با تطبیق پلان استراتژیک شهر کابل

منطقه برچی از زندان شهری رها می‌شود!

با تطبیق پلان استراتژیک شهر کابل قرار است مشکلات منطقه برچی حل شود.
تاریخ انتشار : جمعه ۳ جدی ۱۳۹۵ ساعت ۱۴:۳۰
منطقه برچی از زندان شهری رها می‌شود!
به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی پیام آفتاب در جلسه‌ای که برای بررسی مشکلات و چالش‌های شهری پایتخت کشور و اتخاذ تصامیم سرنوشت ساز برای بهبود وضعیت شهر تاریخی کابل به عنوان پایتخت کشور در حضور رئیس جمهور و با اشتراک استاد دانش، معاون دوم رئیس جمهور، آقای سعادت نادری وزیر شهرسازی، آقای حبیب زی، شاروال کابل، مشاوران ارشد ریاست جمهوری، تیم‌های تخنیکی و نمایندگان نهادهای مربوطه دایر گردید روی پلان استراتژیک عمومی کابل بحث و گفت و گو شد.
رفع مشکلات مکرویان چهارم و ناحیه سیزده یا منطقه برچی از موضوعات اصلی این جلسه بود.

مشکلات ناحیه سیزده (برچی):
 در این جلسه شاروال کابل، منطقه برچی را به خاطر مشکلات متعدد آن، به یک زندان برای مردم برچی تشبیه کرد و طرح شاروالی درباره بهسازی ساحه دشت برچی با ذکر چالش‌های عمده، فرصت‌های موجود در این ساحه، طرح‌های آینده درباره بهسازی این منطقه، زون بندی، تنظیم مجدد زمین و ملکیت‌ها، ترانسپورت، سرک‌ها، خدمات شهری و تهیه استراتژیک پلان این ساحه را به تفصیل مطرح نمود.
در طرح شاروالی، مشکلات استملاک زمین، وجود ساحات خودسر و غیر پلانی، کافی نبودن زیربناها و تسهیلات عامه، پایین بودن کیفیت زندگی مردم، ازدحام ترافیکی و عدم میکانیزم واضح برای پلانی ساختن ساحات به عنوان چالش‌های عمده این ساحه مطرح گردید و همچنین از نفوس فعال در این منطقه، موجودیت صنایع کوچک، علاقه‌مندی و همکاری مردم به بهسازی، علاقه‌مندی مردم به رعایت فرهنگ شهرنشینی، علاقه‌مندی سکتور خصوصی به سرمایه‌گذاری و موجودیت ساحات غیر پلانی، به عنوان فرصت‌های موجود و نقطه‌های مثبت در برچی یادآوری شد.
سپس استاد دانش، معاون دوم رئیس جمهور، مشکلات عمده برچی یعنی نواحی ۱۳ و ۶۶ و راه حل‌های آن را که در یک طرح مکتوب، قبلاً برای رئیس جمهور تهیه و تدوین شده بود، در جلسه مطرح کرد.
 متن کامل این طرح به صورت زیر است:

جلالت مآب رئیس جمهوری اسلامی افغانستان!
چنان‌که اطلاع دارید نواحی ۱۳ و ۶۶ کابل مخصوصاً منطقه دشت برچی از پر جمعیت‌ترین مناطق شهر کابل بوده و از جنبه‌های مختلف، مردم ساکن این نواحی با مشکلات زیادی مواجه هستند به گونه‌ای که اکنون سکونت در این منطقه به یک چالش بنیادی و غیرقابل تحمل برای مردم تبدیل شده است. بخشی از این مشکلات در این یادداشت فهرست گردیده و راه حل‌های ابتدایی هم ارائه شده است. امیدوارم این موضوع را به هر ترتیبی که لازم می‌دانید جهت اتخاذ تصمیم در جلسات مربوط به تنظیم امور شهر کابل مطرح شود.
پاره‌ای از این مشکلات در پنج محور ارائه می‌گردد:

اول- سرک، ترانسپورت و ترافیک:
فقدان اساسات شهری و پلانی در نواحی ۱۳ و ۶۶ موجب شده تا صدها هزار انسان ساکن در این ساحات هر لحظه با مشکلات دست و پنجه نرم کنند. مشکل نبودن سرک و بحران ترانسپورتی و ترافیک هر آن با جان و مال مردم بازی می‌کند.

راه حل:
۱. برای برون رفت از این بحران، پلان اصلاحی و احداث سرک‌های فرعی در ناحیه ۱۳، هر چه عاجل باید تطبیق گردد.
۲. برای حل مشکلات ترافیکی، جاده شهید مزاری از چوک شهید مزاری مستقیماً به سمت سه راهی برج برق ده بوری تمدید گردد و حد اقل در ساحه‌های گولایی مهتاب قلعه، تانک تیل، پل خشک و چهار راهی مکتب معرفت، احداث چوک‌های دور گردان و یا پل‌های هوایی موتر گذر ضروری است.
۳. در کوتاه مدت، ازدیاد مأمورین ترافیک، منع پارک‌های بی جای وسایط، نظام مند ساختن ترانسپورت عمومی، ملزم ساختن مارکیت‌ها و بلند منزل‌ها به داشتن پارکینگ وسایط، تنظیم قاطع و فوری دست فروشان و کراچی‌ها نهایت ضروری است و از نگاه اصولی هم باید گفت انتقال امور ترافیک به شاروالی کابل می‌تواند نه تنها در این منطقه بلکه در همه کابل مشکلات ناشی از ازدحام را کاهش دهد و امور ترانسپورتیشن را هم منظم و کارا گرداند.

دوم- تراکم جمعیت و کمبود امکانات آموزشی و صحی:
 بیشتر از یک میلیون نفر، در دو حوزه شهری مذکور زندگی می‌کنند و هر روز روند کوچ مردم از دهات به شهر، عودت مهاجرین و افزایش غیرقابل کنترل جمعیت در این دو ناحیه مانند سایر نواحی جریان دارد. باتوجه به این که فقدان تمامی زیر بناهای شهری در این دو ناحیه غیر پلانی، خود به خود دشواری‌های بسیاری را به بار آورده، محدود بودن امکانات عمومی به تناسب جمعیت، مزید بر علت شده است. حوزه‌هایی که برای بیست سال قبل و جمعیتی در حد صد هزار نفر در نظر گرفته شده بود، اکنون باید پاسخگوی جمعیت ده برابرآن زمان باشند که نا ممکن است. به طور نمونه:
الف- درلیسه سید الشهداء بیشتر از ۱۶۰۰۰ شاگرد و در لیسه عبدالرحیم شهید بیشتر از ۱۷۰۰۰ شاگرد درس می‌خوانند که از نظر تعمیر، تشکیل و ستندردهای آموزشی دچار بحران هستند و نشان می‌دهد که این منطقه تا چه حد با کمبود مکاتب مواجه است.
ب- درتمام ناحیه ۱۳ یک شفاخانه دولتی به نام ۵۰۰ بستر وجود دارد که فاقد جای و تعمیر است و متصل به ناحیه ۱۳ در ناحیه ۶ یک کلینیک توسط ایران به نام الزهرا فعال است.
 ج- گستردگی ساحه و وجود مناطق و ساحات زیادی که نقاط تهدید کننده برای امنیت شهر کابل دارد و جمعیت زیاد و ساخت و سازهای غیر پلانی و منازعات اجتماعی، با تشکیل و پرسونل یک حوزه امنیتی در برچی اصلاً سازگار نیست.
 د- همچنین کنترل و مدیریت امور شهری نزدیک به یک میلیون جمعیت به خاطر تنظیف و ساخت و ساز و ده‌ها مسئولیتی که شاروالی‌ها برای ارائه خدمات دارند، توسط پرسنل و امکانات یک ناحیه شاروالی در برچی امکان‌پذیر نیست.
راه حل:
۱. ازدیاد تعداد نواحی شاروالی و حوزه‌های پولیس در برچی.
۲. اعمار مکاتب جدید به تناسب جمعیت از طرف وزارت معارف.
۳. تسریع در بهره‌برداری از شفاخانه محمد علی جناح از طرف وزارت صحت عامه.

سوم- آب آشامیدنی:
نواحی غرب کابل از سه جهت با بحران آب رو برو است:
 الف- شبکه آب رسانی صحی در این نواحی هیچ وجود ندارد ومردم خود مکلف به تأمین آب منازل خود هستند.
 ب- منابع آب زیر زمینی در غرب کابل بکلی دچار کمبود شده و هر سال چندین متر پایین می‌رود که فعلاً در بسیاری از جاهای برچی و اطراف آن امکان کشیدن آب تو سط چاه‌های معمولی وجود ندارد.
ج- آلوده شدن آب‌های زیر زمینی به گونه بسیار خطرناک، مشکل را زیادتر ساخته است.
 در همین حال چاه‌های عمیقی که در منطقه برچی، سالها قبل از سوی اداره آب رسانی حفر و فعال است، آب را به شمال و شرق شهر پمپ می‌کند و هیچ توزیعی در اطراف آن چاه‌ها وجود ندارد و این حالت موجب بدگمانی و تبعات منفی اجتماعی گردیده است. بر علاوه چند سال است که اداره آب رسانی به خاطر امنیت چاه‌هایش، اطراف آنها را دیوار کرده که موجب بندش راه‌ها شده و منازعه زیادی را برانگیخته است.
 پیشنهاد می‌گردد: نهادهای مربوط موظف گردند تا پلان حفر چاه‌های عمیق در ساحات مناسب مربوطه و پلان آبرسانی و ساخت شبکه توزیع آب در ناحیه ۱۳ را تهیه و دولت نسبت به تطبیق آن اقدام نماید.

چهارم- غیر پلانی بودن ساحه و مشکلات حقوقی:
 غیر پلانی بودن ساحه، فقدان اساسات و زیر بناهای شهری و عدم تثبیت مالکیت و اسناد شرعی، باعث افزایش مشکلات و منازعات حقوقی فراوان می‌گردد و برای مردم و ادارات عدلی و قضایی و نیز پولیس، مشکلات خلق می‌کند.
 پیشنهاد می‌گردد: اداره اراضی و دیگر نهادهای ذی‌ربط، جهت تثبیت ملکیت و اعطای سند رسمی در این نواحی اقدام نموده و کار شان را شروع نمایند.

پنجم- فقدان فضای سبز و مکان‌های ورزشی، تفریحی و عام‌المنفعه:
 متأسفانه فضاهایی که در زندگی شهری لازم است در نواحی یاد شده به کلی وجود ندارد و اصولاً به دلیل این که زمینها در اصل املاک اشخاص و زراعتی بوده و به مرور زمان به اشخاص فروخته شده و به طور غیر پلانی خانه سازی شده، چنین نیازمندی‌هایی هرگز در نظر گرفته نشده است.
پیشنهاد می‌گردد: دولت از سه طریق اقدام برای رفع این مشکلات نماید:
۱. خرید زمین توسط دولت از محل بودجه کسب ملکیت در ساحاتی که فعلاً خالی است و در ملکیت اشخاص قرار داشته ولی در حال فروخته شدن و خانه ساخته شدن است.
۲. استملاک بعضی خانه‌ها و باغهای کلانی که در بین خانه‌های مسکونی قرار دارد و مالکین منتظر فروش آنها با قیمت بیشتر هستند و اکثر این چنین جایدادها به عنوان کره خشت پزی، نگهداری و پرورش حیوانات و دیگر کارهایی استفاده می‌گردد که مشکلات صحی و محیط زیستی زیادی به بار آورده است.
۳. معاوضه زمین.
با احترام
سرور دانش معاون دوم ریاست جمهوری اسلامی افغانستان

قابل ذکر است در پایان این جلسه رئیس جمهور ضمن بررسی مفصل مشکلات، نیازها و ضرورت‌های منطقه برچی، با جمع‌بندی مباحث ارائه شده، بر چند نقطه کلیدی ذیل تأکید نمود:
۱. شاروالی کابل موظف است تا دو ماه دیگر، استراتژیک پلان منطقه برچی را که شامل همه عرصه‌های زیربنایی، بهسازی، ترانسپورت، سرک و سایر خدمات شهری باشد، تکمیل نموده و به جلسات بعدی ارائه نماید.
۲. با توجه به حجم مشکلات و زمانگیر بودن آن‌ها، در پلان کاری این منطقه، چهار تا پنج اولویت در نظر گرفته شود که هر چه زودتر کار آن‌ها آغاز گردد.
۳. به مشکل ترافیک به طور عاجل توجه صورت گیرد.
۴. یک تیم بین الوزارتی مرکب از وزارت شهرسازی، شاروالی کابل، وزارت‌ها و ادارات مربوطه دیگر زیر نظر استاد دانش تشکیل شود که از پیشرفت کار در هر چهار ماه به ریاست جمهوری گزارش دهد.
۵. با عناصر کلیدی از علما، استادان پوهنتون‌ها، جامعه مدنی، سکتور خصوصی و مردم برچی به صورت منظم مشوره صورت گیرد.
۶. در رهبری نواحی مربوطه شاروالی، تغییرات اساسی و بنیادی اعمال گردد و از نیروی کاری جوان و تحصیل کرده استفاده شود.
به هر صورت آغاز بحث‌ها درباره دشت برچی در رهبری حکومت را باید به فال نیک گرفت. امید می‌رود با تداوم این جلسات و بحث‌ها در آینده نزدیک تصامیم مهم و سرنوشت ساز درباره بهبود و بهسازی منطقه دشت برچی اتخاذ گردد تا هم شاروالی در انجام وظایف خود موفقیت و کامیابی به دست آورد و هم مردم این نواحی بتوانند از حاشیه نشینی ای که در حقیقت تبدیل به یک زندان در داخل شهر کابل شده، رهایی یافته و به خدمات اولیه شهری دسترسی پیدا کنند.
حفیظ الله رجبی، خبرنگار پایگاه اطلاع‌رسانی پیام آفتاب در کابل
کد مطلب: 61210
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/tbhKKU
گزارشگر : حفیظ‌الله رجبی
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل