«خان استیل»؛ آیا جلوی نوسان قیمت آهن گرفته خواهد شد؟

روز شنبه (۱۶ جدی) بزرگترین فابریکهٔ تولید آهن (خان استیل) در شرق کابل شروع به فعالیت کرد. شهاب وردک، مسوول رسانه‌ای فابریکهٔ خان استیل می‌گوید با سرمایه‌گذاری حدود ۳۰ میلیون دالر اکنون می‌توانند بیش از ۲۵درصد نیازمندی آهن در کشور را تأمین کنند. وی می‌افزاید که اکنون با ۵۰۰ کارمند در این فابریکه روزانه بیش از ۲صد تن آهن تولید می‌کنند.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۰ جدی ۱۳۹۶ ساعت ۱۱:۴۵
«خان استیل»؛ آیا جلوی نوسان قیمت آهن گرفته خواهد شد؟
روز شنبه (۱۶ جدی) بزرگترین فابریکهٔ تولید آهن (خان استیل) در شرق کابل شروع به فعالیت کرد.
شهاب وردک، مسوول رسانه‌ای فابریکهٔ خان استیل می‌گوید با سرمایه‌گذاری حدود ۳۰ میلیون دالر اکنون می‌توانند بیش از ۲۵درصد نیازمندی آهن در کشور را تأمین کنند. وی می‌افزاید که اکنون با ۵۰۰ کارمند در این فابریکه روزانه بیش از ۲صد تن آهن تولید می‌کنند.
مسوولان این فابریکه با این هدف بلندپروازانه که حتی بتوانند بزرگترین فابریکه در سطح منطقه را ایجاد کنند از سال ۲۰۱۵ میلادی دست به کار شدند.
مسوولان این فابریکه می‌گویند در حالی‌که سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ میلادی سال‌های فرار خوانده می‌شد و بدبینی نسبت به آینده وجود داشت، برای اینکه باورمندی ایجاد شود، آن‌ها اقدام به ساختن این فابریکه کرده‌اند. از سویی هم مسوولان این فابریکه قاچاق آهن داغمهٔ کشور به بیرون را زیان‌بار می‌دانند.
ذخایر انبوه معدن آهن در افغانستان نیز به صاحبان فابریکهٔ خان استیل امید بخشیده‌است.
آقای وردک در مورد حمایت دولت می‌گوید که دولت «به‌شکل جمعی» آن‌ها را حمایت نکرده‌است. منظور آقای وردک از شکل جمعی (وزارت‌خانه‌ها، ریاست‌جمهوری، ریاست اجراییه و شرکت برشنا) است. اما مسوولان این کارخانه قدردان حمایت‌های فردی از سوی برخی از ارگان‌ها به‌خصوص ریاست‌جمهوری می‌باشند.
مسوولان این فابریکه از دولت می‌خواهند که در تأمین مواد خام آن‌ها را یاری کنند. آن‌ها می‌گویند که دولت باید آهن داغمه‌ای/آهن مصرف‌شده/آهن‌پاره موجود در وزارت‌خانه‌ها را به این فابریکه بدهند. آن‌ها تأکید دارند که حکومت باید جلو قاچاق آهن داغمه به بیرون از کشور را بگیرند و تعرفه‌ها را در گمرکات کشور بلند ببرد.
آقای وردک می‌گوید: «هرگاه دولت آهن موجود را به ما بدهد، ما می‌توانیم روزانه بیش از ۵صد تن سیخ گول تولید کنیم». وی می‌افزاید که در این‌صورت نزدیک به ۵۰درصد نیازمندی مردم کشور رفع خواهد شد.
در حالی‌که شهروندان کشور از پایین بودن کیفیت بعضی تولیدات داخلی شکایت دارند اما مسوولان این فابریکه با ابراز خوش‌بینی می‌گویند که کیفیت خوب تولیدات این فابریکه را هیچ‌گونه محصولات بیرونی ندارد.
تا حال مسوولان این فابریکه از وزارت مالیه و به‌گونهٔ آزاد از بازار مواد خام‌شان را خریداری کرده‌اند. آن‌ها به وزارت مالیه بیش‌تر از ۷۶ میلیون افغانی از این بابت پول پرداخته‌اند.
محمدعلی یازده سال از عمرش را در تجارت آهن صرف کرده‌است. او که یک سال پیش محل تجارتش را از ناحیهٔ سیزده به ناحیهٔ شش انتقال داده‌است از نوسان قیمت آهن شکایت دارد. وی می‌گوید: «دو سال قبل آهن ایرانی تن ۴۶۰ دالر بود اما امسال چون در انحصار یک تعداد محدود بود قیمت آن را به ۷۵۰ دالر افزایش دادند».
وی می‌گوید هرگاه حکومت بر فابریکه‌های داخلی نظارت دقیق داشته باشد دیگر مردم این کشور شاهد احتکار و نوسان قیمت‌ها نخواهند بود.
محمدعلی چون سرمایهٔ زیادی ندارد نمی‌تواند مستقیماً از کشورهای بیرونی آهن خریداری کند، بلکه از شرکت‌هایی که در هرات فعالیت و آهن را به‌گونهٔ دست‌اول خریداری می‌کنند آهن مورد نیاز خود را می‌خرد.
محمدباقر افضلی، آهن فروش در شهر کابل می‌گوید که در اوایل سال ۲۰۰۹ یک تُن آهن را به بالاتر از ۱۲صد دالر فروخته‌است. وی می‌افزاید که از اول بهار امسال تا حال نوسان قیمت آهن بیش از ۱۵۰ دالر در هر تن بوده‌است.
وارد کردن آهن از بیرون از کشور نیز خالی از مشکلات نیست. محمدعلی از تجربه‌هایش می‌گوید: «گاهی موتر یافت نمی‌شود. اگر موتر یافت شود کرایه را بلند می‌گویند.» وی می‌افزاید که در هر موتر با بارگیری حدود ۴۰ تن بیش از صد هزار افغانی در گمرکات مالیه می‌گیرند.
محمدعلی می‌گوید که چهار سال قبل یک تن آهن تاشکندی را به بیش از ۱۳صد دالر نیز خریده‌است. وی می‌گوید که در آن زمان صرف یک شرکت از آن نوع آهن وارد می‌کرد.
مسوولان فابریکهٔ خان استیل در مورد نوسان قیمت‌ها و انحصارگرایی از سوی بعضی از شرکت‌های واردکنندهٔ آهن می‌گویند که با شروع فعالیت‌های‌شان این انحصار را شکستانده‌اند.
طاهر، فردی که ریشش به بلستی می‌رسد، سال‌ها تجارت آهن داغمه کرده‌است. وی می‌گوید که حکومت وحدت ملی قسمتی از نان او را از پیشش گرفته‌است: «سال‌های گذشته آهن کهنه از راه‌های تورخم، لوگر یا بولدک بدون محصول یا گمرک به پاکستان برده می‌شد و به قیمت بهتری به فروش می‌رسید. اما امروز آن راه‌ها نیست».
وی با آن‌که از ایجاد فابریکه‌های تولید آهن در کشور خرسند است اما از دخالت مقام‌های بلندپایهٔ حکومت در عرصهٔ تولید و تجارت آهن ابراز نگرانی می‌کند. وی می‌گوید که صاحبان فابریکه‌های تولید آهن نیز نظر به شرایط آهن‌کهنه آن‌ها را به نرخ ثابت نمی‌خرند.
مسوول رسانه‌ای فابریکهٔ خان استیل می‌گوید هرگاه دولت با آن‌ها همکاری کند و هزینهٔ تولید کاهش پیدا کند مسوولان این فابریکه می‌توانند محصولات‌شان را به نرخ پایین‌تر بفروشند.
اکنون هر تن سیخ تولید شده در این فابریکه از ۵۸۰ تا ۶۳۰ دالر در بازار به فروش می‌رسد.
به‌گفتهٔ مقام‌های حکومت در حال حاضر ۲۵ کارخانه در بخش تولید آهن در افغانستان فعالیت دارند که تولیدات ۶ کارخانه مطابق معیارهای بین‌المللی است.
- نعمت‌الله اورنگ / روزنامه اطلاعات روز
کد مطلب: 77188
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/TKsBhR
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل