پایگاه خبری پیام آفتاب - آخرين عناوين علمی، فرهنگی، ورزشی :: نسخه کامل http://www.payam-aftab.com/fa/Science Tue, 18 Dec 2018 13:00:20 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal2/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری پیام آفتاب http://www.payam-aftab.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری پیام آفتاب آزاد است. Tue, 18 Dec 2018 13:00:20 GMT علمی، فرهنگی، ورزشی 60 مردم افغانستان را در راستای آموزش و پروش حمایت می‌کنیم/ در 32 کشور جهان نمایندگی بنیاد معارف ترکیه فعال است‌ http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86760/مردم-افغانستان-راستای-آموزش-پروش-حمایت-می-کنیم-32-کشور-جهان-نمایندگی-بنیاد-معارف-ترکیه-فعال-است   به گزارش پیام آفتاب، برای نخستین بار دانش‎آموزان مکتب معارف افغان – ترک بنیاد معارف ترکیه در شهر شبرغان با حضور مقام های دولتی (ترک و افغان) راه اندازی شد.  در این مراسم مولوی لطف الله عزیزی والی جوزجان، فقیر محمد جوزجانی فرمانده پولیس، بابر ایشچی رئیس شورای ولایتی، عبدالحی یشین رئیس معارف ولایت جوزجان اشتراک کردند.  شاکر وایووت رئیس عمومی بنیاد معارف ترکیه در افغانستان، احمد ترکبن عضو ارشد بنیاد معارف ترکیه و شوکی سچکین آلپای سرکنسول ترکیه در مزارشریف نیز در این همایش حضور داشتند.  به‎تازه‎گی بیش از 21 نفر از دانش‎آموزان از صنف دوزادهم مکتب لیسه افغان – ترک بنیاد معارف ترکیه در شهر شبرغان فارغ التحصیل شدند.   ترکیه و افغانستان دوست و دشمن مشترک دارند  مولوی لطف الله عزیزی والی ولایت جوزجان که در این همایش سخنرانی می‎کرد، گفت: " کشور ترکیه در بخش‎های گوناگون با دولت و مردم افغانستان همکاری کرده است."  وی با بیان این‎که این کمک‎ها و همکاری‎ها قابل قدر و ستایش است، افزود: " دوست ترکیه دوست افغانستان و دشمن ترکیه دشمن افغانستان است."  آقای عزیزی ضمن این‎که از همکارهای همه جانبه میان افغان‎ها و ترک‎ها ابراز خرسندی کرده نیز تاکید می‎کند که باید روابط افغانستان و ترکیه گستردش پیدا کند.  عبدالحی یشین رئیس معارف ولایت جوزجان نیز می‎گوید هنگامی که مولانا جلال الدین محمد بلخی یکی از سمبول‎های روابط نیک و حسنه میان افغانستان و ترکیه است.  به‎گفته‎ی آقای یشین سفر مولانا جلال الدین محمد بلخی از بلخ بامی به قونیه ارتباط فرهنگی و احساسی را میان افغان‎ها و ترک‎ها ایجاد کرد که تاهنوز این روابط ادامه دارد.   ما به کمک‎های خود به افغانستان ادامه می‎دهیم  شاکر وایووت رئیس عمومی بنیاد معارف ترکیه در افغانستان که به شهرشبرغان امده است، از ادامه همکارهای کشور متبوع‎اش در بخش آموزش و پرورش سخن می‎زند.  وی تاکید می‎کند ترکیه معتهد است که در بخش‎های گوناگون به‎ویژه تعلیم و تحصیل در افغانستان سرمایه گذاری کند تا افغان‎ها رشد و پیشرفت نماید.  رئیس عمومی بنیاد معارف ترکیه در افغانستان تاکید می‎کند  ترکیه برای بهبود اوضاع و احوال تعلیم و تحصیل با افغانستان همکاری و کمک می‎کند تا افغان‎ها رشد و پیشرفت نمایند.  از سوی‌هم احمد ترکبن عضو ارشد بنیاد معارف ترکیه که برای شرکت از ترکیه به شهر شبرغان امده است، از روابط نیک افغان‎ها و ترک‎ها سخن می‎زند.  وی می افزاید که ترکیه با ایجاد مکاتب افغان – ترک بنیاد معارف ترکیه در افغانستان تنها اهداف آموزش و پرورش را دنبال می‎کند.  شوکی سچکین آلپای سرکنسول ترکیه در مزارشریف نیز یکی دیگر از مهمانان این برنامه است که بر ادامه همکارهای کشور متبوع‎اش تاکید می‎کند.  بنیاد معارف ترکیه در بیش از 32 کشور جهان نمایندگی دارد که شامل 183 مکتب می‎گردد و در افغانستان تاهنوز 4 مکتب به این بنیاد سپرده شده است.  قرار است که تمامی مکاتب افغان – ترک در افغانستان براساس تفاهم میان دولت افغانستان و ترکیه به بنیاد معارف ترکیه سپرده شود.   سید حبیب الله نجفی‎زاده / خبرنگار خبرگزاری پیام آفتاب در شمال افغانستان (مزارشریف) ]]> علمی، فرهنگی، ورزشی Sun, 16 Dec 2018 06:13:15 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86760/مردم-افغانستان-راستای-آموزش-پروش-حمایت-می-کنیم-32-کشور-جهان-نمایندگی-بنیاد-معارف-ترکیه-فعال-است ​سهمیه‌بندی کانکور؛ طنز تلخِ محرومیتِ قوم حاکم http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86729/سهمیه-بندی-کانکور-طنز-تلخ-محرومیت-قوم-حاکم در روزهای پسین، حرف‌وحدیث‌هایِ فراوانی پیرامون سهمیه‌بندی کانکور و سهمیه‌ای شدنِ فرصت‌های تحصیلات عالی دانشگاه‌ها در فضای عمومی و مجازی ردوبدل می‌شود. اغلبِ این دیدگاه‌ها انتقادی است و برنامه و طرحِ جدید را تبعیض‌آمیز، خلاقیت‌کُش و ضد حقوق شهروندی و در ستیز با رقابتِ سالم می‌دانند. از چندوچونِ برنامهٔ سهمیه‌بندی که بگذریم، چون سازوکارِ اجرایی و جزییاتِ آن دقیقاً مشخص نیست، پرسشِ اساسی این است که چرا چنین طرحی در دستور کار وزارت تحصیلات قرار گرفت؟ عقبهٔ استدلالیِ این برنامه چه است؟ چه ضرورت و منطقی متولیان تحصیلات عالی را به این برنامهٔ سوءتفاهم‌آفرین و تنش‌زا کشانده‌است؟ به نظر می‌رسد تدوین، تصویب و اجرایی‌شدنِ چنین برنامه و سیاستی، ریشه در احساسِ محرومیت دارد؛ محرومیتِ قوم حاکم. منطق «توسعهٔ متوازن کادر» نیز که به آن توسل جُسته می‌شود، در همین نکته نهفته‌است. گویا مردمان و اقوام غیرپشتون در میدان تحصیلات عالی و کادرسازی، گوی سبقت را از مردمانِ پشتون ربوده‌اند و آنان در این زمینه، فقیر و محروم قرار گرفته‌اند. حال با این برنامه و سیاست می‌خواهند این محرومیت و کاستی به‌نحوی جبران شود و توازن در شمار کادرها و فارغ‌التحصیلی‌ها رعایت گردد. اما این داستان پیشینهٔ جالب دارد که باورش برای خیلی‌ها شاید دشوار باشد. در طول تاریخ ۳۰۰سالهٔ افغانستان که تماماً سلاطین و امرای پشتون در آن حُکم رانده‌اند، سیاستِ حذف و حرمان در مورد اقوام غیرپشتون اعمال شده‌است. روایت رسمی دربار و کتب معتبرِ تاریخی نیز محرومیتِ اقوام و گروه‌های قومیِ غیرپشتون را تأیید می‌کند؛ از سراج‌الاخبارِ کاتب که روایت رسمی و مویَّد دربار است و سرنوشت غم‌انگیزِ سیاستِ حذفِ هزاره را روایت می‌کند، تا «افغانستان در مسیر تاریخ» و «افغانستان در پنج قرن اخیر» که هر یک گوشه‌هایی از داستان تراژیکِ محرومیت اقوام غیرپشتون و ستم و سیاستِ سرکوب حکما، امرا و نخبه‌گان سیاسی پشتون در حقِ این جماعت را نقل می‌کنند. تا بوده و تاریخ کشوری به نام افغانستان به یاد دارد، این اقوامِ غیرپشتون بوده‌اند که سرزمین‌شان غصب شده و ناقلین در آن جابه‌جا گردیده‌اند. این اقوام غیرپشتون بوده‌اند که به نام «یاغی» سرکوب شده و قربانی قتل‌عام و تاراج بوده‌اند و داروندارشان را حاکمان پشتون به عنوان جزیه و مالیات و خراج از آن‌ها ستانده‌اند. این اقوام غیرپشتون بوده‌اند که در طول زمام‌داری و حکمرانی سلسلهٔ پشتون‌ها از همه حقوق حقه و انسانی‌شان محروم بوده و هزاران گونه جَور و ناروایی بر آن‌ها رفته‌است. اما امروز طنزِ تلخ این است که همان قومِ حاکم که بر دیگران محرومیت را تحمیل کرده بود، ادعای حرمان و بی‌بهره‌گی می‌کند و از تبعیض و رشد نامتوازن صحبت می‌کند و آخردستی، طرح و برنامه‌هایی چون سهمیه‌بندی تحصیلات را پیشنهاد می‌نماید! شواهد و قراین نشان می‌دهد قومی که ۳۰۰ سال حکومت کرده و همواره به محروم‌سازی دیگران کوشیده، اکنون خود محروم‌ترین است. حال باید از چرایی و عواملِ این محرومیت پرسید. به‌راستی چرا چنین شده‌است؟ چه اتفاقی افتاده که «آقابالاسرها» و «قوم برتر» ِ حاکم به چنین روزی افتاده و دُچار محرومیت گشته‌است؟ شاید شماری از عوامل در بستر تاریخ دست به دستِ هم داده و وضعیتِ کنونی را برای گروه قومی پشتون رقم زده‌است؛ اما به نظر صاحب این قلم، در میان این عوامل یک عامل برجسته می‌نماید و تا امروز نیز پابرجاست و همانند خوره به تن نیم‌جانِ این جامعهٔ بیچاره افتاده و آن را از درون متلاشی می‌کند؛ عاملی که نه این سهمیه‌بندی و نه هزاران سهمیه‌بندیِ دیگر احتمالاً نمی‌تواند آثار آن را از صورتِ تباه‌شدهٔ قوم حاکم بردارد؛ عامل ویران‌گری که مثل ۳۰۰سال گذشته، خشونت می‌زاید و وحشت تولید می‌کند و آن همانا عاملِ «تکفیر» است. چنان‌که تاریخ به یاد دارد و از تراژیک‌ترین دورهٔ حذف و سرکوب، ملا فیض‌محمد کاتب به عنوان کاتب رسمیِ دربار روایت می‌کند؛ عبدالرحمن با چماقِ «تکفیر»، حمله و تاراج و سرکوبِ هزاره‌ها را که «یاغی» خوانده می‌شد، موجه جلوه می‌داد و برای این سیاست وحشیانهٔ خود مشروعیت ایجاد می‌کرد. پدیدهٔ تکفیر که برای حفظ قدرت و صیانت از سلطنت مورد سوءاستفاده قرار می‌گرفت، با «قومیت» عجین شد. از همان دوران عبدالرحمن، تفکیر در کنار «ننگ قوم» مطرح شد و این دو دوش‌به‌دوش در خدمتِ قدرت قرار گرفتند. به مرور و با تحولات مناسبات قدرت و مطرح‌شدن جنبش‌های اسلامی و اسلام‌گرایی، این پدیده در ذهن و روانِ آن مردمان رسوخ و نفوذ کرد و به افعی‌یی تبدیل شد که نه‌تنها دیگران امروز از شرِ آن در امان نیستند، که صاحبان و حاملانِ خود را نیز نابود می‌کند. در واقع این رهبران و نخبه‌گانِ پشتون است که در طول سه سده مردم را به سمت تباهی مطلق هدایت کرده‌اند. امروز اگر از در و دیوار مناطق جنوب، کین، تکفیر، خشونت و دانایی‌ستیزی می‌بارد، مسوول این تباهی کسی نیست جز حاکمان و نخبه‌گان پشتون. حاکمانی که از یک‌سو مردم را تحت‌نام «ننگ قومی» به حذف و طرد و نفرت‌پراکنی تشویق کردند و آنان در این مسیر «قبیله‌ها» ساختند و با استفاده از یکی، دیگری را نابود کرده و سپس نابودیِ اولی را با همین