نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » خبر » اخبار گوناگون

«بانوی آهنین ثانی» بر لب تیغ شورش/ وقتی «برگزیت» بلای جان دولت «ترزا می» می شود!

۲۰ سرطان ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۲۹

مرجع : فارس

آشوب ناشی از اختلاف نظرهای درون‌حزبی میان اعضای حزب حاکم انگلیس، می‌تواند موقعیت نخست وزیر این کشور را با خطر مواجه کند.

 دو سال پیش زمانی که حامیان خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا در خیابان‌های لندن برای متقاعد کردن مردم این کشور تلاش می‌کردند، شاید فکرش را هم نمی‌کردند شرایط آنقدر ناامیدکننده پیش رود که حتی رهبرانشان هم از راهی که رفته‌اند، پشیمان شوند.



روز سه‌شنبه دو نفر از وزرای کابینه دولت انگلیس، که هر دو زمانی حامی خروج از اتحادیه اروپا بودند، در مخالفت با رویکرد «بانوی آهنین ثانی»، «ترزا می» نخست وزیر این کشور، در نحوه مدیریت مسئله برگزیت (جدایی بریتانیا از اتحادیه اروپا) از سمت خود استعفا کرده و دولت اقلیتِ محافظه‌کار را در معرض فروپاشی قرار دادند.



«دیوید دیویس» وزیر برگزیت انگلیس در اعتراض به طرح خانم می برای روابط تجاری با اتحادیه اروپا بعد از برگزیت، از سمتش استعفا کرد.

«بوریس جانسون» وزیر خارجه انگلیس نیز در نامه‌ای ضمن انتقاد از تسلیم ترزا می در مقابل اتحادیه اروپا در مذاکرات برگزیت، گفت «رویای برگزیت در حال مردن است.»



عملکرد ضعیف دولت ترزا می انتقادات زیادی را درون حزب محافظه‌کار و همچنین بیرون از حزب، به دنبال داشته است که از آن جمله انتقادات حامیان برگزیت به سیاست‌های ضعیف می در مذاکرات با اتحادیه اروپا است. اخیرا بعد از کشمکش‌های بسیار میان لندن و بروکسل برای جدایی، اعلام شد طرح دولت انگلیس که با نام «برگزیت نرم» شناخته می‌شود، خواستار خروج از اتحادیه و پایان یافتن آزادی آمد و شد شهروندان دیگر اعضای اتحادیه اروپا به بریتانیا خواهد بود. این طرح همچنین باقی ماندن لندن به عنوان عضوی از اتحادیه گمرکی را خواستار است.



این سیاست با استعفای دو تن از وزرای اصلی کابینه مواجه شد؛ امری که از سال ۱۹۸۲ تاکنون در هیچ دولتی در انگلیس روی نداده بود. کناره‌گیری دو وزیر از حامیان سرسخت برگزیت در کابینه ترزا می، دولت او را بیش از هر زمان متزلزل کرده و حتی می‌تواند رهبری وی بر حزب محافظه‌کار و به تبع آن نخست‌وزیری‌اش را به چالش بکشاند.



حزب محافظه‌کار در حال حاضر ۳۱۸ عضو در پارلمان دارد. بر اساس قوانین حزبی، با تعداد فعلی کرسی‌ها در صورتی که حدود ۵۰ نفر از اعضای نامه مواخذه رئیس حزب را امضا کنند، ادامه ریاست وی بر حزب به رأی گذاشته می‌شود.



گرچه «کونور برنز» مشاور پیشین پارلمانی بوریس جانسون گفته حزب محافظه‌کار «به دنبال تغییر سیاست‌ها، و نه نخست‌وزیر، است»، اما یک سخنگوی نخست وزیر اعلام کرد، ترزا می آماده است در صورت لزوم برای کسب رأی اعتماد مجدد بجنگد.



«تیم واکر» از روزنامه‌نگاران و کارشناسان سیاسی انگلیسی فعال در هفته نامه «نیو یوروپ» در رابطه با آینده دولت ترزا می به خبرنگار فارس گفت متاسفانه هیچ جایگزین مناسبی برای وی در حال حاضر وجود ندارد و جایگاهش امن است.



واکر گفت: «بدون تردید، خانم می بدترین نخست وزیر[انگلیس] در تاریخ است، اما فعلا جایگاه وی امن است، تنها به این دلیل که وقتی به جانشین برای او فکر می‌کنیم، می‌لرزیم».



وی با ابراز تأسف از اینکه «هیچ اپوزیسیون واقعی در انگلیس مقابل سیاست‌های ترزا می وجود»، گفت حتی «جرمی کوربین» رهبر حزب کارگر نیز بیشتر از ترزا می خواستار وقوع برگزیت است.



حزب محافظه‌کار که در سال ۲۰۱۶ نیز حزب حاکم انگلیس بود، بعد از رای مردم بریتانیا (انگلیس، اسکاتلند، ولز و ایرلندشمالی) به خروج از اتحادیه اروپا با مسئله کناره‌گیری رهبر وقت حزب و نخست وزیر کشور که حامی ماندن در اتحادیه بود، مواجه شد.



از ماه ژوئن سال ۲۰۱۶ که همه‌پرسی برگزیت برگزار شد، تا ماه مارس ۲۰۱۷ مذاکرات برگزیت میان لندن و بروکسل آغاز نشده بود تا اینکه با به جریان انداختن ماده ۵۰ معاهده لیسبون، مذاکرات دو ساله آغاز شد. این گفت‌وگوها تا ماه مارس ۲۰۱۹ ادامه خواهد داشت. طی این مدت بارها گفت‌وگوهای برگزیت میان لندن و بروکسل برگزار شده است و طرفین در موضوعات متعددی از جمله روابط آینده به ویژه روابط تجاری بعد از برگزیت، با یکدیگر اختلاف نظر داشتند.



دولت انگلیس در دهه ۷۰ میلادی به اتحادیه اروپا ملحق شده بود و در همان زمان طی یک همه‌پرسی موافقت مردمی برای ماندن در این اتحادیه را بدست آورد. همچنین انگلیس، اولین کشوری است که تصمیم به خروج از میان ۲۸ عضو اتحادیه اروپا گرفته است. دولت انگلیس در این مسیر با فراز و نشیب‌های متعددی از جمله مخالفت‌ها و کشمکش‌های ملی و فراملی مواجه شده است.



واکر موافقت انگلیسی‌ها با خروج از اتحادیه اروپا را تراژدی‌ای مانند داستان‌های «ویلیام شکسپیر» توصیف کرد و گفت انگلستان ادعا می‌کند «مادر پارلمان‌ها» را در اختیار دارد، اما برگزیت نشان داد ورود به تأمل به عرصه سیاسی، در این سیستم می‌تواند چه تبعاتی به بار آورد.