نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » خبر » سیاسی و امنیتی

​در ضیافت افطاری داکتر عبدالله عبدالله به مناسب یادبود استاد خلیل‌الله مطرح شد

خلیل‌الله خلیلی شاعری بود که قلب‌ها را پیوند می‌داد+عکس

۲۴ ثور ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۳۸

گزارشگر : حفیظ‌الله رجبی

در ضيافت افطارى که به مناسبت ياد بود از سی‌ودومین سالروز درگذشت استاد خلیل‌الله خلیلی، شاعر و ادیب نام‌آور تاریخ معاصر افغانستان، از سوی داکتر عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی دولت وحدت ملی، برگزار شده بود ابعاد مختلف شخصیت علمی استاد خلیلی واکاوی شد.

به گزارش پیام آفتاب، در ضیافت  افطاری که شب گذشته از سوی داکتر عبدالله و به مناسبت یادبود استاد خلیلی در کابل برگزار شد شرف‌الدین امام، سفیر جمهوری تاجیکستان، گفت خلیل‌الله خلیلی شاعری محبوب در میان ملت‌های منطقه است و مردم تاجیکستان او را کم‌تر از مردم افغانستان دوست ندارند. 

سفیر تاجیکستان، بر شناخت ابعاد شخصیت استاد خلیلی تأکید کرد و گفت شکافتن ابعاد شخصیت این شاعر توانا به شناخت افغانستان کمک می‌کند.



سفیر تاجیکستان در کابل 



 وی خواستار تدویر سیمنارها و کنفرانس‌های علمی دربارۀ شخصیت استاد خلیلی در سطح منطقه شد. 



سفیر هند در کابل



وینی کمار، سفیر جمهوری هند، از پیوندهای تاریخی و فرهنگی عمیق میان مردمان افغانستان و هند یاد کرد و گفت زبان فارسی ٤٠٠ سال زبان رسمی و ملی شبه قارهٔ هند بوده است و ادیبان و شاعران بزرگ از جمله مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، امیر خسرو دهلوی و حافظ شیرازی مورد احترام همۀ کشورهای حوزۀ تمدنی به ویژه ایران، تاجیکستان، افغانستان و هند می‌باشند. 



سفیر ایران در کابل 



محمد رضا بهرامی، سفیر جمهوری اسلامی ایران، خلیل‌الله خلیلی را شاعر «پیونددهندۀ قلب‌ها» نامید و گفت محصور ساختن خلیلی تنها به حوزۀ ادبیات جفا است، زيرا استاد خلیلی رسالت خود را در نزدیکی و پیوند کشورهای منطقه به خوبی ادا کرده است. این شاعر افغانستان، پیوند عمیق با شاعران ایرانی داشت. 

مسعود خلیلی، فرزند ارشد استاد خلیلی، نیز گفت در اشعار و یادداشت‌های پدرش، درد و اندوه بزرگی نهفته است.



فرزند استاد خلیل‌الله خلیلی 



استاد خلیلی در سال ۱۲۸۶ خورشیدی (۱۹۰۷ میلادی) در باغ جهان‌آرای کابل متولد شد.

 پدرش محمدحسین‌خان مستوفی‌الممالک از بزرگان منطقهٔ کوهستان در شمال کابل و وزیر مالیهٔ عهد امیر حبیب‌الله خان بود که بعداً به فرمان امان‌الله خان به دار آویخته شد.  

وی در سنین طفولیت والدینش را از دست داد و درس را در نیمهٔ راه رها کرد. او سال‌ها در کابل، کوهستان و بلخ زیست و در پست‌های اساسی زیادی در سازمان‌های دولتی داخل و خارجافغانستان کار کرد. در اوایل دههٔ بیست خورشیدی به سمت معاون دانشگاه کابل به کار گماشته شد. 

در سال ۱۳۳۰ ریاست مستقل مطبوعات را به‌عهده گرفت و در سال ۱۳۳۲ به‌عنوان مشاور عالی سلطنتی در دربار محمد ظاهر شاه خدمت کرد و نیز مدتی نمایندهٔ مجلس بود و در سال‌های نخستین دههٔ ۵۰ به‌عنوان سفیر کبیر مدتی در عربستان سعودی و سپس درعراق مشغول به کار بود.  

جدای از مناصب اجرایی، استاد خلیلی در عالم ادب نیز به شهرت رسید و به‌زودی به نامدارترین شاعر افغانستان بدل گشت.