به مناسبت در گذشت شادروان حاج ملک میرحسین

حاجی ملک میرحسین

حاجی ملک میرحسین یک ی از شخصیت های جهادی و اجتماعی مردم سنگلاخ بود که در راه خدمت به مردم و دفاع از دین و کشورش رنج های فراوانی را متقبل شد. او با عشق اهلبیت اطهار زیست و با محبت اهلبیت جان داد.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۷ ثور ۱۳۹۶ ساعت ۱۹:۵۶
حاجی ملک سید میرحسین
حاجی ملک میرحسین، فرزند کربلایی ملک سید شاه پسند، در درة « بالاکوه در سراي » در سال 1322 خورشیدي، در سنگلاخ
حاجی ملک میرحسین، در سن 32 سالگی در اوج جوانی با مسائل اجتماعی، امنیتی و اداري آشنا شده و در چند رویداد مهم منطقه اي با شرکت مجدانه و تلاش زیاد در صف بزرگان این دره قرارگرفت.
به دنیا آمده است. او تحصیلات ابتدایی در حد خواندن و نوشتن را در مسجد منطقه فرا گرفت و در نوجوانی به کار اقتصادي مشغول شد. ملک میرحسین بخاطر هوش و جرأتی که داشت هم زمان با کار اقتصادي به مرور زمان درگیر مسائل اجتماعی شد و در سال 1354 که پدرش بخاطر پیري استعفا داد، مردم او را به عنوان ملک، که یک مقام ارتباطی بین مردم و دولت بود، برگزیدند.
حاجی ملک میرحسین، در سن 32 سالگی در اوج جوانی با مسائل اجتماعی، امنیتی و اداري آشنا شده و در چند رویداد مهم منطقه اي با شرکت مجدانه و تلاش زیاد در صف بزرگان این دره قرارگرفت. (41)
یکی از کارهاي مهم حاجی ملک میرحسین زمانی بود که در سال 1353 کوچی ها بر خلاف تعهد تاریخی شان به شاه فیروزخان، بعد از شهادت شاه نوازخان، به چراگاه هاي کوه هاي سنگلاخ تجاوز کردند. ملک میرحسین با جمعی دیگر از سنگلاخی ها در برابر تجاوز کوچی ها ایستادند، اماحکومت سردار محمدداوودخان، رئیس جمهور کودتایی اسبق
ملک میرحسین با جمعی دیگر از سنگلاخی ها در برابر تجاوز کوچی ها ایستادند، اماحکومت سردار محمدداوودخان، رئیس جمهور کودتایی اسبق افغانستان، این ایستادگی را شورش در برابر دولت قلمداد کرده و با فرستادن قواي امنیتی دوازده نفر از مدافعین را دستگیر و زندانی نمود و چراگاه ها را به زور در اختیار کوچی ها قرار داد. زمانی که ملک میرحسین را نزد سردار داوودخان بردند، او به دفاع از حق مردم سنگلاخ پرداخته و کوچی ها را متجاوز خواند که خشم داوودخان را برانگیخت، چنانکه داوود خودش او را به شدت مورد لت و کوب قرار داد که زخمی شده و به شفاخانه انتقال یافت.
افغانستان، این ایستادگی را شورش در برابر دولت قلمداد کرده و با فرستادن قواي امنیتی دوازده نفر از مدافعین را دستگیر و زندانی نمود و چراگاه ها را به زور در اختیار کوچی ها قرار داد. زمانی که ملک میرحسین را نزد سردار داوودخان بردند، او به دفاع از حق مردم سنگلاخ پرداخته و کوچی ها را متجاوز خواند که خشم داوودخان را برانگیخت، چنانکه داوود خودش او را به شدت مورد لت و کوب قرار داد که زخمی شده و به شفاخانه انتقال یافت. گرچه داوودخان بعداً از ملک میرحسین دلجویی کرد، اما از تجاوز کوچی ها جلوگیري نشد.
بار دیگر در سال 1356 که کوچی ها از چراگاه هاي کوه هاي سنگلاخ به زور استفاده می کردند، ملک میرحسین با چند نفر دیگر به مقابله با کوچی ها برخاست و چون کوچی ها مسلح بودند،یکی از مدافعین بی سلاح سنگلاخ بنام سید شاه حسین فرزند سید فقیر از منطقۀ گیرو ناجوانمردانه کشته شد. اعتراض سنگلاخی ها به جایی نرسید و والی وقت که یک قندهاري بود بخش مهمی از چراگاه هاي درۀ ذاکر را در اختیار کوچی ها قرار داد.
مهمترین کار ملک میرحسین آن بود که در برابر ادعا و دعواي ناحق قوم خروتی، در رابطه با زمین هاي آهنگران که سنگلاخی ها در سال 1352 از شخص سردار محمد داوود و برادرش محمدنعیم خان خریداري کرده بودند، تلاش زیادي کرد. در اثر تلاش ملک میرحسین و صاحبان زمین خریداري شده در طی چهارسال، محاکم ثلاثه افغانستان به نفع سنگلاخی ها رأي داد، در حالی که سرمایه دار بزرگ کوچی بنام غلام سرور ناشر، رئیس شرکت «اسپین زر » در دستگاه دولت نفوذ داشت و به داوودخان هم نزدیک بود، از خروتی ها حمایت همه جانبه می کرد.
سنگلاخی ها علاوه بر پرداخت قیمت زمین ها، مبالغ هنگفتی را صرف چهار سال دعواي حقوقی و قاضی ها و محاکم نمودند تا توانستند به حق خود برسند.
گفتنی است که در زمان خانه نشینی سردار محمدداوودخان در دورۀ پادشاهی ظاهرشاه، ده نفر سنگلاخی از جمله حاجی سیدمدارعلی، حاجی برات، حاجی غلام حسن، حاجی سیدعلیجان، ملک میرزا سعید، کربلایی عبدالحسین، کربلایی محمدحسن، حاجی حسین، حاجی احمدعلی شاه و غلام حسین، حدود 800 جریب زمین داوودخان و برادرش نعیم خان را که در اصل متعلق به سنگلاخی ها بود و توسط دولت وقت به زور غصب شده بود در سال 1352 خریداري کرده بودند که با مخالفت خروتی ها مواجه شدند، اما دعوا را بردند.
حاجی ملک میرحسین بعد از کودتاي کمونیستی هفتم ثور و اشغال افغانستان توسط روس ها، در سال 1358 به مجاهدین پیوست و در شکل گیري و تقویت پایگاه حرکت اسلامی افغانستان در سنگلاخ نقش مهمی را ایفا کرد. او تا سال 1364 به همکاري خود با حرکت اسلامی ادامه داد،
اما در سال 1365 اقدام به تأسیس پایگاه جهادي مستقل نمود و از طریق حاجی عبدالحق
حاجی ملک میرحسین بعد از کودتاي کمونیستی هفتم ثور و اشغال افغانستان توسط روس ها، در سال 1358 به مجاهدین پیوست و در شکل گیري و تقویت پایگاه حرکت اسلامی افغانستان در سنگلاخ نقش مهمی را ایفا کرد. او تا سال 1364 به همکاري خود با حرکت اسلامی ادامه داد،
قوماندان حزب  اسلامی مولوي یونس خالص مسلح شد. ملک میرحسین پایگاه جدید را در « بالا کوه » در درسراي تأسیس کرد، اما به زودي با مخالفت پایگاه هاي حرکت اسلامی و  منطقۀ بخصوص مسئولان آن آقاي سیدنبی سخنور و سیدگل آغا علوي و فرمانده شان سیدحسین انوری روبرو شد.
با تشدید اختلاف، درگیري میان نیروهاي حاجی ملک میرحسین و نیروهاي مشترك سخنور، علوي و انوري صورت گرفت که در نتیجۀ آن قوماندان سید غلام سخی برادر حاجی ملک میرحسین و یک سرگروه نیروهایش به نام سید ابوالحسین رضوي کشته شدند.
ملک میرحسین با نیروهایش مجبور به ترك سنگلاخ و استقرار در درۀ میدان شد. او در مناطق سنگرخیل میدان و کوتل سفید خاك نیروهایش را مستقر کرد و از آنجا علیه نیروهاي روسی و دولتی عملیاتی را در سال 1367 در مناطق درۀ پشه یی خواجه لَکَن و شق دوشنبه، در پغمان سازمان داد. در این مناطق چند تن از مجاهدین همکار و آشنا با ملک میرحسین به نام هاي عبدالخالق مبارز، عابدین، ناصري، حسنی، میرزا علی یار، محمد زمان، محمد و سید انور به شهادت رسیدند. در سنگرهاي سر پغمان نیز در سنگري بنام جبهه « صغیرك » چهار نفر مجاهد  حاجی ملک میرحسین به نام هاي حکیم، عبدالحسین، شیرحسین، خواجه اکرام، غلام بهاءالدین
و سید شاه حسن به شهادت رسیدند. (42)
.
کد مطلب: 68983
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/9A59wn
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل