سفر «عبدالله عبدالله» به آمریکای شمالی و نگاهی به اهداف آن

«عبدالله عبدالله» رئیس اجرایی دولت وحدت ملی افغانستان چهارشنبه هفته قبل در رأس یک هیئت؛ برای ملاقات با مقامات آمریکا و شرکت در نشست امنیتی «هالیفاکس» در کانادا به آمریکای شمالی سفرکرد که شاید بتوان گفت نقطه ثقل آن با وجود تعدد دیدار با مقامات آن دو کشور به حضور در نشست هالیفاکس باشد.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱ قوس ۱۳۹۶ ساعت ۱۵:۰۳
سفر «عبدالله عبدالله» به آمریکای شمالی و نگاهی به اهداف آن
مشاور امور رسانه ای عبدالله عبدالله برای بیان هدف سفر رئیس اجرایی دولت افغانستان به آمریکای شمالی از این کلمات بهره برده‌است «بیان دیدگاه‌ها، برنامه و ارایه تصویر متفاوت و شفاف از افغانستان» که شاید این چکیده‌ترین و روشن‌ترین کلمات برای بیان منظور پنهان و آشکار این سفر باشد.
هرچند «حشمت رادفر» تلاش کرده‌است در مقاله ای که در روزنامه ۸ صبح امروز چهارشنبه منتشر شد به ارایه تصویری جامع از سخنان عبدالله در سفرش به آمریکای شمالی ارایه کند اما از چرایی این سفر سخنی نگفته‌است.
دولت فعلی افغانستان از چند بعد با چالش‌های گوناگون و مرتبط دست و پنجه نرم می‌کند؛ در داخل مشروعیت ساختاری آن دچار تشکیک قانونی است؛ رابطه مجلس و دولت نامتعارف و گاه به شائبه‌های داد و ستد نزدیک می‌شود و افق صلح با طالبان نیز روشن نیست و در چنین اوضاعی و با وجود حضور ۱۶ ساله آمریکا در افغانستان روند تولید مواد مخدر به عنوان مهمترین منبع درآمد گروه‌های تروریستی رو به افزایش است و امنیت کشور متزلزل و بر اثر افشای مکرر فسادهای مالی؛ اداری کمک‌های مالی بین‌المللی که رگ حیات بودجه این دولت است با خطر قطع شدن روبرو است.
بعد از اعلام راهبرد جدید نظامی آمریکا برای افغانستان و جنوب آسیا که اواخر اسد سال جاری رو نمایی شد؛ مقامات دولتی افغانستان امید داشتند که با توجه به حالت تهاجمی که آمریکا در ظاهر برای توبیخ پاکستان بابت آنچه که حمایت و پناه دادن به گروه‌های طالبان عنوان می‌کرد هر چه زودتر شاهد تسریع روند گفت و گوهای صلح باشند.
اما تاکنون چنین نمایی در عرصه سیاسی دیده نشده‌است و بر عکس حملات انتحاری و جنگ و گریز افزایش یافته و حتی با وجود برگزاری نشست چهار جانبه درعمان که بعد از یک سال وقفه با حضور نمایندگان چین، پاکستان، افغانستان و آمریکا در ۲۴ میزان امسال انجام شد وصع بهتر نشد تا جایی که عبدالله در جریان همین سفرش در نیویورک گفت که هنوز تغییر در رفتار پاکستان در حمایت از تروریست‌ها مشاهده نمی‌شود.
از طرف دیگر تا انتحابات مجلس و ریاست جمهوری که طبق برنامه باید در بهار ۱۳۹۸ و سرطان ۱۳۹۷ خورشیدی برگزار شود زمان زیادی نمانده‌است و با وجود محدودیت زمانی اغلب فعالان سیاسی و حتی اعضای کمیسیون مستقل انتخابات به علت کامل نشدن زیرساخت‌های لازم برای برگزاری انتخابات؛ وقوع این پدیده سیاسی را در موعدد مقرر ناممکن یا حداقل صحت و شفافیت آن را مورد تردید قرار می‌دهند و دولتمردان را متهم به مهندسی انتخابات و زمینه‌سازی برای تقلب می‌کنند.
این دورنمای انتخاباتی در عمل موجب دو چندان شدن فشار رقبای سیاسی بر دولت مردان شده‌است و مردم زخم خورده از حملات تروریستی و نگران از تأمین امنیت خویش برای اعتماد به حاکمیت در کشورشان ثابت نظر و همراه به نظر نمی‌رسند.
این تصویر نچندان کامل و جامع از وضعیت افغانستان؛ می‌تواند ابعادی از دلیل چرایی تحرکات سیاسی و دیپلماتیک دولت وحدت ملی را توضیح دهد.
عبدالله عبدالله اگر چه در سفر پنج روزه خود به آمریکا با «مایک پنس» معاون رئیس‌جمهوری، «مک ماستر» مشاور امنیت ملی، «جیمزمتیس» وزیر دفاع و شماری دیگری از اعضای مجلس سنای آمریکا دیدارکرد و بنا به گزارش‌های منتشر شده پیرامون تطبیق برنامه‌های دولت وحدت ملی افغانستان با راهبرد جدید آمریکا مذاکره کرد اما وقتی می‌گوید که خروج زود هنگام نیروهای خارجی در سال ۲۰۱۴ باعث ماندگاری بیشتر طالبان شد؛ به این نکته اشاره دارد که آن سال‌های طولانی حضور ناتو ثمر نداشت و امروز افغانستان حضوری مؤثر و جدی طلب می‌کند.
دولتمردان افغانستان تأکید دارند که کشور و ملت شان قربانیان تروریست بین‌المللی و در حال جنگ با خطر جهانی معرفی کنند و از این گذر طبیعی است که جامعه بین‌المللی باید در هزینه این جنگ که سودش نصیب همه جهان می‌شود مشارکت داشته باشد.
شاید صحبت مایک پنس در دیدار با عبدالله که با شجاع خواند نیروهای افغان از قهرمانی و جان فشانی‌ها این نیروها در نبرد با تروریسم قدردانی کرد؛ مهر تأییدی باشد بر این چهره ای که دولتمردان افغانستان در مورد سرباز خط مقدم جنگ جهانی علیه تروریست از خود نشان می‌دهند.
وقتی عبدالله در دیدار با وزیردفاع و مشاور امنیت ملی آمریکا گفت که تاکنون تغییر رویکردی از پاکستان در رابطه با تروریسم و پایگاه‌های امن آنها مشاهده نشده‌است درواقع از جیمز متیس خواسته اقدام جدی در برابر پاکستان نشان دهد؛ البته آمریکا تاکنون هرگز وارد تهدید عملی نسبت به پاکستان نشده‌است و اگر تهدیدهای کلامی را نادیده بگیریم می‌توان گفت پاکستان را تنها با افزایش میدان بازی هندوستان در زمین افغانستان به عنوان رقیب سنتی و آن هم در چارچوب راهبردهای جدید خود تحریک سیاسی کرده‌است که کارشناسان بر مفید بوده این رویه برای افغانستان تردید جدی دارند.
عبدالله رئیس اجرایی دولت افغانستان شامگاه دوشنبه گذشته در نشست امنیتی هالیفاکس حضور یافت و در آن جلسه راهبرد آمریکا را برای کشورش ستود و نقطه قوت آن را پرداختن آشکار آن به موضوع پناهگاه‌های تروریست‌ها برشمرد و ابراز امیدواری کرد این فشارها بر پاکستان بتواند به شکست کامل تروریست‌ها بینجامد.
انجمن امنیت بین‌المللی هالیفاکس (HISF) یک سازمان غیرانتفاعی مستقل محسوب می‌شود که مقر اصلی آن در واشینگتن است اما کانادا هزینه‌ها را تأمین می‌کند.
این انجمن برای مقامات بین‌المللی و نظامی، کارشناسان علمی، نویسندگان و کارآفرینان محتوی برای تحلیل فراهم می‌کند و داده‌هایشان را در قالب نگاه کارشناسی مستقل عرضه می‌کند.
این انجمن امنیتی در سال ۲۰۱۱ میلادی تأسیس شد و تمرکزش بر امنیت بین‌المللی است و مأموریت خود را ایجاد همکاری راهبردی بیشتر در میان کشورهای دموکراتیک به منظور رفع چالش‌های جدی امنیتی در جهان عنوان کرده‌است.
با توجه به سخنرانی عبدالله در چنین نسشتی می‌توان حدس زد که دولتش تلاش دارد از مسیر توجیه کارشناسان پر نفوذ حاضر در چنین انجمنی و ترسیم وضعیت موجود افغانستان؛ این پیام را به دولت‌های غربی برساند که هنوز لازم است به حمایت‌های خود ازافغانستان ادامه دهید.
چندی قبل سفیر اتحادیه اروپا درافغانستان ضمن انتقاد از وجود فساد در ساختار اداری این کشور تهدید کرد که اگر این وضع اصلاح نشود اجازه نخواهدداد پول مالیات دهندگان اروپایی که از روی سخاوت اهدا می‌کنند، بیهود در افغانستان هزینه شود.
عبدالله در این نشست از گفته‌های رئیس‌جمهوری آمریکا حمایت کرد و گفت که ملت سازی وظیفه دولت افغانستان است و همچنین برنامه اصلاحات را در بخش غیرنظامی، استخدام کارمندان، در بخش نظامی و در انتخابات به صورت جدی دنبال می‌کنیم.
او یکبار دیگر بر گفت و گو صلح با طالبان تأکید کرد و به این شکل پایبندی دولتش را بر راهکارهای صلح آمیز نشان داد و مسیر گفت وگو و راه حل سیاسی را همیشه بازخواند که این خود اعتباری در نظر کارشناسان غربی محسوب می‌شود.
عبدالله در دیدار دبیرکل سازمان ملل از پاکستان گله کرد و گزارشی واضح از وضعیت افغانستان به آنتونیو گوترِش داد و کمک دوباره جهانی را برای مبارزه با تروریست و مواد مخدر درخواست کرد.
دبیرکل سازمان ملل هم از حمایت این سازمان برای ثبات سیاسی در افغانستان و از اهمیت آن برای جامعه جهانی سخت گفت و بر برگزاری انتخابات تأکید کرد.
سفر عبدالله تمام شده و تازه به خانه رسیده و هنوز زود است که در مورد نتیجه این سفر صحبت شود اما چیزی که می‌توان گفت این نکته است که دولت وحدت ملی به مقداری زمان، کمی پول و حجم زیادی اعتماد ملی نیاز دارد تا بتواند بدون تکرار رخدادهای خونین گذشته ملت و کشورش را به مسیر مردم سالاری هدایت و زمینه را برای جلب مشارکت سیاسی همه طرف‌های داخلی به منظور پذیرش وزن کشی مسالمت آمیز در فرآیندهای مردم سالارانه فراهم کند تا شاید حرکت به سمت پیشرفت در این کشور ثروتمند و محروم فراهم شود.
اما این کار ساده نیست؛ بهبود اعتماد ملی به ارتقای امنیت بند است، امنیت خود تابع مشارکت عمومی و حمایت جهانی و خلع سلاح مخالفان و این خود نیازمند اعتبار است و در حال حاضر اعتبار وابسته به کمک خارجی هاست و این کمک خود مشروط به اعتماد و امینت شده‌است.
کد مطلب: 76040
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/kbXBcK
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل