۳
 

ماجرای انتشار لیست ترور آگسا/ برگ دیگری از تاریخ پر معمای افغانستان ورق خورد

تاریخ انتشار : دوشنبه ۱ میزان ۱۳۹۲ ساعت ۱۵:۳۷
ماجرای انتشار لیست ترور آگسا/ برگ دیگری از تاریخ پر معمای افغانستان ورق خورد
به گزارش پیام آفتاب، روزنامه 8صبح کابل در روز چهارشنبه 27 سنبله، دست به انتشار لیستی بالغ بر 4775 نفری زد که توسط سازمان استخباراتی دولت کمونیستی؛ «آگسا»، اعدام شده بودند و تاکنون به عنوان مفقودالاثر کسی از آنها خبری در دست نداشت.
این افراد در طی سال های 1357 تا 1358 که مصادف بود با زمان حکومت «حفیظ الله امین»، توسط آگسا دستگیر و سپس به زندان های مختلفی از جمله زندان پلچرخی در کابل منتقل و در نهایت تیرباران شده و در گورهای دسته جمعی، شبانه و توسط بلدوزر مدفون گردیدند.
در این لیست افرادی از میان اقشار مختلف جامعه به چشم می خورد؛ افراد وابسته به احزاب سیاسی و نحله های فکری مختلف که برای حکومت کمونیستی وقت مشکل ساز بودند، تا چهره های علمی و مذهبی مانند آیت الله واعظ و سید محمد حسین مصباح، که در جهت آگاهی بخشیدن به مردم و شفاف سازی تفکر ضاله کمونیسم فعالیت می کردند.
 
قسمتی از تصویر سند آگسا 

نام های تایپ شده از تصویر فوق


این لیست تنها جزئی از خیانت بزرگ دولت های خلق و پرچم در ترورهای مخوف سران و بزرگان کشور است و قسمت اعظم این اسناد تاکنون منتشر نشده یا از بین رفته اند، ترورهای وسیعی که باعث از دست رفتن چهره های برجسته کشور شد، چهره هایی که فقدان آنها در زمان انقلاب و سال های جنگ با طالبان احساس می شد و چه بسا وجود این چهره ها، باعث می شد که خلأ رهبری در عرصه های مذهبی، سیاسی و اجتماعی در دوران معاصر پر گردد؛ چرا که به ادعای بسیاری از کارشناسان عرصه افغانستان، فقدان رهبری در عرصه های مختلف باعث فرورفتن افغانستان در باتلاق نابودی شده است.
از این رو کشتارهای کمونیست ها در طول دورانی کوتاه که با هدف تحمیل ایدئولوژی فکری کمونیسم به مردم مسلمان افغانستان بود را می توان خیانتی به نسل های گذشته و آینده کشور تلقی نمود.
ماجرای افشای لیست 5000 نفره
به گزارش 8 صبح، این اسناد در جریان تحقیقی که زیر نظر یکی از سارنوالان هلندی در سال 2010 در مورد شخصی به نام «امان‌الله.ع» آغاز شده است به دست آمده است.
نامبرده به ارتکاب جنایات علیه بشریت در سال‌های ۱۳۵۷-۱۳۵۸ در افغانستان متهم بوده است.
در نتیجه این تحقیق مشخص شد که «امان‌الله.ع» به صفت مدیر تحقیق اگسا یا سازمان استخبارات آن زمان افراد را در هنگام بازرسی شکنجه می‌کرده است. این شکنجه‌ها شامل لت‌و‌کوب افراد توسط مشت و لگد، برق دادن و بیدارخوابی افراد بوده است.
همچنین نتایج این تحقیق نشان داده که شرایط زندگی در زندان‌ها رقت‌بار بوده است. کثرت افراد در داخل سلول زندان‌ها، کمبود و یا عدم موجودیت تشناب و خدمات صحی برای زندانیان، برخورد خشونت‌آمیز افراد امنیتی در برابر زندانیان، نشان می‌دهند که برخوردهای ظالمانه و غیرانسانی با زندانیان صورت گرفته است.
«امان‌الله.ع» در ماه می ‌سال ۱۹۹۳ به عنوان پناهنده وارد‌ هلند شده و در مصاحبه‌اش با دفتر مهاجرین وزارت عدلیه‌ هلند گفته که وی مدیر تحقیق آگسا بوده و «مردم در آنجا شکنجه می‌شدند».
وی در این رابطه اسنادی را به دفتر مهاجرین این کشور ارائه داده است که در بردارنده لیست افرادی بوده که باید اعدام می شده اند، وی حتی پای تمام این اسناد را امضا کرده است.
وی در بخشی از اظهاراتش گفته است: «در جریان تحقیق مردم طبعا لت‌و‌کوب می‌شدند. من طبعاً مسئولیت این لت‌و‌کوب‌ها را داشتم. ولی در افغانستان همین شیوه معمول بود و من نمی‌توانستم برخورد دیگری داشته باشم، چرا که از من انتظار می‌رفت و خواسته می‌شد که به همین شیوه رفتار نمایم. اگر این را نپذیری، هیچ‌گاهی به چنین منصب بلند رسیده نمی‌توانی».
براساس این اسناد، حکومت‌ هالند به «امان‌الله.ع» به دلیل مشکوک بودن به مجرم جنگی، پناهندگی نداده اما به دلیل این که جان او در خطر بوده، وی را از ‌هالند اخراج نکرده است.
پلیس هلند برای تحقیق بیشتر در این زمینه بر براساس اظهارات «امان‌الله.ع» در جریان مصاحبه‌اش با دفتر مهاجرین‌ هالند و براساس «اسناد اوامر انتقال افراد» که در کتابی در سال 2001به چاپ رسیده است قضاوت کرده است.
این کتاب توسط شخصی به‌نام «میرویس وردک» در سال ۲۰۰۱-۲۰۰۰ به چاپ رسیده است و در آن آمده است: «اسناد نشرشده در این کتاب عبارت‌اند از کاپی‌های مکاتیب اوامر اداره استخبارات افغانستان در سال‌های ۱۳۵۷-۱۳۵۸ درباره انتقال افراد، به‌خصوص درباره انتقالات ایشان به زندان‌ها، ازجمله زندان مشهور پلچرخی».
پلیس هلند پس از دریافت اسناد اصلی از «میرویس وردک»، مشاهده کرد که ۲۷ قطعه از این «مکاتیب اوامر انتقالات» به امضای «امان‌الله.ع»، مدیر تحقیق، می‌باشد و به صحت ادعای وی پی برد.
 زندانیان مشمول این اسناد به‌نام‌های مختلف مانند، مسلمانان افراطی، روشنفکران، محصلین، مامورین دولت، افسران نظامی، دوکانداران و اشرار، یاد شده‌اند.
پلیس‌ هلند تحقیقات بیشتری در این مورد انجام داده است؛ چنان که در سند دیگری آمده است: «در جریان تحقیق این دوسیه، پلیس‌ هلند با شاهدان این وقایع در آلمان تماس گرفت. در جریان این صحبت‌ها، ایشان از موجودیت یک لیست کشته‌شدگان یادآوری نمودند. بعداً معلوم شد که یکی از این شاهدان، یک خانم ۹۳ ساله در شهر ‌هامبورگ، لیست یادشده را در اختیار خود دارد. این لیست ۱۵۴ صفحه‌ای به زبان فارسی نوشته شده و حاوی نام افرادی می‌باشد که بر اساس اسناد مقامات رسمی ‌رژیم آن وقت، در سال‌های ۱۳۵۷ – ۱۳۵۸ اعدام گردیده‌اند».
«امان الله ع.» به عنوان مظنون اصلی این واقعه در سال 2012 در یک مرگ مشکوک درگذشته است و زمینه تحقیق بیشتر در این خصوص پس از مرگ وی فراهم نشده است.
پس از این، دادگاه هلند تصمیم گرفته تا این اسناد را دراختیار عموم قرار دهد تا درد و رنج کسانی که سال ها در انتظار سرنوشت گمشدگان خود می باشند، التیام یابد.
حضور بسیاری از جنایتکاران خلق و پرچم در اروپا و افغانستان
این در حالی است که بسیاری از دست اندرکاران جنایتکار رژیم خلق و پرچم آزادانه در اروپا و حتی برخی مانند «اسدالله سروری»، رئیس خونخوار آگسا و «محمد گلابزوی» در داخل افغانستان زندگی می کنند و تاکنون هیچ اقدام حقوقی علیه آنها صورت نپذیرفته است.
حتی برخی تحلیلگران، ماجرای مرگ مشکوک «امان الله ع.» را سازماندهی شده از سوی سران باقیمانده کمونیست ها در اروپا می دانند،‌ تا از افشای بیشتر این جنایات بشری ممانعت کنند.
ماجرای زندگی «اسدالله سروری» در افغانستان هم حکایتی معماگونه دارد، چرا که به ادعای برخی منابع وی به مدت 13 سال در زندانی در پنجشیر تحت نظارت شهید احمد شاه مسعود قرار داشته است. وی به عنوان جلادی خونخوار در بین مردم آن دوره از تاریخ افغانستان تلقی شده و بارها در اسناد مختلف از وی به عنوان یک جانی بی رحم یاد شده است؛ جنایاتی که شامل  اعدام های بدون محاکمه تا کشیدن ناخن و شکستن استخوان و برق دادن انسان های بی گناه است. 
سروری پس از تشکیل دولت فعلی طی محاکمه ای که صورت گرفت ابتدا محکوم به اعدام گردید، اما در دادگاه استیناف، مجازات وی به 19 سال حبس کاهش یافت، اما به گفته منابع آگاه هم اکنون اثری از وی در زندان های کشور نیست و گویا دادگاه سال هایی که را که سروری در زندان پنجشیر بوده است را جزء سال های مجازات وی محسوب کرده است.
این در حالی است که دادگاه این جنایتکار آگسا فی نفسه دارای انتقادات فراوانی بوده است؛ چرا که وی نه به علت جنایاتی که در آگسا انجام داده، بلکه به علت توطئه علیه دولت اسلامی افغانستان (دولت های حضرت مجددی و استاد ربانی) محاکمه شده است.


 
این جنایات تنها بخش کوچکی از جنایات ضد بشری رژیم های استبدادی است
پس از نشر این گزارش، «سیما سمر»؛ رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، این جنایت را تنها بخش کوچکی از جنایات ضد بشری رژیم های استبدادی در افغانستان خوانده می‌گوید: «انتشار اين لیست يك بار ديگر زخم های كهنه سرزمين و سرزمينيانم را تازه كرد. حتی با يك نگاه اجمالی به اين لست ميتوان به اين نتيجه رسيد كه هيچ كس از هيچ قوم و قشری از دست دژخيمان سفاك آن دوران در امان نبوده و برای كشتن ، بستن و نابود كردن بر هيچ  كس رحم نمي‌شد».
وی در پیامی به این مناسبت ابراز امیدواری  کرده که نشر اسامی تسلی خاطری باشد برای خانواده های قربانیانی که تاکنون از سرنوشت عزیزان شان اطلاع نداشتند. وی در این خصوص افزود: «انتشار نام های گرامی قربانيان مذكور شايد بتواند تسلی كوچكی باشد به منتظران برگشت عزيزان شان، خواهران، مادران، پدران و اطفال يتيمی كه هر صدای پایی را گمان بر بازگشت جگرگوشه شان مي‌كردند».
برخی منابع خبری می گویند، هم اکنون یک گزارش مفصل تحت عنوان «گزارش عدالت انتقالی» متشکل از هزاران صفحه از اطلاعات موجود درباره، سه ده جنگ و قربانیان آن، توسط کمیسیون مسقل حقوق بشر افغانستان تهیه شده و در اختیارحامد کرزی رئیس جمهوری قرارگرفته است اما دولت تاکنون چیزی از این گزارش منتشر نکرده است.



کسانی که هنوز از سرنوشت گمشدگان خود بی اطلاعند
در جریان تحقیقات پلیس هلند، آنها دریافتند که بسیاری  از افغانها هنوز هم از سرنوشت عزیزان از دست داده خود معلومات ندارند.
یک خانم جوان افغان، پس از مشاهده این لیست و یافتن نام پدر خود، به پلیس هلند گفته است بعد از تلاش زیاد در مورد پدر گمشده اش، دریافته که صدها نفر در پشت زندان پلچرخی کشته شده و با بولدوزر ها زیر خاک شده اند.
وی گفته که شاهدان عینی را ملاقات کرده که مدعی شده اند این قربانیان شبانه در پهلوی زندان پلچرخی به صف شده و توسط مسلسل هدف قرار می گرفتند و حتی بعضی که زنده می مانده اند، توسط بولدوزر آنها را در زیر خاک مدفون می کردند.
این خانم جوان افغان بعد از آنکه لیست مرگ را مشاهده و نام پدرش را در آن می بیند، با چشم های اشک آلود به تحقیق کنندگان می گوید که بالاخره بعد از سه دهه فهمید که پدرش به چه سرنوشتی دچار شده است.
این خانم تنها نمونه ای از کسانی است که سال ها در انتظار بازگشت پدران، همسران و برادران خود بوده اند.
پس از انتشار این خبر، شخص دیگری در شبکه اجتماعی فیس بوک، پس از مشاهده این لیست و پیدا نکردن نام پدر خود، با امیدواری فراوان از امید به بازگشت پدر خود سخن می گفت.
آگسا چیست؟
در زمان «داوود خان»، نخستین صدر اعظم افغانستان، سازمانی اطلاعاتی تحت عنوان «اداره ضبط احوالات» به وجود آمد و پس از کودتای 7 ثور به «آگسا»(د افغانستان گتو ساتلو اداره) تغییر نام یافت.
آگسا که بعدا به «کام» و سپس به «خاد» تغییر نام داد، اداره ای امنیتی بود که با نام های مختلف اما وظیفه ای یکسان، به سرکوب مرگبار مخالفین رژیم های کمونیستی می پرداخت.
آگسا همزمان با انقلاب کمونیستی 7 ثور سال 1357 توسط تره کی تشکیل شد، سپس توسط حفیظ الله امین به «کام»(د کارگرانو استخباراتی مؤسسه) تغییر نام داد و بعدها ببرک کارمل نام آن را به «خاد»(خدمات اطلاعاتی دولتی) مبدل کرد، اما وظیفه آن همواره سرکوب مخالفین و منتقدین از نظام کمونیستی بود.
عملکرد این اداره که عمدتا متشکل از نیروهای جوان و آموزش دیده در شوروی بودند، چنان می نمود که در تفکر آنها تمام مردم افغانستان با کودتای کمونیستی صورت گرفته مخالفند، از این رو دستگیری و کشتار در آن امری رایج بود.
لیست کشتارهایی که امین در سال های 1357 و 1358 انجام داد تنها گوشه کوچکی از جنایات وی می باشد. بسیاری از افرادی که توسط وی دستگیر می شدند در همان دم یا کمی بعد تیرباران و اعدام می شدند، اسناد و شواهد دیگری نیز وجود دارد که نشان می دهد تعداد زیادی از مردم در گورهای دسته جمعی زنده به گور شده اند. پس از سقوط امین و به قدرت رسیدن ببرک، وی اعلام کرد که در زمان حفیظ الله امین 12 هزار نفر پس از دستگیری به شیوه های مختلف کشته شده اند.
علما، تحصیل کرده ها و متخصصان در صف اول کشتار
علما و روحانیون بیشتر از سایر اقشار جامعه مورد خشم و نفرت رژیم کموننیستی قرار داشت و به همین علت، رژیم از آغازین روزها به دستگیری و نابودی آنها اقدام کرد.
به عنوان مثال از خانواده حضرت صاحب مجددی در حدود 60 نفر توسط کمونیست ها دستگیر شده و شهید شدند، خصوصاً علمای شیعه از نخستین روزهای کودتا مورد خشم و غضب کمونیست ها قرار گرفته و رژیم اقدام به دستگیری و کشتار آنها نمود.
 تنها در کابل چهره های سرشناسی همچون آیت الله سید سرور واعظ، حجج اسلام سید عبدالحمید ناصر، شیخ محمد امین افشار، میرعلی احمد عالم، سید محمد حسین مصباح، سید محمد حسین معصومی، مبلغ، فضیلت، بصیر و ده ها تن دیگر از علما دستگیر شدند و خبر شهادت برخی منتشر شد، اما برخی دیگر پس از گذشت 30 سال هنوز هم مفقودالاثرند یا به تازگی نام آنها در لیست ترور منتشر شده است.

سید محمد حسین مصباح
 
در سایر شهرها هم تعداد علمای دستگیر شده به قدری زیاد است که از احصاء خارج بوده و تنها کسانی زنده ماندند که مخفی شده و یا به کشورهای دیگر متواری شدند.
البته از این کشتارها سایر اقشار و حتی برخی از اعضای خود حزب دموکراتیک خلق هم مصون نماندند، متخصصان، تحصیل کرده ها و روشنفکران هم در کنار علما از جمله اقشاری بودند که شدیدا مورد غضب رژیم کمونیستی واقع شدند.
انتهای پیام/.
کد مطلب: 24347
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/EGXtUz
 


 
محمد رضا اکبری
۱۳۹۲-۰۷-۰۱ ۱۵:۳۷:۰۰
عمو جون دمت گرم خاطره همشهریامون تازه شد
(9130)
 
افغانی
۱۳۹۲-۰۷-۰۱ ۱۵:۳۷:۰۰
وای بر ما اگر خون این شهدا پایمال شود. (9302)
 
سیدابراهیم هاشمی
۱۳۹۲-۰۷-۰۱ ۱۵:۳۷:۰۰
خدا لعنت کندخاءنان ملت ووطن را البته خاءنا را خداوند رسواخواهدکرد (9319)
 
نام و نام خانوادگی
ایمیل