لطیف پدرام در گفتگو با پیام آفتاب: در افغانستان هیچ قومی اکثریت و اقلیت نیست

لطیف پدرام به پیام آفتاب گفت هیچ جایی [این] ادعا نبوده [است] که پشاور یا اسلام‌آباد از ماست، [حتی] امان‌الله خان هم که استقلال افغانستان را [خود] وی گرفته است، چنین ادعایی نداشته.
تاریخ انتشار : شنبه ۱۶ ثور ۱۳۹۶ ساعت ۱۳:۱۰
لطیف پدرام در گفتگو با پیام آفتاب: در افغانستان هیچ قومی اکثریت و اقلیت نیست
لطیف پدرام می‌گوید من همیشه تاکیدم این بوده که در افغانستان هیچ قومی اکثریت و اقلیت نیست، افغانستان کشور اقلیت‌های ملی است، اقلیت‌های قومی است. وی می‌افزاید هیچ جایی [این] ادعا نبوده [است] که پشاور یا اسلام‌آباد از ماست، [حتی] امان‌الله خان هم که استقلال افغانستان را [خود] وی گرفته است، چنین ادعایی نداشته.. پیام آفتاب برای بررسی تحولات سیاسی اخیر افغانستان سراغ رهبر حزب کنگره ملی افغانستان و نمایندهٔ مردم بدخشان در مجلس نمایندگان رفته است و با وی به بحث دربارهٔ این مسائل نشسته است. در ادامه بخش دوم این مصاحبه را می‌خوانید.

پیام آفتاب: دلایل اصرار حاکمان افغانستان بر مسئله خط دیورند چیست؟ چرا برای پایان یافتن مشکل مداخله پاکستان در افغانستان که ریشه در این مسئله دارد، تلاشی صورت نمی‌گیرد و هر روز به این مسئله بیشتر دامن زده می‌شود؟
پدرام: در مورد خط دیورند ما موضع بسیار روشنی گرفتیم. ما گفتیم که این خط به نظر ما پایان یافته است؛ به این معنی که این خط را ما در کنگره ملی به رسمیت می‌شناسیم. نقشه افغانستان که در دفتر رئیس جمهور، ادارات دولتی، دانشگاه‌ها و حتی خانه‌های شخصی است، همین افغانستان با همین حدود است و پشاور اتک و اسلام‌آباد بیرون این مرز است. در افغانستان هرکسی [که] ادعای استقلال داشته است، حالا یا عبدالرحمن خان یا امان‌الله خان، [که] کشور تشکیل داده‌اند، با همین حدود و همین جغرافیا [کشور را] ساخته‌اند. هیچ جایی [این] ادعا نبوده [است] که پشاور یا اسلام‌آباد از ماست، [حتی] امان‌الله خان هم که استقلال افغانستان را [خود] وی گرفته است، چنین ادعایی نداشته. [مسئله به رسمیت شناخته شدن] این خط به نظر ما بیست بار هم امضا شده و تمام شده است. متأسفانه و با احترام به قوم پشتون، سران قوم پشتون آن را امضا کرده‌اند، البته مردم پشتون شاید هم خبر نبوده‌اند. تاجیک، ازبیک، هزاره پشت این سند امضا نکرده‌اند، خودشان امضا کرده‌اند، و اگر خیانت هم هست مربوط به یک عده از رهبران خودشان است و اگر خدمت هم هست مربوط به خودشان می‌شود، ولی از نظر کنگره ملی [مسئله خط دیورند] یک بحث پایان یافته است. خودشان هم می‌دانند که این خط پایان یافته است، نه این که نمی‌دانند، منتهی نمی‌خواهند بیان کنند که این خط یک خط پایان یافته است. ما وقتی از اینها می‌خواهیم بیایید اسنادتان را ارائه کنید، دولت شما هستید، قدرت در اختیار شماست، رسانه‌های خصوصی و دولتی دارید، بجای اینکه با پدرام و کنگره ملی دعوا کنید، اسناد را روی میز گذاشته [و اجازه دهید] چند نفر حقوق دان این مسئله را تفسیر کند که [آیا این] حق ما است یا نیست. با وجود این همه تأکیدی که ما داشته‌ایم، [آن‌ها] هیچ سندی تا کنون ارائه نکرده‌اند. ما می‌گویم قبول نداریم و سند هم داریم، آنها می‌گویند قبول نداریم و سند هم نداریم، که این خود زورگویی است. اما دلیل سیاسی ای که اینها مایل نیستند این خط امن شود این است که یک عده عناصر شوونیست در داخل ساختار فکر می‌کنند، - که التبه مراد من تأمین دادن یک مفهوم، یک کانسیپت به گروه پشتون‌ها نیست، ولی این عده‌ای که در رأس هستند و پشتون‌ها را واقعاً تباه کردند، که از نگاه سواد و فهم بسیار آسیب دیده‌اند، که در نهایت با این وضعیت بازهم ما گرفتار مشکل می‌شویم، فکر می‌کنند - با امن ساختن این خط مفهوم اقلیت و اکثریت بی‌معنی می‌شود، یکی و البته من همیشه تاکیدم این بوده که در افغانستان هیچ قومی اکثریت و اقلیت نیست، افغانستان کشور اقلیت‌های ملی است، اقلیت‌های قومی است ولی آنها فکر می‌کنند که در انتخابات می‌توانند از نیروهای آن طرف مرز استفاده کنند، [حتی] اگر خواستند جنگ کنند و اسلحه بگیرند. تأکید بر اینکه قانون بر این مرز جاری نشود، [هدفش] حفظ قدرت و استفاده ابزاری از نیروهای آن طرف مرز دیورند برای اعمال سلطه بر اقوام غیر پشتون در افغانستان است. هیچ دلیلی دیگری وجود ندارد.

پیام آفتاب: چرا پاکستان در برابر ادعای ارضی حکومت‌های مختلف افغانستان، بخصوص اظهارات حامد کرزی، که علناً اعلام کرده‌اند خط دیورند را به رسمیت نمی‌شناسند، واکنش جدی سیاسی در مجامع بین‌المللی نشان نمی‌دهد؟
پدرام: یک دلیلش این است که دیورند برای پاکستانی‌ها یک مسئله پایان یافته است. یعنی آنها اظهارات کرزی را جدی نمی‌گیرند، آن‌ها بحث بر سری دیورند را دعوای عبث و باطل می‌دانند و به باور آنها دیورند یک بحث پایان یافته است. دلیل دوم که من بارها به دوستان و روشنفکران پشتون هم گفته‌ام این است که اگر این مرز، این بحران همینگونه دوام پیدا کند این افغانستان است که متضرر می‌شود. همین اکنون نیروهای پاکستانی در کنر و سایر نقاط، ۸۰ کیلومتر [و] بیشتر وارد خاک افغانستان شده‌اند. در یک چنین منازعه‌ای، کشوری که ضعیف است آسیب می‌بیند، نه کشور قدرتمند؛ بنابراین دولت پاکستان به عنوان یک بحران به این مسئله نگاه می‌کند، ولی در عین حال آن را پایان یافته تلقی نموده و در نهایت اگر دولت افغانستان لجاجت کند پاکستانی‌ها بر این باور [هستند] که این لجاجت‌ها به نفع پاکستان تمام خواهد شد. یعنی مناطق بیشتری را در امتداد خط دیورند می‌توانند به تصرف خود درآورند، بنابر این پاکستان بسیار نگران این قضیه نیست.

پیام آفتاب: به نظر شما آیا قبایل پشتون در آن سوی خط دیورند مایل به پیوستن به افغانستان هستند؟
پدرام: از همان زمانی که پاکستان از هند جدا شد، از زمان عبدالرحمن خان تا حال هیچگاه دیده نشده که مردمان آن طرف خط دیورند آمده باشند و داعیه الحاق به افغانستان را مطرح کنند. زمانی که قانون اساسی پاکستان هم نوشته می‌شد، غفار خان گفت که ما پشتون هستیم از پاکستان، و آن‌ها نیز پشتون هستند از افغانستان، این سرزمین ماست و این مرز ما؛ و تا کنون هم چنین حلقاتی نبوده که بیایند و بگویند که ما می‌خواهیم به افغانستان ملحق شویم. پشتون‌های آن طرف مرز در پارلمان پاکستان نماینده دارند، رئیس جمهورشان چند دوره پشتون بوده، رئیس ارتش شان چند دوره پشتون بوده، پس چرا ادعا نکرده‌اند که می‌خواهیم وارد افغانستان شویم؟ طبیعی است که اگر رفراندوم هم بگذارند آنها موضع شان همین خواهد بود که سرزمین ما همین هست که هست. اگر آقای کرزی باورمند بر این است که قبایل آن طرف مرز علاقه‌مند به این طرف مرز هستند، چرا به یک کنفرانس خبری اکتفا می‌کند؟ اگر واقعاً باورشان این است که قبایل آن طرف مرز می‌خواهند با پشتون‌های این طرف مرز یکی شوند و [از این بابت] مطمئن هستند، چرا پیشنهاد رفراندوم نمی‌کنند؟ این را هم دروغ می‌گویند. آقای کرزی مطمئن است که این رفراندوم در آن طرف مرز قابل قبول نیست، اول برای این که برگزاری رفراندوم درآن طرف مرز در صلاحیت دولت افغانستان نیست و [مشخص نیست که] آیا دولت پاکستان اجازه برگزاری رفراندوم می‌دهد یا نه، این از صلاحیت‌های اختصاصی دولت پاکستان است؛ بنابراین اینکه می‌گویند ما یک رفراندوم دایر کنیم یک گپ ابلهانه است و به نحوی فریب دادن مردم است. مثل این است که پاکستان به ما دستور بدهد که شما در بدخشان رفراندوم دایر کنید، خوب پاکستان چکاره است که چنین دستوری بدهد؟ ما حق نداریم دیکته کنیم بر مردم آن طرف مرز که شما رفراندوم برگزار کنید. راه حل هم به بارو ما این است که [مرز افغانستان با پاکستان] مانند مرزهای ما با سایر کشورها، مثلاً تاجیکستان و ازبکستان، بسته شود.
/پایام بخش دوم/

کد مطلب: 68342
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/0ETh6c
گزارشگر : سید حسین موسوی
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل