۱
 

​بیکاری و فقر؛ چالشی فراراه امنیت و ثبات افغانستان!

حکومت افغانستان به ریاست محمد اشرف غنی در پیکارهای انتخاباتی و نیز اوایل حکومت‌داری، بر حل مشکل بیکاری تاکید می‌کرد و به مردم وعده اشتغال‌زایی و "۱ میلیون شغل" می‌داد. اکنون اما بیش از ۴ سال از حکومت آقای غنی می‌گذرد اما نه‌تنها که مشکل بیکاری حل نشده، بلکه برعکس افزایش نیز یافته است.
تاریخ انتشار : دوشنبه ۱۹ قوس ۱۳۹۷ ساعت ۱۴:۱۵
​بیکاری و فقر؛ چالشی فراراه امنیت و ثبات افغانستان!
سازمان جهانی کار به‌تازه‌گی اعلام کرده افغانستان بیش‌ترین نیروی بیکار را در سطح جهان دارد و میزان بیکاری کنونی در کشور میان ۲۴ تا ۳۵درصد است. این سازمان، وضعیت بیکاری در افغانستان را نگران کننده می‌داند و می‌گوید که در حال حاضر، این کشور بیشترین نیروی بیکاران را در جهان دارد.
این نهاد همچنان افزوده که کلید ناامنی‌ در افغانستان "بیکاری" است و تا وقتی که برای حل این معضل برنامه‌های لازم عملی نشود، افغانستان با چالش‌های امنیتی روبه‌روخواهد بود.
این گفته‌ها درحالی مطرح می‌شوند که حکومت افغانستان به ریاست محمد اشرف غنی در پیکارهای انتخاباتی و نیز اوایل حکومت‌داری، بر حل مشکل بیکاری تاکید می‌کرد و به مردم وعده اشتغال‌زایی و "۱ میلیون شغل" می‌داد. اکنون اما بیش از ۴ سال از حکومت آقای غنی می‌گذرد اما نه‌تنها که مشکل بیکاری حل نشده، بلکه برعکس افزایش نیز یافته است. 
گزارش تازه سازمان جهانی کار از یک‌سو نشانگر وخامت وضعیت کار در کشور است و از سوی دیگر، ادامه این وضعیت برای مردم نگران‌کننده می‌داند. 
اکنون پرسش اما اینجاست که در دهه‌ی دموکراسی و با گذشت بیش از ۱۷ سال، چرا دولت افغانستان نتوانسته در راستای مبارزه با بیکاری دستاورد قابل ملاحظه‌ای داشته باشد؟ با اینکه میلیاردها دالر در این زمینه به مصرف رسید اما اکنون موج بیکاری و فقر همچنان زندگی فردی و اجتماعی مردم افغانستان را تهدید می‌کند. 
رابطه بیکاری و افزایش جنگ و ناامنی نیز از موارد دقیق و جالبی‌ست که سازمان جهانی کار، آن را در افغانستان ردیابی کرده است. واقعیت اینست که افغانستان یک کشور فقیر است و اکثریت مردم این کشور با کابوس فقر دست‌وپنجه نرم می‌کنند. با استیلای این پدیده بالای اجتماع کشور، زمینه برای سربازگیری گروه‌های شورشی و تروریستی از این میان فراهم می‌شود؛ اینجاست که می‌توان گفت بخش زیادی از عناصر گروه‌های جنگی، لشکریان فقر و بیکاری هستند که به‌هدف چرخاندن چرخه‌ی روزگار، روی به جنگ و هراس‌افکنی می‌آورند.
سال قبل یکی از رسانه‌های معتبر کشور با افرادی مصاحبه کرده بود که قبلا در صفوف هراس‌افکنان داعش فعالیت داشتند. آن‌ها در پاسخ به سوالی مبنی بر این‌که "چرا به داعش پیوستند" می‌گفت که به‌ علت فقر و تنگدستی و نبود کار به صف تروریستی داعشیان پیوسته بود. گزارش‌هایی از این دست که افراد فقیر و بیکار به صف طالبان، داعش، سارقین مسلح و... پیوسته‌اند، فراوان است. 
این‌که چرا دولت در ایجاد فضای اشتغال در کشور ناکام است، دلایل زیادی دارد که نمی‌توان در این نوشته به تفصیل آن پرداخت، اما این را می‌توان گفت که افزایش بیکاری از یک‌سو فریاد نارضایتی و اعتراض شهروندان را بلند می‌کند و از سوی دیگر، باعث تقویت صفوف هراس‌افکنان و شورشیان می‌شود و درنتیجه مسیر ترقی، امنیت و ثبات افغانستان را با موانع بسیار مواجه می‌سازد.

امین‌الله احمدی_ پیام آفتاب
کد مطلب: 86645
 


 
MIRWAIS
United States
۱۳۹۷-۰۹-۲۰ ۱۰:۰۷:۱۷
بسیار یک پایگاه خبری خوب داریم شما (18747)
 
نام و نام خانوادگی
ایمیل