گزارشی از میزگرد «نهضت اسلامی افغانستان؛ دیروز، امروز و فردا» / نصیراحمد نویدی: بدترین چیزی که به نهضت صدمه زد اختلاف بود

میزگردی تحت عنوان «نهضت اسلامی افغانستان؛ دیروز، امروز و فردا» برای روشن شدن ابعاد مختلف «نهضت اسلامی افغانستان» و قهرمانی‌ها و رشادت‌های اعضای مبارز آن توسط «جمعیت اصلاح» در تالار سید جمال الدین افغانی واقع حوشحال مینه به تاریخ ۱۹ جوزا ۱۳۸۹ برگزار شد.
تاریخ انتشار : شنبه ۲۲ جوزا ۱۳۸۹ ساعت ۱۰:۵۰
گزارشی از میزگرد «نهضت اسلامی افغانستان؛ دیروز، امروز و فردا» / نصیراحمد نویدی: بدترین چیزی که به نهضت صدمه زد اختلاف بود
میزگردی تحت عنوان «نهضت اسلامی افغانستان؛ دیروز، امروز و فردا» برای روشن شدن ابعاد مختلف «نهضت اسلامی افغانستان» و قهرمانی‌ها و رشادت‌های اعضای مبارز آن توسط «جمعیت اصلاح» در تالار سید جمال الدین افغانی واقع حوشحال مینه به تاریخ ۱۹ جوزا ۱۳۸۹ برگزار شد.
در این نشست جمعی از کارشناسان مسائل سیاسی و کسانی که در جریان فعالیت‌های نهضت اسلامی حضور داشتند و فراز وفرود تحولات و کشاکش آن را لمس کرده بودند در حضور جمعی بزرگ از استادان، محصلان، متعلمان و مردم مسلمان افغانستان به صحبت پرداختند.

هنوز هیچ حاکمی در این کشور نیامده که به اسلام خدمت کرده باشد
سخنران نخستین محفل انجنیر احمدشاه احمدزی رئیس حزب اقتدار اسلامی افغانستان و یک تن از اعضای نهضت اسلامی بود.
وی خطاب به مهمانان گفت که بایستی از گذشته الگو گیرند و بیاموزند که حاکمان همیشه از اسلام استفاده سیاسی کرده‌اند.
وی در ادامه صحبت خود گفت که تا هنوز هیچ حاکمی در این کشور نیامده است که به اسلام خدمت کرده باشد و تنها حاکمان برای نفع شخصی و بقای قدرت خود از اسلام استفاده سیاسی می‌کرده‌اند و نظام خود را صبغه دینی می‌دادند.
احمدشاه احمدزی اشارهٔ به اوضاع اجتماعی دهه چهل و پنجاه کرد و گفت که در آن زمان وضع اجتماعی نامطلوب بود، اخلاق مردم بخصوص درپوهنتون‌ها به نسبت امروز بدتر بود، حجاب اسلامی به دوربین دیده نمی‌شد و زنی که خود را با حجاب می‌آراست مورد تمسخر قرار می‌گرفت و ما پیوسته اجتماعات خود را مخفیانه برگزار می‌کردیم و در آن وقت بر ضد نظام سلطنتی حرف زدن دیوانگی حساب می‌شد.
وی افزود: در خدمت کمونست‌ها امکانات وجود داشت و پشتوانه قوی خارجی داشتند، ولی نهضت اسلامی جز قوت ایمان و سلاح عقیده هیچ امکانات مادی نداشتند که در راستای پیشبرد اهداف خود از آن استفاده می‌کردند و امروز عین حالت بالای نهضت‌های اسلامی آمده‌است.
احمدزی بیان داشت: داوودخان از یکسو انسان پاک بود و آلوده به مفاسد نبود، اما از سوی دیگر، در برابر اعضای نهضت اسلامی جفا کرد و بدون تحقیق حکم اعدام اعضای آن را اعلام کرد.
انجنیر احمدزی به اوضاع امروزی کشور اشاره کرد و آنرا نامطلوب خواند و گفت: من این وضع را ذلت بار برای خود و مسلمانان می‌دانیم، و اعضای نهضت شهید شدند، اما رسالت خود را ادا کردند و ما ماندیم و گرفتار زندگی ذلت بار شدیم و شما جوانان خاموش نباشید برای اسلام کار وفعالیت نمایید تا فردا مثل ما اظهار ندامت نکشید و قسم می‌خورم که اسلام آمدنی است و در این سرزمین حاکم می‌گردد. ما و جهان اسلام باید افتخار نماید که مردانی داشتیم که به خاطر اسلام جام شهادت نوشیدند و ما را خداوند توفیق رفتن به راه آنان را نصیب نماید.

ملت شاهد ثمرات واقعی جهاد قرار نگرفت
در ادامه «وحید مژده»، سخنرانی کرد و گفت: آنگاه نام از نهضت اسلامی می‌گیریم خاطره‌های در ذهن ما مجسم می‌شود که می‌توان از آن یک کتاب نگاشت.
مژده در ادامه صحبت خود گفت که نهضت اسلامی افغانستان با گذشت هر روز و به اثر فعالیت‌های مدام خود رشد می‌کند و به عنوان یک چهره و عامل چالش‌برانگیز برای اتحاد جماهیرشوروی تبدیل می‌شود و به سرعت در میان مردم نفوذ می‌کند و حکومت وقت متوجه می‌شود و برای سرکوبی و جلوگیری از رشد بیشتر آن دست به کار می‌شود و کودتای کمونست‌ها نیز به همین منظور راه می‌افتد.
مژده صاحب در ادامه بیان داشت: تصور نشود که حکومت نجیب به آسانی سقوط کرد، بلکه ملت یک و نیم میلیون شهید دادند و مردم آواره شدند و تا بالاخره مجاهدین پیروز گردیدند، اما غرب جفا کرد؛ زیرا در آوان جهاد کمک کرد، ولی پس از پیروزی، نمی‌خواست که حکومت اسلامی ای تحقق یابد به عنوان سرمشق و نمونه قرار گیرد و تا نیروی ایمان به عنوان یک قوه برای سرکوبی ستمگران باقی نماند.
وی افزود: اما متأسفانه به اثر ضعف مدیریت رهبران ما و عدم پرداختن به جهاد در برابر خواهشات نفس، ملت شاهد ثمرات واقعی جهاد قرار نگرفتند و این حالت به وجود آمد و هرکدام از رهبران ما چنان تصور داشتند که اگرمن حاکم شوم اسلام حاکم است و هر یک به فکر رسیدن به حاکمیت خود بود و امروز ما به ذلت دچار شدیم و نام شهدای خود را که صادقانه جان باختند گرفته نمی‌توانیم و اگر نام بگیریم دشنام داده می‌شویم، این نهایت ذلت است.

اگر خدا را فراموش نکنیم در افغانستان نظام اسلامی حاکم می‌گردد
«محمد زمان مزمل»، کارشناس امور سیاسی و یک تن از فعالان نهضت اسلامی افغانستان نیز دربارهٔ عناصر پیروزی نهضت اسلامی سخن گفت و به سه خصوصیت ملت افغانستان اشاره کرد.
وی گفت: تدین ملت، فطرت آزاد و تاریخ، در واقع عامل پیروزی در همه عرصه هاست. ولی در کنار این سه خصوصیت، ما افغانها سه عیب هم داریم که ما را همیشه رنج می‌دهد: ۱- پایین بودن سطح علم و فرهنگ؛ ۲- تکرار ناکامی سیاسی؛ ۳- کثیر الملت بودن ما که در میان همسایه‌های مختلف داریم.
استاد زمان مزمل دستاوردهای نهضت را چنین برشمرد: ۱_ در افغانستان اسلام به عنوان پیام سیاسی مطرح شد. ۲_ نهضت اسلامی در جهان اسلام بود و درافغانستان نیز بذر آن افشانده شد. ۳_ برای ملت روحیه دفاع از اسلام احیا گردید. ۴_ به قیمت هجرت وجهاد از اسلام دفاع صورت گرفت ونظام کمونیزم فروپاشید. ۵_مجاهدین ما اسلام را چنان مطرح کردند که دنیا را به اضطراب واداشت و اسلام را به نام یک فکر مطرح کردند. و امروز در جهان چنان تصور وجود دارد که یک آمریکا در جهان است و دیگری فکر اسلامی. ۶_ اسلام به حیث عامل روابط میان ملت‌ها قرار گرفت.
وی کاستی‌های نهضت اسلامی را نیز اینگونه بیان کرد: ۱_ آغازکار قبل از پختگی ۲_ مقابله با چلنج نظامی قبل از رسیدن به پختگی ۳_ اتخاذ مرکز در ماحول بیگانگان مثل پاکستان و … ۴_ تعدد احزاب اسلامی در حال حاکمیت شرایط اضطرار ۵_کلان شدن در آغوش استخبارات پیچیده ۶_ غفلت از دسایس و توطیه‌ها ۷_ شکست در عرصه مدیریت و رهبری ۸_ نداشتن پلان تطبیق عملی اسلام ۹_ عدم توجه به رشد فرهنگی ملت ۱۰_ تحزب به قیمت وحدت ملی و مصالح ملت ۱۱_ و تبدیل شدن نهضت اسلامی به گونه تدریج به حرکت قومی.
مزمل افزود: اما مأیوس نشوید، آگاه باشیم که در افغانستان نظام اسلامی حاکم می‌گردد، اگر خدای خود را فراموش نکنیم.

سه حرکت مستقل به نام نهضت اسلامی اساس یافت
در ادامه این نشست اکادیمیسن «عبدالاحد عشرتی» از نویسندگان برجسته و یک تن از هسته گذاران نهضت اسلامی افغانستان گفت که سه حرکت مستقل به نام نهضت اسلامی اساس یافته بود: اول- در سال ۱۳۱۲ هـ ش که اولین مجلس خود را در قول آبچکان در سر قبرستان‌ها تدویر کرد و به خاطری ما به قبرستان رفتیم که رژیم گمان نماید که اینها مردهٔ را دفن می‌کنند. دوم- در سال ۱۳۳۱ شروع می‌شود که در آن پوهاند غلام محمد نیازی، عبدالعزیز فروغ، وفی الله سمیع، استاد برهان الدین ربانی، دکتور موسی توانا، شفیق وجدان و سمیع الدین شرکت داشتند و این حرکت در پوهنحگی شرعیات پوهنتون کابل اساس گذاشته شد.
وی افزود: حرکت سومی فعالیت‌های منهاج الدین کهیحگ بود که جریده را به نام کهیحگ نشر می‌کرد و من با بیست و یک نام مستعار در آن می‌نوشتم و با کهیحگ همکاری می‌کردم، چون برادران تقسیم شده بودند که کی‌ها در عرصه مطبوعات کار نمایند و کی‌ها در عرصه تدریس و …

بدترین چیزی که به نهضت صدمه زد اختلاف بود
در پایان استاد «نصیراحمد نویدی» رئیس شورای مرکزی جمعیت اصلاح گفت که تاریخ نهضت اسلامی، تاریخی درخشان است با همه فرازو فرودش و باید پیوسته آن را خواند.
وی در ادامه صحبت خود گفت که از اعضای نهضت اسلامی تعدادی شهید شدند و کامیاب رفتند و بخشی هم زنده هستد، با همان آرمان جهاد مقدس وفادار ماندند که اینها نیز از جمله کامیابان اند و اما برخی هم مصحلت را بر فکر ترجیح دادند و در بازی‌های سیاسی گیرآمده اند. که اینها در زمره ناکامان می اّیند.
وی مختصراً پیام‌های این نشست را چنین برشمرد: ۱_ بدترین چیزی که نهضت آن را دید و برای او صدمه وارد کرد همانا اختلاف بود و دوری از اختلاف و رو بردن به مناهج وحدت زا عامل نجات است. ۲_ دوری از مصحلت پسندی به ویژه در عرصه سیاست. ۳_ ضرورت به یک تربیت متوازن و مستدام داریم که با یک برنامه و منهج متوازن که در آن هم به فکر و هم به قلب اهمیت دهد پیشبرده شود. ۴_ استفاده درست از تجارب گذشته صورت گیرد.
وی سخنان خود را با یک جمله تاریخی از «حسن البنا» که به گفته وی عامل نجات و رستگاری است، خاتمه داد و گفت: امام شهید می‌فرماید: راه پیروزی سه قوه است، ۱- قوه ایمان، ۲- قوه اخوت – که این قوه را ما افغانها از دست داده‌ایم-، ۳- و قوه سلاح. اگر در افغانستان می‌خواهیم که نهضت داشته باشیم باید این سه قوه را در نظر گیریم.
کد مطلب: 11101
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل