پایگاه خبری پیام آفتاب 5 سنبله 1396 ساعت 10:16 http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/73240/نگاهی-تاریخ-خویشاوندسالاری-آمریکا-جورج-واشینگتن-دونالد-ترامپ -------------------------------------------------- فامیل‌بازی در کاخ سفید عنوان : نگاهی به تاریخ خویشاوندسالاری در آمریکا از «جورج واشینگتن» تا «دونالد ترامپ» -------------------------------------------------- فامیل‌بازی در کاخ سفید امر جدیدی نبوده و ترامپ نیز اولین نفری نیست که بستگان و آشنایان خود را بر سر کار می‌آورد. اگرچه احتمالاً دست گل ترامپ بزرگ‌ترین فامیل‌بازی است که در چند دهه اخیر در ذهن مردم آمریکا ثبت شده‌است؛ اما در سال‌های اخیر، «بیل کلینتون» و «جورج دبلیو بوش» نیز از این اتهام مبری نبوده‌اند؛ کلینتون به خاطر واگذاری مسئولیت اصلاح طرح سلامت به همسرش هیلاری و نپذیرفتن اینکه این کار باعث می‌شود بانوی اول آمریکا کارمند دولت باشد و بوش به دلیل سوءاستفاده از گذشته و جایگاه ریاست‌جمهوری پدرش با انتقاد مواجه هستند. درواقع، پیش از قانون ۱۹۶۷ که در واکنش به اقدام رئیس‌جمهور «جان اف کندی» در منصوب‌کردن برادرش به سمت دادستان کل ایالات متحده، تصویب شد، فامیل‌بازی و منصوب‌کردن افراد خانواده به سمت‌های کلیدی، بسیار رایج و گسترده بود. متن : دونالد ترامپ به دلیل فامیل بازی هایش مورد انتقاد قرار گرفته است. او داماد خود، جرد کوشنر را به سمت مشاور ارشد رئیس جمهوری منصوب کرد. ترامپ در اقدامی دیگر، دختر خود و همسر کوشنر، ایوانکا ترامپ را به سمت مشاور خود برگزید و به او دفتری در کاخ سفید داده است. هرچند ایوانکا ترامپ دستمزدی از کاخ سفید دریافت نمی کند؛ اما به خاطر سمتش، دارای بالاترین دسترسی های امنیتی است. اگرچه پسران ترامپ، اریک و دونالد جونیور، برای پدر کار دفتری در کاخ سفید انجام نمی دهند؛ اما گفته می شود آن دو از جایگاه ریاست جمهوری پدر برای پرپول کردن هرچه بیشتر جیب خود و سازمان ترامپ سوءاستفاده می کنند. همچنین گفته می شود اریک و دونالد جونیور، خلاف اظهارات خود دونالد ترامپ مبنی بر اینکه بین او و پسرانش صحبتی از سیاست و بیزینس نخواهد شد، گزارش ها و اطلاعات مالی و تجاری شرکت را با پدر در میان می گذارند. فامیل بازی در کاخ سفید امر جدیدی نبوده و ترامپ نیز اولین نفری نیست که بستگان و آشنایان خود را بر سر کار می آورد. اگرچه احتمالاً دست گل ترامپ بزرگ ترین فامیل بازی است که در چند دهه اخیر در ذهن مردم آمریکا ثبت شده است؛ اما در سال های اخیر، بیل کلینتون و جورج دبلیو بوش نیز از این اتهام مبری نبوده اند؛ کلینتون به خاطر واگذاری مسئولیت اصلاح طرح سلامت به همسرش هیلاری و نپذیرفتن اینکه این کار باعث می شود بانوی اول آمریکا کارمند دولت باشد و بوش به دلیل سوءاستفاده از گذشته و جایگاه ریاست جمهوری پدرش با انتقاد مواجه هستند. درواقع، پیش از قانون ۱۹۶۷ که در واکنش به اقدام رئیس جمهور جان اف کندی در منصوب کردن برادرش به سمت دادستان کل ایالات متحده، تصویب شد، فامیل بازی و منصوب کردن افراد خانواده به سمت های کلیدی، بسیار رایج و گسترده بود. تنها دلیلی که فامیل بازی های ترامپ را نمی توان نقض قانون ۱۹۶۷ دانست، تصویب شدن قانونی در سال ۱۹۷۸ است که سمت های مشاوره را از این قانون مستثنا می کند. به فامیل بازی رؤسای جمهوری آمریکا اکثراً انتقاد شده، از محبوبیت آنها کاسته و آنها را به دردسر انداخته است؛ اما موارد خاصی نیز در تاریخ آمریکا وجود دارد که درخشیدن افرادی که با فامیل بازی به سمت هایی منصوب شدند، باعث محبوبیت آنها و در پی آن، محبوبیت رئیس جمهوری شده است. در زیر به برخی نمونه های فامیل بازی رؤسای جمهوری در تاریخ آمریکا اشاره می شود. تاریخ فامیل بازی در کاخ سفید یکی از مواردی که فامیل بازی رئیس جمهوری با انتقادات اندکی همراه بوده و حتی با نگاهی به گذشته، موجب محبوبیت رئیس جمهور نیز شده است، مورد رابرت اف کندی است. او که از سوی برادر خود، رئیس جمهور جان کندی، به سمت دادستان کل آمریکا منصوب شد، دادستانی محبوب بود که به عنوان قهرمان حقوق مدنی شناخته می شود. این رابرت بود که جان را دربارهٔ جنبش حقوق مدنی تشویق کرد؛ جنبش حقوق مدنی با هدف کسب برابری میان سیاه پوستان و سفیدپوستان در ایالات متحده آغاز شد و در نهایت در سال ۱۹۶۸ با تصویب قانون مدنی به سرانجام رسید. همچنین رابرت در مجاب کردن جان کندی در مبارزه با جرائم سازمان یافته نیز نقش بسزایی داشت. از آنجا که رابرت کندی خاطره خوبی از خود به عنوان رهبری پیشرو در ذهن مردم آمریکا باقی گذاشته و امروز از او بسیار به نیکی یاد می شود، به راحتی می توان تجربه کم او را در امور قضائی و همچنین نداشتن رزومه کافی برای تصدی پست دادستانی و اینکه تنها عامل انتخاب او به این سمت، فامیل بازی برادرش بوده است، به فراموشی سپرد. گرچه روزنامه نگاران آن روزها، به انتخاب او انتقاد می کردند و در نهایت رابرت نیز مانند برادرش جان، کشته شد. یکی از فامیل بازترین رؤسای جمهوری در تاریخ سیاسی آمریکا، بی شک جان آدمز است. او دومین رئیس جمهور آمریکا بود. او با انتخاب پسرش کوینسی، به عنوان دیپلمات آمریکا در پروس، مقدمات ریاست جمهوری او را مهیا کرد. این انتخاب با مقاومت ها و انتقاداتی همراه بود؛ اما در نهایت جان کوینسی آدامز، ششمین رئیس جمهور آمریکا شد. در ادامه این فامیل بازی ها، جان آدمز سعی کرد ویلیام استیونز، داماد خود را هرطور شده به شغلی دولتی بگمارد. ویلیام به دلالی زمین شهرت داشت. پس از اینکه آدمز موفق به این کار نشد، بالاخره توانست او را مأمور دولتی گمرک کند. در اقداماتی دیگر، آدمز سمت هایی مانند ریاست اداره پست را به دیگر نزدیکان خود داد. فامیل بازی در روزهای ابتدایی جمهوری آمریکا خیلی رایج بود. زاخاری تیلور، جیمز مونرو، جان تایلر و جیمز بیوکنن همه افرادی از اعضای خانواده خود را در مشاغلی دولتی و عموماً پست های اجرائی نصب کردند. زاخاری تیلور، برادر و دامادش را به سمت مشاوره غیررسمی رئیس جمهور انتخاب کرد. اندرو جکسون، هفتمین رئیس جمهوری آمریکا، نه تنها اعضای خانواده خود را به خدمت می گرفت، بلکه سیاستی را اتخاذ کرد که به او اجازه می داد کسانی را که دوست دارد، از دولت کنار بگذارد و افرادی از طرفداران و اعضای خانواده خود را جایگزین آنها کند؛ سیستمی که با عنوان سیستم حمایتی شناخته می شود. رسوایی های زیادی پیرامون دولت یولیسز اس گرنت، هجدهمین رئیس جمهوری، وجود دارد. چه گرنت را فردی موجه و چه او را رئیس جمهوری ضعیف و فاسد بدانیم که به خاطر نقش مؤثرش در جریان جنگ داخلی به ریاست جمهوری، نمی توان منکر این حقیقت شد که او یکی از رؤسای جمهوری آمریکاست که بیشترین فامیل بازی را در طول تاریخ آمریکا انجام داده است. گرنت، پسرعموی خود، سیلاس هادسن را به عنوان نماینده آمریکا به گواتمالا فرستاد. یکی از برادران ناتنی خود را به سمت مسئول کنسولگری آمریکا در شهر لایپسیگ در کشور آلمان منصوب کرد. به دیگر برادر ناتنی خود شغلی در گمرک شهر نئواورلئان داد. به یکی دیگر از نزدیکان خود شغلی در ساختمان کاخ سفید داد. گفته می شود درمجموع، ۴۰ نفر از بستگان و نزدیکان او از فامیل بازی گرنت سود بردند که باعث شد شبکه ای از رسوایی ها ریاست جمهوری او را دربر گیرد. وقتی وودرو ویلسون، بیست وهشتمین رئیس جمهوری آمریکا، ویلیام گیبز مکادو را به سمت وزارت خزانه داری منصوب کرد، هنوز ویلیام جزئی از خانواده او نبود، اما بعد از آنکه ویلیام با دختر رئیس جمهوری ازدواج کرد او همچنان در سمتش باقی ماند. با شروع جنگ جهانی اول، ویلسون، مکادو را به سمت هیئت رئیسه بخش مالی جنگ برگزید. فرانکلین دی. روزولت، سی ودومین و دوات دی. آیزنهاور، سی وچهارمین رئیس جمهوری آمریکا، هر دو پسران خود را به سمت های اجرائی منصوب کردند. روزولت پسرش جیمز را به سمت دستیاری ویژه رئیس جمهور نصب کرد و آیزنهاور نیز پسرش جان را به عنوان دستیار رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید برگزید. رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید را شاید به طور سنتی بتوان معادل دستیار مخفی رئیس جمهوری دانست. روزولت بعداً حیطه مسئولیت های جیمز را افزایش داد. جیمز بعدها مسئول هماهنگ کننده ۱۸ بخش مختلف کاخ سفید بود؛ مسئولیتی که او را بخشی جداناشدنی از اجرائیات روزمره اتاق بیضی کاخ سفید می ساخت. اگرچه سمت جان در دولت پدرش از دستیاری فراتر نرفت، شغل اول او سنگ بنایی شد تا بتواند در دولت های بعدی ریچارد نیکسون، سی وهفتمین و جرالد فورد، سی وهشتمین رؤسای جمهوری آمریکا، نیز کار کند. جورج بوش پسر که خود با فامیل بازی پدرش توانست به اتاق بیضی کاخ سفید راه پیدا کند، خود نمونه ای از فامیل بازی و پارتی بازی است. بوش نه تنها افرادی از بستگان خود را به سمت هایی گماشت، بلکه در منصوب کردن بستگان، آشنایان و طرفدارانش به سمت های دولتی نیز ید طولایی داشت. فهرستی طولانی از این افراد وجود دارد که به برخی از آنها اشاره می شود. فرزند ۲۸ساله سناتور استورم ثرموند به سمت دادستان کل ایالت کارولینای جنوبی منصوب شد. همسر سناتور میچ مک کانل، الین چائو، وزیر کار دولت جورج بوش بود. دختر دیک چنی، معاون وقت رئیس جمهوری، به سمت دستیار معاون وزیر خارجه منصوب شد و شوهرش به سمت رئیس شورای دفتر مدیریت و بودجه گمارده شد و این فهرست همین طور ادامه دارد. بانوی اول آمریکا شاید در هیچ جای دنیا مثل آمریکا همسران رؤسای جمهوری مورد توجه مردم و رسانه ها نباشند. معمولاً همسران رؤسای جمهوری در آمریکا خاطرات خود را از کاخ سفید به رشته تحریر درمی آورند؛ کتابی که خواندن آن برای خیلی از افراد جالب توجه است. به خانواده رئیس جمهوری در آمریکا خانواده اول و به همسرانشان بانوی اول گفته می شود. اگرچه نقش بانوی اول آمریکا هیچ گاه به طور رسمی تعریف نشده، اما همسر رئیس جمهوری در مسائل سیاسی و اجتماعی کشور نقش مهمی ایفا می کند. این عنوان در سال های ابتدایی ایالات متحده مرسوم نبود و معمولاً همسر رئیس جمهوری با همین عنوان یا خانم رئیس جمهوری خطاب می شد، تا اینکه در سال ۱۸۳۸ و برای اولین بار نویسنده مقاله ای، مارتا واشینگتن همسر جورج واشینگتن را بانوی اول خطاب کرد. نکته جالب توجه این است که در طول تاریخ آمریکا دست کم در ۱۳ مورد کسی به جز همسر رئیس جمهوری عنوان بانوی اول را داشته است و این موارد مربوط به زمانی بوده که رئیس جمهوری متأهل نبود، از همسرش جدا شده بوده یا توانایی اداره امور داخلی کاخ سفید را نداشته است. منطقا قانون ضدفامیل بازی شامل بانوی اول آمریکا نیز می شود. آنها مجاز هستند در کمپین های انتخاباتی کنار همسران شان باشند، مدیریت امور داخلی کاخ سفید به عنوان محل اقامت خانواده اول را برعهده بگیرند، در مراسم تشریفاتی ریاست جمهوری شرکت کنند و به امور اجتماعی و فرهنگی به طور مستقل از دولت بپردازند. بانوی اول دفتری در قسمت شرقی کاخ سفید دارد. اما بانوی اول باید احتمالاً از داشتن سمت های دولتی منع شود. مقایسه کوتاهی بین همسران بیل کلینتون، رئیس جمهوری چهل ودوم و باراک اوباما، رئیس جمهوری چهل وچهارم آمریکا، تفاوت نقش این دو زن در کاخ سفید را به خوبی روشن می کند. بیل کلینتون در زمان ریاست جمهوری خود همسرش هیلاری را به سمت ریاست کارگروه ویژه اصلاح طرح سلامت که سمتی دولتی محسوب می شد، گماشت؛ موضوعی که باعث شد بیل به نقض قانون ضدفامیل بازی متهم شود. بعد از آنکه چندین متخصص حقوقی سمت هیلاری را ناقض قانون دانستند، در نهایت دادگاه فدرال رأی صادر کرد که قانون مذکور شامل کارکنان کاخ سفید نمی شود. حضور دختر و داماد ترامپ به عنوان مشاور رئیس جمهور در کاخ سفید نیز به استناد همین رأی دادگاه فدرال است. هیلاری اولین بانوی اول آمریکا بود که به جز دفتر معمول که در شرق کاخ سفید به همه همسران رؤسای جمهوری داده می شود، دفتر کاری نیز در قسمت غربی کاخ سفید داشت. از هیلاری کلینتون و الانور روزولت، همسر فرانکلین روزولت در تاریخ آمریکا به عنوان کسانی یاد می شود که به طور علنی بیشترین قدرت را از طرف همسران رئیس جمهوری شان کسب کرده اند. شاید باراک اوباما را بتوان از معدود رؤسای جمهوری آمریکا دانست که از فامیل بازی به دور بوده است. همسر او، میشل اوباما بدون تلاش برای اشغال کردن سمت های دولتی، هدفی اجتماعی برای خود برگزید؛ هدفی که میشل برای خود انتخاب کرد تلاش برای معکوس کردن فرایند چاق شدن کودکان در قرن بیست ویکم بود. او در یکی از اظهارنظرهایش در این مورد گفت: می خواهم میراثی از خود به جای بگذارم که بعد از رفتنم بگویند این تغییر بر اثر زمانی که فلانی صرف این کار کرد به وجود آمد و امید دارم که آن تغییر در حوزه چاقی کودکان باشد. تلاش های میشل محدود به این حوزه خاص نمی شد. او تلاش های مثمرثمری نیز در زمینه کمک به زنان کارگر، خدمات ملی، آموزش هنر و تغذیه سالم انجام داد. میشل اوباما به خاطر تلاش های گسترده اش در حوزه تغذیه سالم شناخته می شود. او به باغ سبزیجات کاخ سفید علاقه زیادی نشان می داد و زمان قابل توجهی را صرف آن می کرد. ارتباط داماد و پسر ترامپ با روسیه دونالد ترامپ این روزها با موضوعات و مسائل مختلفی دست وپنجه نرم می کند. از این مسائل می توان به مشاجرات لفظی تهدیدآمیز اخیر با کره شمالی، حضور نظامی در خاورمیانه، توافق هسته ای ایران با گروه ۱+۵، طرح تحریم روسیه، ایران و کره شمالی، موضوع روسیه و بحران اوکراین، موضوع دیوارکشی در مرز مکزیک، خروج از پیمان آب وهوایی پاریس و دیگر پیمان های بین المللی، رابطه با ناتو، طرح سلامت و بیمه تندرستی و بحران در کاخ سفید به خاطر تعداد زیاد عزل و نصب ها در چند وقت اخیر اشاره کرد. یکی از مهم ترین مسائلی که ترامپ بعد از پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری با آن روبه روست، اتهام رابطه با روسیه است. ماجرای ارتباط ستاد انتخاباتی ترامپ با روسیه و دخالت روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ آمریکا، از همان نخستین هفته های آغازین حضور ترامپ در اتاق بیضی کاخ سفید آغاز می شود و مورد توجه رسانه ها قرار می گیرد. کنگره بررسی هر نوع احتمال تأثیرگذاری روسیه بر دولت جدید را در دستور کار قرار می دهد. برخی از تحلیلگران معتقد هستند موضوع ارتباط کاخ سفید با روسیه باعث شده که ترامپ بیشتر قابل کنترل باشد و رسانه ها و دیگر نهادهای حکومتی آمریکا بتوانند او را مهار کنند. از موارد قابل توجه در این مورد، شراکت تجاری و فعالیت اقتصادی شخص ترامپ با سرمایه گذاری روس به نام آگالاروف است که گفته می شود رابط ترامپ و رئیس جمهور روسیه، ولادیمیر پوتین بوده است. اظهارات ترامپ در دوران تبلیغات انتخاباتی اش نیز مورد بحث است. او گفته بود اگر به کاخ سفید برسد، روابط واشینگتن با مسکو و شخص رئیس جمهور روسیه عالی خواهد شد. او حتی در یکی از مناظرات انتخاباتی با ستایش اقدامات ایران و روسیه در مبارزه با داعش گفت، باید با این دو کشور برای مبارزه با تروریست ها در سوریه همکاری کرد. از آن مهم تر ارتباط نزدیکان و اطرافیان ترامپ با روسیه است که به دردسرهای او افزوده است. ارتباط داماد ترامپ، جرد کوشنر و پسرش، دونالد ترامپ جونیور با روسیه نیز به این ماجرا دامن زده و کاخ سفید را تحت فشار بیشتری قرار داده است. رسانه ها و کنگره، پسر ترامپ را به عنوان عضوی از ستاد انتخاباتی پدرش به خاطر ملاقات با فردی که گفته شده است از وکلای دولت روسیه بوده، در مرکز توجه قرار داده اند. گفته می شود هدف او از این ملاقات کسب اطلاعاتی علیه رقیب انتخاباتی پدرش بوده است که ظاهراً این توسط دولت روسیه جمع آوری شده بود. جرد کوشنر نیز به دلیل ملاقات با سفیر روسیه و همچنین یکی از مقامات یک بانک متعلق به روسیه به نام سرگئی گورکف در جریان مبارزات انتخاباتی برای پاسخ گویی به کنگره احضار شده بود. وکیل کوشنر گفته بود او همواره آماده همکاری داوطلبانه با تحقیقات کنگره بوده و این آمادگی را دارد که تمامی اطلاعات خود را در اختیار آنها قرار دهد. استعفای مایکل فلین، مشاور سابق امنیت ملی آمریکا، برکنارشدن راینس پریبس، رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید، اخراج جیمز کومی، رئیس سابق اف بی آی فقط بخشی از بحران هایی بود که ترامپ به خاطر اتهام ارتباط با روسیه با آن مواجه شد. روسیه بارها این اتهامات را رد کرده است و تحقیقات هنوز ادامه دارد. آینده ترامپ برخی از تحلیلگران بر این باورند که بحران های کاخ سفید به قدری است که ترامپ قادر به مدیریت آنها نبوده و او نمی تواند چهار سال خود را به پایان برساند و جای خود را به معاون اول خود یعنی مایک پنس خواهد داد. عده ای معتقدند او استیضاح خواهد شد و برخی بر این باورند او در نهایت مجبور به استعفا می شود. براساس نظرسنجی انجام شده در ماه می سال جاری، ۴۸ درصد مردم آمریکا موافق استیضاح ترامپ هستند. ۴۱ درصد مخالف و ۱۱ درصد جوابی ندادند. روزنامه نیویورک تایمز چندی پیش در گزارشی مناقشه برانگیز این ادعا را مطرح کرد که پنس و گروهی از اخراجی های کاخ سفید می خواهند دولتی در سایه تشکیل دهند و برای انتخابات سال ۲۰۲۰ و ریاست جمهوری پنس خود را آماده کنند. هرچند سخنگوی پنس این ادعا را رد کرده موضوع قابل توجه این است که تحلیل ها، نظرسنجی ها و شایعات خبر از ضعف رئیس جمهور آمریکا برای ادامه کار می دهند. - مهدی نوریان / شرق