مخالفین رئیس جمهور به دلیل بی‌برنامگی با وی کنار می‌آیند

عبدالله و معاونین وی بعد از اینکه بر کرسی قدرت تکیه زدند فهمیدند که اینک جای حرف‌های میان تهی نیست، و باید به فکر نیروهای متخصص و کار فهم در اطراف خویش باشد، تا در مواجهه با انتقادهای رئیس جمهور از بی برنامگی، لال نماند؛ ولی خیلی دیر شده بود زیرا این تیم اعتماد مردم را نسبت به خود از دست داد و متهم به بی کفایتی و بی برنامگی شد.
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۲۲ سرطان ۱۳۹۶ ساعت ۱۰:۲۵
مخالفین رئیس جمهور به دلیل بی‌برنامگی با وی کنار می‌آیند
رئیس جمهور غنی با وجود این که تلاش‌هایی جدی برای حذف تمام سران جهادی و قومی از صحنه قدرت نمود، و در این چند سال همواره کوشید تا با تضعیف رهبران جهادی و سیاسی پالیسی‌های از قبل طرح شده خود را عملی کند، و تا حدی توانست برنامه‌های خود را تحقق بخشد، اما تا اکنون نارضایتی‌ها و مخالفت‌های زیادی را از طرف مردم و رهبران سیاسی در پی داشته است. اما سؤالی که مطرح می‌شود این است که «چرا با وجود این همه نا رضایتی و فاصله‌های میان مردم و حکومت، همچنان رهبران سیاسی و حکومت نتوانسته‌اند جلوی انحصارگرایی و یکه‌تازی رئیس جمهور غنی را بگیرند؟»
برای رسیدن به پاسخ این پرسش باید وضعیت رقیبان سیاسی رئیس جمهور از ابعاد گوناگون بررسی شود و دریابیم که کسانی که در مواجهه با رئیس جمهور قرار دارند چقدر ظرفیت دارند. آیا مخالفان سیاسی رئیس جمهور می‌توانند بدیلی برای پالیسی‌ها و برنامه‌های رئیس جمهور ارائه کنند؟ آیا مخالفان سیاسی و اعضای اپوزیسون‌های حکومتی برای جانشینی رئیس جمهور بر سر شخص خاصی اجماع دارند؟ قطعاً رسیدن به پاسخ این پرسش‌ها تا حدی می‌تواند دلیل عدم موفقیت و به نتیجه نرسیدن مخالفت‌های سران جهادی و قومی را روشن کند.
بعد از انتخابات و معرفی رئیس جمهور و رئیس اجرائیه واضح شد که این دو تیم تا چه حد بر اساس شایسته سالاری و ظرفیت، افراد را در پست‌هایی که سهم هریک از تیم‌ها بود بگمارند. عمل این دو تیم کاملاً معکوس یکدیگر بود. اشرف غنی با وجود این که در زمان انتخابات قول‌های چرب و آب داری برای هم پیمانان خود داد، اما بعد از انتخابات و سررسیدن مرحله تعیینات او، بحث شایسته سالاری و تخصص را مطرح کرد و این موضوع باعث شد بسیاری از حامیان و کسانی در زمان انتخابات با او کار کرده بودند، ناراضی شوند. او به جدیت بر سر تعیینات و تقرری‌ها نظارت داشت و دارد، و توانست یک تیم را دور خود شکل بدهد و از آن‌ها در راستای عملی نمودن برنامه‌های خود کار بکشد. او برای این که در عملی سازی این برنامه‌ها با مشکل مواجه نشود نخست به محدود کردن صلاحیت‌های معاونین ریاست جمهور و اعضای کابینه و سایر ریاست‌های مستقل دست زد، و همچنان هیچ توجهی به عملی نمودن تفاهمنامه سیاسی کابل که بر اساس آن حکومت وحدت ملی شکل گرفته بود نداشت، و تا اکنون نیز ارزشی به آن تفاهم نامه نمی‌گزارد. رئیس جمهور هرچند بسیاری از اقدام‌های وی رنگ و بوی قومی داشت و تلاش نمود تا مانع پیشرفت‌ها و رشد اقلیت‌هایی شود که در زمان کرزی توانستند تا حدی سر بلند کنند، اما با واکنش‌های تند مردم روبرو شد و در مدت ریاست جمهوری اش بارها خیابان‌های کابل و سایر شهرهای افغانستان شاهد اعتراض‌های گسترده علیه وی بوده‌اند.
اما با وجود این همه، وی توانست یک تیم قومی نسبتاً با تخصص و کار فهم را دور خود جمع کند تا با استفاده از این تیم با برنامه و سنجیده گام بردارد. او از یک سو برای جلب توجه کشورهای کمک کننده تلاش نمود و توانست وضعیت افغانستان را طوری وارونه نمایش دهد که کشورها به این نتیجه برسند که هیچ بدیلی در شرایط کنونی برای افغانستان بهتر از حکومت وحدت ملی نیست؛ و از این طریق حمایت‌های این کشورها را با خود داشت؛ طوری که هر بار که سران جهادی و رهبران قومی موضع جدی در مقابل این حکومت گرفتند، کشورهای دخیل در قضایای افغانستان از غنی حمایت کردند و نگذاشتند وضعیت به حدی برسد که پایه‌های حکومت غنی را متزلزل کند.
اما در طرف دیگر، تیم اصلاحات و همگرایی به رهبری عبدالله عبدالله بود که متأسفانه نتوانست چنین عمل کند. عبدالله بعد از انتخابات بیشتر مهره‌هایی که هم نسبت به وی متعهد بودند و هم متخصص، را از دست داد و بیشتر تعیینات وی مصلحتی و بر اساس روابط بود. این وضعیت باعث شد عبدالله تیم بزرگی که در سایه ائتلاف ملی افغانستان جمع نموده بود را از دست بدهد. تیمی که اکنون وی در راس آن است نیروهای متخصص را در خود ندارد و همین نداشتن ظرفیت و بی برنامگی، وی را در مقابل رئیس جمهور به زانو درآورد و باعث شد بجای تأکید بر سر عملی نمودن تفاهم نامه سیاسی، با رئیس جمهور همنوا شود و فاصله میان خود و مردم را بیشتر کند. عبدالله و معاونین وی بعد از اینکه بر کرسی قدرت تکیه زدند فهمیدند که اینک جای حرف‌های میان تهی نیست، و باید به فکر نیروهای متخصص و کار فهم در اطراف خویش باشد، تا در مواجهه با انتقادهای رئیس جمهور از بی برنامگی، لال نماند؛ ولی خیلی دیر شده بود زیرا این تیم اعتماد مردم را نسبت به خود از دست داد و متهم به بی کفایتی و بی برنامگی شد. اکنون برهمگان واضح است که این تیم به دلیل نداشتن ظرفیت و توانایی برای ریاست کشور نتوانست کمک‌های خارجی‌ها را با خود جلب کند، تا از طریق این کشورها بالای رئیس جمهور فشار آورده شود که تفاهم نامه سیاسی به طور قطعی عملی گردد.
/پایگاه اطلاع‌رسانی پیام آفتاب/
کد مطلب: 71322
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/Htmfwe
مولف : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل