهداب ایښی دی، یعنی اوس په دی پوهیږو چی څه غواړو او په دی هم پوهیږو چی د اهدافو د ترلاسه کولو لپاره لاری چاری آماده کړو او د دی لپاره واضح لید لرو. استقلال یوازی یو تعریف نه لری، حداقل لاندی پنځه ابعاد او برخی لری. اول، سیاسی استقلال: سیاسی استقلال اساس دی. داسی اساس چی افغانان خپل راتلونکی په خپله وټاکی، ځکه چی د خپل راتلونکی ټاکل له سیاسی استقلال پرته امکان نه‌لری او سیاسی استقلال یوازی د یو قانونی دولت چی د آزادو او شفافو انتخاباتو په اساس انتخاب شوی په چوکاټ کی خوندی کیدای شی. مونږ د ملی وحدت حکومت مشران شفافو انتخاباتو ته هم د ولسی جرګی او د ولسوالیو شوراګانو او هم د ولسمشری انتخاباتو ته په تینګه ژمن یوو او په دی کی باید شک او شبه نه وی. انتخابات حق و فریضه هر فرد افغان است. دویم، امنیتی استقلال: امنیتی استقلال کی مهم ټکی دا دی چی امنیت او ثبات ور پوری تړلی دی او د قوی مشروع استعمال تضمینوی او د ملی وحدت حکومت څلور کلن امنیتی پلان به انشاالله د قوی مشروع استعمال تضمین کړی. اتمر صاحب، وزیر صاحب دفاع، وزیر صاحب داخله، رئیس صاحب عمومی امنیت ملی، لوی درستیز صاحب، معین صاحب ارشد ټول جنرالانو نه او ټولو افسرانو او سربازانو نه د زړه له کومی مننه. قربانی مو ورکړی او په سنګرو کی دریدلی او له دی وطن نه مو په قلم او په علم او توری او قربانی دفاع کړی او دا د افغانستان د ولس هیڅ وخت نه هیریږی. تشکر!  مه هیروئ چی په دی څو کالو کی چی چاری د ملی وحدت حکومت مسوولیت ؤ زمونږ زړور کوماندو دوه چنده شول او په قول اردو باندی بدل شول. افغانانو د دی امید له لاس ورکړی ؤ چی د یوی مجهزی هوایی قوی څښتن اوسو، هوایی قوه هم دری چند کیدونکی ده او فضایی استقلال مو وګاټه، ټولو ته دی مبارک وی! درییم، اقتصادی استقلال: په ۲۰۱۲کال کی زموږ حکومت له نړیوالو سره یو قرارداد وکړ چی په ۲۰۲۴کال کی به امنیتی مصارف خپله د افغانستان حکومت په غاړه اخلی. بیایی تکراروم. په ۲۰۲۱ کال کی په شیکاګو کی جناب کرزی صاحب له نړیوالو سره یو قرارداد وکړ چی په ۲۰۲۴ کال کی به امنیتی مصارف خپله د افغانستان حکومت په غاړه اخلی. د ملی وحدت حکومت په دی لګیا دی او سخت کار کوی چی څنګه د ۲۰۲۴کال د هدف پوره کولو لپاره امکانات برابر کړی. او دا زمونږ ټولنه کی یو واضح اقتصادی بحث غواړی. چهارم، استقلال فکری: از نظر تاریخی ویژگی مهم ما این بوده‌است که‌استقلال فکری داشتیم، اگر افغانان استقلال فکری نمی‌داشتند نه در قرن نزده و نه در قرن بیست ما استقلال خود را حفظ کرده می‌توانستیم. ابرقدرت‌های وقت جهان به اثر جهاد و مقاومت مردم افغانستان و اراده غازیان افغانستان شکست خوردند. حالا در یک جامعه زندگی می‌کنیم که میلیون‌ها هموطنان ما مثل خواهر ما صافی صاحب و ما و بانوی اول دوباره به وطن برگشتیم. اما هنوز هم میلیون‌ها مهاجر افغان در بیرون کشور اند. استقلال فکری باید به یک تعریف وسیع افغانیت مبدل گردد. از هر افغان در هر گوشه دنیا حکومت وحدت ملی تقاضای خدمت به افغانستان دارد. در ساختن افغانستان، در رفاه افغانستان ما سر هر افغان صدا می‌کنیم که سهم فعال بگیرند. ساختن نسبت به خراب کردن به مراتب دشوارتر است و مثل که این قصر نمونه اش است. اما آثار بازماندن اراده و ساختن به مراتب دل گوارتر است و این لازم بر این است که ما باید از رقابت‌های منفی دست برداریم و برای آبادانی و شگوفایی کشور خود، یک‌دیگر را به رقابت‌های مثبت تشویق نمائیم. بدون داشتن استقلال فکری شکل حکومتداری تغییر نمی‌کند. مشورت، تحمل، تساهل، شنیدن و درک کردن یک دیگر بخشی از استقلال فکری ماست، که باید افغانستان شمول گردد. وحدت ملی ما ضامنو گرنتی آیندهٔ ماست. هیچ افغان از هیچ افغان کمتر نیست و هیچ افغان از هیچ افغان برتر نیست و ما باید همه روز افغانستان شمول فکر کنیم و وحدت ملی خود را به حیث هدیه هزارها سال که پدرها، پدرها و پدرهای ما به ما میراث گذاشتند، حفظ، تحکیم و توسعه بدهیم. پنجم، حاکمیت قانون:  حاکمیت قانون همانند کشور، دایمی و دوامدار می‌باشد. زعما، رهبران و نسل‌ها می‌آیند و می روندو ما هم رفتنی هستیم، اما میراث که برای نسل‌های آینده بجا می‌گذاریم، این است که ما چگونه طبق قواعد، اصول و احکام قانون اساسی خویش رفتار کرده‌ایم. از جناب قاضی القضات صاحب و لوی څارنوال افغانستان خاصتاً ابراز امتنان می‌کنم. رعایت احکام قانون اساسی وجیبه ملی همه ماست، چون قانون اساسی در قرن بیست و یک، دست‌آورد بزرگ مردم ما و نتیجه اجماع ملی ما بوده استو برای تداوم و مشروعیت بخشیدن به آن، رفتن به انتخابات بسیار مهم و حیاتی می‌باشد. موږ د سولی، انتخاباتو او اصلاحاتو لپاره ژمن یوو او په دی هکله له استثنا پرته له ټولو اقشارو سره سلا مشوری شوی او دا مشوری به دوام لری. د افغانستان د دینی علماوو فتوا او فرمایشاتو ته د احترام په خاطرملی وحدت حکومت په تیر کوچنی اختر کی له وسله‌والو طالبانو سره یو طرفه اوربند اعلان کړ، د افغانستان د اسلامی جمهوری دولت لهدغه نیک ابتکار څخه وروسته طالبانو هم د کوچنی اختر په ورځو او شپو کی د اوربند اعلان وکړ، چی دا کار په ملی او بین‌المللی سطحه له درانه هرکلی سره مخ شو. زموږ د ټولنی بیلابیلو اقشارو هر وخت د هر هغه اقدام چی د وینی بهیدو مخنیوی کوی، هرکلی کړی دی. اکنون ما در آستانه ایام عید سعید قربان قرار داریم، بعد از مشوره‌ها با قشرها مختلف کشور از جمله علمای دینی، احزاب سیاسی، شخصیت‌های سیاسی و ملی، زنان، فعالان جامعه مدنی، جوانان و همچنان مشورت‌های اعضای شورای عالی صلح در ۳۴ ولایت کشور و با توجه به احترام به خواست علمای جهان اسلام که در حرمین شریفین گردهم آمده بودند و احترام به خواست سازمان همکاری اسلامی و خادم حرمین شریفین پادشاه عربستان سعودی و تقاضا اخیر شورای عالی صلح و شورای سرتاسری علما افغانستان و برای آن که هموطنان ما روزهای عید قربان را در فضای آرام و صلح آمیز سپری نمایند، بار دیگر سر از فردا دوشنبه که روز عرفه است تا روز میلاد نبی مشروط بر اینکه طالبان نیز در این ایام خجسته، آتش‌بس را اعلام و رعایت نمایند یا تا هر مدت که طالبان به آن متعهد باشند، آتش‌بس را اعلام می‌کنم. اعلام این آتش‌بس بدین معناست که اتش‌بس دو طرفه باشد و همچنان برقراری، تداوم و مدت آن، بستگی به موقف طالبان در این خصوص دارد. آتش‌بس یک طرفه بوده نمی‌تواند. آتش‌بس نه تنها اینکه برای ما زمینه تکمیل کردن فصل ناتمام غازی امان‌الله خان را فراهم می‌سازد، بلکه برای ما زمینهٔ آغاز و گشودن فصل جدید را نیز مساعد می‌سازد.  د طالبانو په رهبری غږ کوو چی د واقعی او دوامداری سولی لپاره د ملت ارادی ته لبیک ووایی او د ملی او اسلامی ارزښتونو په رڼا کی د سولی مذاکراتو ته چمتووالی ښکاره کړی.  مونږ د سولی په وړاندی ټول خنډونه له منځه وړی. د ملی وحدت حکومت په دی برخه کی د ملت ارادی ته درناوی لری او وروستی بی ساری اقدامات یی هم د علماو او د خلکو غوښتنو ته په احترام تر سره کړی دی. موږ باید په عمل کی د غازی امان‌الله خان قدر وکړو، د غازی امان‌الله خان د دوری له مثبتو او ناکامو تجربو څخه باید واضح درسونه واخلو. نن څوک دی په افغانستان کی چی امان‌الله خان باندی ویاړ نه کوی او شاهدخت هندیا زمونږ فخر او ویاړ ده. او مهمترین درس چی باید ورڅخه واخلو دا دی چی د زمان په اهمیت او د وحدت په ارزښت او د اتفاق په اهمیت باندی پوه شو، تر څو په راتلونکی کی پښیمانه نشو. زه باورمند یم چی د افغانستان ولس یوویشتمه پیړی کی به انشاءالله و تعالی سوله، امنیت او خوشحالی ګوری. د هغی ورځی په باور باندی او د ملت د ارادی په اساس باندی زه باورمند یم چی نه یوازی به دا قصر سلمی کلیزی ته آماده شی، بلکی مونږ به وکولای شو هغه میراث پریږدو چی راتلونکی نسلونه به انشاءالله تعالی د څلویښت کالو ترخو حوادثو تکرار ونه ګوری. زمونږ ژمنه د افغان ماشوم ته ده، د افغان میرمنو ته ده، د افغان ځوان ته ده او ټول افغانستان ته ده. یشه سن افغانستان زنده باد افغانستان تل دی وی افغانستان ]]> اسناد Sun, 19 Aug 2018 11:53:40 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/87010/سخنرانی-رئیس-جمهور-غنی-جشن-۹۹مین-سالروز-استرداد-استقلال-کشور-اسد-۱۳۹۷