شکست‌ها و فریبکاری‌هایِ پی‌درپیِ ارگ

در روزهای اخیر، تصویرهایی از سوی دفتر مطبوعاتی ریاست‌جمهوری به نشر رسیده که گویا اشرف‌غنی رئیس حکومت، برای مشوره‌خواهی، با شماری از سرانِ جهادی دیدار کرده‌است.
تاریخ انتشار : شنبه ۲۱ دلو ۱۳۹۶ ساعت ۱۳:۳۹
شکست‌ها و فریبکاری‌هایِ پی‌درپیِ ارگ
در روزهای اخیر، تصویرهایی از سوی دفتر مطبوعاتی ریاست‌جمهوری به نشر رسیده که گویا اشرف‌غنی رئیس حکومت، برای مشوره‌خواهی، با شماری از سرانِ جهادی دیدار کرده‌است. در اعلامیهٔ ارگ گفته شده که این دیدارها به هدفِ رای‌زنی روی مسایلِ مهمِ کشور صورت گرفته‌است. البته دیدار با سرانِ جهادی و متنفذین قومی، رسمِ تازه‌ای در ارگ نیست. این رسم از زمانِ آقای کرزی رئیس‌جمهوری پیشین آغاز یافت و تا به حال ادامه دارد. اما تفاوتِ این دیدارِ آقای غنی با دیدارهای گذشته‌اش در این است که او این‌بار به‌صورتِ انفرادی و جداگانه خواسته‌است که با سران جهادی دیدار داشته باشد. در بسیاری موارد، وقتی او می‌خواست با سران جهادی یا متنفذین قومی دیدار کند، آن‌ها را به صورتِ دسته‌جمعی به ارگ ریاست جمهوری دعوت می‌کرد و ضمن ارایهٔ یک غذای مفصل، در مورد برخی مسایل نیز با آنان صبحت می‌کرد. این صحبت‌ها مسلماً مشکلی از مشکلاتِ کشور را حل نمی‌کردند و نه هم پس از این می‌کنند؛ زیرا آقای غنی هیچ وقت مشورهٔ این افراد را نه جدی گرفته و نه هم به آن‌ها عمل کرده‌است. هدف اصلیِ آقای غنی از چنین دیدارهایی، این است که مشکلاتِ شخصیِ خود را به گونه‌ای حل کند و هر زمان که به دلیل ندانم‌کاری‌هایِ خود برایش مشکلی به وجود آمد، با استفاده از برخی چهره‌های جهادی و قومی، راه گریزی برای آن بیابد.
برخی منابع به صورتِ تلویحی از ماهیتِ دیدارهای تازه و انفرادیِ آقای غنی با سران جهادی و متنفذین قومی پرده برداشته‌اند ولی هنوز هم به صورتِ دقیق مشخص نیست که آقای غنی در دیدار با هریک از آن‌ها در ارگ چه مسایلی را مطرح کرده‌است. اما می‌توان از نوع گزینش افراد و شیوهٔ تک‌دیداری آن، به این امر متیقن شد که صحبت با هریک از این افراد با آجندای مشخصی همراه بوده و آقای غنی قصداً با هرکدام جداگانه دیده‌است. چون حرف‌هایی را که می‌خواسته با حکمتیار بگوید، بدون شک نمی‌توانسته با استاد سیاف در میان بگذارد و همین‌طور صحبت‌هایی را که با خلیلی در میان گذاشته، نمی‌خواسته که به محقق بگوید.
آقای غنی این بار تلاش کرده که هریک را به شکلی که خود می‌داند، بفریبد و در راستای هدف‌هایِ خود استفاده کند. برخی منابع می‌گویند بحث اصلی در ارگ این بوده که آقای غنی می‌خواهد شورای تازه‌ای زیر نامِ شورای بزرگان ایجاد کند و برای همین منظور با این افراد دیدار کرده‌است. اگر این گفته درست باشد که زیاد دور از تصور هم نمی‌نماید، به هیچ صورت هدف در خورِ تأمل و قانع‌کننده‌ای برای این دیدارها نیست. شاید به صورتِ ضمنی، آقای غنی از این افراد خواسته باشد که برای کاهش تنش‌ها در کشور شورایی از بزرگان ایجاد شود تا به صورتِ جمعی و توحید شده، پیشنهادها و خواسته‌ها در اختیار او قرار بگیرند.
در همین حال، برخی منابع از بحث و مشوره در مورد انتخابات آینده نیز در این دیدارها سخن گفته‌اند. گویا بخشی از آجندای ارگ در این دیدارها این بوده که نظر سران جهادی را در مورد انتخاباتِ آینده بداند یا دیدگاه‌های خود را با آن‌ها در این مورد شریک بسازد و از آن‌ها بخواهد که از این دیدگاه و احتمالاً طرح حمایت کنند. برخی منابع می‌گویند که ارگ متوجه شده که برگزاری انتخابات در افغانستان با چالش‌هایی مواجه است و به همین دلیل تلاش‌هایی را آغاز کرده که هم برای به تأخیر انداختنِ انتخابات پارلمانی و حتی برای به تأخیر انداختن انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۹ نیز رای‌‎زنی کند و از حالا ذهنیت‌ها را در این مسیر با خود همسو بسازد تا اگر با مانعِ جدی‌یی مواجه شد، از آن‌ها برای حل مشکل استفاده کند.
از سوی دیگر، بحث مشروعیت و ادامهٔ حکومتِ فعلی هم از نگرانی‌های اصلی ارگ بوده می‌تواند. بر اساس توافق‌نامهٔ سیاسی، عمر حکومت وحدت ملی به پایان رسیده و این حکومت، دیگر مشروعیت قانونی ندارد؛ ولی آقای غنی نگرانِ این مسئله نیست، چون او می‌تواند با علم کردن قانون اساسی و گرفتن فتوا از دادگاه عالی، برای این معضل راه حلی بیابد. مشکل آقای غنی در جای دیگری است و او گویا به همین دلیل با سران جهادی دیدار کرده‌است. دغدغهٔ او این است که اگر انتخابات ریاست جمهوری در کشور به هر دلیلِ ممکن برگزار نشود، ادامهٔ کار او چه می‌شود.
ظاهراً آقای غنی درک کرده که به دلیل سیاست‌هایِ متکبرانه و حذف‌گرایانه‌اش حالا نزدیک‌ترین کسانِ او هم به وی باور و اعتماد ندارند و خواهان ادامهٔ قدرتِ او نیستند. برخورد آقای غنی با متحدانش به گونه‌ای بوده که همه را نسبت به خود بدبین و بی‌اعتماد کرده‌است. برخی آوازه‌ها وجود دارد که حتی میانهٔ او با مشاور شورای امنیتش نیز چندان بر وفقِ مراد نیست و این دو در هفته‌های اخیر به یکدیگر به دیدهٔ شک می‌نگرند.
در چنین وضعیتی، آقای غنی نیاز دارد که حمایت‌های بیرونی و به ویژه سران جهادی را متوجهِ خود سازد. البته در کنار این مسایل، بحث بلخ نیز همچنان به قوتِ خود باقی است. آقای غنی که فکر می‌کرد به آسانی و سازش با یکی ـ دو تن می‌تواند به کارِ عطا محمد نور در بلخ پایان دهد، ولی حالا متوجه وخامتِ اوضاع و پیامدهای تصمیمِ خود شده‌است. آقای غنی نه تنها نتوانست که آقای نور را از بلخ بیرون کند، بل به پشتیبانی مردمی و شکل‌گیری یک اجماع ملی در مورد حمایت از آقای نور کمک کرد و حالا آقای نور به قطب اصلیِ مقاومت در برابر تمامیت‌خواهی تبدیل شده‌است.
این مسایل در مجموع می‌توانند از نگرانی‌های ارگ به‌شمار روند که در دیدارهای آقای غنی با سران جهادی احتمالاً بازتاب یافته‌اند. اما از همین حالا دیده می‌شود که حمایت از طرح‌های آقای غنی به میزان قابل ملاحظه‌ای به شکست انجامیده‌است.
- احمد عمران / ماندگار
کد مطلب: 77932
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/BhnW1B
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل