تسلیم یا مبارزه؛ عبدالله عبدالله در دوراهی تاریخی آزادی یا اسارت قومی

اکنون عبدالله عبدالله در یک شرایط تاریخی و فوق‌العاده مهم قرار گرفته‌است. وی که درحال حاضر در برابر تقلب سازمان یافته محمد اشرف غنی در انتخابات ریاست جمهوری ایستاده، در واقع خواسته یا ناخواسته در برابر صدها سال سلطه جویی قومی قرار گرفته‌است.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۸ حوت ۱۳۹۸ ساعت ۱۴:۳۷
تسلیم یا مبارزه؛ عبدالله عبدالله در دوراهی تاریخی آزادی یا اسارت قومی
پس از گذشت نزدیک به ۲۰ سال اشغال سرزمین افغانستان توسط نظامیان آمریکایی، آن هم با شعار «مبارزه با تروریسم» و «برپایی نظام دموکراسی»، آمریکا از یک سو با طالبان صلح کرده و از سوی دیگر از شخصی که در نتیجه یک انتخابات متقلبانه رئیس‌جمهور شده، اعلام حکایت نموده‌است.
چنانچه از سرانجام پروژه «دموکراسی آمریکایی در افغانستان» انتظار می‌رفت، افغانستان هم‌اکنون درحال غرق شدن در یک بحران سیاسی و امنیتی بسیار جدی است. بحرانی که همه را در شوک فروبرده و می‌رود تا افغانستان را بار دیگر به سوی جنگ داخلی، تصفیه نژادی، برتری جویی قومی، کشتارهای دست جمعی و … ببرد. بدون شک این وضعیت خواسته رهبران واشینگتن و ارمغان دموکراسی آمریکایی برای مردم افغانستان است.
رهبران آمریکا در هفته‌های گذشته با طالبان توافق کردند تا دیگر سلاح طالبان تهدیدی برای آمریکا نباشد و سلاح آمریکا تهدیدی برای طالبان. ظاهراً برخلاف آنچه به رسانه‌ها گفته شده‌است آمریکا قرار نیست به‌طور کامل از افغانستان خارج شود. شواهد و قرائن نشان می‌دهد که آمریکا در ازای اجازه دادن به طالبان برای بدست گرفتن بخشی از قدرت در افغانستان از طالبان اجازه یافته‌است تا برای پیگیری سیاست‌های منطقه ای خود در غرب، جنوب و مرکز آسیا، همچنان در خاک افغانستان باقی بماند. همچنین رهبران آمریکا از ریاست جمهوری «محمد اشرف غنی» که متهم به انجام تقلب سنگین در انتخابات ششم میزان است، حمایت کردند.
«معامله با طالبان» و «حمایت از غنی» باردیگر به مردم افغانستان ثابت کرد که آمریکه نه به دنبال جنگ با تروریسم است و نه به دنبال برقراری دموکراسی در افغانستان، آمریکا تنها و تنها به دنبال تأمین منافع ملی خود می‌باشد و در همین راستا برسر مرگ و زندگی مردم افغانستان با دشمنانشان معامله کرده‌است. البته آثار و تبعات اقدامات اخیر آمریکا به همین‌جا ختم نمی‌شود بلکه مورد مهم دیگری است که نظر شماری از مردم گنهان مانده‌است.
آمریکا با معامله با طالبان، ۵۰ درصد قدرت در افغانستان را به پشتون‌های سنتی که خود را نماینده مجاهدین می‌دانند بخشیده و با حمایت از غنی و تیم به شدت قوم گرای وی ۵۰ درصد دیگر قدرت را به پشتون‌های تحصیل کرده و مدرنی که از آمریکا و اروپا به کابل بازگشته اند بخشیده‌است. تلاش‌های خلیلزاد که به نمایندگی از آمریکا با رهبران طالبان گفتگو می‌کرد در واقع در همین راستا تعریف می‌شود. خلیلزاد به عنوان یک چهره پشتون تلاش کرد تا شکاف میان پشتون‌های طالب و پشتون‌های آمریکایی (غنی، کرزی، خلیلزاد، احدی و …) را پر کرده و دوباره قوم پشتون را در افغانستان متحد کند. البته اتحاد یک قوم تا جایی که حقوق سایر اقوام را رعایت کنند امر خوبی است اما مشکل اینجاست که نه رهبران طالبان و نه شخص غنی و تیم وی کوچک‌ترین حقی برای سایر اقوام قائل نیستند. بازی آمریکا با انتخابات و روند صلح نتیجه اش این شده‌است که بار دیگر قوم پشتون به عنوان متحد واشینگتن، به صورت کامل قدرت در افغانستان را در اختیار داشته باشد.
اکنون عبدالله عبدالله در یک شرایط تاریخی و فوق‌العاده مهم قرار گرفته‌است. وی که درحال حاضر در برابر تقلب سازمان یافته محمد اشرف غنی در انتخابات ریاست جمهوری ایستاده، در واقع خواسته یا ناخواسته در برابر صدها سال سلطه جویی قومی قرار گرفته‌است. در این روزها، نتیجه دهه‌ها سال مبارزه سرسختانه اقوام سرکوب شده در افغانستان و ثمره سال‌ها تلاش فرهنگی، سیاسی و اجتماعی تاجیک‌ها، هزاره‌ها، ازبک‌ها و … برای دستیابی به آزادی و حقوق برابر با حقوق پشتون‌ها، به تصمیم عبدالله عبدالله و همپیمانان وی گره خورده است. تصمیم عبدالله در برابر این بازی آمریکایی، برای همه اقوام ستم دیده افغانستان سرنوشت ساز است. اگر وی تسلیم شود، مطمئناً غنی و تیم قوم گرای وی قدرت را در دست خواهند گرفت و با ورود طالبان به قدرت، دست سایر اقوام تا ابد از قدرت سیاسی در افغانستان کوتاه خواهد ماند و همانند دوره عبدالرحمان خان در اسارت قومی زندگی خواهند کرد. اما اگر عبدالله و همراهان او تا پای جان در مقابل این شرایط فوق‌العاده خطرناک بایستد و مبارزه کند و تسلیم بازی آمریکایی غنی نشود، بدون شک با پشتیبانی مردم، خواهد توانست بساط سلطه جویی قومی و نابرابری نژادی را برای همیشه از افغانستان برچیند.
/اسماعیل موسوی
کد مطلب: 92283
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل