دلایل تعلل و سردرگمی دولت افغانستان در مقابله با طالبان

سوال این است که اولا چرا اوضاع کشور به اینجا رسید و ثانیا اینکه چرا هنوز هم دولت در سردرگمی و بلا تکلیفی به سر می‌برد؟
تاریخ انتشار : دوشنبه ۴ اسد ۱۴۰۰ ساعت ۱۶:۰۴
دلایل تعلل و سردرگمی دولت افغانستان در مقابله با طالبان
با اینکه چند ماه از تشدید خشونت‌ها و گسترش جنگ و اشغال ولسوالی‌ها
مهم تر از عوامل خارجی در تقویت طالبان و گسترش نفوذ این گروه عوامل داخلی است که نقش اصلی را در احیای دوباره این گروه ایفا نمودند و این گروه را که در حال نابودی کامل قرار داشت دوباره احیا و تقویت نماید و آنها را به ولایات شمالی انتقال داده و مسلح نماید و از یک گروه در حال نابودی به یک بازیگر در عرصه افغانستان تبدیل نماید.
از سوی طالبان می‌گذرد با این وجود هنوز هم اقدام جدی و قابل توجه از سوی حکومت برای باز پس گیری این مناطق انجام نگرفته و برنامه و طرح مشخصی هم از سوی حکومت ارائه نگردیده است و همه کارهای مسئولان حکومتی و سخنگویان حکومت در این زمینه به شعار خلاصه گردیده و در حد این وعده «که برای بازپس گیری ولسوالی‌ها برنامه داریم و به زودی عملیات آزادسازی شروع می شود» باقی مانده است! اما اینکه این «به زودی» کی هست؟ مشخص نیست! 
حتی اقدامی برای آزاد سازی بنادر مهمی مثل بندر اسلام قلعه، بندر تورغندی، بندر اسپین بولدک و بندر ابونصر فراهی صورت نگرفته است و این بنادر همچنان در اشغال طالبان قرار دارد.
تنها اقدام عملی رئیس جمهور غنی و سر قومندان اعلای نیروهای مسلح در واکنش به پیشروی سریع طالبان تعیین سر پرستان جدید برای وزارتهای دفاع و داخله و سفر به ولایات بلخ، هرات و ننگرهار بوده است و بس!
حال سوال این است که اولا چرا اوضاع کشور به اینجا رسید و ثانیا اینکه چرا هنوز هم دولت در سردرگمی و بلا تکلیفی به سر می‌برد؟
در پاسخ باید گفت که هم وخیم شدن اوضاع و افتادن بیش از 100 ولسوالی به دست طالبان عوامل گونانی دارد و هم تعلل و سر درگمی دولت در بازپس گیری این مناطق.
قدرت گیری طالبان و احیاء مجدد این گروه پس از سال 2001 هم عوامل خارجی دارد و هم عوامل خارجی. عوامل خارجی قدرت گیری طالبان حمایت برخی از کشورهای همسایه و تمویل و تجهیز این گروه بود و این کشورها برای رسیدن به منافع خود در افغانستان و شکست آمریکا سلاح و پول در اختیار
تعلقات قوم گرایانه و در سران حکومت و مقامات بالا رتبه دولتی باعث گردید که دولت افغانستان ارادۀ سیاسی برای سرکوب طالبان نداشته باشند از این رو هم به نیروهای خارجی فشار آوردند تا عملیات شبانه را متوقف سازند و هم مانع حملات نیروهای امنیتی به مراکز آموزشی و تجمع این گروه گردیدند.
طالبان قرار دادند و در نتیجه طالبان توانست نیروهای خود را دوباره سازماندهی نموده و به جلب و جذب افراد جدید هم بپردازد.
