متن کامل سخنرانی حامد کرزی در چهارمین کنفرانس ملی مشورتی شوراهای انکشافی قریه

تاریخ انتشار : يکشنبه ۱۲ جوزا ۱۳۹۲ ساعت ۰۶:۵۸
متن کامل سخنرانی حامد کرزی در چهارمین کنفرانس ملی مشورتی شوراهای انکشافی قریه
بسم الله الرحمن الرحیم  
الحمدالله رب العالمین و صلوات والسلام علی خاتم النبیین!
د افغانستان دملي شورا محترمو نمایندګانو دحکومت اعضاوو خارجې میلمنو او ترټولو مهم او په زړه پورې د انکشافي شورا ګانو محترمو نمایندګانو ، خویندو او ورنو، د افغانستان د مختلفو ولایتونو څخه راغلو مشرانو، سپین ږیرو او خویندو او تر ټولو ډیر په زړه پورې بچیانو، دماشومانو غږ راځي خدای مو راوله په خیر راشۍ.
ډير خوشاله یم چې نن بیا موږ او تاسې د افغانستان د انکشافي کلیوالو شورا ګانو د پرمتختګ راپور اخلو.
ښاغلي محمد آصف خان له جوزجان څخه خبرې وکړې او محترمې وحیدې هوتک خور له لغمان څخه خبرې وکړې، خو دواړو د افغانستان دخلکو په نمایندګۍ خبرې وکړې او د خپلو پرمختګونو او آینده آرزو ګانو راپور یې تاسو ټولوته درکړ.
زه په دې پوه یم چې افغانستان تیر لس کاله په یوه ساحه کې په ډيره ښه کامیابي تیر کړل. هغه ساحه د کلیو د انکشاف ساحه وه، خصوصا کامبابه په دې وه چې کلیوالې پروژې د خلکو په لاس کې  وې او د خلکو له  لارې عملي کیدلې،د ولس او مشرانو یې په کې مستیقه ونډه وه نو کامیابه وه او داکامیابي دې ټولوته مبارکه وي . بې له شکه چې داپروژه به پرمخ ځي او ښه به پرمخ ځي او آینده حکومتونه د افغانستان به دې ته لاډیره توجه کوي.
خو خویندو او ورونو زه نن په دې هم ډیرخوشحاله چې سره ګورو ځکه په یو ډیره حساسه مرحله کې د افغانستان د تاریخ واقع یو او خصوصا ستاسې ناسته دلته، ستاسې حضور او تشریف آوري په ډيره حساسه مرحله کې کیږي.
افغانستان د څو مختلفو مهمو فعالیتو سره مخ دی. د یوې خوا الحمد للله خارجې قواووې له افغانستان څخه مخ پر وتو دي او مخ پرکمیدو دي، له بلې خوا د افغانستان خپل بچیان د دې خاورې ،ستاسو بچیان چې په امنیتی ځواکونو کې کار کوي د پولیسو د عسکرو او دولت د قواوو، دوی ورځ په ورځ په ټول افغانستان کې اختیار تر لاسه کوي او د دې خاورې ساتنه کوي.
بلې خوا ته د سولې پروسه راته په مخکې ده چې د افغانستان د خلکو آرزوده او موږ یې په دقت تعقیبوو او کوشش ورته کوو.
دریمه مهمه مساله له  امریکې او له ناټو سره د افغانستان دامنیتی اړیکو مساله ده اوقرار دادونه دي .
څلورمه مساله په افغانستان کې د جمهوري ریاست او د ولایتي شورا ګانو راتلونکي  انتخابات دي.
زه غواړم  له تاسو سره په دې څلورو مسالو خبرې وکړم او هیله مې داده چې دا مسایل چې نن له تاسوسره مطرح کوم دا به په خپلو کلیو او وطنو کې د افغانستان خلکو ته رسوی.   
هرو مرو به په مساجدو کې په محافلو کې ،په ودو کې، په خوشحالۍ او خدا ناکرده د غم په محافلو کې به دا خبره رسوۍ .
د نن خوشبختي داده چې  د افغانستان دولت د خلکو له لارې او خوشبختانه د نوې ټکنالوژۍ له لارې، دټلویزیون د راډیو او ټلیفون له لارې تر خلکو پورې خپل غږ آسانه او  ژر رسولای شي.
خو تر ټولو مهم غږ او رسول د غږ هغه د مستقیمې رابطې له لارې کیږي، چې خوشبختانه تاسې یاست او زه مطمن یم تاسو به دا غږ د افغانستان تر خلکو پورې رسوۍ.
خواهران و برادران عزیز! عرض کردم که قوتهای خارجی دارند الحمدلله از افغانستان بیرون می شوند و خاک ما و مردم ما توسط بازوی جوانان عزیز خودما دفاع میشود و در این دفاع هر روز قربانی میدهیم، ، بیست نفر، سی نفر ، پانزده نفر از عسکر و پولیس و امنیتی های ما و همچنین گاهگاهی البته خوشبختانه کمتر از ملکی های ما ،از مردم وطن.
امسال این قربانی نسبت به دو، سه سال گذشته زیادتر است در حالیکه این باید برعکس می بود. طالبان میگویند که اینها علیه خارجی ها در جنگ هستند، خوب خارجی  از ولایات افغانستان برآمد. در جائیکه خارجی نیست برای چه جنگ داری و با کی جنگ داری؟ پس واضح است که در اینجا جنگ علیه خارجی نیست. بلکه جنگ برای خارجی است.
حمله سر خارجی نیست، حمله سر مردم افغانستان است، برای منفعت بیرونی. اگر اینطور نباشد چرا بالای عسکر مسلمان، اولاد این وطن که از غریب ترین و بی چاره ترین ده و قریه افغانستان است و کشور خود را نگه میکند، مادر و اولاد و فرزند این وطن را نگه میکند، تو میایی حمله میکنی و شهیدش میکنی، در راه اش ماین جابجا میسازی، خودش و یا موتر حامل اش را منفجر میکنی.
پس این حمله سر افغانستان است، سر ترقی افغانستان است، بالای افغانستانی است که دارد روز به روز دارای نظام و قوت میشود و دشمن های بیرونی افغانستان، این قوت افغانستان را از راه ایجاد دولت و نظام و تعلیم و پیشرفت و اقتصاد و سرک و بند و آب و انکشاف دهات تحمل ندارد، نمی خواهد، لهذا بنام طالب نفر روان میکند و او اولاد این وطن را شهید می سازد تا ترقی ما سست شود.
در ده سال گذشته دیدیم که نتوانستد، پیشرفت روز به روز زیاد شده میرود. زیادتر از ده هزار اولاد تان در بیرون درس میخوانند. دیروز ما حکم پیشرفت کاری را دادیم که تقریباً هفت و یا هشت ماه پیش آغاز کرده بودیم، افتتاح انستیتیوت امراض قلبی افغانستان که در کشور خود ما امراض قلبی تشخیص و علاج شود، کارش را شروع کردیم.
دیروز داکتر صاحب نایب خیل، وزیر صاحب تحصیلات عالی و رئیس پوهنتون طبی آمده بودند و از پیشرفت کار در این مورد برایم اطلاع دادند و خواسته های داشتند، خواسته هایش را پذیرفتم، احکام شان را امروز صبح امضاء کردم که کار عملی بخیر برای تداوی امراض قلبی در خود کشور ما آغاز شود، برای امراض قلبی مشکلتر، عادیش معلوم است که می شود.
شش میلیون دالر برایشان منظور کردیم که وسایل بخرند، یک میلیون دالر هم سالانه برایشان کمک کردیم که همین شفاخانه را به پیش برند، آن استادهای که از لحاظ اصول و مقررات قدیمی تحصیلات عالی ما مشکل داشتند به حیث استاد، که انسانهای بسیار مجرب، دانشمند و عالم بودند مقرر شده می توانستند، آنها را حکم دادیم که از این گپها بگذرید، مقرر کنید که بروند کار خود را بکنند، آنها رفتند کار خود را شروع کردند، پس این کشور ما به طرف پیشرفت است. می گویند که زمستان می گذرد و روی سیاهی به ذغال می ماند، ذغال خود را بشناسد هر کسی که است، ذغال چه خارجی های که نیکی و خوشبختی افغانستان را نمی خواهند در همسایه گی ما هستند، چی دورتر هستند، چه آنهائیکه از نادانی و یا از مزدوری در وطن خود ما برایشان خدمت می کنند بفهمند که در جمله ذغال حساب می شوند.
پس هموطنان عزیز! صدا می کنم سر هموطن ما طالب، کسیکه از وطن ماست کسیکه از افغانستان است، این خاک را بعضی ها هستند که ترقی و خوشبختی اش را نمی خواهند و تو را استعمال می کنند که مانع ترقی خاک، خانه  و اولاد خود شوید،  به خود بیاید و هوشیار شوید، تفنگ ات را به همراه جوان عزیز این خاک که دفاع خاک خود را می کند یکی کن و دفاع خاک خود را بکنید نه اینکه خود را خراب کنید.
پس عزیزایم، بزرگان وطن با جوانان عزیز افغانستان که بدون ترس، بدون هیچگونه فکر و اندیشه یی، مانند شیر دفاع این خاک را میکنند، پشتیبان شان باشید، به شهادت و قربانی هایشان عزت قایل شوید، فامیلهای شهدا را کمک کنید، صدایتان را برایشان بلند کنید، در امنیت در افغانستان به همراه یشان همکار شوید.
دوم مسئله صلح ماست، ما صلح می خواهیم، مردم افغانستان ثابت هم کردند، جرگه ملی صلح ایجاد شد و شورای عالی صلح را بوجود آورد، استاد شهید ما در رأس آن قرار گرفت، برای این خاک و برای صلح شهید شد. پسرشان صلاح الدین خان ربانی آمدند در رأس شورای عالی صلح، بزرگای افغانستان در این شورای عالی صلح هستند، برای صلح کوشش می کنیم  چون این از اولین آرزوهای مردم افغانستان است، مثل هر قوم دیگر جهان مردم افغانستان هم صلح را می خواهند و هم به آن ضرورت دارند. پس صلح را به هر ترتیب می خواهیم می خواهیم ولی این را هم می دانیم، چهار ماه می شود که از لابلای ملاقاتهای بیرونی ما با حقایقی برخوردیم و پی بردیم که اگر از یک طرف ما آرزوی صلح را برای این خاک داریم به هر عنوان و به هر جهت و به هر قربانی کوشش داریم، از طرف دیگری قوتهای خارجی دور و نزدیک از آرزوی صلح ما می خواهند که به حیث وسیله اهداف خودشان در افغانستان و منطقه استفاده کنند، ولی ما آگاه هستیم و پی بردیم و بسیار به احتیاط و کنجکاوی به جستجو کردن پیش می رویم، بسیار به احتیاط به طرف صلح که آرزوی ماست به دویدن به پیش می رویم، ولی در جاییکه در صلح ما معامله با خارجی است بسیار به احتیاط قدم می گذاریم تا پلی که برای خاک خود می سازیم پخته کاری باشد، نباشد که کاه مانده باشند که ناگهان بیفتیم.
 امروز همین قدر برایتان می گویم در این مورد، باز اگر خارجی ها به راه ما نرفتند می خواهیم که به راه ما بروند منفعت خود را هم داشته باشند، ولی منفعت افغانستان را تضمین و تثبیت کنند همراه ما، اگر به راه ما نرفتند و کوشش کردند که در راه دیگری را بگیرند که در آن خیر افغانستان نبود، می آییم همراه تان گپ می زنیم و رسوایشان می کنیم.
سوم قرارداد امنیتی با امریکا و ناتو است ما شرط ماندیم.
شرط مو دا دی چی افغانستان د ناټو او امریکې سره په امنیتی قرارداد کې ګټه لري په دې کې شک نشته، مونږ غواړو چې له دوی  سره امنیتي قرارداد امضا کړو. دوی ز مونږ په خاوره کې امنیتي پایګاه غواړي، اډې غواړي. مونږ حاضر یو چې دا ورسره وکړو خو شرط لرو، بلکې پیش شرط لرو، هغه دا دی چې اول په  افغانستان کې سوله راشي، امن دې راشي. ټول افغانستان دې سره یو وي، حکومت دې  متحد او قوي وي، نظام دې قوي وي بیا له امریکې او د ناټو سره  د اډو په باب خبرې کوو..
ترسولې د مخه مونږ ته خطرات دي دا  نشو کولی، د دوی سره رابطه ز مونږ په خیر ده، ګټه لري، فایده لري خو په  افغانستان کې دې اول سوله تضمین شي، او د همسایه ګان سره ز مونږ رابطه اود امریکی او ناتو معامله دې واضح شي چې چیرې ده، په څه شي کې ده. زمونږ نظامي قواوې دې  تقویه شي، دولت دې تقویه شي، بازسازي دې په صحیح ډول  وشي ا و پیسې دې  ښې پریمانه راکړي، بیا مونږ امضا کوو.
دا په دې درته وایم، چې مونږ غوندې دولتونه، چی مصیبت را باندې راغلی دی،کړاوونه راباندې راغلي دي، کمزوري شوی یوو ، بیچاره شوي یوو او ګاهی د خوشبینی څخه  ګاهې ګاهې د نه دور انديشي څخه چې دور اندیشي مو نه ده کړې، لیرې ځای مو نه دی لیدلی ترپښولاندې شوې یو، سخت تر پښو لاندې شوي یو، ټوک ټوک شوي یو ، جهاد مونږ وکړ فایده یې دنیا یوړله او مونږ در په در شولو چی بیا خدا ناکرده داسې نشو، مونږ په ډیر دقت اقدام کوو، په ‌ډیر دقت قدم اخلو، هر پل ګورم، ځمکه پله وم چې څنګه ده ټینګه ده که نه ده، بیا قدم پرې کیږدم ، فشارنو ډیر دی، له هرې خوا را باندی فشار دی، ز مونږ مطبوعات هم ګاهې ګاهې  عجله کوي وایی ژریې امضا کړه،
متخصصین هم په مطبوعاتوکې ناست دي وایی ژریې امضا کړه، که په دقت کار و نه کړ و او که  خپلو ګذشته تجربوته و نه ګورو افغانستان به هغه هدف ته چې غواړي و نه رسیږي، دګندمک او ډیورند معاهدو ته وګورۍ چې  افغانستان یې کومې بد بختی ته راوسته ، که مو دقت و نه کړ او ټینګ مو قدم وانه خیست هم په جرات هم په تدبیر کار مو خرابیږي.    
خواهر ها و برادر های عزیز! پس حوصله کنید، ما هیچ عجله یی را در کار نمی بینیم، در این مورد قرار داد پایگاه ها، ما ضمانت و منفعت افغانستان را خواهان هستیم، او در صلح است، او در امنیت است، او در حساب در مابین و دوستی کرده است،که حساب واضح  و تامین صلح  نباشد هر امضای قرار به نقص  افغانستان میشود، نه به خیر افغانستان و خصوصاً اینجا از مطبوعات عزیز کشور خواهش میکنم که آگاهانه عمل کنند و دقت داشته باشند.
 مسئله دیگر ما، که میشه مسئله چهارم، انتخاباتی در پیش روی است، انتخابات! خواهرها و برادرهای عزیز، بزرگان عزیز وطن، صاحب های افغانستان که شما مردم هستید، بزرگوار های عزیز، حتمی و ضروری باید برگزار شود، قانون اساسی افغانستان باید تطبیق گردد، ما خانه خود را باید لابراتوار تجربه ها نسازیم که هر ده سال بالای مردم افغانستان یک تجربه نو کنیم، نخیر! این قانون باید پیش برود، انتخابات ریاست جمهوری به وقتش برگزار شود، کاندید ها هم الحمدلله میشنوید بسیار پیدا شده، خوب است، ببینین بین شان، بپالید و بهترین شان را انتخاب کنید.
از دید من بهترین کار این خواهد بود که مثل امریکایی ها که میپالند و میپالند، دو حزب دارند، دو حزب کلان، جمهوری خواه و دیموکرات، هر دو حزب بین خود می نشینند و  چغل میکنند، یک حزب اش یک کاندید و حزب دیگرش کاندید دیگر را بیرون میکشد، همان دو کاندید به انتخابات میروند، یکی اش برنده میشود و دیگرش هم قبول میکند.
بهتر این خواهد بود که ما از طریق یک اجماع ملی مردم افغانستان، یک یا دو سه کاندید را بیرون کنیم، شما همه تان در دهات، در شهر ها، مشوره کرده، یک یا دو سه کاندید را بیرون بکشید، بعد بگوید که اسپ تانرا در میدان برانید که کدام تان از آن طرف میبراید، برنامه خود را بگویید، پلان خود را بگویید، نقشه خود را بگویید که او کار آنهاست، ولی هر کسی که کاندید میشود، از دید من به حیث یک شهروند افغانستان، یک تبعه این خاک و به حیث یک کسی که ده سال دوازده سال در اینجا کار کردیم، از دید تجربه ده ساله من چند چیز باید داشته باشد، رئیس جمهور آینده افغانستان تمام این خاک را از پامیر تا نمیروز، فرد فردش را به همراه خود مساوی صاحب این خاک بداند، از دل و جان ملت  افغانستان را، هر خانه اش را، صاحب این خاک بداند و خود را به همرایش صاحب این خاک بداند و سینه فراخ داشته باشد.
رئیس جمهور را مردم هر چیز میگوید، متخصصین هم در مطبوعات بسیار چیز ها میگویند، هیچ تشویش نکند، کار خود را پیش ببرد، خیر ملت افغانستان را همان قسمیکه یک انسان خیر خود و اولاد خود را میخواهد، همان قسم خیر افغانستان را در دل خود داشته باشد، که این به خیر افغانستان است.
قوت و جرائت دل داشته باشد که زیر فشار خارجی ها نیاید، بسیار فشار ها وارد میکنند از هر راه مختلف، در این مورد بسیار چل ها را یاد دارند، من دیدیم و تجربه کردیم، زیر فشار بیرونی نیاید، آزادی های مطبوعات را احترام کنند، پیش برود مطبوعات ما به همین ترتیب، این یک چراغیست بالای اعمال حکومت که خوب است روشن باشد، گاهگاهی روشنی اش بسیار زیاد میشود و چراغ را میسوزاند اما با آن هم خیر است، مملکت را در اتحاد و اتفاق پیش ببرد،  پس به انتخاب میرویم.
او هرومرو ځو، هیڅ شی باید د انتخاباتو مانع نه شي.
کله چې نوی رییس جمهور وټاکل شو او ستاسو په رایه راغی که چا رایه ورکړې وه که چا رایه ورکړې نه وه موږ ټول به یې منو او هغه رییس جمهور به هم د افغانستان ټول خلک دځان بولې او ځان به ورته مسوول بولي.
لکه څنګه چې حضرت صیب او استاد رباني شهید، حضرت صیب هم رییس جمهور پاتې شوی دی په افغانستان کې او استاد رباني هم ،کله چې دوی دواړو زما ریاست جمهوري چې تر دوی ډير ځوان وم او له دوی سره په جهاد کې ځوان او کم سنه لوی شوی وم، ومنله او زه یې په راس کې کېنولم او دوی مې په څنګ کې کیناستل.
زه به هم نوي رییس جمهور ته د افغانستان همدغسې احترام کوم ،پرهغه څوکۍ چې زه نن ناست یم هغه به ناست وي اوزه به یې  په څنګ کې کېنمه.
که یې مشوره راڅخه غوښتله په عزت او احترام به ورته راځم او خپله مشوره به ورکوم.
کنه نو کرار به په کور کې ناست یم .
نو انتخابات هرو مرو کوو خیر پکې دادی چې دا انتخابات په اتفاق او په اتحاد یې وکړو او د ټول افغانستان خلک راغونډ شي او انتخابات وکړي، لکه د اختر ورځ داسې په خوشحالی راغونډ شو او خپل کار وکړو.
 آرزو مې داده بیا پرطالبانو غږ کوم ! او بیاهم وایم، کله چې زه طالبانو ته د ورونو خطاب وکړم پرما انتقاد کیږي، خو بیا هم طالبانو ورونو افغانانو،هغه چې افغانانو دي، هغه چې ددې خاورې دي دا خاور بالاخره ستاکور دی طالبه دا کور مه خرابه وه، پاکستان دې کور نه دی دا دې کور دی ،هوښیار شه لکه دپاکستان علما چې هوښیاران دي، هوښیارشه لکه هغوی چې هوښیاران دي.
مولانان صاحب فضل الرحمن چې د پاکستان د جمعیت علمای اسلام مشر دی او زه ورسره  او ټلیفوني ارتباط لرم، محترم سړی دی، هوښیارۍ ته یې قایل یم، آفرین دې یې شي.
ولې کله چې په پاکستان کې انتخابات وه دا تیره میاشت یا په همدې میاشت کې ، ماپر خپلو غوږو واوریدل یو ورځ یې  په ټلویزیون کې د پاکستان خلکو ته ویل .
مولانا فضل الرحمن د پاکستان خلکو ته خطاب کاوه ، کله چې د انتخاباتي کمپاین وخت یې وه ،چې اې د پاکستان خلکو ، په پاکستان کې مسلمان هم شته، عیسوي هم شته، ښه واورۍ چې په پاکستان کې مسلمان هم شته او عیسوی هم شته.
موږ هیڅ عیسوی نه غواړو چې په زور یې مسلمان کړو او طبیعي ده چې مسلمان عیسوي کیږي نه خو عیسوی او مسلمان داوړه پاکستانیان دي او  د دي ملت برخه ده او متحدا باید سره ولاړ شو دا خاوره د پاکستان جوړه کړو او لاړ شو او رایه وکړو، داد مولانا فضل الرحمن وینا وه .
او د قانون له لارې به کار کوو او رایې او انتخاباتو له لارې به کار کوو مملکت ته به ثبات راولو، داعالم د دین دی، ټولو عالمانو یې په انتخاباتو کې برخه واخیستله، طالبانو یې برخه واخیستله، مګر هغه ډله چې پوه شوي وو چې پر نورو حملې وکړي، هغه جلا ډله وه .
نو د افغانستان پر طالب غږ کوم چې وروره! د محترم مولانا فضل الرحمن نه زدکړه وکړه.
څنګه چې دی خپله خاوره ساتي او عالم او مسلمان هم دی، ته هم خپله خاوره وساته عالم او مسلمان کړه ځان.
فریب نخور طالب جان عزیز، فریب بیگانه را نخور که دشمن این خاک است، بیا خاکت را جور کو و بنام پروسه صلح فریب نخور، از نام تو کار میشود، تو خبر نداری ما می فهمیم و این را خبر داریم از نام توکاغذ برای ما خارجی میاورد که این کاغذ طالب است، که نوشته کرده پس خود را صاحب شو و بیا به خاک وطن ات و با هموطن ات بنشین، اولادت را در بغل بگیر، بسیار درد و رنج برایش آوردی و از نام تو و از نام فعالیت تو طالب هر بیگانه به زدن وتضعیف افغانستان کار میگیرد.
نکو بس است، پس برادر ها وخواهر های عزیز، کامیابی ده ساله تانرا در بهبود وضع دهات افغانستان مبارک میگویم، دهات ما جاهای زیبا  بودند و بعضی اش هنوز هم هستند، همان طور باید آنها را نگه کنیم، کاریز و جوی خود را باید نگه کنیم، زیاد سمنت کاری نکنید، در آنجا ها که خراب میشود کود کیمیاوی زیاد استعمال نکنید، کود خراب خوده استعمال نکنید، میوه افغانستان الماس و طلا است، میوه افغانستان این طلا و الماس را آلوده به کود کیمیاوی نسازید، مزه اش در جهان نیست، کوشش کنیم از راه عرق ریزی خود یک لقمه نان پیدا کنیم و اگر نفر های ملل متحد در اینجا نشسته اند از موسسه جهانی غذا، آرزو می کنیم که  این گندم را نا حق به افغانستان نیارند.
ما از خود گندم داریم، نان مفت کسی را نمیخواهیم، دسیسه را بند کنند، نان خود ما پیدا می کنیم و بهترین اش را پیدا کرده می توانیم، خود کفا شوید. ما در کدام تاریخ افغانستان جوی، نهر و کاریز خود را توسط خارجی و ان جی یو پاک کرده ایم؟ خود ما پاک کردیم، حشر کردیم، خود ما پاک کردیم و حالی دست به الاشه نشسته ایم که باش که فلانی ان جی یو  بیاید و برای ما آنرا  پاک کند، نخیر! به عرق ریزی و دست خود این کار را کنیم. آنجاست که ترقی افغانستان به جهش پلنگ و شیر مانند بدل میشود، میرود به یکجای منزل مقصود. ان شاالله بهتر میرسد.
 از تمام کشور های که به انکشاف دهات افغانستان کمک کردند از اروپا، تا جاپان، تا هند تا هر کس دیگر تا آن ادارات ملل متحد که گندم مفت نمی دهند از آنها تشکر می کنیم. خانه شان آباد.
طوریکه در مجلس کابینه هم صحبت کردیم، وزارت های زراعت و انکشاف دهات این  گرفتن گندم مفت را بند کنند، برایشان بگوید که گندم نیارید، پول بیارید، بعد بروید از جای دیگری گندم بخرید.  
خدای مو راوړه، په خیر اوسي، ډیر تشکر.


تاریخ انتشار: Jun 01, 2013
کد مطلب: 22711
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/I3BWjZ
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل