نگاهی به شیوه‌های امام خمینی (ره) در رهبری انقلاب اسلامی

شخصیت ممتاز امام خمینی (ره) در میان پدیده‌های قرون اخیر به خصوص در جوامع اسلامی هیچ‌گاه به فراموشی سپرده نخواهد شد. رهبر والامقامی که با اندیشه‌های الهی خود جهان مادی را که در رقابت تنگاتنک دو مکتب دنیوی لیبرالیستی و مارکسیستی قرار داشت، دچار دگرگونی کرد
تاریخ انتشار : شنبه ۱۳ دلو ۱۳۸۶ ساعت ۱۱:۵۸
نگاهی به شیوه‌های امام خمینی (ره) در رهبری انقلاب اسلامی
شخصیت ممتاز امام خمینی (ره) در میان پدیده‌های قرون اخیر به خصوص در جوامع اسلامی هیچ‌گاه به فراموشی سپرده نخواهد شد. رهبر والامقامی که با اندیشه‌های الهی خود جهان مادی را که در رقابت تنگاتنک دو مکتب دنیوی لیبرالیستی و مارکسیستی قرار داشت، دچار دگرگونی کرد.
در ربع آخر قرن بیست که اندیشه لیبرالیسم غرب با پدیدار شدن آثار افول تفکر الحادی مارکسیسم در انتظار هژمونی فکری خود بود، با بروز اندیشه امام خمینی تحقق آرمان‌های سیطره جویانه‌اش را در هاله‌ای از ابهام دید.
شخصیت برجسته و منحصر به فرد امام خمینی (ره) بخش جدائی ناپذیر و تأثیر گذار انقلاب اسلامی است.
ویژگی‌های امام از ایشان رهبری متفاوت از دیگر رهبران دنیا ساخته بود.
تأثیر شخصیت حضرت امام خمینی در انقلاب اسلامی بیش از نقش یک رهبری عادی و معمولی بود. بی‌شک صداقت، صراحت، شجاعت، سازش ناپذیری، از جان گذشتگی، صلابت، قاطعیت، عشق به اسلام، مقام والای عرفانی، وارستگی، شخصیت برجسته علمی و فقاهتی و سادگی معنادار زندگی امام در ارائه این الگوی رهبری مؤثر بوده است؛ ولی آنچه که مهم تر از این شاخصه‌های برجسته، امام را به عنوان اسوه رهبری برای ملت ایران و تمام ملل آزادی خواه جهان قرار داد و به ایشان نقشی برتر از یک رهبر انقلاب بخشید، این بود که مردم او را آیینه تمام نمای فرهنگ و هویت اسلامی و مبارزه علیه جور و ستم، استبداد و استکبار دیدند.

۱. وجوه مشروعیت در رهبری انقلاب اسلامی

حضرت امام (ره) واجد هر سه وجهی بودند که معمولاً در علوم و ادبیات سیاسی برای مشروعیت رهبری و بنیانگذاری یک نظام حکومتی نزد عامه مردم و جامعه قابل قبول است.
از یک منظر، امام حامل سنت مرجعیت شیعه بود و به نحو کامل این سنت را نمایندگی می‌کرد. از سوی دیگر نگرش نسبت به ایشان یک نگرش کاریزمایی و فرهمندانه بود. این تصویر از امام مورد اجماع همگان است و به واسطه این ویژگی نیز نزد جامعه مشروعیت داشت و بالاخره امام واجد وجه مردم سالاری مشروعیت نیز بود. حقا این وجهه هم در استقبال و هم در بدرقه ایشان به خوبی نمایان بود.

۲. ویژگی‌ها و شیوه‌های امام خمینی (ره) در رهبری انقلاب اسلامی

پرهیز از جنگ مسلحانه و اعتقاد به مبارزه قهرآمیز توده‌ای با خونریزی کمتر:

رهبری انقلاب بر این عقیده بودند که به جای این که سعی شود اهرم‌های قدرت رژیم علیه مردم به کار روند، آن اهرم‌های قدرت را می‌باید با دعوت به اعتصاب، دعوت به فرار ارتشیان و نیروهای مسلح و راه پیمایی‌های چشمگیر و عظیم مردم علیه رژیم، از کار بیندازند. مردم با الهام از این رهنمودهای خردمندانه حضرت امام، با شعارهایی هم چون «به گفته خمینی ارتش برادر ماست»، «برادر ارتشی چرا برادر کشی؟» انگیزه مقابله با مردم را در نیروهای نظامی، به ویژه سربازان وظیفه از بین بردند.
امام (ره) همچنین با تز «مبارزه مسلحانه» که از سوی نیروها و گروه‌های چپ فعال در آن دوران مطرح می‌شد، مخالف بودند. ایشان همواره کار سیاسی و بسیج مردمی را بر جنگ مسلحانه، مقدم می‌دانستند و سرانجام نیز این خط مشی، صحت خود را به اثبات رسانید.
سیاست «خون بر شمشیر پیروز است» که امام خمینی آن را به عنوان راه انقلاب ایران ترسیم کردند، در واقع مبارزه با راه پیشنهادی نیروهای چپ رو، تحت عنوان «خط مشی جنگ چریکی یا قیام مسلحانه» بود. عملیاتی شدن رهنمود حضرت امام به معنای مشارکت دادن تمامی مردم در انقلاب و نهراسیدن از گلوله و مقابله مشت در برابر تفنگ بود که سرانجام به پیروزی رسید.

ادای تکلیف:

ایمان مذهبی در وجود امام (ره) موج می‌زد و ایشان فقط به «ادای تکلیف» و انجام وظیفه می‌اندیشیدند. شکست و پیروزی و حیات و شهادت در راه خدا را پیروزی می‌دانستند و لذا به محاسبات مربوط به نتایج و عواقب ظاهری و دنیوی کار، کمتر می‌اندیشیدند و فلسفه عمل ایشان، ادای تکلیف و وظیفه دینی و شرعی بود، از همین رو از بسیاری حسابگری‌های سیاستمداران در مبارزه علیه رژیم شاه و حامیان جهانی او بدور بودند و قاطعانه برای تحقق آرمان دیرین ملت در برابر همه ناملایمات و سختی‌ها ایستادند.

ایمان به نیروی مردمی:

هیچ‌یک از گروه‌ها و فعالان سیاسی در ایران، انتظار وقوع انقلاب و سر نگونی رژیم شاه را در کوتاه مدت نداشتند. راه‌های پیشنهادی آنان نیز مانند جنگ چریکی مستلزم مبارزه طولانی و بلند مدت بود. در واقع این دیدگاه از فقدان ایمان به نیروی مردمی و طبعاً پس از دو تجربه نهضت ملی و قیام ‪ ۱۵‬خرداد نشات گرفت.
در این میان تنها امام خمینی (ره) به نیروی خارق‌العاده مردم ایمان و باور داشتند و با ملاحظه ظرفیت مردم، هدف نهایی انقلاب و سرنگونی رژیم شاه را، استقرار نظام جمهوری اسلامی مطرح کردند.

سازش ناپذیری:

یکی از ویژگی‌های رهبر کبیر انقلاب اسلامی که تمامی گروه‌های سیاسی اعم از موافق و مخالف بدان اذعان داشتند، سازش ناپذیری، اراده قاطع و شجاعت ایشان بود.

بی اعتنایی به حمایت‌های خارجی و دل نبستن به آن:

امام خمینی (ره) هیچ‌گاه در سیاست‌ها و راهبردهای خود به حمایت‌های خارجی اعتنا نکردند و به آن امیدوار نبودند بلکه صرفاً به قدرت توده‌های مردم و یاری خداوند متعال ایمان داشتند.

روشنی، صراحت و ثبات خواسته‌ها و مواضع:

امام خمینی (ره) از آغاز مبارزات خود علیه رژیم شاهنشاهی یعنی به طور مشخص از قیام سال ‪ ۱۳۴۲‬تا پیروزی انقلاب اسلامی، مواضع و خواسته‌های ضد رژیم خود را به صراحت و روشنی بیان می‌کردند و هیچگاه از آنها عدول نکردند.

منبع: ایرنا
کد مطلب: 1457
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل