پایگاه خبری پیام آفتاب - آخرين عناوين جغرافیای طبیعی :: نسخه کامل http://www.payam-aftab.com/fa/Afghanistanology/Geonatur Wed, 22 Nov 2017 05:31:03 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal2/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری پیام آفتاب http://www.payam-aftab.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری پیام آفتاب آزاد است. Wed, 22 Nov 2017 05:31:03 GMT جغرافیای طبیعی 60 جغرافیای طبیعی افغانستان http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/444/جغرافیای-طبیعی-افغانستان  موقعیت افغانستان سرزمینی است کوهستانی و محاط به خشکی که در نیم کره شرقی بین ۲۹ درجه و ۳۱ دقیقه و ۳۸ درجه و ۳۰ دقیقه عرض شمالی و ۷۵ درجه و ۶۰ درجه و ۳۱ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ واقع گردیده است. در شمال افغانستان کشورهای تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان، درغرب آن جمهوری اسلامی ایران، در جنوب و جنوب شرق آن پاکستان و در شرق آن کشور چین قرار دارد. مساحت افغانستان ۶۵۲۲۲۵ کیلومتر مربع می باشد و چهلمین کشور جهان از لحاظ مساحت به شمار می رود. طول مرزهای بین المللی افغانستان با جمهوری های تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان ۲۰۸۷ کیلومتر با جمهوری اسلامی ایران ۹۳۶ کیلومتر، با پاکستان ۲۴۳۰ کیلومتر و با چین ۷۶ کیلومتر می باشد. بیشترین فاصله بین شرق و غرب افغانستان از تنگه ی خیبر در مرز پاکستان تا تنگه ذوالفقار در مرز ایران حدود ۱۲۴۰ کیلومتر و از شمال تا جنوب حدود ۸۵۵ کیلومتر اندازه گیری شده است. قابل ذکر است که مرز مشترک ایران و افغانستان از دهانه ی ذوالفقار در شمال شرق ایران شروع و تا کوه ملک سیاه در جنوب شرق ادامه می یابد. اهمیت استراتژیکی سرزمین افغانستان به دلیل این که بین آسیای مرکزی، ایران، شبه قاره ی هند و چین واقع شده است، همواره از اهمیت استراتژیکی برخوردار است. در زمان های قدیم سه تمدن بزرگی ایرانی، هندی و چینی عمدتاً از طریق سرزمین افغانستان به یکدیگر وصل می گردید و بخاطر این که این سرزمین گذرگاه شبه قاره ی هند به شمار می رفت، در قرن نوزدهم میلادی به عنوان کشور حایل بین امپراتوری های استعماری انگلیس و روسیه اهمیت داشت. افغانستان، در دوران جنگ سرد هم نقش کشور حایل را بین شوروی سابق و مناطق تحت نفوذ غرب در شبه قاره ی هند به عهده داشت. در حال حاضر، افغانستان نزدیک ترین راه اتصال آسیای مرکزی به دریای آزاد و شبه قاره ی هند به شمار می رود و به همین دلیل مورد توجه جدی پاکستان و کمپانی های نفتی و شرکت های حمل و نقل غربی و به خصوص آمریکا می باشد. و مهمتر ازهمه موقعیت ژئوپلیتیک افغانستان سبب شد که امریکا و پیمان ناتو برای سلطه بر خاورمیانه و تحت نظر داشتن روسیه و چین به این کشور لشکر کشی نمایند. کوه های مهم و ارتفاعات همان طوری که گفته شد افغانستان کشور کوهستانی است که حدود دو سوم آن را کوه ها تشکیل می دهد. کوه های مهم افغانستان عبارت اند از: ۱- سلسله کوه های هندوکش که ۶۰۰ کیلومتر طول و ۱۰۰ کیلومتر عرض دارد. ارتفاع بزرگترین قله ی آن به نام "نوشاخ" ۷۷۵۰ متر است. این کوه افغانستان را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می کند. ۲- کوه بابا که ۲۰۰ کیلومتر طول دارد و ارتفاع بلندترین قله آن به نام "شاه فولادی" ۵۱۴۳ مترمی باشد. این کوه در هزاره جات واقع شده و به طرف غرب امتداد دارد. ۳- کوه تیربند ترکستان، درشمال افغانستان واقع است، طول آن ۳۰۰ کیلومتر و ارتفاع آن ۲۵۰۰ متر می باشد. ۴- سیاه کوه که در غرب افغانستان واقع شده است. ۵- کوه سلیمان که در جنوب افغانستان است. گل کوه، سفید کوه و کوه چکایی از دیگر کوه های مهم افغانستان به شمار می روند. افغانستان با آب های گرم از طریق پاکستان حدود ۴۰۰ کیلومتر فاصله دارد و ارتفاع نقاط مختلف آن از سطح دریا از ۶۰۰ تا ۳۰۰۰ متر اندازه گیری شده است. رودها و دریاچه ها افغانستان از لحاظ رودخانه ها به چهار حوضه تقسیم می شود که عبارت اند از: حوضه ی آمودریا، حوضه ی کابل، حوضه ی هریرود و حوضه ی هلمند ارغنداب. رودخانه های مهم این کشور شامل رود آمو(جیحون)، سمنگان، بلخ، رود سفید، قیصار، رود مرغاب، هریرود، رود هلمند، خاشرود، فراه رود، رود کابل، رود پنجشیر، رود علی نگار، رود الیشنگ و رود کنر می گردد. دریاچه های افغانستان عبارت اند از: هامون، هلمند، گودزره، دریاچه شیوه،آب ایستاده ی غزنی، غدیرداغ نمدی، نمک سارهرات و دریاچه زرکول. وضعیت اقلیمی آب و هوای افغانستان در مجموع خشک و بری است و تفاوت گرما و سرما در شب و روز و فصول مختلف زیاد می باشد. این کشور را از نظر اقلیمی به پنج منطقه تقسیم کرده اند که عبارت اند از: ۱- اقلیم کویری و خشک. ۲- اقلیم مدیترانه ای. ۳- اقلیم موسونی. ۴- اقلیم استپی. ۵- اقلیم توندرآلپی. هر یک از اقلیم های فوق الذکر تعاریف و مشخصاتی دارند که جای بررسی آن ها در این نوشته مختصر نمی باشد.   ]]> جغرافیای طبیعی Tue, 04 Dec 2007 04:50:00 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/444/جغرافیای-طبیعی-افغانستان وضعیت اقلیمی http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/440/وضعیت-اقلیمی افغانستان در موقیعت مرکز آسیا قرار داشته دارای اقلیم خشک می‌باشد. زمستان اکثر مناطق این کشور سرد و تابستان خیلی گرم دارد.سطح بارندگی طور اوسط ۲۵۰ ملی میتر می‌باشد.ارتفاع برف در زمستان در بعضی حصص مرکزی هندوکش وکوه‌های پامیر الی یک متر می‌رسد. بارندگی افغانستان از وزش جبهات سرد سایبریا و جبهات گرم ان از ابهای گرم بحر هند می‌باشد.ولایت کنر و نورستان از وزش بارنهای مونسونی هند مستفید می‌گردد.این ولایتها داری بارندگی ۴۰۰-۴۵۰ ملی میتر می‌باشند.که اکثر ساحات این ولایتها مملو از جنگل نشتر سرب وجلغوزه می‌باشد. دانشمندان اقلیم افغانستان را از دو جهت مورد برسی قرار می‌دهند. ۱.اقلیم را از لحاظ توپوگرافی محیط زیست درجه حرارت وغیره ۲. از لحاظ مساعد بودن برای کشت زاعت و مالداری اقلیم افغانستان از لحاظ میترو لوجی، توپو گرافی و جفرافیوی آب و هوا در افغانستان از یک منطقه تا منطقه دیگر بعضا تفاوت فاحش دارند.دانشمندان افغانی اقلیم افغانستان را به ۶ گونه تقسیم نموده‌اند. ۱.گرم خشک بیابانی این نوع اب وهوا دارای تابستان گرم و خشک می‌باشد.مقدار رطوبت نسبی و بخار اب خیلی کم اند.مناطق که چین آب و هوا را دارند عبارتند ازنواحی جنوب غربی قندهار، جنوب ولایت هلمند و فراه و تمامی ولایت نیمروز را احتوا نموده‌است. در این ناحیه مقدار بارندگی فوق العاده کم است.اوسط بارندگی سالانه بین ۷۰ تا ۸۰ میلیمتر بوده و در ایام زمستان برف باری ندارد. گرمای زیاد و بارندگی کم در این ناحیه (جنوب غربی کشور)، دشت و ریگستانهایی مانند دشت مارگو، دشت خاشرود، دشت بکودا، دشت سیستان و دشت جهنم را بوجود آورده‌است. این ریگستانها حاصل آب آورد کوهستانها است. در این ناحیه انواع بوته‌های خاردار به صورت پراکنده می‌رویند که در مقابل خشکی هوا و کمی رطوبت مقاومت زیادی دارند.حیوان بومی این مناطق شتر است. مردمان که در این مناطق حیات بسر اکثرا بلوچ هستند که دارای شغل دامداری می‌باشند. ۲.کوهستانی اب هوای این مناطق درتابستان اکثرا معتدل و در زمستان آب و هوای خیلی سرد دارد. در بعضی نواحی و درهای کوه پامیر کوه بابا سفیدکوه هندوکش سالنگها بامیان و غور برف باری و یخ بندی الی تابستان طول می‌کشد.دربعضی نواحی راه بندی ۹ماه طول می‌کشد.ارتفاعات پست و بلند این مناطق باعث بادهای شدید و ازذیاد دما شده‌است.این مناطق تابستانی خیلی گوارا دارند. ۳.مدیترانه ای مناطق شرقی و جنوب شرقی کشور را تحت نفوذ خود دارد. تابستان این مناطق خشک و بسیار گرم و زمستان معتدل دارد. بارندگی بیشتر در ایام زمستان صورت می‌گیرد، اوسط درجه حرارت در تابستان از ۲۲ درجه بالاتر می‌رود، مقدار بارندگی در طول سال و بخصوص در فصل زمستان از ۲۵۰ می‌لمیتر بیشتر بوده و به ۳۵۰ تا ۴۰۰ میلیمتر نیز می‌رسد (جلال آباد). بارندگی در نقاط مرتفع مانند سفید کوه به شکل برف و در نقاط همواره به صورت نزول باران صورت می‌گیرد. لغمان، ننگرهار پغمان، کنر دارای آب و هوای مدیترانه ای هستند. درین مناطق نباتات ستروس خیلی خوب می‌روید. ۴.استیپی آب و هوا درین مناطق از یک ساحه نسبت به ساحه دیگر تفاوت دارد.این نوع آب هوا قسمت وسیعی از افغانستان از جمله در شمال، بغلان، قندوز، میمنه، و در جنوب قندهار، پروان، غزنی، کابل و هرات را در بر گرفته‌است. طور گونه سروبی از شهر کابل ۳۰ کیلو متر فاصله دارد. در سروبی برف باری وجود ندارد ولی در کابل در ماهای جدی دلو و حوت بارندگی برف وجود دارد. رطوبت نسبتی شبانه روز در این ناحیه از ۲۰ درجه تجاوز می‌کند و گاه این تغییرات به ۳۰ تا ۳۵ درجه می‌رسد. اوسط میزان بارندگی در این ناحیه ۳۰۰ میلیمتر است که اکثرا در زمستان صورت می‌گیرد موسمی درین نواحی مقدار بارندگی در هر فصل بوده حتی در تابستان نیز باران می‌بارد. ولایت پکتیا و پکتیکا و نواحی اطراف آن دارای این نوع آب و هوا می‌باشند. میزان بارندگی سالانه در این ناحیه ۴۶۰ تا ۶۸۰ میلیمتر می‌باشد. این مناطق عمدتا جنگلی است. تندر الپی آب و هوای این مناطق شباعت به نواحی اطراف کوه‌های آلپ اروپا دارند. درین مناطق نباتات بشکل بوته و علف روییده و فاقد ناحیه جنگلی غلو هستند. این ناحیه در افغانستان از ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ متر در ارتفاعات کوهها واقع شده و بیشتر مناطق غزنی و بامیان و نقاط مرتفع کوه بابا، سفید کوه، سیاه کوه شامل این نوع آب و هوا هستند. در این مناطق بسیار برف می‌بارد. زمستان بسیار سرد و تابستانهای معتدل دارد. قبل از سال ۱۳۵۷ این مناطق افغانستان هزاران توریست و سیاح داشت.   تقسیم بندی آب و هوا افغانستان از لحاظ زراعت و مالداری افغانستان کشوریست زراعتی الی سالهای ۱۳۶۰ ۹۵ فیصد مردم افغانستان زراعت پیشه بودند.اکثر مردم قریه جات را رها کردند.با مهاجرت این مردم تخمیانه جات اصلی منطقه نیز از بین رفت.آب و هواافغانستان ازلحاظ زراعت به سه دسته تقسیم بندی شده‌اند. ۱.زون شمال افغانستان آب هوا این مناطق در تابستان در اطراف ۴۰ درجه و در زمستان در حدود منفی ۱۵ درجه سانتی گراد می‌رسد. این آب و هوا ولایات تخار قندوز بلخ جوزجان میمنه و بادغیس را پوشانیده‌است.ساحات شمالی تمامی این ولایات را دشتها خشک و بوته زار را پوشانیده‌است. این آب و هوا خیلی زیاد مساعد به کشت نباتات صنعتی از قبیل تنباکو پنبه چغندرقند گل افتاب پرست شرشم زغر کنجد توت برای تربیه کرم ابریشم سنجد بمنظور عطر می‌باشد.محصولات میوه جات این مناطق عبارتند از انار انجیر بادام زردالو انگور می‌باشد .محصولات سبزیجات این مناطق عبارتند از خربوزه ۱۲ نوع هندوانه ۵ نوع بامیه کاهو کدو و ترائی می‌باشد. درین ولایات پس از پایان کوها نواحی بیشتر از میلون هکتار را تپه‌ها احتوا می‌نمایند.محصولات فعلی این تپه‌ها گندم بارانی للم یا گندم سفید است .۴۵۰ هزار هکتار این مناطق را طبعیتا پسته خود روی پوشانیده‌است .این تپه‌ها ولی از لحاظ تکنالوجی جدید برای کشت پخته گندم تربوز تخم روغن شرشم و زغر و پسته اصلاح شده مساعد است.زیاده ساحات این مناطق را مردم شمال بمنظور علفچر غرض تربیه اسپ و گوسفند قره قل مورد استفاده قرار می‌دهند.از کنار این مناطق دریا بزرگ امو می‌گذرد که تا فعلاً مردم افغانستان از این دریا استفاده نمی‌نمایند. ۲.آب و هوای زون مرکزی وکوه پایه‌ها: این مناطق تابستان ملایم ولی زمستان پوشیده از برف و خیلی سرد دارند. میوه جات این مناطق سیب توت زردالو شفتالو شلیل انگور چهارمغز الو بالو کیلاس ناک سبزیجات این مناطق بادرنگ کدو خربوزه فاصیلیه حبوبات این مناطق لوبیا مشنگ نخود دال نخودمی‌باشد.فعلا درین مناطق دامداری و تربیه مواشی غیر فنی است .قسمت زیاد لبنیات افغانستان ازین مناطق بدست می‌اید که بتناسب ساحه ۵ فیصد را احتوا نخواهد کرد. این مناطق درصورت استفاده از تکنالوجی عصری جایگا تربیه میلونها مرغ و مواشی و زنبور داری خواهد بود.این مناطق مساعد برای میوه جات، کشت گلها بمنظور استحصال عطر می‌باشند.نباتات طبی از قبل هنگ و شرین بویه از محصولات این مناطق اند که بخارج صادر می‌شود. زون جنوبشرقی و شرقی: آب و هوا این مناطق درتابستان خیلی گرم و زمستان بدون برف و معتدل دارند.مانند خوست جلال اباد و لغمان. درین مناطق نباتات فامیل ستروس ازقبیل مالته کینو نارنج، نیشکر جوارو برنج خوب می‌رویند. خاک این مناطق در سال ۳بار حاصل می‌دهند.زیاده نوع سبزیجات در زمستان بخوبی حاصل می‌دهند. اکثر سبزیجات افغانستان در زمستان ازین مناطق بدست می‌ایند. این مناطق برای تربیه گاومیش خیلی مساعد اند. ]]> جغرافیای طبیعی Tue, 04 Dec 2007 04:43:00 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/440/وضعیت-اقلیمی کوه های مهم و ارتفاعات http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/442/کوه-های-مهم-ارتفاعات همان طوری که گفته شد افغانستان کشور کوهستانی است که حدود دو سوم آن را کوه ها تشکیل می دهد. کوه های مهم افغانستان عبارت اند از: ۱- سلسله کوه های هندوکش که ۶۰۰ کیلومتر طول و ۱۰۰ کیلومتر عرض دارد. ارتفاع بزرگترین قله ی آن به نام "نوشاخ" ۷۷۵۰ متر است. این کوه افغانستان را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می کند. ۲- کوه بابا که ۲۰۰ کیلومتر طول دارد و ارتفاع بلندترین قله آن به نام "شاه فولادی" ۵۱۴۳ مترمی باشد. این کوه در هزاره جات واقع شده و به طرف غرب امتداد دارد. ۳- کوه تیربند ترکستان، درشمال افغانستان واقع است، طول آن ۳۰۰ کیلومتر و ارتفاع آن ۲۵۰۰ متر می باشد. ۴- سیاه کوه که در غرب افغانستان واقع شده است. ۵- کوه سلیمان که در جنوب افغانستان است. گل کوه، سفید کوه و کوه چکایی از دیگر کوه های مهم افغانستان به شمار می روند. افغانستان با آب های گرم از طریق پاکستان حدود ۴۰۰ کیلومتر فاصله دارد و ارتفاع نقاط مختلٿ آن از سطح دریا از ۶۰۰ تا ۳۰۰۰ متر اندازه گیری شده است. ]]> جغرافیای طبیعی Tue, 04 Dec 2007 04:42:00 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/442/کوه-های-مهم-ارتفاعات رودها و دریاچه‌های افغانستان http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/441/رودها-دریاچه-های-افغانستان افغانستان از لحاظ رودخانه‌ها به چهار حوضه تقسیم می‌شود که عبارتند از: حوضهٔ آمودریا، حوضهٔ کابل، حوضهٔ هریرود و حوضهٔ هلمند ارغنداب. رودخانه‌های مهم این کشور شامل رود آمو (جیحون)، سمنگان، بلخ، رود سفید، قیصار، رود مرغاب، هریرود، رود هلمند، خاشرود، فراه رود، رود کابل، رود پنجشیر، رود علی نگار، رود الیشنگ و رود کنر می‌گردد. دریاچه‌های افغانستان عبارتند از: هامون، هلمند، گودزره، دریاچه شیوه، آب ایستادهٔ غزنی، غدیرداغ نمدی، نمک سارهرات و دریاچه زرکول. رودهای افغانستان: آمودریا: این رودخانه از فلات پامیر خورد سرچشمه می‌گیرد و به دریاچه آرال می‌ریزد. طول این رودخانه ۲۵۴۰ کیلومتر مرز مشترک با افغانستان و جمهوری‌های تاجیکستان، ازبکستان وترکمنستان را تشکیل می‌دهد. رودخانه‌های کوکچه و قندوز در خاک افغانستان به این رود می‌پیوندند. در ماه ثور براثر اب شدن برفها، آب این رودخانه زیادمی شود. در هنگام پرآبی حدود ۹۰۰ کیلومتر از ان قابل کشتیرانی است. در سال‌های گذشته چند بند روی شاخه‌های فرعی این رود، مانند قندوز، ساخته شده است. در حال حاضر از شیرخان بندر در ولایت قندوز افغانستان به تاجیکستان و بالعکس توسط کشتی صورت می‌گیرد. هیرمند: هیرمند یکی از رودهای مهم، بزرگ و پرآب افغانستان است که با شعبه‌های خود، نواحی وسیعی ازجنوب غربی کشور را آبیاری می‌نماید. این رود از ارتفاعات مناطق بهسود، پنچاب و دایکندی (میان دو کوتل اونی و حاجیگگ) سرچشمه می‌گیرد. این رود در ابتدای مسر خود سیلابی بوده و خساراتی به مردم وارد می آورد و به تدریج از سرعت ان کم شده و و جریان آن آهسته می‌گردد. رود هیرمند با ۱۴۰۰ کیلومتر طول، بزرگترین رودخانه داخلی افغانستان می‌باشد که نقش مهمی در آبادانی و سرسبزی قسمت وسیعی از کشور ما دارد. شهرهای تاریخی بست، نادعلی و زرنج شهرت خود را مدیون این رود و شعبه‌های ان هستند. هیرمند با تبخیر خود بر هوای پیرامونش اثر زیادی می‌گذارد و از خشکی شدید هوا بویژه درتابستان می‌کاهد. رود ارغنداب، از جملهٔ بزگترین رودخانه‌هایی است که به این رود می‌پیوندد. روی رودخانه هیرمند و شعبه‌های آن بندهایی احداث گردیده است. بند کجکی، یکی از مشهورترین و بزرگترین بندهای افغانستان که هزاران هکتار زمین را آبیاری می‌نماید، از جمله آنهاست. در ماههای حوت و حمل آب رودخانه هیرمند به حداکثر، و در ماههای سرطان تاعقرب به حداقل خود می‌رسد. این رود سرانجام به دریاچه هامون می‌ریزد. هریرود: این رودخانه از ارتفاعات لعل وسرجنگل در ولایت غور سرچشمه می‌گیرد و از بهم پیوستن دو رود، درنزدیکی قریهٔ «شینیه دولت یار» به وجود می آید. هریرود پس از گذشتن از وسط شهر چخچران وارد ولایت هرات می‌شود. هرات آبادانی خود را مدیون این رود است. رود «تگاوایشان» از جملهٔ بزرگترین رودهایی است که به هریرود می‌پیوندد. هریرود ۱۱۲۴ کیلومتر طول داشته و ۵۶۰ کیلومتر آن در داخل افغانستان جاری است. ۶۰ کیلومتر ازطول این رودخانه، مرز مشترک بین افغانستان و جمهوری اسلامی ایران راتشکیل می‌دهد. این رود سرانجام د رشنزارهای جمهوری ترکمنستان (قره قوم) فرو می‌رود. کابل رود: آب کابل رود، ابتدا از بهم پیوستن اب دره سنگلاخ و درهٔ سرچشمه بوجود می آید که از ارتفاعات کوتل اونی کوه پغمان سرچشمه می‌گیرند. این رود، پس از گذشتن از شهر کابل، قسمت‌های وسیعی از شرق افغانستان را آبیاری می‌کند و دارای شعبات زیادی است که می‌توان از رودخانه‌های لوگر، سرخرود و کنر نام برد. به خاطر استفادهٔ بهتر از اب این رودخانه‌ها برای زراعت و تولید برق، بندهایی روی اینرودها احداث شده است که می‌توانیم از بندهای سروبی، نغلو، درونته، بند کانال ننگرهار، ماهیپر، خروار و بتخاک نام ببریم. رودخانه کابل و شعبه‌های بزرگ و کوچک ان، تنها رود افغانستان است که پس از پیوستن به رود سند پاکستان به اقیانوس هند (آبهای آزاد) می‌ریزد. طول این رود ۷۰۰ کیلومتر می‌باشد که ۴۶۰ کیلومتر آن در افغانستان جریان دارد. اکثر رودهای افغانستان ازمناطق مرکزی (هزاره جات) سرچشمه می‌گیرد؛ لذا هزاره جات یکی از بزرگترین و مهمترین منابع آبی کشور می‌باشد. ]]> جغرافیای طبیعی Tue, 04 Dec 2007 04:42:00 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/441/رودها-دریاچه-های-افغانستان اهمیت استراتژیکی http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/443/اهمیت-استراتژیکی سرزمین افغانستان به دلیل این که بین آسیای مرکزی، ایران، شبه قاره ی هند و چین واقع شده است، همواره از اهمیت استراتژیکی برخوردار است. در زمان های قدیم سه تمدن بزرگی ایرانی، هندی و چینی عمدتاً از طریق سرزمین افغانستان به یکدیگر وصل می گردید و بخاطر این که این سرزمین گذرگاه شبه قاره ی هند به شمار می رٿت، در قرن نوزدهم میلادی به عنوان کشور حایل بین امپراتوری های استعماری انگلیس و روسیه اهمیت داشت. افغانستان، در دوران جنگ سرد هم نقش کشور حایل را بین شوروی سابق و مناطق تحت نفوذ غرب در شبه قاره ی هند به عهده داشت. در حال حاضر، افغانستان نزدیک ترین راه اتصال آسیای مرکزی به دریای آزاد و شبه قاره ی هند به شمار می رود و به همین دلیل مورد توجه جدی پاکستان و کمپانی های نفتی و شرکت های حمل و نقل غربی و به خصوص آمریکا می باشد. و مهمتر ازهمه موقعیت ژئوپلیتیک افغانستان سبب شد که امریکا و پیمان ناتو برای سلطه بر خاورمیانه و تحت نظر داشتن روسیه و چین به این کشور لشکر کشی نمایند. ]]> جغرافیای طبیعی Tue, 04 Dec 2007 04:41:00 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/443/اهمیت-استراتژیکی