اما مهم تر از عوامل خارجی در تقویت طالبان و گسترش نفوذ این گروه عوامل داخلی است که نقش اصلی را در احیای دوباره این گروه ایفا نمودند و این گروه را که در حال نابودی کامل قرار داشت دوباره احیا و تقویت نماید و آنها را به ولایات شمالی انتقال داده و مسلح نماید و از یک گروه در حال نابودی به یک بازیگر در عرصه افغانستان تبدیل نماید.
این عوامل عبار اند از:
الف: برخی حلقات در داخل حکومت؛ برخی حلقات قوم‌گرا در داخل حکومت با گرایش‌های شدید قومی و ناسیونالیستی نمی خواستند که طالبان نابود شوند زیرا آنها طالبان را یک نیروی بالقوه برای تأمین منافع قومی خود می‌پنداشتند از این جهت سعی کردند که از نابودی این گروه جلوگیری کرده و آنها را دوباره احیا نماید.
تعلقات قوم گرایانه و در سران حکومت و مقامات بالا رتبه دولتی باعث گردید که دولت افغانستان ارادۀ سیاسی برای سرکوب طالبان نداشته باشند از این رو هم به نیروهای خارجی فشار آوردند تا عملیات شبانه را متوقف سازند و هم مانع حملات نیروهای امنیتی به مراکز آموزشی و تجمع این گروه گردیدند و حتی در برخی موارد حمایت مالی و تسلیحاتی هم به جنگجویان طالبان در برخی ولایات انجام دادند.
ب: سوء مدیریت و عزل
یکی از عوامل پیشروی طالبان تضعیف نیروهای امنیتی کشور بر اثر عزل و نصب‌های نا بجا و بی‌مورد در نهادهای امنیتی بود. متأسفانه این کار در زمان آقای اشرف غنی انجام گردید و بیشتر فرماندهان و افسران با تجربه و کارکشته نظامی را از وزارت دفاع و وزارت داخله و نهادهای ارتش و پلیس به صورت اجباری باز نشسته کردند .
و نصب‌های نابجا؛ یکی از عوامل پیشروی طالبان تضعیف نیروهای امنیتی کشور بر اثر عزل و نصب‌های نا بجا و بی‌مورد در نهادهای امنیتی بود. متأسفانه این کار در زمان آقای اشرف غنی انجام گردید و بیشتر فرماندهان و افسران با تجربه و کارکشته نظامی را از وزارت دفاع و وزارت داخله و نهادهای ارتش و پلیس به صورت اجباری باز نشسته کردند و افراد جدید و کم تجربه را جایگزین آنها نمودند. این جابجایی‌ها باعث گردید که مدیریت جنگ و کنترل ولسوالی‌ها از دست دولت خارج گردد و افراد کم تجربه نتوانند در برابر یورش سریع و غافلگیرانه طالبان واکنش مناسب نشان دهند و با دست و پاچگی ولسوالی‌ها را تسلیم دشمن نمایند.
خوشبختانه پیشروی سریع طالبان با واکنش مردم و رهبران جهادی رو برو گردید و با اعلام بسیج مردمی و پیوستن هزاران نفر داوطلب برای جنگ با طالبان از سرعت پیشروی طالبان جلوگیری به عمل آمد و توانستند آنها را زمین‌گیر نمایند.
خیزش مردمی فرصت بزرگی بود که دولت می‌توانست با بهره گیری از آن به سرعت مناطق اشغال شده را از وجود طالبان پاکسازی نماید اما بازهم گرایشات قومی بر منافع علیای کشور غلبه نمود و ترس از قدرت گیری احزاب جهادی و جبهه مقاومت باعث گردید که دولت از خیزش مردمی حمایت نکرده و برای آزاد سازی مناطق اشغال شده اقدام نکند. ترس از گسترش نفوذ طالبان و سقوط مرکز ولایات از یک سو و ترس از نیروهای خیزش مردمی و قدرت گرفتن احزاب جهادی و جبهه مقاومت دولت را در یک سردرگمی قرار داده است.
کد مطلب: 97126
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل