متن کامل سخنرانی حامد کرزی در مراسم تجلیل از روز جهانی زن در کابل

تاریخ انتشار : سه شنبه ۲۲ حوت ۱۳۹۱ ساعت ۰۸:۲۱
متن کامل سخنرانی حامد کرزی در مراسم تجلیل از روز جهانی زن در کابل
بسم الله الرحمن الرحیم      
الحمدالله رب العالمین و صلات و سلام علی خاتم الانبین، 
حضار گرامی، وزیر صاحب‌های محترم، خواهرها و برادرهای عزیز السلام علیکم!
خوش هستیم که در یک محفل مهم اجتماعی شرکت می‌کنیم که محفل بزرگداشت از زن، بنام روز بین المللی زن است. پیش از اینکه بروم به حرفهایم در این موضوع، ما متأسفانه دیروز بازهم در خوست و در کابل حملات انتحاری داشتیم، بمب‌های داشتیم که باعث شهادت قریب به بیست تن از طفل، نوجوان، مادر و ریش سفید وطن، مردم عام و زحمت کش کشور ما شد، در این مورد بعداً برمیگردم و صحبتی دارم.
خوشبختانه افغانستان عزیز ما در ده سال گذشته در ترقی زن افغانستان و در پیشرفت زن افغانستان قدم‌های نهایت کامیاب و شایسته ای گذاشت، قسمیکه معینه صاحب فرمودند بسیار دخترهای وطن امروز به مکتب و تحصیلات عالی می‌روند، بسیارشان تعلیم یافته آراسته به ماستری و دکترا دوباره به وطن برگشتند و دارند در وطن خود کار می‌کنند و دیروز ما برای بار اول در دفتر سخنگوی ریاست جمهوری یک دختر شایسته‌ی افغان را که تعلیم بسیار عالی کرده است، به صفت معاون سخنگوی ریاست جمهوری تعیین کردیم که البته نتیجه کوشش خودشان در این ده سال بوده و در ساحات دیگر زندگی داکترها و انجنیرهای زیادی داریم و از دید من پیشرفت اجتماع ما، پیشرفت خصوصاً زن در اجتماع ما تنها و تنها از راه تعلیم و درس ممکن است.
هیچ راهی دیگری ما را به هدف ترقی زن در کشور ما و رساندن زن به جایگاه برحق اش نمی‌توانیم، مگر از راه تحصیل، در حالیکه ما از این پیشرفت‌ها خوش هستیم، آنرا تجلیل می‌کنیم به آن می‌بالیم، می‌دانیم و این را هم که در کشور ما خشونت هم است، خشونت علیه زن در محیط زندگی ما از حالات فامیلی و خانوادگی و خشونت علیه زن از حالات کشور ما از جنگ ایجاد شده در کشور ما که بدست هر دو طرف جنگ بازهم زن و خانواده و اولادش ضربات شدیدی را متقبل می‌شوند، در قسمت خشونت‌های اجتماعی علیه زن فقط یک راه است، او اخلاق بهتر همه ای ما خصوصاً مردها و تبلیغ علمای کرام دین که از فرد دیگر جامعه ای ما کرده احکام دین را بهتر می‌داند، پس تبلیغ علمای دین ما و تبلیغ بزرگان قوم ما در وطن ما اصطلاح مردانه به کسی داده می‌شود که او باغیرت باشد پس با کسی که از لحاظ توان فزیکی با مرد همسان نیست، زورگویی کردن و زور استعمال کردن مردانگی نیست، مردانگی در عزت دادن به زن است، در حرمت کردن مقام زن است.
آرزوی من از علمای کرام دین، از بزرگ‌های قوم و از تعلیم یافته‌های کشور این است که در این مورد تبلیغ زیاد کنند ولی ترقی افغانستان و خصوصاً ترقی زن در افغانستان تنها و تنها از طریق تعلیم یافتن همه ماست هم زن و هم مرد، در کشور ما البته زن‌ها در این راستا کوشش زیاد کردند و خود را بهتر رساندند. بسیاری از دخترهای افغانستان که به تعلیم و تحصیل به خارج رفتند، پس آمدند، یگان بچه‌ها نیامدند، گریختند، مردها گریختند، زن‌ها وطندوستی خود را ثابت کردند، مردها گریز خود را ثابت کردند.
پس همان مردهای هم که گریختند اگر مردانه هستند از دخترهای افغان یاد بگیرند و پس بیایند به وطن خود و در اینجا خدمت کنند. من تکرار نمی‌کنم پیشرفتهای را که معینه صاحب گفتند و پیشرفتهای زیادی را که داریم خوش هستیم قانع نیستیم، خوش هستیم، باعث قناعت ما نیست باید بسیار بکوشیم بسیار بکوشیم و در قسمت ترقی و تعالی وطن ما هیچ وقت قناعت نکنیم بلکه زیادتر بخواهیم و زیادتر بخواهیم.


 خواهرهای عزیز و برادرهای عزیز!
 دو، سه سال می‌شود بسیار تبلیغات است در وطن ما، در این تلویزیون‌های وطن ما بسیار تبلیغات است در وطن ما که سال ۲۰۱۴ می‌آید، این سال ۲۰۱۴ حالا یک فلم شده برای ما، فلم ۲۰۱۴، آن‌های که در وطن ما که حساب خود را هنوز هم به ترتیب هجری شمسی عنعنوی خود ما می‌کنند ما در حکومت به حساب دیگران آمدیم، به حساب خارجی‌ها سال‌ها را حساب می‌کنیم، ماه‌ها را حساب می‌کنیم، می‌گویند: «چې اوسې په خوی به دهغو شې» چون بسیار همراهشان نشست و برخاست کردیم همان طور شدیم ۲۰۱۴، ۲۰۱۳ و ۲۰۱۲ می‌گویم ولی مردم وطن هجری شمسی می‌گویند ۱۳۹۱، ۱۳۹۲ و ۱۳۹۳، گاهی شما شنیدید که کسی گفته باشد که از ۱۳۹۳ تشویش دارم، هیچ نشنیدیم، شنیدید؟ گاهی من خوب که نشنیدم که صاحب والله من از ۱۳۹۳ تشویش دارم، پس از ۱۳۹۳ تشویش نداریم، از ۲۰۱۴ تشویش داریم که یک چیز است، اینکه چرا از ۱۳۹۳ تشویش نداریم از ۲۰۱۴ تشویش داریم، چون ۲۰۱۴ را هر روز تلویزیون‌های ما و بی بی سی و سیان ان گفته راهی هستند.
۲۰۱۴ هیچ چیزی نمی‌شود، خیر خیرت است، در این وطن به تمام معنا بهتر می‌شویم به اطمینان برایتان می‌گویم که بهتر می‌شویم، انتخابات می‌کنیم، حکومت می‌آوریم، رئیس جمهور نو می‌آوریم، رئیس جمهور نوی که می‌اید، آن حکومت نوی که می‌آید از اشتباه‌های ما دیده کار ما را دیده، یا سیل بین بوده یا در کار همراه ما دخیل بوده و می‌فهمد که چی کردیم و چه اشتباه کردیم و او به اساس تجربه ای که دارد حکومت بهتری بناء می‌کند، برایتان حکومت بهتری می‌آید، استعدادهای بهتر می‌آیند، جوانهای بهتر آمدند، آن‌ها دارند روز به روز جذب می‌شوند در اداره ما، منابع بسیار هنگفتی داریم در زیر زمین خود، در هر گوشه افغانستان، جای از کشور ما نیست که منابع بزرگی نباشد.
بعضی از کشورها پیش از پیش نوشته کرده‌اند، به شمول امریکا که فلانی چیزی می‌خواهیم، از حال بر ما نوشتند که چون ما و شما متحد هستیم فلانی مواد زیر زمینتان را ما کار داریم، دیگر کس را ندهید ما گفتیم بیاید باز گپ می‌زنیم به تمام معنا یک کشور هستیم به یک آینده درخشان. به ترلیون دالر مواد زیر زمین داریم یک ترلیون هزار بلیون می‌شود به ارزش ترلیونها مواد در زیر زمین خود داریم از تیل تا گاز تا چیزی که حالا نو برآمده بنام عناصر نادره تا آهن تا مس تا دیگر دیگر، همه‌اش را داریم چیزی که نداشتیم و به همان دلیل خوار و زار و بیچاره و بدبخت هم شدیم انسان تعلیم یافته بود به دیگر معنا آدم نداشتیم آن را هم روز به روز زیاد شده می‌رود، امسال پانزده میلیون دالر بیت المال که خواری و زحمت دهقان و بزگر و خواری کش افغانستان است، پانزده میلیون دالر از عایدی که آن‌ها به این خاک میاورند سپرده می‌شود به جوانهای وطن که بروند تحصیل کنند، پانزده میلیون دالر حداقل هزار تا یک و نیم هزار جوان شما دختر و بچه می‌رود تحصیل می‌کنند، پس می‌آیند پس ما از ۲۰۱۴ تشویش داریم از ۱۳۹۳ تشویش نداریم به هیچ عنوان این ما را بر می‌گرداند به حادثه دیروز، دیروز طالبان دو جای را بمب منفجر کردند یا بنام طالب اعلان شد و حال صدایش را نمی‌فهمم که راست است یا دروغ، گفت که طالب و اعلان اینطورشد که امروز صبح می‌دیدم درخبرها که طالب می‌گوید که من درمقابل وزارت دفاع افغانستان، در خوست مردم عام افغانستان را به این خاطر کشتم که به امریکا زور خود را نشان بدهم.
مردم خود را کشتم، طفلک‌های وطن خود را کشتم، همین طور خط تیر شد در خبرها که به خاطری بم را منفجر کردم و در آن بم زن و طفل بیچاره‌ی افغانستان کشته شد تا زور خود را به امریکا نشان بدهم. در حالیکه نماینده‌های این‌ها و کلان‌های این‌ها هر روز با امریکا صحبت دارند.
ما خبر داریم برای ما می‌گویند، هم خود خارجی‌ها برای ما می‌گویند و هم طالبان وطندوست می آیند پشت سر ما را خبر می‌کنند که در بین کلان‌های ما و امریکا این معامله روان است، هوش تانرا بگیرید. در اروپا و در ممالک خلیج هر روز بین امریکایی‌ها و خارجی ها و طالبان صحبت است؛ و امریکا می‌گوید که طالب دشمن من نیست و من همرای طالب کدام جنگ ندارم ولی بنام طالب هر روز در وطن ما مردم آزاری می‌کنند.
طالب هم هر روز با امریکایی‌ها درصحبت است ولی درکابل و در خوست باز بم منفجر می‌کند که من به امریکا قوت خود را نشان بدهم، نخیر! این بم هاییکه دیروز خوست و در کابل منفجر شد در این قوت نشان دادن به امریکا نبود، در حقیقت خدمت به امریکا بود! در خدمت به امریکا بود، درخدمت به همین شعار ۲۰۱۴ بودکه ما را بترساند که اگر این‌ها نباشد، من نمی‌گذارمتان.
پس در حقیقت بم هاییکه دیروز منفجر شد بنام طالب درحقیقت خدمت به خارجی‌ها بود، خدمت به این بود که حضور خارجی‌ها در افغانستان باشند، نروند. از راه آوردن ما بترس که البته ما ازین گذرها بسیار گذشتیم.
از طرف دیگر جامعه‌ی جهانی هر روز می‌گفت که ما می‌رویم، می‌رویم و می‌رویم، ما هم گاهی گفتیم، بروید وگاهی هم گفتیم خیراست نروید تا این روزهای آخر که باز آمدند و می‌گویند نمی‌رویم، دیروز پریروز سکرتر جنرال ناتو آمد به پاکستان به همراه ما صحبت داشت گفت که تمام کشورهای ناتو یک نوع حضور را در افغانستان می‌خواهیم، تمام کشورهایش، ۲۷ کشور و به اضافه این ۲۷ کشور ناتو، ۱۰ کشور دیگر هم می‌خواهد که در افغانستان باشند.
ما گفتیم درست است باشید ولی این بار زیر شرایط ما، دفعه‌ی قبل خو ده سال پیش بنام جنگ علیه تروریزم و به عنوان ملل متحد آمدید، بنام جنگ علیه تروریزم و به عنوان فیصله‌ی شورای امنیت ملل متحد آمدید، این بار که در افغانستان بعد از سال ۲۰۱۴ می‌باشید هرکدام تان جدا جدا به همراه مردم افغانستان معاهده امضا کنید، در آنصورت خوش آمدید، باشید.
تعداد محدودتان در ساحاتیکه ما برایتان تعیین می‌کنیم و با حدود و چوکات بندی که ما برایتان می‌دهیم، قانون ما را عزت و حاکمیت ملی ما را عزت کنید، رسم، عنعنه و رواج ما را عزت کنید، ما منفعت شما را درک می‌کنیم، اگر نمی‌داشتید، هیچ نمی‌آمدید.
ما هم منفعت داریم، ملتی هستیم، تاریخ داریم، کارهای درین دنیا کردیم، اسپ ما دویده دراین منطقه، بسیار دویده در چهار طرف این منطقه، فتوحات کردیم، امپراطوری های ساختیم، افتخاراتی داریم، رنج‌هایی هم کشیدیم، پس شما دنیا و امریکا در افغانستان با یک هویت مشخص تاریخی سخت مغرور و با افتخار روبرو هستید، با یک آدم بی نام و نشان روبرو نیستید، با افغانستان روبرو هستید، افغانستان که در هرساحه زندگی چیزی به جا گذاشته، از مولانا تا ابو علی سینا تا سید جماالدین افغانی در علم و فرهنگ و ادب و الهیات، از سلطان محمود غزنوی تا احمد شاه ابدالی در فتوحات و باز در دو قرن گذشته از شکست آنهاییکه خیال کردند که شکست افغانستان آسان است و شکست خورده و درمانده وفرو پاشیده ازینجا رفتند.
پس افغانستان جایگاه خود را دارد وخود را باید بشناسد.
 خواهران و بردران عزیز! زمانیکه بعد از ختم جهاد زیر پای شدیم، بعد از شکست شوروی نقص هیچ کسی دیگری نبود، هیچ خارجی را ملامت نکنید، خود را ملامت کنید. از خوش دلی خود برباد شدیم، این در جهاد ماکمک کرده دوست ماست، آن در جهاد ما گندم کمک داده دوست ماست، همسایه‌ی ماست، آن رفیق ستراتیژیک ماست، نخیر!
خود، خود را خراب کردیم، اردوی خود را زیر پای کردیم، عسکر خود را زیر پای کردیم، طیارات خود را سر خود استعمال کردیم، تانک خود را بالای خود استعمال کردیم، پس خراب شدیم.
حال آن روز نیست همگی آگاه هستیم، ترقی هم به سرعت جریان دارد، نسبت به من چون من کمتر می‌روم به دکان و به بازار وکمتر می‌بینم جوانان کشور را که تحصیل کرده، یگان تای آن‌ها را می‌بینم، شما روزمره به جریان هستید، می‌بیند که چقدر تغییر درین کشور آمده است.
از ارزگان دیروز نزد من مردم آمده بودند، از ارزگان که پارسال ۱۵ نفر یا ۱۰ نفر به کانکور کامیاب شدند، به شمول دخترها امسال ۳۹۱ نفر تا۴۰۰ نفر کامیاب شدند، از کندهار که زیر ضرب ترور و مکتب سوختاندن و بیچارگی و کشتن کلان‌های قوم‌هایشان، مکاتبش بسته شده بود، امسال قریب به دوهزار نفر امتحان داد و نمی‌دانم ۸۰۰ یا ۹۰۰ نفر کامیاب آمد، ۱۶۰۰ نفر امتحان داد، ۸۰۰ یا ۹۰۰ نفر کامیاب داد به شمول ۵۹ یا ۹۰ یا زیادتر دختر. هرگوشه افغانستان همین طور بچه ودخترش آمده به تحصیلات عالی کامیاب شد است.
۵۷ هزار پذیرفته، فکر کنید ۵۷ هزار جوان شما، بچه و دخترتان در پوهنتون های مملکت راه پیدا کرده‌اند، ۵۷ هزار، این ۵۷ هزار هرکدامش یک قوت منسجم توپدار و تانکدار و علم دار و پیسه دار است، این قوت مملکت است. پس افغانستان عزیز ما بدون شک به طرف ترقی روان است. آنهاییکه بدخواهی این ملت را دارند بدانند که ما از آن پل لرزان تیرشده ایم.
آنهاییکه بدخواهی این ملت را دارند، بدانند که این خاک از آن پل لرزان تیرشد، حال اگر اینها می‌خواهند این پل را لرزانک بکنند، راه خود را بند می‌کنند باز تیر شده نمی‌توانند ازین پل، به این طرف، ما که بطرف ترقی روان هستیم آمده نمی‌تواند، آنجا می‌ماند خشک و پریشان آخر هم می‌روند یک جای دیگر. پس رسیدیم ازین پل ما بطرف ترقی هستیم، ما بطرف سعادت هستیم، ما بطرف پیشرفت هستیم، ما بطرف آبادانی کامل هستیم.
دنیا خوش آمدند به همراه ما باشند به شرایط ما، اگر شرایط ما را نمی‌پذیرند خوش آمدند بروند به وطن خودشان، تشکرشان می‌کنیم ولی وطن ما راه خود را به پیش دارد و به پیش می‌رود، به بازوی نسل جوان این وطن عزیز ما. بازهم این روز را برای زن‌های افغانستان، روز پیشرفت شانرا، روز ترقی شانرا مبارک می‌گویم، سختی‌های تیر نشده، ترقی ما قیمت دارد به این ترقی قیمت پرداختیم، بسیار قیمت پرداختیم.
دیروز بسیار ناوقت شام طرف‌های۹ بجه یا ۱۰ بجه شب یک حادثه‌ی شد، ملیشه های خارجی رفته بودند و یک محصل را آزار داده بودند، مثلیکه چند وقت پیش محصلین را در جلال آباد آزار دادند، من بسیار ناراحت شدم و تا طرفهای یازده و نیم تا دوازده بجه‌ی شب مصروف این کار بودم، شب هم بسیار ناآرام بودم، هر روز این جریان تکرار میشه ولی به همرایش هر روز خبر خوش ترقی وطن هم می‌اید. هر روز، از یک طرف خبر بد برایم آمد که محصل را خارجی‌ها آزار داده و از طرف دیگر شنیدم که جوانان افغانستان ۵۷ هزار به تحصیلات عالی رفتند و باز همان جوان را پیداکردم. پریروز جوانان ننگرهار نزدم آمده بودند به همراه من صحبت کردند باز دیشب این جوان دیگر را هم پیدا کردم و به همرایش صحبت کردم، ازبندی خانه‌ی خارجی‌ها کشیدم اش، گفتم بچیم برو پس به لیلیه ات، برو پوهنتون ات، بی غم تحصیلت را بکن، رفت، محصل صنف سوم انجینری بود، تحصیل خود را می‌کند، به سال آینده فارغ می‌شود، همین جوان باز پل و سرک، راه وطن ما را می‌سازد. پس افغانستان سربلند سربلند تر بطرف ترقی بهتر، به سرعت و به قوت در حال حرکت است به دعای شما مادران و خوهران کشور.
به خیر باشید! به امان خدایتان!

 تاریخ نشر: Mar 10, 2013
۲۰حوت ۱۳۹۱ خورشیدی       
کد مطلب: 21329
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/fnI7aQ
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل