پایگاه خبری پیام آفتاب 6 قوس 1387 ساعت 13:23 http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/5316/آشنایی-افغانستان -------------------------------------------------- عنوان : آشنایی با افغانستان -------------------------------------------------- متن : جمهوری اسلامی افغانستان با کشورهای ایران از غرب، ترکمنستان از شمال، ازبکستان از شمال،تاجيكستان از شمال، چین از شرق، کشمیر از جنوب شرقی و پاکستان از جنوب هم مرز است. مساحت افغانستان ۶۵۲ هزار و ۲۲۵ کیلومتر مربع است. تابستان های سرزمین افغانستان گرم و زمستان هایش سرد است. یکی از مهمترین مشخصه های جغرافیایی افغانستان کوهستانی بودن آن است. یکی از دلایلی که جنگ های افغان ها اغلب طولانی است همین کوهستانی بودن افغانستان است. افغانستان به آب های آزاد دسترسی ندارد و به دلیل نداشتن سیستم مناسب برای بازیافت زباله ها و تصفیه، اغلب منابع آب آن آلوده است. در طول سال های گذشته وضعیت بی ثبات سیاسی و جنگ های روی داده در آن و همچنین آلودگی آب آسیب زیادی به حیات وحش زده است. پلنگ، سمور، غزال های وحشی و قوچ از جمله حیواناتی هستند که در این کشور در معرض انقراض قرار دارند. بر اساس آمارهای سال ۲۰۰۷ میلادی ۳۱ میلیون و ۸۸۹ هزار و ۹۲۳ نفر در افغانستان زندگی می کنند که میانگین سنی آنها ۱۷.۶ سال است. امید به زندگی در این کشور ۴۳.۷۷ سال است. بزرگترین مشکل در این کشور از نظر بهداشتی بیماری هایی است که از طریق آب و غذای آلوده منتقل می شوند مانند اسهال باکتریایی و هپاتیت. از تاریخ ۱۷۴۷ میلادی با تشکیل پادشاهی احمد شاه درانی تاریخ مستقل افغانستان آغاز می شود . در سال ۱۸۳۸ میلادی افغانستان مورد تجاوز انگلیس قرار گرفتتا این که درسال ۱۹۱۹ میلادی، به استقلال دست یافت. در سال ۱۹۷۸ میلادی با کودتای کمونیستی هفتم ثور ۱۳۵۷ خورشیدی و دولت کمونیست به رهبری نور محمد تره کی بر سر کار آمد. در سال ۱۳۷۱ خورشیدی مجاهدین مسلمان افغانستان رژیم کمونیستی ۱۵ ساله را شکست دادند. آن گونه که در دانشنامه اینترنتی ویکی پدیا آمده است، مجاهدین موفق به تشکیل دولت ملی نشدند و جای آنها را طالبان گرفت. طالبان نتوانستند بقایای مجاهدین را که بر علیه آنها مقاومت می کردند به طور کامل سرکوب کند. رژیم طالبان با حمله ائتلاف بین المللی به رهبری امریکا از هم پاشید. از سال ۲۰۰۱ میلادی بعد از کنفرانس بن (Bonn) در اثر توافق گروه های افغان دولت موقت به رهبری حامد کرزی روی کار آمد. حکومت در ۷ دسامبر ۲۰۰۴ میلادی به ریاست جمهوری حامد کرزی شکل گرفت و در ۱۹ دسامبر سال ۲۰۰۵ نیز انتخاب مجلس شورای ملی را تکمیل کرد. سیاست در افغانستان افغانستان عضو سازمان ملل متحد و اکو است. نظام سیاسی درافغانستان جمهوری اسلامی است.این کشور دو مجلس دارد: مجلس نمایندگان با ۲۴۹ عضو و مجلس سنا با ۱۰۲ عضو. سن قانونی در افغانستان ۱۸ سالگی است و نظام قضایی این کشور تلفیقی از قوانین شهروندی و دینی است. هم اکنون احزاب زیادی در اینافغانستان در حال فعالیت هستند. اقتصاد در افغانستان اقتصاد افغانستان در حال نوسازی خود پس از سال ها جنگ و درگیری است. با این حال پس از فروپاشی طالبان در سال ۲۰۰۱رو به رشد نهاده است. درآمد ناخالص داخلی افغانستان در سال ۲۰۰۴ میلادی ۲۱.۵ میلیارد دلار بود که رقم چندان بالایی نیست. ۱۵ میلیون نفر در این کشور شاغل هستند و نرخ بیکاری در آن ۴۰ درصد است. نرخ تورم در این کشور در سال ۲۰۰۵ میلادی ۱۶.۳ درصد بود. ۵۳ درصد از مردم افغانستان زیر خط فقر زندگی می کنند و به دلیل همین وضعیت نامناسب اقتصادی و فقر است که بخش زیادی از مردم آن به کشورهای همسایه از جمله ایران و برخی کشورهای آمریکایی و اروپایی مهاجرت کرده اند. حدود ۸۱ درصد مردم افغانستان در بخش کشاورزی،۱۱ درصد در صنعت (اغلب بافندگی) و ۹ درصد در بخش خدمات مشغول به کارند. ۲۲ درصد محصولات این کشور به هند، ۲۱ درصد به پاکستان، ۱۴.۶ درصد به آمریکا، ۶.۳ درصد به انگلیس، ۵.۵ درصد به دانمارک و ۴.۳ درصد به فنلاند صادر می شود. واردات به افغانستان هم از کشورهای پاکستان ۳۷.۵ درصد، آمریکا ۱۱.۹ درصد، آلمان ۷.۱ و هند ۵.۱ درصد است. بیشترین بدهی این کشور بهروسیه و نیزصندوق بین المللی پول است که به بالغ بر هشت میلیارد دلار می رسد. پس از سقوط طالبان بیش از ۶۰ کشور جهان قول کمک به این کشور را دادند که به فاصله ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ میلادی ۸٫۹ میلیارد دلار به این کشور کمک بلاعوض کنند. واحد پولافغانستان افغانی نام دارد که از سال۲۰۰۰ به بعد ارزش آن به نسبت دلار رو به بهبودی نهاد. صنایع زیادی در افغانستان موجود نیست. با این حال صنعت قالی بافی، فرش های دستی، گلیم و نمد در این کشور طور خودجوش وجود دارد. افغانستان سالانه حدود دو و نیم میلیون متر مربع فرش صادر می کند. مردم افغانستان بیش از ۵۰ درصد مردم افغانستان به زبان فارسی، ۳۵ درصد به زبان پشتوو بقیه به زبان های، ازبکی، ترکمنی، پشه یی، نورستانی و بلوچی سخن می گویند. بر اساس قانون اساسی افغانستان، زبان های فارسی دری و پشتو ، زبان های رسمی دولت افغانستان است.گفتنی است که بیش از ۸۰ در صد مردم افغانستان از هر قوم و طایفه ای به زبان فارسی تکلم می کنند. زبان غالب در کابل پایتخت و بیشتر شهرهای شمال، مرکز و شمال غرب افغانستان دری است. زبان غالب در شهرهای قندهار و جلال آباد و بیشتر شهرهای جنوب شرق افغانستان پشتو است. زبان غالب در شهرهای شبرغان و میمنه، ازبکی است. ۳۶ درصد از افراد بالای ۱۵ سال در افغانستان می توانند بخوانند و بنویسند. در زمان اشغال افغانستان توسط شوروی در دهه ۹۰، شالوده آموزش و پرورش افغانستان از هم پاشید. در دورهٔ قدرت طالبان حتی دختران خانه نشین شده و اجازهٔ تحصیل از آنها گرفته شد. در این دوره، به جای درس های علمی مانند شیمی و فیزیک در مدارس، بیشتر بر آموزش های مذهبی تاکید می شد. در حال حاضر ۱۳ دانشگاه و ۶ مرکز تربیت معلم در سراسر افغانستان وجود دارد. ۱۰ درصد بودجه سالانه افغانستان به امور آموزشی اختصاص دارد، که از این میان هفت درصد آن مربوط به وزارت معارف (آموزش وپرورش) است، یک درصد مربوط به نهادهای تحقیقاتی و یک درصد مربوط به آموزش عالی است. ارتباطات در افغانستان افغانستان هم اینک دارای یک سازمان رسانه ای ملی به نام رادیو تلویزیون ملی افغانستان (RTA) است که یک کانال تلویزیونی و یک کانال رادیویی دارد. علاوه بر RTA نزدیک به ۱۰۰ شبکه رادیویی و حدود ۱۰ شبکه تلویزیون خصوصی در این کشور وجود دارد. رشد و توسعه نظام ارتباطی افغانستان به دلیل کوهستانی بودن این کشور بسیار کند صورت می گیرد که مستلزم توسعه کیفی در زمینه ماهواره است. در افغانستان بیش از ۵۰ هزار نفر صاحب تلفن هستند و جالب تر آن که ۱۲ برابر آن در این کشور صاحب تلفن همراه هستند. در افغانستان ۵۳۵ هزار کاربر اینترنت هستند. افغانستان در یک نگاه پایتخت کابل مساحت ۶۴۷،۵۰۰ واحد پول افغانی آدرس اینترنتی af.