​باز خوانی شکست هزاره ها در کابل (قسمت دوم)

در دربار آقای مزاری دشمنان اهل بیت(ع) به حدی رخنه کرده اند که حتی به بی بی فاطمه زهرا(س) هم اهانت صورت می گیرد
تاریخ انتشار : يکشنبه ۱ حوت ۱۳۹۵ ساعت ۱۰:۱۳

اجتماع حلقات نا همگون و متضاد در حزب وحدت
پس از ورود استاد مزاری در کابل و اتخاذ رویکرد در های باز در برابر انواع طیف های فکری، ایدئولوژی و سیاسی در حزب وحدت و استقبال از آنان، این حزب به ویترین و نمایشگاهی از مجموعه ها و حلقات جهادی، چپی، راستی، مارکسیستی، مائویستی، قومگرا، نژادپرست، مؤمن، ملحد، عادل، فاسق، بندة خدا، معاون خدا، بچه خدا، و... تبدیل شد و همه در داخل یک چوکات و تحت عنوان واحد "حزب وحدت" جای گرفتند. حزب وحدت اسلامی تا قبل از سیاست درهای
این تازه از راه رسیده ها، صرف سیاهی لشکر و یا همکار در کارهای اجرایی نبودند؛ بلکه هر آنچه حزب داشت به آنان تعلق گرفت و جایی برای نیروهای ارزشی و صالح باقی نماند
باز آقای مزاری و سرازیر شدن حلقات بیگانه، یک مجموعه ای نسبتاً یک دست و هماهنگ (حد اقل از نظر آرمان و اهداف) شناخته می شد؛ با این تحولات به یک مجموعة ناهمگون و متشکل از گرایشات متنوع و طیف های متکثّر تبدیل گردید که اهداف و دور نمای مسیر حرکت آینده آن، با ابهام جدی مواجیه گردید. این تازه از راه رسیده ها، صرف سیاهی لشکر و یا همکار در کارهای اجرایی نبودند؛ بلکه هر آنچه حزب داشت به آنان تعلق گرفت و جایی برای نیروهای ارزشی و صالح باقی نماند. مبارزان واقعی و مؤمنان صدر انقلاب و نیروهای زجرکشیده جهادی عملاً به حاشیه و زوایه رانده شدند و جماعت بیمار دل که تا دیروز در مقابل مبارزان جهادی و مردم قرار داشتند، اکنون جایگاه و کرسی آنان به رایگان در اختیار دشمنان جهاد و انقلاب اسلامی مردم گرفت. تصمیمات مهم حزب در پشت درهای بسته با حضور استاد مزاری و یاران و مشاوران جدید اتخاذ می گردید. مناصب و موقعیت های عمدة حزب و پست های وزارت خانه های داده شده از سوی دولت به عنوان سهمیه شیعیان نیز به بهانة تخصص و تجربه، به همین حلقات واگذار شد. برای این که به عمق و وسعت نفوذ عناصر بیگانه، بیماردل و چپی در حزب وحدت آشنا شویم، به نمونه هایی از سرایت این ویروسهای مرگبار در سطوح و لایه های مختلف حزب وحدت به
مبارزان واقعی و مؤمنان صدر انقلاب و نیروهای زجرکشیده جهادی عملاً به حاشیه و زوایه رانده شدند و جماعت بیمار دل که تا دیروز در مقابل مبارزان جهادی و مردم قرار داشتند، اکنون جایگاه و کرسی آنان به رایگان در اختیار دشمنان جهاد و انقلاب اسلامی مردم گرفت
اختصار اشاره می شود :
1. در بعد سیاسی
در بخش سیاسی حزب، عناصر زیادی از این افراد به مقامات بالای حزب وحدت دست یافتند که از آن جمله، مرحوم عبد الحسین مقصودی بود. نامبرده با این که اصلاً عضو حزب نبود و تازه از راه رسیده بود که به مقام سخنگوی شورای تصمیم گیری؛ عالی ترین مرجع تصمیم گیری حزب وحدت در غیاب شورای مرکزی منصوب گردید که پس از دبیرکل، مهمترین مقام سیاسی حزب بود. از جانب دیگر شبکه ای از غرب گراهای سکولار مانند غلام محمد ییلاقی، داکتر رسول طالب، اکرم گیزایی و کسان دیگر که از کابل تا پاکستان و واشنگتن گسترده بودند؛ به سرعت خود شان به کابل رساندند تا از حریفان چپی شان در تاراج جهاد عقب نمانند. همزمان، محمد کریم خلیلی و غلام محمد ییلاقی به صورت پل ارتباطی میان حکمتیار و استاد مزاری در آمده، اکثر زدو بندهای حزب وحدت با حزب اسلامی حکمتیار با وساطت این دو نفر اغلب در منزل ییلاقی که خوابگاه شبانه استاد مزاری نیز بود، صورت می گرفت. در اولین کابینة حکومت مجاهدین که حزب وحدت در آن اشتراک ورزید و وزرای خود را معرفی کرد، همه وزرای پیشنهادی حزب و برخی مقامات دیگر از بقایای رژیم سابق و عناصر بیگانه با جهاد و مجاهدین و چه بسا در گذشته دشمن آنان بودند. جنرال خداداد از جنرالان کلیدی اردوی خلقی، عبدالواحد سرابی معاون داکتر نجیب الله و انجینر لعلی از وزرای اسبق حکومت حزب خلق و غلام محمد ییلاقی معاون وزارت تجارت و نیز رئیس کل بانک مرکزی در رژیم پیشین بودند. معرفی این افراد از سوی حزب وحدت به عنوان وزرای پیشنهادی به دولت، مخالفت و تنش جدّی را در درون حزب وحدت برانگیخت:
«بیشتر رهبران و فعالان ایدئولوژیک حزب وحدت در برابر کاندید شدن شخصیت
بیشتر رهبران و فعالان ایدئولوژیک حزب وحدت در برابر کاندید شدن شخصیت های غیرجهادی مخصوصاً جنرال خداداد به شدّت اعتراض کردند و علوم اجتماعی برای چند روز محل نزاع شدید آنها بود
های غیرجهادی مخصوصاً جنرال خداداد به شدّت اعتراض کردند و علوم اجتماعی برای چند روز محل نزاع شدید آنها بود ... در یک مرحله اعتراض به حدی شدّت یافت که جمعی از رهبران حزب وحدت از جمله خلیلی و مرتضوی که برای مذاکره به سالن نمایشهای علوم اجتماعی فراخوانده شده بودند، تهدید شدند که تا پاسخ روشن نگفته اند، حق بیرون شدن از جلسه را ندارند. جمعی از فرماندهان مشهور حزب وحدت مانند ابوذر غزنوی، شیر حسین مسلمی، شیخ سلمان و پهلوان حُرّ نیز در میان معترضان بودند ... نقطه اصلی فشار روی مزاری بود ... مزاری در برابر فشارهایی که بر او تحمیل می شد با استواری مقاومت کرد»(بگذار نفس بکشم، پیشین، ص 715).
2. در گلوگاه حزب :
از همه مهمتر و آفت خیزتر این که گلوگاه حزب و رأس هرم قدرت و تصمیم گیری حزب وحدت، یعنی اطراف دبیرکل حزب نیز جزء قلمرو و در سیطره مطلق همین حلقات بیگانه و تازه وارد قرار گرفت. این سلطه و محاصره چنان وسیع و تنگاتنگ بود که نزدیکترین یاران و همفکران مزاری مانند، عرفانی یکاولنگ، ناطقی شفایی، حکیمی غزنوی و دیگران از استاد مزاری و دوستان جدیدش آزرده خاطر شدند و به کرّات از آن وضعیت شکایت می کردند. چهره هایی چون جنرال خداداد، غلام محمد ییلاقی، استاد حسن علی (که به گفتة معلم عزیز، مضمون ماتریالیسم دیالکتیک در حزب دموکراتیک خلق را تدریس می کرد)، عبدالحسین
از همه مهمتر و آفت خیزتر این که گلوگاه حزب و رأس هرم قدرت و تصمیم گیری حزب وحدت، یعنی اطراف دبیرکل حزب نیز جزء قلمرو و در سیطره مطلق همین حلقات بیگانه و تازه وارد قرار گرفت
مقصودی، استاد ندام و بسیاری از جنرال های رژیم سابق و شبه روشنفکران چپی، به عنوان مشاوران خاص استاد مزاری انتخاب شدند. تصمیمات مهم سیاسی و جنگی حزب وحدت را استاد مزاری در مشورت و رایزنی با همین عناصر اتخاذ می نمود. اطلاعات و گزارشها از اوضاع و حوادث بیرونی و تحلیل ها و راهکارهای غلط به استاد مزاری، توسط همین عناصر در اختیار استاد مزاری قرار می گرفت .از افراد نیروهای منسوب به جهاد و انقلاب نیز کسانی در زمره مشاوران نزدیک استاد مزاری و به منزله ی چشم و گوش ایشان قرار گرفتند که اکثراً افراد ناصالح و دارای سوابق منفی و انحرافی بودند. کریم خلیلی بحیث وزیر دست راست استاد مزاری و سید محمد سجادی نیز بحیث وزیر دست چپ، گرایشهای چپروانه و افراطی این دو از مدت ها پیش کاملاً آشکار بود. نفوذ و سلطة عناصر منحرف و بیماردل در اطراف استاد مزاری چنان هویدا و وسیع بود که اندکی از ابعاد آن به خارج از افغانستان نیز درز کرده بود. در این خصوص به اعترافی از همان عناصر توجه فرمایید:
«آقای بلاغی مسئول کمیته سیاسی حزب وحدت که در سال 1373 سفری به اروپا داشت، ملاقاتی با سید میر حسین هدی [دکتر هدی در اتریش] انجام می دهد. در این ملاقات سید هدی جریان دیدارش با آیت الله سید علی خامنه ای رهبر مذهبی جمهوری اسلامی ایران را حکایت می کند و می گوید که آقای
این سیطره و تسلط چپی ها عناصر منحرف، نژاد پرست و... بر شخص دبیرکل، سرفصل مصائب و دشواری های بسیاری برای حزب وحدت و جامعة شیعه و هزاره گردید
خامنه ای با ناراحتی گفت که «در دربار آقای مزاری دشمنان اهل بیت (ع) بحدی رخنه کرده اند که حتی به بی بی فاطمه زهرا (س) هم اهانت صورت میگیرد»(عصری برای عدالت، نشریه کانون فرهنگی رهبر شهید، شماره 1). 
این سیطره و تسلط چپی ها عناصر منحرف، نژاد پرست و... بر شخص دبیرکل، سرفصل مصائب و دشواری های بسیاری برای حزب وحدت و جامعة شیعه و هزاره گردید. به جرأت می توان ادعا کرد که یکی از علل عمده اتخاذ سیاست های اشتباه و مواضع نادرست استاد مزاری مانند، اتحاد با حکمتیار، زیر پا گذاشتن هم پیمانی ملیت های محروم جبل السراج، جنک های کور و بی هدف، تقدم ملیّت بر مذهب و ... ناشی از وسوسه گری ها و دادن اطلاعات غلط توسط همین حلقات مغرض و نفاق پیشه بود که اقامتگاه دبیرکل را تنگ در محاصره گرفته بودند. در این مورد به دیدگاه های یک صاحبنظر در مسایل افغانستان توجه کنید:
«مزاری را آن گونه که دیدم مردی بود سرسخت و یکدنده که نمی خواست تغییرات اوضاع را بسنجد و مصلحت عام شیعیان را مقدم بر پافشاری و مصلحت های موردی خود بداند. او مردی مغرور بود، گرفتار مشاورانی شد که نمی گذاشتند به راه راست برود»(مجله کلک، شماره 71 دکتر جنگیز پهلوان).

علیدوست هزاره
کد مطلب: 65155
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/XRdosb
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل