پایگاه خبری پیام آفتاب 14 میزان 1397 ساعت 11:34 http://www.payam-aftab.com/fa/doc/article/84646/عزیز-رویش-پویش-عوام-فریبانه -------------------------------------------------- عنوان : ​عزیز رویش و پویش عوام‌فریبانه -------------------------------------------------- کارنامه عزیز رویش از زمانی که در «کمیته فرهنگی حزب وحدت» در راه تشدید اختلافات قومی درون جامعه شیعه و تقویت نژاد‌گرایی و تضعیف دین‌داری، قلم می‌زد تا زمانی‌که لیسه معرفت را با هدف سکولار ساختن نسل جوان هزاره تاسیس کرد و تا زمانی‌که به شکل عوام‌فریبانه پرچم دفاع از مردم هزاره در برابر کوچی‌ها را بلند کرد ولی در انتخابات ریاست‌جمهوری در کنار اشرف غنی ایستاد و در جناح کوچی‌گری قلم و زبانش را فروخت و تا زمانی‌که در جنبش روشنایی دست و پا زد و به جایی نرسید... همه و همه در حافظه جامعه ثبت شده است. متن : بار دیگر افغانستان در آستانه انتخاباتی دیگر قرار گرفته است و با چند سال تاخیر، شاهد برگزاری انتخابات پارلمانی در روز های آینده خواهیم بود. در این میان تبلیغات و شعارهای انتخاباتی و تلاش کاندیداهای مختلف از جهادی گرفته تا تکنوکرات، از خلقی های گذشته گرفته تا کسانی که ادعای دینداری می کنند، از جوانان جویای نام گرفته تا پیران سرد و گرم چشیده سیاست... همه و همه در تلاش هستند تا افکار عمومی را با خود همراه سازند و رأی آن ها را در صندوق خود جمع نمایند. انتخابات پیش رو یک تفاوت با انتخابات سال های قبل دارد و آن فراهم شدن بیش از پیش زمینه برای حضور دوباره اشخاصی است که دارای تفکرات چپی و ضد دینی هستند. برای آن که از کلی گویی بپرهیزیم و کمی مشخص تر صحبت نمائیم دامنه بحث را به جامعه شیعه افغانستان (هزاره ها) محدود می کنیم، جامعه ای که در این سال ها توانسته است از لحاظ علمی، اقتصادی و سیاسی رشد قابل توجهی در کشور افغانستان داشته باشند. بیشترین ترقی در جامعه هزاره را در حوزه علم و فرهنگ شاهد هستیم و آمار منتشر شده از فارغ التحصیلان دانشگاه و همچنین محصلان مکاتب نشان از اشتیاق و تلاش زاید الوصف هزاره ها برای رشد و ترقی در عرصه علم و فرهنگ دارد. این اشتیاق واستقبال جامعه هزاره از علم و دانش و جستجوی فرهنگ والاتر سبب شد تا بسیاری از افراد فرصت طلب تیزهوشانه این عطش را شناسایی و برای رفع آن برنامه های بلند مدت ریخته و با تاسیس مکاتبی مانند لیسه معرفت و دانشگاه هایی مانند غرجستان و ابن سینا بذرِ تفکرات منحرفانه خود را در دل نوجوانان و جوانانی که به تازگی چشمشان به روی دنیای فرهنگ و سیاست باز شده است بکارند. آن ها از این گذرگاه در این سال ها به تربیت پرانرژی ترین قشر جامعه پرداختند و همزمان رسانه های مجازی را تحت سیطره خود قرار دادند و چهره ای روشنفکر و متفکر از خود به نمایش گذاشتند و اینک زمان آن رسیده است تا رخت از عرصه فرهنگ بربسته و برای رسیدن به اهداف خود، بر سفره پرروزی سیاست بنشینند. شخصیت هایی که تفکرات چپی و ضدمذهبی آن ها زمانی با پاسخ کوبنده مردم مواجه می شد امروز افسار تفکرات فرزندان این جامعه را در دست گرفته اند و آزادانه فعالیت می کنند. عباس نویان، داوود ناجی و عزیز رویش فقط چند نمونه بارز از این طیف هستند که فساد اخلاقی و دین ستیز بودن آن ها برای جامعه از روز روشنتر است. ولی این دو با امید فراوان وارد کارزار انتخاباتی شده اند تا شانس خود را این بار در عرصه انتخابات پارلمانی امتحان نمایند. کارنامه عزیز رویش از زمانی که در کمیته فرهنگی حزب وحدت در راه تشدید اختلافات قومی درون جامعه شیعه و تقویت نژاد گرایی و تضعیف دین داری، قلم می زد تا زمانی که لیسه معرفت را با هدف سکولار ساختن نسل جوان هزاره تاسیس کرد و تا زمانی که به شکل عوام فریبانه پرچم دفاع از مردم هزاره در برابر کوچی ها را بلند کرد ولی در انتخابات ریاست جمهوری در کنار اشرف غنی ایستاد و در جناح کوچی گری قلم و زبانش را فروخت و تا زمانی که در جنبش روشنایی دست و پا زد و به جایی نرسید... همه و همه در حافظه جامعه ثبت شده است. ولی عزیز رویش کسی نیست که از کارنامه خود شرمسار گردد و پای خود را از کارزار پس بکشد. او با اتکاء به استعداد ذاتی خود در بزرگنمایی و ستایش از بی ارزش ترین کارها؛ مداحی از دیوانگان و قاتلان؛ پیروز جلوه دادن شکست خوردگان؛ قهرمان نمایاندن خائنان و بت سازی از چهره ها...، امید دارد این بار نیز بتواند با استفاده از شعارهای عوام فریبانه نسل جوان را در مسیر باطل خود همراه سازد. کسی که در قوم گرایی، دین ستیزی، دروغ و بزرگنمائی و همچنین تخریب ناجوانمردانه رقیبان شُهره ی شَهر است بار دیگر با شعارهای عامه پسند، وعده های دروغین، ساده سازی،کلی گویی و برانگیختنِ احساساتِ مردم سعی در جلبِ آراء مردم دارد. کسی که با سوار شدن بر موجِ نارضایتی ها قصدِ به چنگ آوردنِ قدرتِ هر چه بیشتر برای اِعمال اهداف کاملاً شخصی خود دارد و با علم کردن ستم تاریخی قوم هزاره و انگشت گذاشتن بر فقر و بی عدالتی های اجتماعی قصد دارد خاک در چشم مردم زده و کار خود را به انجام رساند. عزیز رویش کسی است که به اعتراف هم فکر دیگرش اسد بودا، بسیار کلوگوی(پرحرف) است و پیچیده ترین مسائل را تا سطح سخیفی ساده سازی می کند و نگاه عمیقی به مسائل ندارد و در نتیجه راهکاری علمی و کارشناسانه برای مشکلات هم ندارد. همین نقطه ضعف عزیز رویش از طرف دیگر نقطه قوتش می باشد چراکه اذهان جامعه تشنه کلوگویی ها و سطحی نگری های روشنفکرمآبانه است. کسی که با ساده سازی مسائل و خلاصه کردن مشکلات و معضلات جامعه در یک یا دو فاکتور، تحریک احساسات مردم و نوید رفع تبعیض ها می تواند خود را به عنوان منجی و حامی حقوق قشر مظلوم مطرح نماید. شعارها و صحبت های پوپولیستی عزیز رویش شاید بتواند نوجوانان و جوانان هیجان زده و کم تجربه را تحت تاثیر قرار دهد و لایک های زیادی را در فیسبوک ازآن خود کند ولی مسلما هیچ دردی از جامعه دوا نمی کند و بی تردید اگر رویش و امثال وی به پارلمان راه یابند دردی بر دردهای بی درمان جامعه افزوده خواهد شد. تحریریه پیام آفتاب