ابزار زهرآگین رقم زدند و از جانب دیگر، با سوءاستفاده از احساسات مذهبی-دینی موجب گسترش افراطی‌گری دینی شدند. حال وضعیت را به آنجا رسانده‌اند که رفتن به مکاتب در برخی از مناطق پشتون‌نشین «ننگ»، «شرم اجتماعی» و «حرام شرعی» پنداشته می‌شود و هر نوع رابطه با مکتب، رابطه‌ای فسادآفرین و تباهی‌آور انگاشته می‌شود. نتیجه و بیرون‌دادِ این وضعیت همان است که امروز قوم ممتازِ حاکم که در همه تاریخ، امتیازات و امکانات مالِ آن‌ها بود، ادعای حرمان، بی‌بهره‌گی و کمبودی می‌کند و در مناسبات جدید کم می‌آورد. در این ورطه این نکته روشن و ثابت می‌شود که دانایی و خردورزی بر تعصب، لجاجت و نادانی پیروز است. اصرار بر نادانی، زور و قدرت نمی‌آورد، بلکه انزوا، محرومیت و بیچاره‌گی می‌آفریند. پس بایسته‌است که توده‌های این قوم، راهِ خویش را از نخبه‌گان حرمان‌آفرین و محروم‌ساز جدا کنند و مسیری غیر از «تکفیر» و ابزاری جُدا از «ننگ قوم» برگزینند. - عبدالمجید برهانی‌ ]]> علمی، فرهنگی، ورزشی Sat, 15 Dec 2018 08:39:01 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86729/سهمیه-بندی-کانکور-طنز-تلخ-محرومیت-قوم-حاکم ​تیم فوتسال زیر ۲۰ سال کشور به جام ملت‌های آسیا صعود کرد http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86502/تیم-فوتسال-زیر-۲۰-سال-کشور-جام-ملت-های-آسیا-صعود تیم فوتسال زیر ۲۰ سال کشور پس از شکست تاجیکستان، به رقابت‌های جام ملت‌های آسیا، صعود کرد. ملی پوشان کشور با درخشش فوق‌العاده در مرحلهٔ پلی آف رقابت‌های مقدماتی جام آسیا که روز سه‌شنبه (۱۳ قوس) توانست تاجیکستان را ۴–۱، شکست دهد. رقابت‌های جام ملت‌های آسیا در سال آینده میلادی در کشور ترکمنستان، برگزار خواهد شد. این در حالی‌است که تیم‌های ترکمنستان، تاجیکستان و ازبیکستان از مدعیان قهرمانی مرکز آسیا، نتوانستند به جام ملت‌های آسیا صعود کنند. رقابت‌های مقدماتی فوتسال زیر ۲۰ سال آسیا، با حضور شش تیم از مرکز آسیا به میزبانی کشور ازبیکستان برگزار شده‌است که افغانستان در گروه الف این رقابت‌ها، با تیم‌های ترکمنستان و ایران، هم گروه بود. افغانستان، ایران و قرغزستان، سه تیم اند که به جام ملت‌های آسیا، راه یافتند. ]]> علمی، فرهنگی، ورزشی Wed, 05 Dec 2018 06:08:21 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86502/تیم-فوتسال-زیر-۲۰-سال-کشور-جام-ملت-های-آسیا-صعود ادارات میلیون‌ها افغانی به مطبعه دولتی هرات بدهکار هستند http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86452/ادارات-میلیون-ها-افغانی-مطبعه-دولتی-هرات-بدهکار-هستند مطبعه دولتی هرات از زمان تاسیس، سفارشات ادارات دولتی و خصوصی را طبع و نشر کرده‌است. اما اکنون آمریت این مطبعه از مقروضیت میلیون‌ها افغانی ادارات دولتی به این مطبعه ابراز نگرانی می‌کند. به گزارش خبرگزاری پیام آفتاب، «مهناز پیروز»، آمر مطبعه دولتی هرات در یک نشست خبری گفت که این مطبعه بیش از ۱۰ میلیون افغانی از ادارات مختلف دولتی در این ولایت طلب‌گار است. به گفته وی، ریاست اطلاعات و فرهنگ، اداره سواد حیاتی و بیمارستان حوزوی هرات بیشترین بدیهی را نزد آمریت مطبعه دولتی دارند. خانم پیروز از ادارات بدهکار می‌خواهد تا بدهکاری‌های شان به به زودترین فرصت به این اداره تحویل دهد. از سویی هم، «جیلانی فرهاد»، سخنگوی والی هرات هم امیدوار است تا اداره‌های بدهکار به مطبعه دولتی، هر چه زودتر اقدام به پرداخت بدهی‌های شان کنند. سخنگوی والی هرات از اداره‌های دولتی که بدهکار مطبعه دولتی هستند، می‌خواهد که بدهکاری‌های شان را بپردازند. قابل ذکر است که مطبعه آزادی هرات در سال ۱۳۰۱ تآسیس شده‌است. این مطبعه یک مطبعه متصدی بوده که در طول دوران کاری خویش سفارشات ادرات دولتی و خصوصی را به طبع و نشر رسانده‌است. مرتضی کریمی، خبرنگار پیام آفتاب در هرات ]]> علمی، فرهنگی، ورزشی Mon, 03 Dec 2018 12:07:35 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86452/ادارات-میلیون-ها-افغانی-مطبعه-دولتی-هرات-بدهکار-هستند ۷۰ درصد مکاتب غور فاقد ساختمان هستند http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86391/۷۰-درصد-مکاتب-غور-فاقد-ساختمان-هستند به گزارش خبرگزاری پیام آفتاب، «عبدالحی خطیبی»، سخنگوی والی غور می‌گوید که نبود امنیت، کمبود آموزگاران حرفه‌ای و سردی هوا از جمله چالش‌های سد راه آموزش و پرورش در این ولایت می‌باشد. او علاوه نمود که هرچند مسئولین محلی این ولایت برای بهره‌برداری از ساختمان‌های نیمه‌کاره معارف این ولایت تلاش کرده‌اند اما تا هنوز پیشرفتی در این زمینه صورت نگرفته‌است. از سویی هم، فعالین مدنی غور نیز وضعیت معارف این ولایت را نگران‌کننده عنوان نموده و می‌گویند که علاوه بر پسران، دختران دانش‌آموز نیز از وضعیت خوب آموزشی برخوردار نیستند. آنان می‌گویند که تنها دختران در مرکز ولایت غور به مکتب می‌روند. در این میان، «احمدصابر نوری»، سرپرست معارف غور می‌گوید که مکتب‌های این ولایت با کمبود ساختمان و مواد درسی روبرو هستند. سرپرست معارف غور می‌گوید که از ۸۴۷ مکتب این ولایت تنها ۱۲۷ مکتب ساختمان دارند. این در حالی است که چندی پیش مسئولین محلی و فعالان مدنی غور وضعیت معارف در این ولایت را نگران‌کننده عنوان کردند و گفتند که در بیشتر مکتب‌ها نه آموزگاری است و نه دانش‌آموزی. مرتضی کریمی، خبرنگار پیام آفتاب در هرات ]]> علمی، فرهنگی، ورزشی Sat, 01 Dec 2018 12:07:46 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86391/۷۰-درصد-مکاتب-غور-فاقد-ساختمان-هستند ​معارف غور در حال نابود شدن است http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86298/معارف-غور-حال-نابود-شدن به گزارش خبرگزاری پیام آفتاب، «فضل الحق احسان»، رئیس شورای ولایتی غور در صحبت با خبرنگار پیام آفتاب گفت که وضعیت مکاتب این ولایت در کل خراب است و هیچ مسئولی برای آبادی مکاتب دل نمی‌سوزاند. وی در ادامه اظهار داشت که ناامنی، کمبود مواد درسی، نبود ساختمان، دسترسی نداشتن شاگردان به منابع تازه و نبود استادان مسلکی از جمله مکشلات معارف ولایت غور می‌باشد. آقای احسان با انتقاد از حکومت مرکزی و محلی گفت که هیچ‌کس به معارف غور توجه ندارد و حکومت صرف وعده می‌دهد اما عمل نمی‌کند. رئیس شورای ولایتی غور تآکید کرد که اگر حکومت به موضوع توجهی جدی نکند، معارف غور نابود خواهد شد. از سویی هم، «عبدالحی خطیبی»، سخنگوی والی غور گفت گه متآسفانه وضعیت معارف غور روز به روز بدتر می‌شود و کار به آنجا رسیده‌است که جبرانش مشکل می‌باشد. او مدعی است که صنف هفت به بالا به کتاب‌های درسی دسترسی ندارد. وی علاوه کرد که در ۲۲۰ هزار دانشجو آموز دختر و پسر وجود دارد. به گفته آقای خطیبی، نبود کتاب درسی مربوط به طبع جدید نصاب تعلیمی می‌باشد. سخنگوی والی غور تصریح کرد که علاوه بر کتاب، در این روزهای سرد، بسیاری از مدارس ولایت غور در محیط باز و بدون سقف قرار دارند. او تآکید کرد کرد که مردم بعضی مناطقی غور به استادان با درجه لیسانس اجازه تدریس نمی‌دهند، آنان به جای معلمان تحصیل کرده از ملاهای مساجد استفاده می‌کنند که با علوم روز آشنایی ندارند. وی علاوه نمود که اگر این روند ادامه یابد وضعیت معارف غور را نگران کننده است. وی در مورد پیگیری این موارد در مرکز کشور گفته‌است که کارهای زیادی صورت گرفته ولی بی فایده بوده‌است. این درحالی است که چندی قبل «محمد مهدوی»، عضوی دیگر شورای ولایتی غور گفته بود که حدود ۸۰ فیصد دانش‌آموزان این ولایت به مواد درسی و ساختمان خوب دسترسی ندارند. مرتضی کریمی، خبرنگار پیام آفتاب در هرات ]]> علمی، فرهنگی، ورزشی Wed, 28 Nov 2018 06:31:33 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86298/معارف-غور-حال-نابود-شدن ​هفتمین نمایشگاه کتاب هرات با حضور ۶۰ ناشر داخلی و خارجی آغاز به کار کرد http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86296/هفتمین-نمایشگاه-کتاب-هرات-حضور-۶۰-ناشر-داخلی-خارجی-آغاز-کار به گزارش خبرگزاری پیام آفتاب، این نمایشگاه در غرفه‌های مختلف و با حضور ۳۵ ناشر ایرانی و ۲۵ ناشر داخلی در بیش از ۴۰ غرفه افتتاح شد. «آریا رئوفیان»، رئیس اداره اطلاعات و فرهنگ هرات می‌گوید که این نمایشگاه یکی از بزرگترین و بهترین نمایشگاه در سطح کشور است که نویسندگان از ولایات و کشورهای مختلف اشتراک می‌کنند. آقای رئوفیان علاوه نمود که برای شرکت در این نمایشگاه‌ها از کشورهای همسایه دعوت شده اما فقط جمهوری اسلامی ایران حضور پیدا کرده‌است. وی خاطر نشان ساخت که ۲۵ ناشر داخلی و ۳۵ ناشر ایرانی در این نمایشگاه حضور دارند. به گفته وی، حدود ۵۰ هزار جلد کتاب در این نمایشگاه به نمایش گذاشته شده‌است. از سویی هم، «محمود افخمی رشیدی»، سرکنسول جمهوری اسلامی ایران در هرات گفت که ناشران ایرانی بنآ به دعوت جمهوری اسلامی افغانستان در سطح عالی در این نمایشگاه حضور پیدا کرده‌اند. او گفت با توجه به جنگ جاری در افغانستان، جایگاه کتاب همچنان محفوظ مانده و جوانان علاقهٔ زیادی به کتابخوانی دارند. آقای افخمی علاوه نمود که حدود ۲۰ غرفه مخصوص کتاب کودک و نوجوان وجود دارد که با توجه به اتمام سال تحصیلی در افغانستان، برای حفظ ارتباط دانش آموزان با کتاب، والدین می‌توانند از این غرفه به خوبی استفاده کنند. همچنین وی از اهدای۱۰ هزار جلد کتاب و وسایل کمک آموزشی از سوی بخش فرهنگی کنسولگری ایران در هرات برای مراکز آموزشی خبر داد. از سویی هم افزوده شدن غرفه‌های کتاب کودک سبب شده تا والدین بتوانند از این فرصت استفاده کرده و برای فرزندان خود کتاب بخرند. این در حالی است که هفته کتاب همه ساله از سوی ریاست اطلاعات و فرهنگ ولایت هرات برگزار می‌گردد که امسال نیز دایر شده و طی هفته روز به روی بازدید کنندگان باز خواهد بود. - مرتضی کریمی، خبرنگار پیام آفتاب در هرات ]]> علمی، فرهنگی، ورزشی Wed, 28 Nov 2018 06:22:12 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86296/هفتمین-نمایشگاه-کتاب-هرات-حضور-۶۰-ناشر-داخلی-خارجی-آغاز-کار ساخت نرم‌افزاری که کاربران را در برابر تهدیدات محافظت می‌کند http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86213/ساخت-نرم-افزاری-کاربران-برابر-تهدیدات-محافظت-می-کند یک شرکت نرم‌افزاری خصوصی، سامانه‌ای را طراحی کرده‌است که به گفته مسئولان آن، می‌تواند از کارمندان ادارات و خبرنگاران در برابر تهدیدات امنیتی محافظت کند. به گزارش پیام آفتاب، شرکت نرم‌افزاری درّک امروز شنبه (۳، قوس) در یک نشست خبری در کابل، از سامانه‌ای رونمایی کرد که کاربران خود را در برابر تهدیدات محافظت می‌کند. آقاملوک سحر، رئیس شرکت درّک گفت که این سامانه در شش ماه توسط مهندسان داخلی طراحی شده‌است و در حال حاضر در فروشگاه‌های انترنتی موجود است. وی افزود که این نرم‌افزار دو بخش دارد که یکی مربوط به خبرنگاران می‌شود و دیگری در اختیار مدیر رسانه می‌باشد تا از طریق آن خبرنگاران و کارمندان خود را نظارت نماید. آقای سحر بیان داشت که این سیستم دارای گفت‌وگوی مصئون، ردیابی، تعیین موقعیت دقیق کاربران، ایجاد مناطق سبز امنیتی، استفاده از نقشه‌های بروز شده و ارتباط با نهادهای امنیتی می‌باشد. رئیس شرکت درّک تصریح کرد که این سیستم نظر به ضرورت و نیازمندی‌های افغانستان ساخته شده‌است و کاملاً مصئون در برابر تهدیدات می‌باشد. به گفته او، هرچند سرور مرکزی این سامانه در اختیار شرکت سازنده است؛ اما اپراتورهای شرکت هیچ گونه تسلطی روی IDهای کاربران ندارند. آقای سحر همچنان گفت در ساحات که پوشش انترنتی وجود ندارد از devis مخصوصی استفاده می‌شود که به چندین طریق با مدیران بخش مرکزی وصل خواهد شد. اما در کنار مزیت‌های این نرم‌افزار، نگرانی‌های را نیز به همراه دارد و برخی از خبرنگاران کاربرد آن را برای خود خطرناک می‌دانند. ذبیح‌الله سروری، خبرنگار تلویزیون افغانستان به پیام آفتاب گفت که هیچ ضمانتی وجود ندارد که اطلاعات این نرم‌افزار در اختیار گروه‌های تروریستی و دهشت‌افکن قرار نگیرد. از سوی هم‌ذولفقار محمدی، خبرنگار تلویزیون استقلال نیز گفت از آن‌جایی که تمام اطلاعات کاربران در آن ذخیره می‌شود و با وصل شدن به انترنت، موقعیت دقیق کاربران از طریق GPS معلوم می‌شود، لذا خطر استفاده از آن بسیار بالا است. این در حالی است که عدم مصئونیت مضای سایبری، یکی از چالش‌های جدی کابران شبکه‌های مجازی می‌باشد و چند سال قبل سایت شورای امنیت ملی و ریاست عمومی امنیت ملی از سوی افراد ناشناس حک شده بود. ]]> علمی، فرهنگی، ورزشی Sat, 24 Nov 2018 10:52:49 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86213/ساخت-نرم-افزاری-کاربران-برابر-تهدیدات-محافظت-می-کند رحیمی: علت عمدهٔ ادامه جنگ در افغانستان بیسوادی است http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86200/رحیمی-علت-عمده-ادامه-جنگ-افغانستان-بیسوادی اشاره: سواد یکی از موارد مهم در تمام جوامع به‌ویژه جهان سوم و در حال جنگ است. این کشورها پیوسته در تلاش آن هستند تا با بالا بردن میزان باسوادان، سرزمین‌های خود را مبدل به جهان اول سازند. افغانستان یکی از کشورهای است که پس از تحولات جدید برنامه‌های بی‌شماری را برای باسواد ساختن شهروندانش روی دست گرفته‌است. این برنامه‌ها به حمایت ادارات و کشورهای بیرونی در چارچوب نهادهای خصوصی و ادارات دولتی به پیش برده می‌شود. در چارچوب وزارت معارف معینیتی برای سوادآموزی فعالیت دارد که این معینیت در زمینهٔ باسوادسازی کسانی که از نعمت سواد محروم مانده‌اند، کار می‌کنند. روزنامه ماندگار چاپ کابل برای بررسی وضعیت سوادآموزی در افغانستان و برنامه‌های آینده آن گفت‌وگویی انجام داده‌است با دکتر سردار محمد رحیمی معین سوادآموزی وزارت معارف که بخش دوم آن در ادامه می‌آید. وزارت معارف افغانستان چه تعریف از سواد دارد؟ تعریف بین‌المللی سواد عمدتاً بسیار گسترده‌است، اما تعریفی که ما در افغانستان از سواد داریم، خواندن و نوشتن و محاسبه کردن است و این حداقل تعریف سواد در افغانستان است که می‌تواند شما را مستعد بسازد تا به تعاریف دیگر سواد که بسیار گسترده و وسیع است، دسترسی پیدا کنید. اگر بتوانیم خواندن و نوشتن را آموزش بدهیم، این ظرفیت‌های اولیه می‌تواند بعدها ما را کمک کند تا خود برنامه‌های بعدی را عملی سازیم، اما مشکل ما این است که نمی‌توانیم همین ظرفیت‌های اولیه را به وجود بیاوریم، از لحاظ فضا، مکان و نیروی انسانی و برنامه‌هایی که باعث شده تا ما در پیش‌برد برنامه‌ها کماکان ناکام بمانیم؛ اما تجارب گذشته باعث شده تا مسیری را پیش روی ما قرار بدهد تا کمبودهای را که قبلاً داشتیم، جبران شود. میزان سواد در میان کودکان چگونه است؟ خوب کودکان شامل برنامه‌های ما نیستند، زیرا سوادآموزی برنامه‌ای است که افراد بالای ۱۵ سال را شامل می‌شود، یعنی کسانی‌که از مکتب بازمانده‌اند را تحت پوشش قرار می‌دهد و زیر ۱۵ سال کسانی اند که زیر پوشش برنامه‌های تعلیمات عمومی قرار می‌گیرند و اما متأسفانه آمارها نشان می‌دهد که حدود ۴۰ یا ۴۵ درصد کودکانی که باید شامل مکتب شوند، از مکتب رفتن بازمانده‌اند. همان‌طور که چندی پیش یونیسف آماری ارایه کرد که حدود ۷٬۳ درصد کودکان افغانستان از مکتب بازمانده‌اند. نگرانی ما این است که این رقم بعد از چهار یا پنج سال به جمع بیسوادان افزوده می‌شود و کار را مشکل‌تر می‌سازند، مگر این‌که ما پوشش تعلیمات خود را افزایش دهیم و ناامنی کاهش پیدا کند، در غیر آن آمار بیسوادی همچنان افزایش خواهد یافت. سوادآموزی در میان زنان سیر صعودی داشته‌است یا نزولی؟ اتفاقاً در ۱۵ سال گذشته نظر به علاقه‌ای که جامعهٔ جهانی و خود زنان داشته‌اند، آموزش سواد در میان زنان سیر صعودی دارد؛ استراتژی ما همین است که آمار سواد را در میان زنان افزایش دهیم، چون آمار بیسوادی در میان زنان بیشتر است، شاید به دلیل فرهنگ و سنت غلطی که در جامعه ما حاکم است، ولی در سال‌های اخیر به دلیل آگاهی‌دهی و کمپاین‌هایی که صورت گرفته‌است، باعث شده تا این مشکل یک مقدار کمتر شود، حتی ما در ولایت‌های مانند نیمروز، خوست، هلمند و قندهار زنان علاقه‌مند آموزش سود داریم و بانوان در برنامه‌های آموزشی حضور پیدا می‌کنند، اما مسألهٔ مهم این است که باید خدمات رسانیده شود به همین خاطر درحال حاضر در برنامه‌های سوادآموزی ما در جاهایی که امکان پیش‌برد برنامه وجود دارد، بیش از ۷۰ درصد تمرکز ما روی خانم‌ها است، اما هنوز خیلی زمان مانده تا ما ادعا کنیم که میزان سواد زنان و مردان باهم برابر است، زیرا در حال حاضر حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد زنان افغانستان باسواد اند و متأسفانه بیش از ۷۰ درصد زنان کشور ما بیسواد هستند و این نرخ بیسوادی در میان زنان واقعاً ناراحت‌کننده است، اما هدف و تمرکز ما این است که حد اقل تا ده سال آینده میزان بیسوادی را در میان زنان تا ۳۰ درصد کاهش دهیم. آیا بیسوادی در ادامهٔ جنگ در افغانستان تأثیرگذار بوده و در جذب جوانان به گروه‌های تروریستی کمک کننده بوده‌است؟ تجربهٔ جهانی هم همین را می‌گوید که توسعه، ثبات و امنیت ارتباط مستقیم به سطح سواد در جامعه دارد، یعنی شما کمتر جامعه باسواد را خواهید که در آن‌جا ناامنی، بی‌ثباتی، جنگ و فقر و گرسنه‌گی حاکم باشد، اما برعکس جامعهٔ بیسواد، مستعد ناامنی، جنگ و خشونت است. یکی از دلایلی که در افغانستان چرخهٔ فقر ادامه دارد و با وجود ۱۵ سال حمایت جامعهٔ جهانی نتوانستیم ظرفیت‌سازی کنیم، دلیل این است که جامعه ما کم‌سواد و بیسواد است و به همین دلیل، نیاز داریم تا تمرکز بیشتر روی سوادآموزی داشته باشیم و هرقدر که ظرفیت آموزش سواد بالا برود، به همان اندازه میزان فقر، خشونت و جنگ در جامعه کاهش پیدا می‌کند. در حال حاضر، تمرکز بیشتر روی نیروهای امنیتی است که بدون شک نیاز هم است، اما با آن‌که بیشتر از ۶۰ درصد تمرکز دولت روی نیروهای امنیتی بوده‌است، اما می‌بینید که ناامنی کاهش پیدا نکرده‌است، بنابراین تمامی این موارد نشان می‌دهد که افزایش نیروهای امنیتی جواب نمی‌دهد، پس به جای افزایش نیروهای امنیتی باید تمرکز بیشتر روی آموزش سواد در جامعه باشد و روی آموزش پیشه و حرفه تا جوانان بتوانند صاحب کار و پیشه شوند، تنها دراین صورت است که در آینده نه چندان دور ما گواه یک جامعهٔ امن و با آسایش خواهیم بود. یکی از دلایلی که بخش بزرگی از جوانان به گروه‌های تروریستی جذب می‌شوند، بیسوادی، بیکاری و فقر است؛ بنابراین، تنها با آموزش سواد می‌توان به یک جامعهٔ با رفاه و آیده‌ال که همه مردم افغانستان آروزی آن را دارند، رسید. پس می‌توان گفت که دلیل اصلی ادامهٔ جنگ در افغانستان بیسوادی است؟ بلی دقیقاً و بدون شک علت عمدهٔ ادامه و افزایش جنگ در افغانستان بیسوادی است و تنها با بالا بردن سطح سواد در کشور می‌توان میزان جنگ، خشونت، بیکاری و فقر را کاهش داد. ]]> علمی، فرهنگی، ورزشی Sat, 24 Nov 2018 06:26:50 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/86200/رحیمی-علت-عمده-ادامه-جنگ-افغانستان-بیسوادی ​معین وزارت معارف: نرخ سواد در کشور ۴۰ درصد است http://www.payam-aftab.com/fa/doc/video/86133/معین-وزارت-معارف-نرخ-سواد-کشور-۴۰-درصد اشاره: سواد یکی از موارد مهم در تمام جوامع به‌ویژه جهان سوم و در حال جنگ است. این کشورها پیوسته در تلاش آن اند تا با بالا بردن میزان باسوادان، سرزمین‌های خود را مبدل به جهان اول سازند. افغانستان یکی از کشورهای است که پس از تحولات جدید برنامه‌های بی‌شماری را برای باسواد ساختن شهروندانش روی دست گرفته‌است. این برنامه‌ها به حمایت ادارات و کشورهای بیرونی در چارچوب نهادهای خصوصی و ادارات دولتی به پیش برده می‌شود. در چارچوب وزارت معارف معینیتی برای سوادآموزی فعالیت دارد که این معینیت در زمینهٔ باسوادسازی کسانی که از نعمت سواد محروم مانده‌اند، کار می‌کنند. روزنامه ماندگار چاپ کابل در گفت‌وگویی با دکتر سردار محمد رحیمی معین سوادآموزی وزارت معارف به بررسی وضعیت سوادآموزی در افغانستان و برنامه‌های آینده آن پرداخته است که در ادامه مشروح بخش اول آن از نظر می گذرد. *** به عنوان نخستین پرسش وضعیت سواد در کشور چگونه است؟ سواد در افغانستان در پنجاه سال گذشته و از چهار دهه پیش بدین‌سو وضعیت چندان خوبی ندارد، خصوصاً پس از دورهٔ سلطنت و آغاز دورهٔ جمهوری در زمان داوودخان و از آن بعد و از کودتاهایی که صورت گرفته بود و در این دوره‌ها معارف و به‌طور خاص سوادآموزی چندان مورد توجه قرار نداشته‌است. در دورهٔ دموکراتیک خلق تلاش براین بود تا یک سلسله اقداماتی انجام دهند، اما به دلیل التهابات سیاسی که وجود داشت، سبب شد تا آن برنامه‌ها ناکام شود تا این‌که در دورهٔ انتقالی و ادارهٔ موقت همواره تلاش براین بوده‌است که با استفاده از همکاران بین‌المللی و برنامه‌هایی که خود دولت دارد، سطح سواد را در کشور بالا ببرند. در سال ۱۳۸۱ طبق سرویی که صورت گرفته، سطح سواد ۲۵٪ است و اکنون در سال ۱۳۹۷ سطح سواد به ۴۰٪ رسیده‌است، یعنی سالانه تا یک‌درصد نرخ سواد رشد داشته‌است. بدون شک این نرخ رشد بسیار کم است و کم بودن آن بستگی دارد به مشکلاتی که در برنامه‌های سوادآموزی وجود دارد و هم در مشکلاتی که در پالیسی‌هایی که در برنامهٔ سوادآموزی وجود دارد. در کنار این موارد، تداوم ناامنی، بی‌ثباتی‌های سیاسی، فساد و موارد دیگر اند. اما بااین، وضع پنجاه سال گذشته نشان می‌دهد که سوادآموزی در افغانستان رشد بطی و کُندی داشته‌است، گاهی متوقف شده و گاهی هم بیسوادی افزایش پیدا کرده‌است. مشکل اساسی که بیسوادی را افزایش داده، این است که دولت یک پالیسی یا برنامهٔ مدون برای کاهش بیسوادی در ۱۵ سال گذشته نداشته‌است، اما از دو سال بدین‌سو ما کارهای زیادی را انجام داده‌ایم و یک پالیسی مشخصی را برای سوادآموزی به‌نام استراتژی بسیج ملی برای امحای بیسوادی آماده کردیم، اما در حال حاضر یعنی در سال ۱۳۹۷ نرخ سواد در کشور حدود ۴۰ درصد است که متأسفانه نرخ بیسوادی در میان زنان بیشتر است، یعنی دو برابر مردان است. نرخ سواد را اگر در میان مردان ۵۰ درصد بگیریم در میان زنان حدود ۲۵ درصد است؛ اما تمرکز در برنامهٔ استراتژی بسیج ملی این است که کورس‌های سوادآموزی برای زنان و تمرکز بر سوادآموزی زنان بتوانیم تا سال ۲۰۳۰ نرخ سواد در میان زنان و مردان را متوازن بسازیم و نرخ سواد را در کُل تا سال ۲۰۳۰ به ۶۰ درصد برسانیم، اما برای اجرایی این برنامه نیاز داریم تا برنامه‌های دولتی را منسجم سازیم و طرح‌هایی که ما روی دست داریم عملی شود و از امکانات نهادهای دولتی و غیردولتی استفاده کنیم تا یک بسیج ملی برای از میان بردن بیسوادی به وجود بیاید. در مدتی که شما معین سوادآموزی بودید، به‌طور مشخص کدام کارها صورت گرفته‌است؟ در دو سال گذشته ما چند کار را انجام دادیم یکی این‌که براساس مطالعاتی که انجام داده‌ایم این بوده، کتاب‌هایی که در ۱۵ سال گذشته تدریسی می‌شد، کمکی برای ارتقای سطح کیفی سواد نمی‌کرد یعنی کتاب‌های بسیار مزدحم و نامنظم بودند و براساس روش سنتی و برنامهٔ سریعی که در گذشته وجود داشته، تهیه شده بود، اما بعد از ایجاد حکومت موقت و در پانزده سال گذشته موفق شدیم به کمک سازمان یونسکو و نهاد آموزش بزرگسالان این سازمان، کتاب‌های سوادآموزی را با معیارهای جهانی آماده سازیم. این کتاب‌ها در سال ۲۰۱۷ تهیه شد و در سال ۲۰۱۸ به‌طور آزمایشی آن را تدریس کردیم که جواب نسبتاً مثبتی از آن گرفتیم. هرچند مشکلاتی وجود داشت زیرا آموزش‌گران ما خوب آموزش داده نشده بودند؛ اما کیفیت و چینش کلمات و حروف به گونهٔ منظم بوده‌است؛ بنابراین، یکی از ابتکارهایی که به نتیجه رسیده، تهیهٔ چارچوب نصاب و تهیه کتاب‌های جدید سوادآموزی می‌باشد که به انجام رسیده‌است. دومین کار صورت گرفته این است که مشکل را در عدم همکاری میان نهادهای دولتی و غیردولتی می‌دیدیم و به همین خاطر هم در دو سال گذشته یکی از ابتکاراتی که به نتیجه رسید، امضای بیش از ۴۶ تفاهم‌نامه میان وزارت‌خانه‌ها و نهادهای دولتی با وزارت معارف، معینیت سوادآموزی بود تعهد کنند ما را کمک می‌کنند تا ما بتوانیم در گام نخست در سطح دولت اجیران و کارمندان خدماتی را با سواد سازیم تا دولت باسواد داشته باشیم و دولت با سواد بتواند جامعه باسواد را به وجود بیاورد. بخش دوم این بود، نهادهای غیردولتی که بخش بزرگی از توده‌های بیسواد در آن قرار دارد، مثل کارگران، کارمندان شهرداری و بخش دیگری از نهادهای غیردولتی که سطح سواد در میان آنان کم است را بتوانیم بسیج سازیم، نشست‌های زیادی با این نهادها داشتیم و باحضور معاون دوم رئیس‌جمهور و دفتر بانوی اول و همچنان نشست‌هایی با علمای و روحانیان نیز داشتیم و همین‌طور با نخبه‌گان، هنرمندان و رسانه‌ها که از این طریق بتوانیم یک هم‌آهنگی را به وجود بیاوریم. برای بسیج کردن نهادهای غیردولتی برای از میان برداشتن بیسوادی در کشور و نتیجه‌اش این بوده که در سطح کارمندان دولتی کورس‌های سوادآموزی را راه‌اندازی کنیم و همین‌طور کورس‌های رضاکار را نیز داشتیم. سومین ابتکار ما، ایجاد کمیتهٔ ملی سوادآموزی است که در رأس آن معاون دوم رئیس‌جمهور قرار دارد و کمیتهٔ ولایات است که در رأس آن والیان قرار دارد و ایجاد کمیتهٔ ولسوالی‌ها و قریه‌ها است که سکتورهای دولتی و غیردولتی که در مرکز قرار دارد با کمیته‌های ولایات، ولسوالی‌ها و قریه‌ها، جلساتی می‌داشته باشند تا ظرفیت‌هایی که در این مناطق وجود دارد برای بلند بردن سطح سواد از آن استفاده شود. این سه ابتکار صورت گرفته، اما عملی شدن آن نیازمند زمان بیشتر برای ایجاد یک سیستم هم‌آهنگ است و این سیستم نیازمند ظرفیت انسانی است که ما در این قسمت مشکل داریم. اصلاح ساختار در معینیت، تغییر در پیشبرد سوادآموزی است که ما در این بخش‌ها مشکل داریم. اگر بخواهیم براساس برنامهٔ نو برای طرح بسیج ملی، در بحث کمیته‌های سواد و استراتژی امحای بیسوادی به پیش برویم باید ساختار معینیت سوادآموزی مطابق به وضعیت جدید تغییر کند تا بتوانیم در سطح مرکز، ولسوالی‌ها و ولایات برنامه را پیش ببریم؛ اما تا ساختار تغییر نکند، مکانیسم و برنامه‌های جدید به پیش برده نمی‌شود، تغییر ساختار نیازمند همکاری کمیسیون اصلاحات اداری و دولت افغانستان است تا با ما همکارهای نزدیک داشته باشد تا لوایح و کارشیوه‌ها در سطح وزارت معارف و شورای وزیران تغییر کند، اما تاکنون این موارد انجام نشده‌است و ما در این قسمت هنوز هم مشکل داریم. می‌خواهید بگوید که دولت همکاری نمی‌کند؟ نه! زمان می‌خواهد، من قبلاً گفتم که در بخش اول این کار را انجام دادیم و در بخش دوم اصلاح ساختاری است که باید انجام شود تا سال ۲۰۳۰ برنامهٔ بلند مدت خود را که رساندن سطح سواد بالای ۶۰ درصد است عملی کنیم. فعلاً ما در مرحله‌ای هستیم که تفاهم‌نامه‌ها اجرا شده و تعهداتی را طرف مقابل انجام داده، ولی عملی شدن آن نیازمند نیرو است، تجربهٔ ما این است که وزارت‌خانه‌ها، نهادهای دولتی و غیردولتی تفاهم‌نامه‌ها را خوب امضا می‌کنند؛ اما عملی شدن آن مقداری مشکل است و برای عملی کردن آن در مرکز نیاز داریم که مکانیسیمی را برای پی‌گیری آن داشته باشیم، اما افرادی که برای پیش‌برد این برنامه نیاز است، هنوز استخدام نشده‌اند، به دلیل بروکراسی که وجود دارد. در کُل به صورت آهسته کار پیش رفته‌است، مثلاً کورس‌های رضا کار در سال ۱۳۹۶خورشیدی، ۳۰۰۰ دانه بوده و در سال ۱۳۹۷، ۷۰۰۰ دانه شده و این نشان می‌دهد که کار انجام می‌شود، اما سرعتش کم است و با حجم بیسوادی که در کشور وجود دارد کارهای خود را یک مقدار بیشتر بسازیم تا در دراز مدت بتوانیم به اهداف خود برسیم. مشکل دیگری که دولت باید به آن توجه داشته باشد، ورود بیسوادان است، یعنی هر سال ورودی بیسواد زیاد داریم، هر سال به بیسوادان ما افزوده می‌شود، اما اگر بتوانیم جلوی ورود بیسوادان را در جامعه را بگیریم، در یک برنامهٔ ده ساله حجم بیسوادی را کم بسازیم. مسألهٔ مهم دیگر بازگشت به بیسوادی است یعنی بسیاری از مواقع برنامه ناقص بوده‌است. زمانی که ما کسی را در نُه ماه با سواد می‌ساختیم، اما چون برنامه‌ای برای ادامهٔ سوادآموزی او وجود نداشته‌است، او دوباره به بیسوادی برمی‌گشت و به جمع بیسوادان افزوده می‌شد. مسألهٔ چهارم و بسیار مهم دیگر این است که ما یک سروی برای بیسوادی نداشتیم و همین اکنون هم نداریم، اما در سال ۲۰۱۹ تلاش ما این است که سروی سواد را انجام بدهیم تا بدانیم که در یک ولایت یا ولسوالی چه شمار بیسواد داریم تا برنامه‌ریزی کنیم که حجم بیسوادی را کاهش دهیم. ]]> علمی، فرهنگی، ورزشی Thu, 22 Nov 2018 05:47:40 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/video/86133/معین-وزارت-معارف-نرخ-سواد-کشور-۴۰-درصد