مولوی محمدنبی محمدی

در سال 1363 که دولت عبوری مجاهدین در پاکستان تأسیس شد مولوی محمدی به مقام وزارت دفاع این دولت برگزیده شد و پس از فروپاشی حکومت کمونیست‌ها، در دولت اسلامی افغانستان به ریاست استاد ربانی به مقام معاونت منصوب شد اما ایشان با دولت مجاهدین همکاری نکردند. پس از ظهور تحریک اسلامی طالبان در سال 1373 مولوی محمدی با نامشروع خواندن دولت استاد ربانی حمایت خود را از طالبان اعلام کرد و نیروها و فرماندهانش در تحریک طالبان مدغم شدند.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۵ ثور ۱۳۹۷ ساعت ۱۸:۳۲
محمدنبی محمدی فرزند ملا عبدالوهاب نوۀ ملا طره باز خان از قوم اندر غزنی و از تبار پشتون های غلجایی در سال 1300 خورشیدی در ولسوالی بره‌کی برک ولایت لوگر در قلعۀ عباس به دنیا آمد. از سن پنج سالگی در سال 1305 درس دینی را نزد پدرش آغاز کرد و تا سال 1325 به تحصیل در مدارس مختلف و نزد اساتید معتبر ادامه داد.
مولوی محمد نبی در سن 24 سالگی به ولایت های مختلف برای کسب و علم و دانش مذهبی سفر کرد و در دوازده مدرسه درس خواند که مهمّ‌ترین آنها عبارتند از: مدرسۀ مولوی محمود در پادخواب لوگر، مدرسۀ مولوی عبدالکریم در هونی سیّدان، مدرسۀ امیرمحمدخان تگابی در کلنگار لوگر، مدرسۀ سیّد رحیم در قلعه خیرالله خان و مدرسۀ منطقه بادام باغ در ولایت وردک میدان.
مولوی محمدی سرانجام در سال 1325 دورۀ احادیث را در منطقۀ مغول خیل لوگر به پایان رساند و در ماه میزان(مهر) همان سال توسط مولوی دادمحمد، دستار فراغت علوم دینی و ملایی بر سرش گذاشته شد.(حکمت، سایت نن تکی آسیا) او پس از فراغت چهار سال در زادگاهش به تدریس علوم دینی پرداخت و در سال 1329 به شمال افغانستان در ولایت های مختلف از جمله بلخ و فاریاب سفر کرد و در منطقۀ درزاب ولایت فاریاب به تدریس و ملایی پرداخت. در سال 1331 در منطقۀ خواجه چارگند مقیم شد و تا سال 3133 در آنجا به تدریس و تبلیغ مشغول شد. در همان سال به زیارت بیت الله الحرام و انجام مناسک حج رفت و در بازگشت به زادگاه خود مراجعت کرد.
مولوی محمدی در اتخابات سیزدهمین دورۀ شورای ملی شرکت و به نمایندگی از مردم بره کی برک به شورای ملی راه یافت. در آن دوره ببرک کارمل، حفیظ الله امین و چند کمونیست دیگر نیز در مجلس نمایندگان حضور داشتند و به فعالیت های حزبی و ایدیولوژیک شان در داخل و خارج از پارلمان ادامه می دادند. فراکسیون کمونیست‌ها مجری سیاست های مسکو بودند و علنی از شوروی سابق، سیستم سوسیالیستی و تغییر رژیم در افغانستان سخن می گفتند. مولوی محمدی شاید تنها کسی بود که علنا در برابر نظریات و تبلیغات کمونیست‌ها در پارلمان می ایستاد و به شکل سنتی از اسلام و احکام اسلامی دفاع می کرد.
بعد از کودتای داوودخان در سال 1352 پارلمان افغانستان تعطیل شد و محمدی به ولایت هلمند رفت در منطقۀ مارجه به امامت و تدریس دینی پرداخت. کمونیست‌های نفوذی در دولت داوود او را دستگیر نموده و به کابل منتقل کردند، اما بعد از سه روز تحقیق و بر رسی آزاد شد. بعد از کودتای کمونیستها در هفتم ثور سال 1357 مولوی محمدی به پاکستان پناهنده شد و در شهر کویته با برخی دیگر از علما جهت مشارکت در جهاد تلاش هایی را آغاز کرد تا این که در قوس 1357 در پیشاور با تلاش علما و دلسوزان جهاد و آزادی کشور حزب اسلامی حکمتیار، جمعیت اسلامی شهید استاد ربانی و گروه خدام الفرقان با هم متحد شده و تشکیلات جدیدی را تحت عنوان « حرکت انقلاب اسلامی افغانستان» تأسیس نمودند و مولوی محمد نبی محمدی را به رهبری آن برگزیدند. حزب اسلامی و جمعیت از حرکت انقلاب خارج شدند اما حرکن انقلاب اسلامی به عنوان یک حزب جدید به رهبری مولوی محمدی در صف مجاهدین تثبیت شد.
در سال 1363 که دولت عبوری مجاهدین در پاکستان تأسیس شد مولوی محمدی به مقام وزارت دفاع این دولت برگزیده شد و پس از فروپاشی حکومت کمونیست‌ها، در دولت اسلامی افغانستان به ریاست استاد ربانی به مقام معاونت منصوب شد اما ایشان با دولت مجاهدین همکاری نکردند. پس از ظهور تحریک اسلامی طالبان در سال 1373 مولوی محمدی با نامشروع خواندن دولت استاد ربانی حمایت خود را از طالبان اعلام کرد و نیروها و فرماندهانش در تحریک طالبان مدغم شدند.
مولوی محمد نبی محمدی در برابر لشکر کشی ایالات متحده امریکا به افغانستان اعلام جهاد کرد و سرانجام در تاریخ 2/2/1381 در اسلام آباد دار فانی را وداع گفت.
 
 
کد مطلب: 79633
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/efdSXp
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل