پایگاه خبری پیام آفتاب 22 ثور 1398 ساعت 12:27 http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/90011/سیاف-پوست-انداخته-است -------------------------------------------------- عنوان : ​سیاف پوست انداخته‌است -------------------------------------------------- سیاف دیگر آن رهبر دینی صرف که اندیشه‌های رادیکال داشت، نیست. سیاف امروزی به یک بازیگر ماهر و هوشیار تبدیل شده‌است: سیاف از دولت غنی در برابر حمله طالبان و مخالفین سیاسی وی حمایت می‌کند، با امریکایی‌ها خود را به جنجال نمی‌اندازد، در بسیاری از عزل و نصب‌های حکومتی با او مشورت می‌شود. بیهوده نیست اگر بگوییم با مرگ ربانی، مجددی و گیلانی سیاف اکنون به «قائد اعظم» تبدیل شده‌است. متن : عبدالرب رسول سیاف از رهبران بنیادگرای جهادی افغانستان ریاست لویه جرگه مشورتی برای صلح که چند هفته پیش با حضور 3200 تن از نمایندگان مردم از ولایات مختلف در کابل برگزار شد را بر عهده گرفت. این اقدام سیاف تا حدودی برخلاف تصور دیگر هم مسلکان وی بود. دیگر رهبران جهادی به شمول سران احزاب که اینک در صف مخالفین رئیس جمهور غنی قرار گرفته اند به صراحت اعلام کردند که در لویه جرگه شرکت نمی کنند. استدلال آنان این بود که رئیس جمهور غنی قصد دارد با سوء استفاده از برگزاری لویه جرگه مشورتی برای صلح به نوع حضور خود در قدرت را تداوم ببخشد. مخالفین غنی و تحریم کنندگان لویه جرگه مشورتی برای صلح شاید انتظار داشتند که عبدالرب رسول سیاف نیز اگر با آنها در مورد پروسه صلح همراه و همفکر نمی شود حداقل به اردوگاه غنی نیز نپیوندد. عبدالرب رسول سیاف اما در چرخشی دور از انتظار، نه تنها در قاموس یک حامی پروپا قرص غنی ظاهر شد که با لحنی تا حدودی سبک از مخالفین برگزاری لویه جرگه مشورتی که در میان آنان نامزدان انتخابات ریاست جمهوری آینده افغانستان نیز حضور داشتند خواست در مراسم اختتامیه لویه جرگه شرکت کنند. این نوع رفتار عبدالرب رسول سیاف، یکی از چندین اقدام اخیر وی بود که نشان داد آقای سیاف در یک و نیم دهه اخیر پوست انداخته است. سیاف و اندیشه های رادیکالی در گذشته عبدالرب رسول سیاف در مقایسه با دیگر رهبران جهادی به شمول گلبدین حکمتیار، برهان الدین ربانی، صبغت الله مجددی، جلال الدین حقانی، سید اسحاق گیلانی و دیگر رهبران جهادی به دلیل ارتباط نزدیک با اسلام گرایان جهان عرب از جمله اسامه بن لادن، رهبر القاعده، عبدالله عزام، از جهادگرایان مسلمان اردنی و برخی ملاهای پیشاوری، از افکار و اندیشه های رادیکالی بیشتری برخوردار بود. با آغاز دوران سیاسی تازه در سال 2001، عبدالرب رسول سیاف نیز انگار در افکار و اندیشه های پیشین خود تغییراتی اساسی ایجاد کرد: آقای سیاف سر سازگاری با نظام سیاسی زیر سلطه امریکا را در پیش گرفت و با اینکه در دوران حامد کرزی هیچ سمت رسمی حکومتی نداشت یکی از پشتوانه های اصلی کرزی در بازی های داخلی و خارجی به شمار می رفت. سیاف و دیدارهای متعدد با مقامات امریکایی و ناتو از سال 2001 به بعد، فرماندهان امریکایی و ناتو و دیگر دیپلمات های خارجی مقیم کابل بارها و بارها به دیدار سیاف رفته با او در مورد تحولات سیاسی و جنگ جاری در افغانستان مشورت کرده اند. در این سال ها عبدالرب رسول سیاف، با ایستادن در کنار امریکا و دولت افغانستان همواره در سخنرانی هایش بر طالبان تاخته و جنگ آنان در افغانستان را نامشروع خوانده است؛ اینگونه اظهارات سیاف پشتوانه ی معنوی محکمی برای امریکا و نیروهای دفاعی و امنیتی افغان که در صف نخست مبارزه با تروریزم و طالبان قرار دارند به حساب می آید. در نگرش و رویکرد تازه سیاف، تفاوت آشکاری میان تجاوز ارتش سرخ به افغانستان و ورود امریکا به این کشور وجود دارد. سیاف در این سالها علی رغم اطلاع از اشتباهات مکرر امریکایی ها و ناتو در افغانستان هرگز از امریکایی ها انتقاد نکرد. حتی گفته می شود آقای سیاف ریاست لویه جرگه مشورتی برای صلح را نیز پس دیدار با زلمی خلیل زاد، نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان، و جنرال اسکات میلر، فرمانده نیروهای حمایت قاطع در افغانستان، پذیرفته است. ریاست عبدالرب رسول سیاف در لویه جرگه مشورتی صلح برای امریکایی ها از اهمیت خاصی برخوردار بود: حضور سیاف در لویه جرگه و ریاست وی مانع اتخاذ تصامیم مخالف منافع امریکا در لویه جرگه مشورتی برای صلح می شد. حضور سیاف سبب شد موضوعاتی غیر از صلح از دستور کار لویه جرگه مشورتی خارج شود. امریکا در ابتدا با برگزاری لویه جرگه مشورتی مخالف بود چون فکر می کرد رئیس جمهور غنی از لویه جرگه مشورتی بر ضد پروسه صلح و حل کردن طالبان در نظام سیاسی استفاده خواهد کرد اما زمانیکه متوجه شد لویه جرگه مشورتی صد درصد برگزار می شود، درصدد دستکاری محتوای لویه جرگه مشورتی برآمد. حضور سیاف در لویه جرگه می توانست مایه آرامش امریکایی ها باشد. اگرچه شایعاتی نیز وجود دارد که می گوید سیاف در بدل دریافت مبلغ مشخصی پول ریاست لویه جرگه را قبول کرده است. سیاف، محبوب در میان اقوام غیرپشتون عبدالرب رسول سیاف با اینکه خود یک پشتون است اما در میان اقوام غیرپشتون از جمله تاجیک ها نیز محبوب است: در انتخابات ریاست جمهوری گذشته افغانستان در سال 2014، سیاف بیشترین آراء را از مناطق مرکزی، شمالی و غربی به دست آورد. به دلیل حمایت استاد سیاف از دولت برهان الدین ربانی در برابر گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی و عبدالعلی مزاری، رهبر حزب وحدت و سایر احزاب مخالف در جنگ های داخلی، پشتیبانی از مقاومت برضد طالبان به رهبری احمدشاه مسعود و موضع گیری های ضد طالبانی او در 20 سال اخیر، پشتون ها سیاف را چهره ای ائتلاف شمالی، شورای نظاری و جمعیتی می دانند. اما لویه جرگه مشورتی برای صلح که چند هفته پیش برگزار شد فرصت مناسبی در اختیار سیاف قرار داد تا دل پشتون ها را نیز به دست آورد. در این لویه جرگه که بیشتر شرکت کنندگان آن از قوم پشتون بودند، سیاف در کنار غنی قرار گرفت و به یک تئوری پرداز در جنگ و صلح برای تیم حاکم تبدیل شد. سیاف، دیگر مخالف زنان نیست سیاف مخالف سرسخت کارکردن زنان در نهادها و حضور آنان در صحنۀ سیاسی بود و در یک مورد به دلیل حضور یک مجری زن در تلویزیون دولتی افغانستان در زمان دولت اسلامی به رهبری برهان الدین ربانی، تا مرز کنارکشیدن از حمایت دولت و مخالفت با متحد دیرینش پیش رفت. منابع می گویند سیاف به رهبری دولت اسلامی هشدار داده بود اگر مجری زن در تلویزیون دولتی به کار ادامه دهد، او از ائتلاف با دولت خارج می شود. این در حالی بود که برهان الدین ربانی، رییس دولت اسلامی، نسبت به دیگر رهبران مجاهدین در مورد زنان دیدگاهی میانه رو داشت. عبدالرب رسول سیاف، اکنون نه تنها مخالف حضور زنان در پردۀ تلویزیون، کار آنان در اداره ها و مشارکت بانوان در فعالیت های سیاسی نیست، بل که حقوق و آزادی های زنان را در لیست خطوط سرخ حکومت در مذاکره با طالبان قرار داد. از سوی دیگر سیافی که مخالف آزادی بی حد و مرز رسانه ها بود اینک آزادی بیان را در مذاکرات صلح با طالبان غیرقابل معامله می داند. سیاف به دنبال ایجاد دیدگاه واحد در قرائت های متفاوت از دین است. به باور سیاف، تفاوت در برداشت ها و قرائت ها از دین سبب می شود جنگ در افغانستان ادامه یابد. این رهبر جهادی که همواره جنگ طالبان را ناروا، حرام و حملۀ انتحاری را شرک می خواند اکنون می گوید برای دست یابی به صلح باید طرف ها (طالبان، دولت و علمای دینی) به قرائت و جمع بندی واحد از اسلام برسند، امری که تاحدودی غیرممکن به نظر می رسد. به هر صورت باید گفت که سیاف دیگر آن رهبر دینی صرف که اندیشه های رادیکال داشت، نیست. سفاف امروی به یک بازیگر ماهر و هوشیار تبدیل شده است: سیاف از دولت غنی در برابر حمله طالبان و مخالفین سیاسی وی حمایت می کند، با امریکایی ها خود را به جنجال نمی اندازد، در بسیاری از عزل و نصب های حکومتی با او مشورت می شود. بیهوده نیست اگر بگوییم با مرگ ربانی، مجددی و گیلانی سیاف اکنون به قائد اعظم تبدیل شده است.