به مناسبت سالروز تشکیل دولت وحدت ملی

تقلب و انحصار طلبی زمینه ساز سقوط نظام جمهوری

هرچند که سقوط نظام جمهوری دلایل و عوامل زیادی دارد که هرکدام در جای خود باید مورد بررسی و دقت قرار بگیرد. اما یکی از مهم ترین دلیل سقوط نظام جمهوری انحصار طلبی قومی و تقلب در انتخابات برای حفظ انحصار قومی بود.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۷ میزان ۱۴۰۰ ساعت ۱۶:۰۲
تقلب و انحصار طلبی زمینه ساز سقوط نظام جمهوری
سقوط نظام جمهوری بر آمده از کنفرانس بن به دست طالبان در تابستان 1400ش، هم برای مردم افغانستان و هم برای جهانیان دور و غیر منتظره بود. آنچه مهم است بررسی دلایل این سقوط است که چگونه حکومت جمهوری با داشتن ارتش منظم و نیروهای مسلح آموزش دیده 300 هزار نفری حریف طالبان نشد و به آسانی و به گونه غیر قابل باور سقوط کرد و طالبان بار دیگر  قدرت را در افغانستان
مصلحت اندیشی غیر واقع بینانه و توهم آمیز قدرتهای خارجی مبنی بر اینکه ریاست پشتون‌ها بر حکومت عامل ثبات افغانستان است و انحصار گرایی سیاست مداران پشتون باعث شد که رأی مردم باطل شده و انتخابات به دور دوم کشیده شود.
به دست گرفت؟
هرچند که سقوط نظام جمهوری دلایل و عوامل زیادی دارد که هرکدام در جای خود باید مورد بررسی و دقت قرار بگیرد. اما یکی از مهم ترین دلیل سقوط نظام جمهوری انحصار طلبی قومی و تقلب در انتخابات برای حفظ انحصار قومی بود.
سومین دوره انتخابات ریاست جمهوری افغانستان که با حضور 8 کاندیدا به شمول محمد اشرف غنی احمدزی، دکتر عبدالله عبدالله، زلمی رسول، عبدالرسول سیاف و... در تاریخ 16 حمل/فروردین 1393 برگزار گردید براساس نتایج اولیه آقای دکتر عبدالله با کسب بیش از 50 درصد کل آراء برنده انتخابات ریاست جمهوری افغانستان بود. اما با دخالت قدرتهای خارجی به طور مشخص سفیر انگلستان در کابل و اعمال نفوذ برخی مسئولان دولتی و کمیسیون به اصطلاح مستقل انتخابات چند صد هزار رأی به خصوص در ولایت هرات که دکتر عبدالله آراء بیشتری کسب کرده بود باطل اعلام گردید تا آقای عبدالله از اکثریت افتاده و انتخابات به دور دوم کشیده شود. 
دلیل اعمال نفوذ حامد کرزی و قدرتهای خارجی برای باطل کردن بخشی از آراء و کشاندن انتخابات به دور دوم جلوگیری از پیروزی دکتر عبدالله عبدالله تاجیک بود. همانگونه که در کنفرانس بن از به قدرت رسیدن عبدالستار سیرت به دلیل پشتون نبودن جلوگیری شد در انتخابات ریاست جمهوری 1393 نیز تلاش صورت گرفت تا قدرت همچنان در دست پشتون‌ها باقی بماند و از پیروز دکتر عبدالله جلوگیری شد. مصلحت اندیشی
در تاریخ هفتم میزان/مهر 1393 دولت وحدت ملی تشکیل و اعلام گردید و کشور به طور موقت از خطر فروپاشی و جنگ داخلی نجات یافت اما پایه‌های نظام را به شدت سست و لرزان نمود و زمینه سقوط آن را فراهم کرد.
غیر واقع بینانه و توهم آمیز قدرتهای خارجی مبنی بر اینکه ریاست پشتون‌ها بر حکومت عامل ثبات افغانستان است و انحصار گرایی سیاست مداران پشتون باعث شد که رأی مردم باطل شده و انتخابات به دور دوم کشیده شود.
دور انتخابات در تاریخ 24 جوزا/خرداد 1393 با حرف و حدیث‌های زیادی برگزار گردید و آقای غنی با آراء گوسفندی برنده انتخابات اعلام گردید اما دکتر عبدالله عبدالله نتیجه انتخابات را نپذیرفت و سر انجام پس از کشمکش‌های زیاد و مذاکرات متعدد میان تیم دکتر عبدالله و تیم اشرف غنی با پا در میانی جان کری وزیر خارجه دولت آمریکا در تاریخ 30 سنبله/شهریور 1393 دو طرف بر سرتشکیل حکومت وحدت ملی و تقسیم قدرت توافق کردند و براساس این  توافق نامه اشرف غنی رئیس جمهور و دکتر عبدالله ریاست اجرائیه را به عهده گرفتند.
در تاریخ هفتم میزان/مهر 1393 دولت وحدت ملی تشکیل و اعلام گردید و کشور به طور موقت از خطر فروپاشی و جنگ داخلی نجات یافت اما پایه‌های نظام را به شدت سست و لرزان نمود و زمینه سقوط آن را فراهم کرد.
انتخابات ریاست جمهوری 1393 نشان داد که هنوز هم در افغانستان زور حاکم است و توهم اکثریت و حق حاکمیت انحصاری پر رنگ و غالب است و کسی به رأی و خواست مردم و منافع ملی توجه ندارد و ترجیح بر منافع قومی است هرچند
اگر رهبران و سیاست مداران کشور به رأی مردم احترام گذاشته و از ارادۀ مردم تمثیل می‌کردند و دنبال انحصارگرایی و قوم گرایی نبودند و دولت ملی برخاسته از رأی و خواست مردم به وجود می‌آمد و به جای قوم گرایی و باند بازی شایسته سالاری حاکم می‌شد نظام دچار ضعف و فروپاشی از درون نمی‌شد.
که به نابودی و عقب ماندگی کشور منتهی شود.
انتخابات ریاست جمهوری 1393 هم شکاف قومی را آشکار ساخته و بیشتر نمود و هم موجب دلسردی مردم و فاصله گرفتن آنها از از دولت و نارضایتی شدید از حکومت گردید که به تضعیف نظام انجامید و اختلاف و دو دستگی در حکومت و رقابت بر سر قدرت پایه‌های نظام را لرزان تر نمود.
اگر رهبران و سیاست مداران کشور به رأی مردم احترام گذاشته و از ارادۀ مردم تمثیل می‌کردند و دنبال انحصارگرایی و قوم گرایی نبودند و دولت ملی برخاسته از رأی و خواست مردم به وجود می‌آمد و به جای قوم گرایی و باند بازی شایسته سالاری حاکم می‌شد نظام دچار ضعف و فروپاشی از درون نمی‌شد.
پشت کردن به رأی مردم به خاطر حفظ سلطۀ یک قوم و انحصار قدرت نظام را از درون دچار فرسایش کرد به گونه‌ای که قبل از شروع تهاجم طالبان حکومت از درون دچار فروپاشی شده بود و به یک تلنگر نیاز داشت تا کاملا سقوط کند که با تهاجم طالبان در کمترین زمان فروپاشید.
متأسفانه اکنون نیز از گذشته‌ها پند نگرفتیم و عبرت نیاموختیم و هنوز هم منافع قومی بر منافع ملی ارجحیت دارد و انحصار قدرت به بدترین شکل آن عملی گردیده و به اجرا در می‌آید و کشور را به سمت بحران بزرگتر، فروپاشی اقتصادی و حتی تجزیه سوق می‌دهد.
اگر بخواهیم کشور را از تداوم جنگ و بحران نجات دهیم باید از انحصار طلبی دست کشیده و واقعیت چند قومی افغانستان را بپذیریم و به خواست و ارادۀ مردم تن بدهیم و قدرت به مردم واگذار شود تا مردم نوع نظام و مسئولان آن را تعیین نماید.
تحمیل خواست یک گروه و جریان سیاسی بر مردم و انحصار قدرت سیاسی در پوشش امارت اسلامی بر تمام مردم افغانستان به دور از عقل سلیم و دور اندیشی است که منجر به تدوام بحران خواهد گردید.
کد مطلب: 97745
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل