سقوط موگابه، انقلابی دیروز؛ دیکتاتور امروز

خبرگزاری فرانسه در گزارشی به زندگی و اقدامات «رابرت موگابه» کهنسال‌ترین رئیس‌جمهوری دنیا در طول حکومتش پرداخت و نوشت: موگابه که در جریان استقلال زیمبابوه درسال ۱۹۸۰ به قهرمان ملی بدل شد، با به دست گرفتن قدرت و حذف مخالفانش به تدریج چهره دیکتاتوری خود را نشان داد.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱ قوس ۱۳۹۶ ساعت ۱۰:۱۵
سقوط موگابه، انقلابی دیروز؛ دیکتاتور امروز
در گزارش روزگذشته (سه شنبه) فرانس پرس آمده‌است: رابرت موگابه رئیس‌جمهوری زیمبابوه پیشتر وعده داده بود که تولد ۱۰۰ سالگی اش را در حالی جشن می‌گیرد که هنوز در قدرت است. امروز در سن ۹۳ سالگی دو گام دیگر به تحقق این هدف دارد تا تصویر یک دیکتاتور آفریقایی را ترسیم کند که آماده است برای بیشتر ماندن در قدرت هر کاری انجام دهد.
موگابه مسن‌ترین و با سابقه‌ترین رئیس‌جمهور در دنیا روزیکشنبه (۲۸ عقرب) از رهبری حزب «اتحادیه ملی آفریقایی زیمبابوه- جبهه میهنی» (زانو- پی‌اف) کنار گذاشته شد.
او درسال ۱۹۸۰ میلادی به عنوان کسی که باعث آزادی و استقلال زیمبابوه از بریتانیا شده بود، مورد استقبال مردم قرار گرفت اما با آغاز دیکتاتوری او و حکومت بلامنازع ۳۷ ساله اش، به تدریج همه وفاداران و حامیان نظامش از او جدا شدند. حکومتی که کشور را به فروپاشی کشاند.
«شادراک گوتو» استاد دانشگاه «اونیسا» درجنوب آفریقا در این باره گفت: او (موگابه) رهبر بی رحمی بود که حکومتش منجر به فروپاشی زیمبابوه شد.
در ادامه گزارش آمده‌است: زمانی که موگابه رهبری «رود زیا» (زیمبابوه) واقع در جنوب آفریقا را که تحت حکومت اقلیت سفید پوستان بود، به عهده گرفت، بسیار شگفت‌انگیز و فوق‌العاده عمل کرد.
وی سیاست مصالحه و آشتی را به اسم حمایت از اتحاد کشور در پیش گرفت. اقدامات او باعث شد مورد تحسین سیاست مداران کشورهای خارجی قرار بگیرد. او خطاب به سفید پوستان گفت: شما دشمنان دیروز بودید و امروز دوستان من هستید.
موگابه برخی از سفید پوستان را در پست‌های وزراتی مهم قرار داد و به «ایان سمیث» رهبرشان اجازه داد که در کشور بماند.
موگابه انقلابی که چندین مدرک دانشگاهی داشت، به عنوان رهبر نمونه و الگو شناخته شد. طی ۱۰ سال با ساخت مدرسه و مراکز بهداشتی، پیشرفت‌های بزرگی در کشور حاصل شد. اما این قهرمان مدتی از حکومتش نگذشته بود که شروع به مقابله با مخالفانش کرد.

موگابه دیکتاتور
موگابه در سال ۱۹۸۲، ارتش را به منطقه «متبیلیلند» واقع در جنوب غرب زیمبابوه که قبایل مخالف و «جاشوا نکومو» متحد سابقش در جنگ استقلال کشور در آن جا بود، فرستاد که وقوع درگیری در این منطقه و سرکوب وحشیانه آن از سوی ارتش، منجر به کشته شدن حدود ۲۰ هزار تن شد.
در ادامه گزارش آمده‌است: اما جهان چشم خود را به روی این جنایت بست. این وضعیت همچنان با سرکوب مخالفان، تقلب در انتخابات و اصلاحات کشاورزی خشونت بار، تاکنون ادامه یافت.
پس از آنها دوستان سابق موگابه درجنگ تحقق استقلال کشور، زمینه ضعف سیاسی و بی‌ثباتی وی را فراهم کردند، او تصمیم گرفت که آن‌ها را (مخالفانش) به جان کشاورزان سفیدپوست که بخش اعظمی از اراضی کشور را در اختیار داشتند، بیندازد.
به دنبال این اقدام و انجام اعمال خشونت‌آمیز علیه سفید پوستان که باعث مهاجرت اجباری چهار هزار و ۵۰۰ تن از آنها شد، صدها تن از سپاه پوستان مالک زمین و املاک شدند.
اقدامات موگابه به سرعت تیتر اصلی رسانه‌ها و مطبوعات کشورهای غربی شد و انجام این اصلاحات، فروپاشی اقتصاد کشوری را که از پایه مشکل داشت، تسریع کرد؛ و اما زیمبابوه امروز از کمبود نقدینگی رنج می‌برد و ۹۰ درصد از ساکنان این کشور با مشکل بیکاری روبه رو هستند.
پس از آنکه موگابه موفق به تحقق استقلال زیمبابوه شد، کشورش را به کشوری نافرمان و سرکش تبدیل کرد که با خود را با شرایط وفق می‌داد.
رئیس‌جمهور کهنسال زیمبابوه در یکی از نطق‌های خود علیه امپریالیزم، غرب را مسئول همه مشکلات کشور به ویژه وضع نابه سامان مالی آن دانست و همه اتهامات وارده به خود را دربارهٔ استبداد رد کرد. او در سال ۲۰۱۳ میلادی طی سخنانی گفت: اگر اشخاصی به تو گفتند که تو دیکتاتوری، تو به آن توجهی نکن، آنها برای ضربه زدن به تو و مخدوش کردن چهره تو، این سخنان را بیان می‌کنند.

وخامت جسمی موگابه
موگابه در سال‌های اخیر همواره اظهارات و گمانه زنی‌ها در خصوص وخامت جسمی اش را رد کرده‌است. شایعاتی منتشر شد مبنی بر اینکه او مبتلا به سرطان است. همچنین منابع نزدیک به او تأکید می‌کنند که او هر از چند گاهی برای درمان آب سیاه چشمش (گلوکوم) به سنگاپور می‌رود.
قدیمی‌ترین رئیس‌جمهور جهان همچنین در سال ۲۰۱۳ میلادی قبل از انتخاب شدن مجددش به عنوان رئیس‌جمهور گفته بود: ۸۹ سال برای من مدت زیادی نبود. مرا تغییر نداد و ضعیف و خِرفت نکرد. من همچنان ایده‌های زیادی در سر دارم که ملتم باید آنها را بپذیرند.
با وجود اینکه تأکید می‌کرد حالش خوب است اما اوضاع جسمی اش رو به وخامت می‌رفت. در سال ۲۰۱۵ میلادی دقیقاً اظهاراتی را ایراد کرد که در مراسم افتتاحیه سال پیش پارلمان گفته بود.
تصاویر بسیاری از او در نشست‌های بین‌المللی منتشر شده که موجب خنده مردم در سراسر جهان شده‌است.
دشمنان و مخالفان موگابه می‌گویند که او تحت تأثیر همسر دومش «گریس» است. گریس که منشی سابق موگابه بود با جاه طلبی اش خود را وارد میدان مسابقه برای تصدی پست ریاست جمهوری کرد.
از این رو گریس توانست موگابه را متقاعد کند در سال ۲۰۱۴ میلادی «جویس موجورو» معاون خود را برکنار کند.
وی همچنین به تحریک زنش، چند روز گذشته «امرسون منانگاگوا» معاون خود را برکنار کرد. این اقدام ارتش را واداشت که با انجام کودتایی کشور را از دست این رئیس‌جمهور کهنسال، رهایی بخشد.

عطش قدرت
موگابه پس از آنکه جذب مارکسیسم شد، رشته سیاست را در دانشگاه «فورت هاری» که تنها مؤسسه سیاه پوستان آفریقایی در سیستم آپارتاید آن زمان بود، دنبال کرد. او در سال ۱۹۶۰میلادی به جمع افرادی که علیه حکومت سفید پوستان و نژادپرستی در منطقه «رودزیا» مبارزه می‌کردند، پیوست.
موگابه پس از چهار سال، دستگیر و به مدت ۱۰ سال در حبس به سر برد. او در زندان سختی‌های بسیاری متحمل شد. مقام‌های دولتی آن زمان، حتی به او اجازه ندادند که در مراسم تشییع جنازه پسر چهار ساله اش شرکت کند.
رئیس‌جمهور کهنسال زیمبابوه پس از آزادی از زندان، به کشور «موزامبیک» در جنوب آفریقا پناه برد و از آنجا مبارزه مسلحانه تا استقلال زیمبابوه و به قدرت رسیدنش را رهبری کرد.
او در طول این مسیر، اراده و هوشمندی خود را اثبات کرد. «پیتر کارینگتون» وزیر خارجه اسبق انگلیس که دربارهٔ استقلال زیمبابوه با موگابه گفت و گو کرده بود، او را به خاطر ویژگی‌ها و فرهنگی که داشت تحسین می‌کرد.
«مارتین میریدیث» نویسنده ای که زندگینامه موگابه را به رشته تحریر درآورده است، تأکید کرد: او در قدرت باقی ماند زیرا مخالفانش را از میان برداشت، قوه قضائیه را زیر پا گذاشت، حق مالکیت را نقض کرد، مطبوعات مستقل را سرکوب و در انتخابات تقلب کرد.
با وجود همه این انتقادات، او جایگاه خود را به عنوان قهرمانی که توانست زیمبابوه را مستقل کند در میان کشورهای آفریقایی مجاور، حفظ کرد.
رئیس‌جمهور ساحل عاج روز جمعه (۲۶ عقرب) دربارهٔ کناره گیری موگابه از قدرت گفت: وقت آن رسیده که موگابه صندلی قدرت را به نسل جدید بسپارد اما باید بتواند پست ریاست جمهوری را با کرامت و بدون توهین، ترک کند.
کد مطلب: 76018
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/iK2vJu
مرجع : شهرخبر
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل