حصارکشیِ پاکستان و شعار غیرواقعیِ افغانستان

اخیراً پاکستانی‌ها تصمیم گرفته‌اند که خطوط مرزی میانِ دو کشور را حصارکشی کنند. البته سال‌هاست که این کشور برنامهٔ حصارکشی را داشته اما این عمل همواره مورد مخالفتِ جانبِ افغانی قرار گرفته‌است. این بار هم شماری از مردمانِ ولسوالی زازی ولایت خوست، مانع ساختِ حصار در امتداد خط مرزی دیورند توسط نیروهای پاکستانی شده‌اند.
تاریخ انتشار : شنبه ۶ عقرب ۱۳۹۶ ساعت ۱۱:۱۰
حصارکشیِ پاکستان و شعار غیرواقعیِ افغانستان
اخیراً پاکستانی‌ها تصمیم گرفته‌اند که خطوط مرزی میانِ دو کشور را حصارکشی کنند. البته سال‌هاست که این کشور برنامهٔ حصارکشی را داشته اما این عمل همواره مورد مخالفتِ جانبِ افغانی قرار گرفته‌است. این بار هم شماری از مردمانِ ولسوالی زازی ولایت خوست، مانع ساختِ حصار در امتداد خط مرزی دیورند توسط نیروهای پاکستانی شده‌اند.
در روزهای پسین، تصاویری در شبکه‌های اجتماعی نشر شده که نشان می‌دهد چندین نفر بخشی از این حصار را که با سیم ساخته شده، خراب می‌کنند. مانع‌شدنِ طرف افغانستان ـ چه در قالب دولت و چه هم در قالب مردمانِ ساکن در مناطق مرزی ـ نشان‌دهندهٔ یک سوءتفاهمِ تاریخی بر سرِ خط دیورند است. مسلماً هنوز مردم افغانستان نمی‌دانند که واقعیتِ مسألهٔ دیورند چیست و در نهایت چگونه باید با آن کنار بیایند، از همین رهگذر دیدگاه‌های متضادی همواره در مورد آن مطرح شده‌است. اما در نهایت کشورهای جهان همه‌گی شاهد تعیین مرزهای افغانستان و پاکستان در یک شرایط تاریخی بوده‌اند و به عبارت دیگر، آن را به رسمیت شناخته و می‌شناسند.
افغانستان در عصر عبدالرحمان با همین مرزهای کنونی شناخته شده و پاکستان هم به عنوان یک کشور، مسلماً دارای مرز و تمامیت ارضی است که باید احترام شود.
اگرچه پاکستان در گذشته‌ها به بهانهٔ دیورند در تلاش بوده که افغانستان را چه از لحاظ جغرافیایی و چه از لحاظ سیاسی، در نهایت با خود یکی سازد؛ اما حالا که این کشور به دلیل انتقادهایی که از عبور و مرورِ تروریسم به خاک افغانستان بلند شده، تصمیم به بستن و حصارکشی مرز دارد، دولت افغانستان نباید مانعِ آن شود.
پاکستان خود طرف‌دارِ آن است که مسألهٔ دیورند همواره چه در قاموسِ مخالفت با آن و چه هم موافقت با آن، در افغانستان داغ باشد تا پاکستان از این طریق، به در خطر قرار داشتنِ تمامیت ارضی‌اش دلالت و استدلال کند و به جهان بقبولاند که تمامیتِ ارضی‌اش در صورت برقراری صلح و ثبات در افغانستان، از جانب این کشور تهدید می‌شود. بدبختانه به همین پیمانه، دولت افغانستان نیز به گونه‌ای تکمه‌ها را فشار داده که زنگ خطر را به نفع پاکستان نواخته و گاهی به نظر می‌رسد که این یک بازیِ دوسره است که برای تأمین منافع آن کشور جریان دارد. اما به هر صورت، پاکستان به عنوان یک کشور حق دارد که مرزِ بدون حصار و خطرسازش را ببندد و باید دولت افغانستان در این مورد با پاکستان همکاری کند؛ زیرا ملی‌گراییِ دروغین و غیرواقعی به همان پیمانه‌ای که به نفع پاکستان است، توهینی آشکار به شعور مردم افغانستان نیز تلقی می‌شود. چنان‌که همان‌هایی که ادعای نپذیرفتن خط دیورند را دارند و می‌گویند که آن طرفِ دیورند از ماست، در صورتی که چنین چیزی عملی باشد، از مخالفان سرسختِ آن خواهند بود؛ زیرا با پیوستنِ چهل میلیون پشتون پاکستانی به افغانستان، آنان نه‌تنها به نان و نوا و قدرتی نمی‌رسند، بلکه جایگاه و منزلتِ فعلیِ خود را نیز در برابرِ این موجِ تازه‌وارد از دست می‌دهند.
مردم افغانستان باید بدانند که دیورند، یک مناقشهٔ موهوم و یک شعارِ مردم‌فریبانه است که جز زیان هیچ سودی نصیبِ آن‌ها نمی‌سازد. منطقی و عقلانی این است که پاکستان مرزهایش را حصارکشی و کنترول کند و مردمِ ما فقط از شیوه‌ها و دروازه‌های قانونی به پاکستان سفر کنند و این یقیناً به نفعِ ثبات و امنیتِ هر دو کشور است. اگرچه این اقدام به تنهایی نمی‌تواند به مداخلهٔ پاکستان خاتمه دهد، اما مقدمهٔ خوبی برای حلِ ریشه‌ایِ مشکلاتِ فی‌مابین خواهد بود.
کد مطلب: 75337
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/2to8Ds
مرجع : ماندگار
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل