پایگاه خبری پیام آفتاب 16 میزان 1399 ساعت 19:42 http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/94332/شمسیه-علیزاده-رتبه-اول-کانکور-سال-۱۳۹۹ -------------------------------------------------- عنوان : شمسیه علیزاده، رتبه اول کانکور سال ۱۳۹۹ -------------------------------------------------- شمسیه می‌گوید: «از صنف نهم بود که تصمیم گرفتم یک داکتر خوب شوم. یکی از جذابیت‌های داکتر بودن برایم این است که یک داکتر باعث نجات جان انسان‌ها می‌شود آن هم بدون در نظرداشت اینکه طرف مقابلش از کدام نژاد است و بدون هیچ نوع تعصبی به زنده بودن و نفس انسان احترام دارد و برای نجات جانش کوشش می‌کند.» متن : شمسیه علی زاده، رتبه اول کانکورسال ۱۳۹۹ افغانستان پس از اعلام نتایج این آزمون، سرخط خبرها و رسانه های اجتماعی در افغانستان شد. او از میان حدود ۲۰۰ هزار شرکت کننده در آزمون کانکوررتبه اول را به دست آورد و با گرفتن بیش از ۳۵۳ نمره به دانشگاه پزشکی کابل که رؤیای آن را داشت، راه یافت. شمسیه که اکنون ۱۸ سال دارد و تمامی کودکی و نوجوانی خود را در دوران جنگ سپری کرده، در ولسوالی جاغوری ولایت غزنی به دنیا آمد و مکتب را در کابل به پایان رساند. او می گوید تنها یک دوره آمادگی کانکوررا در سال پایانی مکتب فراگرفته و پیش از آن نیز کلاس هایی را در مراکز آموزشی دنبال کرده است. شمسیه می گوید تمام این یکسال شبانه روز تنها چهار ساعت خوابیده و ۲۰ ساعت دیگر را مشغول درس و آمادگی برای کانکوربوده است. او حتی در این مدت تلویزیون نیز تماشا نمی کرده است. شمسیه دربارهٔ نحوه اطلاعش از نتایج کانکورمی گوید: در اتاق نبودم. مادرم بلند صدایم زد و گفت اول نمره کانکورشده ای. اول فکر کردم شوخی می کند اما وقتی داخل اتاق شدم، عکسم روی صفحه تلویزیون بود پدر او که در یکی از معادن زغال سنگ سمنگان کارگر است به دلیل عدم پوشش شبکه های مخابراتی در آن منطقه پس از ساعت ها از موفقیت دخترش با خبر می شود. شمسیه می گوید: پدرم به قدری خوشحال بود که به گفته خودش احساسی که داشت را در کلمات نمی توانست بیان کند. برایم گفت همیشه برای چنین روزی دعا می کرده. شمسیه دانش آموز آموزشگاهی در غرب کابل بود که دو سال قبل مورد حمله داعش قرار گرفت. دو سال قبل، حمله انتحاری در داخل مرکز آموزشی مهدی موعود جایی که شمسیه در آن آنجا درس می خواند دستکم ۴۸ کشته و ۶۷ زخمی برجای گذاشت که اکثر آن ها دانش آموز بودند. او خوش شانس بود که آن روز آنجا نبود اما دوستان وی مجال این را نیافتند که قهرمانانی برای خانواده و کشور خود باشند. شمسیهمی گویدیادآوری مرگ همسن و سالانش آن هم در راه آموزش برای او تراژدی بزرگی بوده است. شمسیه در خانواده ای با سطح اقتصاد نسبتاً ضعیف به دنیا آمد و بزرگ شد. وی می گوید: بسیاری از برنامه های آموزشی که می خواستم پیش ببرم هزینه بالایی داشتند و به دلیل وضعیت اقتصادی که داشتیم کنسل شدن.. به همین خاطر خیلی از برنامه هایی که داشتم را پیش خودم خواندم و پیش بردم تا جایی که توانستم. از بعضی برنامه ها هم عقب ماندم. وی می گوید: احساس مسئولیت در قبال خانواده سبب شده تا به این موقعیت دست یابم. اکنون آرزوی من این است که پزشکی بخوانم و به مردمم خدمت کنم. شمسیه می گوید: از صنف نهم بود که تصمیم گرفتم یک داکتر خوب شوم. یکی از جذابیت های داکتر بودن برایم این است که یک داکتر باعث نجات جان انسان ها می شود آن هم بدون در نظرداشت اینکه طرف مقابلش از کدام نژاد است و بدون هیچ نوع تعصبی به زنده بودن و نفس انسان احترام دارد و برای نجات جانش کوشش می کند. او در کنار پزشکی به سیاست هم علاقه دارد و می گوید تلاش می کند شایسته ریاست جمهوری افغانستان شود و از این راه به کشورش خدمت کند. شمسیه که با به دست آوردن رتبه اول کانکور، زمینه تحصیلش در خارج از کشور توسط دولت فراهم شده است، می گوید دوست دارد در خارج از کشور تحصیل اما پس از پایان دوره تحصیلی دوباره برگردد و به افغانستان خدمت کند.