​نگاهی به اهمیت و آثار آمرزش‌خواهی در زندگی دنیوی

استغفار کامل‌ترین ذکر

ابوالفضل ابهری
در نوشتار پیش‌رو اهمیت و جایگاه استغفار و بویژه توسل به معصومان در آمرزش‌خواهی و نیز برخی آثار استغفار در زندگی مورد بررسی قرار گرفته است.
تاریخ انتشار : سه شنبه ۷ اسد ۱۳۹۹ ساعت ۱۱:۰۱
استغفار کامل‌ترین ذکر
استغفار که همراهی دل با زبان در بیان کلمه مقدس «استغفروا الله ربی و اتوب الیه» است، آثار بسیار زیادی در زندگی دنیوی انسان دارد که بی‌توجهی به آن می‌تواند مشکلات و مصیبت‌های انسان را افزایش دهد؛ در حالی که با استغفار نه تنها بلا و مصیبت موجود رفع و برداشته می‌شود، بلکه موجب دفع مصیبت احتمالی و حتی فراتر از آن موجب جلب نعمت‌ها به سوی انسان و اجتماع می‌شود. از همین رو عارفان و عالمان اسلامی بر اساس فرهنگ قرآنی می‌گویند تمام عمر استغفار کنی سزاوار است؛ زیرا بهترین و کامل‌ترین ذکری است که انسان را در موقعیت برتر و بهتر قرار می‌دهد و زندگی را متحول می‌سازد.

توسل به معصومان برای استغفار
در اهمیت و ارزش استغفار در زندگی انسان همین بس که در آیات قرآن خواسته شده‌است تا مؤمنان با توسل به معصومان (ع) از آنان بخواهند تا برایشان استغفار کنند و این گونه از آثار دنیوی و اخروی استغفار بهره‌مند شوند. در حقیقت نوعی شفاعت جویی به معصومان است تا ایشان برای انسان دعا کنند و دستگیر آنان در پیشگاه خدا باشند.
از نظر آموزه‌های قرآن، استغفار معصومان (ع) برای کافر و مشرک جایز نیست، بلکه حرام است. از همین رو خدا حضرت ابراهیم (ع) را در یک مسئله سزاوار اسوه بودن ندانسته که همین مسئله استغفار برای عمویش آزر است (ممتحنه، آیه ۴)؛ زیرا ایشان وعده‌ای داده بود و از سوی دیگر به تعبیر قرآن بسیار دلسوز و بردبار بود. (توبه، آیه ۱۱۴)
البته این استغفار برای کافران و مشرکان تأثیری نخواهد داشت حتی اگر هفتاد بار معصومان با همه قرب و منزلت در پیشگاه الهی، برای آنان استغفار کنند؛ زیرا شرط پذیرش شفاعت معصومان (ع) در قالب استغفار آن است که شفاعت شونده شایسته شفاعت باشد که در این موارد شایسته نیستند. (توبه، آیه ۸۰؛ منافقون، آیه ۶)
اما استغفار برای مؤمنان نه تنها از سوی خدا پذیرفته می‌شود، بلکه خدا پیامبر (ص) را مأمور می‌کند تا برای مؤمنان استغفار کند: پس به برکت رحمت الهی با آنان نرمخو و پرمهر شدی و اگر تندخو و سختدل بودی قطعاً از پیرامون تو پراکنده می‌شدند؛ پس از آنان درگذر و برایشان استغفار کن و آمرزش بخواه! (آل عمران، آیه ۱۵۹؛ و نیز: نور، آیه ۶۲)
بر اساس جایگاه معصومان و شفاعت ایشان است که برادران یوسف (ع) برای رهایی از تبعات و پیامدهای گناه خویش به دامن حضرت یعقوب پیامبر (ع) آویزان شده و به ایشان متوسل می‌شوند تا برایشان استغفار کند و ایشان می‌پذیرد که چنین کاری را برایشان انجام دهد. (یوسف، آیات ۹۷ و ۹۸)
از این آیات و آیات دیگر قرآن به دست می‌آید که مؤمنان نمی‌بایست استفغار معصومان (ع) را در سطح استغفار خویش تقلیل دهند؛ زیرا آنان از وجاهتی در نزد پروردگارشان برخوردارند که شفاعت ایشان را در قالب استغفار برای مؤمنان می‌پذیرد؛ بنابراین برای رهایی از مشکلات و مصیبت‌ها باید به دامن معصومان آویخت و به ایشان توسل کرد تا با شفاعت در قالب استغفار، آنان را از پیامدهای گناهان و خطاها در امان نگه دارند و آمرزش ایشان را بخواهند. خدا خود بصراحت دربارهٔ تفاوت میان استغفار غیر معصوم (ع) و معصوم (ع) می‌فرماید:و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر آنکه به توفیق الهی از او اطاعت کنند و اگر آنان وقتی به خود ستم کرده بودند پیش تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر نیز برای آنان طلب آمرزش می‌کرد، قطعاً خدا را توبه پذیر مهربان می‌یافتند. (نساء، آیه ۶۴)
پس وقتی معصوم (ع) برای مؤمنان استغفار می‌کند، خدا به قطع و یقین آن را می‌پذیرد. از همین رو می‌گوید برای استغفار، به معصومان (ع) متوسل شوید تا این گونه خود را بهره‌مند از توبه الهی و غفرانش قرار دهید. (همان)
همچنین در بیان ارزش و اهمیت استغفار باید به این نکته توجه کرد که فرشتگان خود را برای اهل زمین موظف می‌دانند تا استغفار کنند و آنان به یقین برای مؤمنان استغفار می‌کنند: چیزی نمانده که آسمانها از فرازشان بشکافند و حال آنکه فرشتگان به سپاس پروردگارشان تسبیح می‌گویند و برای کسانی که در زمین هستند آمرزش می‌طلبند. آگاه باش در حقیقت خداست که آمرزنده مهربان است. (شوری، آیه۵)

عوامل در امان ماندن از عذاب
از نظر قرآن گناهان زمینیان موجب می‌شود که آسمان‌ها بشکافد و به هم ریزد، ولی شفاعت فرشتگان برای اهل زمین در قالب استغفار است که آنان را حفظ می‌کند؛ البته از آیات قرآن به دست می‌آید که دو عامل برای جلوگیری از خشم الهی وجود دارد که اگر این دو عامل نبود، عذاب الهی ساکنان زمین را نابود می‌کرد: تا تو (پیامبر) در میان آنان هستی خدا بر آن نیست که آنها را عذاب کند؛ و تا آنان طلب آمرزش می‌کنند خدا عذاب کننده ایشان نخواهد بود. (انفال، آیه ۳۳)
بر اساس این آیه دو عامل است که مردم از عذاب الهی درامان می‌باشند: ۱. استغفاری که مؤمنان می‌کنند؛ ۲. وجود معصوم (ع)؛ زیرا معصومان نفس پیامبر (ص) هستند و همان طوری که وجود پیامبر (ص) مانع عذاب است، همچنین وجود نفس ایشان یعنی امام زمان (ع) موجب می‌شود تا عذاب از زمین برداشته شود. از همین رو گفته می‌شود: لولا الحجة لساخت الأرض بأهلها؛ اگر حجت در روی زمین نباشد، زمین، مردم را به کام خود فرو می‌کشد. (طبرسی، احتجاج، ج ۲، ص ۴۸ و مجلسی، بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۱۳)
 در روایتی دیگر آمده‌است: وَ ذَلِکَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَرْفَعُ الْعَذَابَ عَنْ أَهْلِ الْأَرْضِ إِذَا کَانَ فِیهَا نَبِیٌّ أَوْ إِمَامٌ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِیهِمْ؛ و آن برای این است که خدا عذاب را از روی اهل زمین برمی‌دارد هنگامی که در میان آنان پیامبر یا امامی باشد؛ زیرا خدا می‌فرماید: این چنین نیست که خدا آنان را عذاب کند در حالی که تو در میان آنان هستی.
پس اگر به معصیت‌کاران مهلت داده می‌شود و خداوند در عقوبت اهل معاصی تعجیل نمی‌کند به سبب وجود حجّت است.
در دعای بعد از زیارت امام رضا (ع) نیز آمده‌است: إِلَهِی لَوْ عَلِمَتِ الْأَرْضُ بِذُنُوبِی لَسَاخَتْ بِی وَ السَّمَاوَاتُ لَاخْتَطَفَتْنِی وَ الْبِحَارُ لَأَغْرَقَتْنِی وَ الْجِبَالُ لَدَهْدَهَتْنِی وَ الْمَفَاوِزُ لَابْتَلَعَتْنِی؛ اگر آسمان بداند چه گناهی کردم مرا می‌رباید، اگر کوه‌ها بدانند مرا درهم می‌کوبند، اگر زمین بداند مرا در خود فرو می‌برد، اگر دریاها بدانند مرا در خود فرو می‌برند و غرق می‌کنند؛ ولی این چنین نمی‌شود؛ یعنی اگر عنایت و رحمت خدای متعال که بوسیله امام و حجت نازل می‌شود نبود قاعده و عقل اقتضا می‌کرد که اگر کسی گناهی کرد فوراً مجازات و کیفر شود. سیستم و قوانین حاکم بر جهان، تخلف از امر خدا را برنمی‌تابد و اگر بخاطر وجود نبی و امام نبود، سیستم حاکم بر جهان و قوانین تکوینی عالم او را فی‌الفور مجازات می‌کردند.
از همین رو معصومان (ع) به عنوان «أَمَانٌ لِأَهْلِ الْأَرْضِ» معرفی می‌شوند که امنیت را برای ساکنان زمین به ارمغان آورده‌اند، همچنانکه وجود آنان برکات را موجب می‌شود: بِهِمْ یَرْزُقُ اللهُ عِبَادَهُ وَ بِهِمْ یَعْمَرُ بِلَادَهُ وَ بِهِمْ یُنْزِلُ الْقَطْرَ مِنَ السَّمَاءِ وَ بِهِمْ تُخْرَجُ بَرَکَاتُ الْأَرْضِ؛ به سبب آنان خدا به بندگانش روزی می‌دهد و به سبب آنها است که شهرها را آبادان می‌سازد و به سبب آنان است که قطرات باران از آسمان نازل می‌شود وبه سبب ایشان است که برکات زمین از آن بیرون می‌آید. (علل‌الشرایع، صدوق، ج ۱، ص ۱۲۳ و ۱۲۴)

آثار استغفار در زندگی مادی دنیوی
یکی از مهم‌ترین عوامل دفع بلایا و مصیبت‌ها استغفار مؤمنان و مردمان است؛ چنان‌که آیه به صراحت به این نکته توجه می‌دهد: وَهُمْ یَسْتَغْفِرُونَ. (انفال، آیه ۳۳) بنابراین باید در شبانه‌روز استغفار را در دستور کار قرار داد و دست کم هفتاد بار استغفار به پیشگاه خدا داشت؛ زیرا انسان‌ها همواره خواسته و ناخواسته کارهایی را انجام می‌دهند که تبعات و پیامدهای منفی دارد. از همین رو خدا حتی به پیامبر (ص) فرمان می‌دهد که استغفار کند تا از پیامدهای کارها در امان بماند (غافر، آیه ۵۵؛ فتح، آیات ۱ و ۲)؛ زیرا مراد از استغفار از «ذنب» به معنای گناه نیست، بلکه مراد دنباله و پیامدهای عمل است؛ زیرا واژه ذنب در عربی به معنای دم و دنباله است.
به هر حال، انسان‌ها باید پیوسته در حال استغفار باشند تا از پیامدهای خطا و گناه یا ذنوب در امان باشند. اگر استغفار انجام نشود ممکن است پیامدهای کارهای پیشین به سبب سنت الهی دامنگیر شخص یا اجتماع شود. (کهف، آیه ۵۵)
از نظر قرآن، بهترین زمان استغفار سحرگاهان است؛ چنان‌که خدا می‌فرماید: وَالْمُسْتَغْفِرِینَ بِالْأَسْحَارِ؛ استغفار کنندگان در سحرگاهان. (آل عمران، آیه ۱۷) و نیز می‌فرماید: وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ؛ و در سحرگاهان از خدا طلب آمرزش می‌کردند. (ذاریات، آیه ۱۸)
در آیات قرآن برای استغفار آثار و برکاتی بیان شده که بسیاری از آنها در رابطه با بهبود وضعیت مادی انسان است. از جمله آثار استغفار می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
۱. مصونیت از عذاب عمومی الهی: یکی از آثار بسیار مهم و اساسی استغفار آن است که امت اسلام از بلایا و عذاب‌ها و مصیبت‌های عمومی در امان قرار می‌گیرند. (انفال، آیه ۳۳؛ کهف، آیه ۵۵) سنت الهی این است که انواع عذاب‌ها به هدف کیفر یا ابتلا نازل می‌شود. برای دفع و رفع بلایا و مصیبت‌ها و عبور موفق از چالش‌ها لازم است تا انسان با استغفار خود را در منطقه امن قرار دهد و امت را نیز نجات دهد. در این موارد لازم است تا استغفار جمعی انجام شود و مردمان با هم در این امر وارد شوند. از همین رو با عبارت جمع به این نکته در آیات قرآن اشاره شده‌است. (همان) برای دفع بیماری‌های واگیری چون کرونا لازم است تا مؤمنان با هم دست به دامن اولیای الهی شوند و ضمن اینکه خود استغفار می‌کنند با توسل به اهل بیت (ع) و به ویژه امام زمان (عج) که مسئولیت امت را به عهده دارد و در مقام ولایت است، از ایشان بخواهند تا برای امت استغفار کنند. (همان)
۲. قدرت: اگر امت و اجتماعی بخواهد به قوت و قدرت برسد و با توان خویش هر کاری که می‌خواهد انجام دهد یا ترک کند، می‌بایست به استغفار به عنوان یک عامل مهم در تحقق این امر اهتمام ورزد. (هود، آیه ۵۲)
۳. ثروت: کسی که دچار فقر یا کمبود دارایی و ثروت است، می‌تواند با استغفار به ویژه توسل‌جویی به اهل بیت (ع) و شفاعت آنان به ثروت برسد و از برکات الهی بهره‌مند شود. (همان؛ نوح، آیات ۱۰ و ۱۱)
۴. فرزند: کسی که فرزندی ندارد و دوست دارد که فرزنددار شود، می‌تواند با همین شیوه پیش گفته مورد عنایت خدا قرار گیرد و به فضل الهی فرزنددار شود. (همان)
۵. امکانات مادی: بهره‌مندی بیشتر از امکانات مادی دنیوی در گرو کارهایی است که از جمله آنها استغفار است. (همان؛ هود، آیه ۳)
۶. جلب منفعت: همان‌طوری که استغفار موجب دفع و رفع بلا و مصیبت‌ها می‌شود، عامل جلب منفعت و برکات است که نمونه آنها در مصادیق پیشین بیان شده‌است. (هود، آیات ۳ و ۳۰؛ نوح، آیات ۱۰ و ۱۱)
۷. رحمت خاص الهی: همگان از رحمانیت و رحمت عام الهی برخوردار هستند، ولی اگر کسی بخواهد از رحمت خاص الهی یعنی مقام رحیمی بهره‌مند شود، می‌بایست کارهایی را انجام دهد که از جمله آنها استغفار است. (بقره، آیه ۱۹۹؛ نساء، آیات ۶۴ و ۱۰۶ و ۱۱۰؛ مائده، آیه ۷۴)
کد مطلب: 93555
مرجع : کیهان
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل