امریکا دنبال صلح «ویتنامی» در افغانستان!

آیا امریکا واقعا به دنبال ختم جنگ در افغانستان است یا صلح با افتخار از نوع ویتنامی‌اش را جست‌وجو می‌کند تا فرصت لازم برای خارج ساختن نیروهایش از افغانستان را پیدا کند؟ هدف دوم محتمل‌تر است، اینکه صلح صورت گیرد بدون اینکه مسائل کلی و اساسی حل شده باشد.
تاریخ انتشار : يکشنبه ۷ اسد ۱۳۹۷ ساعت ۱۲:۰۳
امریکا دنبال صلح «ویتنامی» در افغانستان!
هفته گذشته قصر سفید به دیپلمات‌های ارشد خود دستور داد مذاکرات مستقیم امریکا با طالبان را جست‌وجو کنند. اما افزایش بمب‌های استفاده شده امریکا در افغانستان و تشدید جنگ ترامپ را وادار نمود راهی برای خروج از افغانستان پیدا کند. طالبان تا شکست خیلی فاصله دارند اما مذاکره به امریکا این امکان را می‌دهد تا برای ختم جنگ غیرقابل کنترل در کشوری نامربوط گزینه‌ای در اختیار داشته باشد. 
اوایل ماه جاری و طی یک سفر غیر‌منتظره، مایک پمپئو، وزیر امور خارجه ایالات متحده امریکا مدعی شد که طالبان نمی‌توانند منتظر خروج امریکا باشند در حالیکه شواهد چیز دیگری را نشان می‌داد. 
طالبان در میادن جنگ بازنده نبوده‌اند. اگرچه از سال 2016 تاکنون تعداد نیروهای امریکایی 25 درصد افزایش یافته و از سال 2013 به بعد امریکا در مقایسه با هر زمان دیگری بمب بیشتری استفاده می‌کند اما جنگ هنوز در بن بست قرار دارد. بازرس ویژه امریکا برای بازسازی  افغانستان (سیگار) به تازگی اعلام کرده که 43 درصد از مناطق افغانستان توسط طالبان کنترل می‌شود یا تحت تهدید امنیتی قرار دارد، عددی که از نوامبر 2016 تاکنون ثابت مانده‌است. این آمار در مقایسه با آماری که مجله «جنگ طولانی» ارائه می‌دهد کمی امیدوار کننده است. به نوشته مجله جنگ طولانی 49 درصد از مناطق افغانستان تحت تهدید امنیتی قرار دارد و 9.5 درصد دیگر بوسیله طالبان کنترل می‌شوند. کشت تریاک در سال 2017 به بیشترین میزان خود رسید و امکان دارد در سال جاری این روند ادامه یابد.  
حملات در کابل همچنان ادامه دارد. در انفجاری که حین بازگشت جنرال دوستم، معاون اول رئیس جمهور افغانستان، به کشور نزدیک میدان هوایی کابل رخ داد بیست نفر کشته شدند که 9 نفر آنان جزء افراد دوستم بودند. حلقه آهنی تمجید شده  اطراف پایتخت سودی نداشته‌است و حملات منظم طالبان، شبکه حقانی و داعش شاخه خراسان در کابل هنوز اتفاق می‌افتد. نیروهای امنیتی افغان حتی نمی‌توانند امنیت سرک دو مایلی میدان هوایی تا سفارت امریکا را تامین کنند. 
لیوتننت جنرال آستین میلر، فرمانده نیروهای امریکایی در افغانستان، هفدهمین فردی است که این وظیفه را انجام می‌دهد. فرماندهان امریکایی پیش از او همگی باز نشسته شده‌اند اما جنگ هنوز همان وضعیتی را دارد که در زمان فرماندهی آنان داشت. فرماندهان پیشین نیروهای امریکایی همواره آمادگی و توان نیروهای امنیتی افغان را ستوده بودند اما وضعیت امنیتی کابل تا قندهار نادرستی این تعریف را ثابت می‌کند. 
اعزام مجهز اولین لوا(تیپ) کمک نیروهای امنیتی ارتش امریکا به نظر نمی‌رسد که اوضاع را بهبود بخشیده باشد. ارزیابی و چک کردن نیروهای امنیتی افغان همکار، سرعت عملیات‌های نیروهای امریکایی تازه اعزام شده را کاهش داده‌است. علی‌رغم این الزامات برای حفظ نیروها به ویژه جلوگیری از حملات علیه خودی( سبز علیه آبی)، برید من جوزف مکیل در 7 جولای 2018 توسط یک سرباز ناراضی افغان کشته شد. 
ترامپ در اواخر سال 2017 با تایید اعزام نیروهای امریکایی بیشتر به افغانستان وعده انتخاباتی خود مبنی بر خروج نیروهای امریکایی از افغانستان را نادیده گرفت. وی به تازگی اما به  نظر می‌رسد قصد دارد استراتژی جنگی امریکا در افغانستان را بازنگری کند. ترامپ با شدیدترین الفاظ پاکستان، حامی و پناهگاه امن طالبان، را خطاب قرار داد اما پاکستان به نظر نمی‌رسد تغییری در موضع خود ایجاد کرده‌باشد و اکنون که عمران خان رهبر حزب تحریک انصاف پیروز انتخابات پاکستان شده شاید این کشور بخواهد نسبت به طالبان دلسوزتر رفتار کند.  
به طور واضح، ادامه این فکر که امریکا می‌تواند طالبان را شکست دهد احمقانه به نظر می‌رسد. تنها حرکت اعلام نفرت و خستگی از جنگ، راهپیمایی کاروان صلح هلمند بوده‌است، مردانی که فاصله 400 مایلی هلمند تا کابل را به طلب صلح پیمودند.  
علی‌رغم این واقعیت‌ها، طالبان نیز بنا به دلایلی دنبال صلح، حداقل صلح موقت، می‌باشند. طالبان اگرچه می‌توانند در بسیاری از مناطق کشور، مقامات محلی را بترسانند و به نیروهای دولتی حمله کنند اما توانایی تصرف حتی یک شهر کوچک مانند کندوز را ندارند. وقتی طالبان گردهم جمع می‌شوند، هواپیماهای بدون سرنشین امریکا انها را هدف قرار می‌دهد. فرماندهان ارشد و میان رتبه طالبان طی عملیات‌های خاص و حملات هواپیماهای بدون سرنشین حتی در پناهگاه‌های امن در مناطق قبایلی پاکستان کشته ‌شده‌اند. اعلام آتش بس سه روز در جریان عید فطر گذشته نیز تمایل طالبان به صلح را نشان داد. 
دیدگاه دولت ترامپ در مورد روابط خارجی بر مذاکره مستقیم بدون قید وشرط با طالبان تاکید می‌کند در حالیکه ایالات متحده قبلا بر گفت‌وگوی دولت افغانستان با طالبان تاکید می‌نمود. امریکا به نظر می‌رسد اکنون به یک اجماع در مورد مذاکره با طالبان رسیده‌است. ترامپ، جنرالان امریکایی و رئیس جمهور غنی همه با گفت‌وگو با طالبان موافق‌اند.
 آیا امریکا واقعا به دنبال ختم جنگ در افغانستان است یا صلح با افتخار از نوع ویتنامی‌اش را جست‌وجو می‌کند تا فرصت لازم برای خارج ساختن نیروهایش از افغانستان را پیدا کند؟ هدف دوم محتمل‌تر است، اینکه صلح صورت گیرد بدون اینکه مسائل کلی و اساسی حل شده باشد.
اعلام پیروزی و بازگشت به خانه دقیقا همان چیزی است که امریکا به دنبالش است، چیزی که به اذعان بسیاری امریکا باید بلافاصله بعد از کشتن اسامه بن لادن انجام می‌داد. در این صورت، پول هزینه شده توسط مالیات دهندگان امریکا، سربازان کشته شده این کشور در جنگ افغانستان بدون هیچ دستاوردی به هیچ انگاشته می‌شود. 
حفیظ الله رجبی، پیام آفتاب  

 
کد مطلب: 82473
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/eg8Kcp
مرجع : National Interests
, مترجم : حفیظ‌الله رجبی
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل