نخستین جشنواره فیلم زن افغانستان برگزیدگان خود را شناخت

تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱۷ حوت ۱۳۹۱ ساعت ۰۷:۴۷
نخستین جشنواره فیلم زن افغانستان برگزیدگان خود را شناخت
به گزارش پیام آفتاب، اولین جشنواره فیلم زن در افغانستان شامگاه روز چهارشنبه (16 حوت) با معرفی آثار برتر به پایان رسید.
نخستین جشنواره فیلم زن درافغانستان
این جشنواره یک روزه که به مناسب ( 8 مارچ ) گرامی داشت از روز جهانی زن در انستیتو فرانسه برگزار شده بود پنج فیلم مستند چگونگی پیشرفت‌ها و کارکردهای زنان و دوشیزگان افغانستان در 11 سال اخیر را روایت می‌کرد.
در این جشنواره پنج فیلم باهم رقابت می‌کرد 1- سیمین به کارگردانی قاسم حسینی 2- سرنوشت به کارگردانی مرتظی طوفان 3 خانم گل‌بدن به کارگردانی شفیع ضرغام 4 روزی که رییس جمهور شوم به کارگردانی فاطمه حسنی 5 ستاره با کار گردانی فخریه ابراهیمی.
در پایان این جشنواره، فیلم "خانم گل‌ بدن" به عنوان بهترین فیلم به انتخاب هیئت داوران و تماشاگران شناخته شد، این مستند داستان زنی را روایت می‌کرد که در یکی از شهر های دور افغانستان (مرکز ولایت چغچران) زندگی می کند و با توجه به محیط بسته‌ای که در آن زندگی می‌کند سنت و ساختار های موجود را شکسته و گاهی بصورت معلم و گاهی هم در مقام پزشک به هموطنانش رضاکارانه فعالیت می‌کند.
گل‌بدن در این فیلم از روند زندگی‌اش می‌گوید که چگونه در زمان اشغال افغانستان به مجاهدان کمک می‌کرده و چگونه باسواد شده و حال چطوری و با چه شرایطی در عرصه های فرهنگی و اجتماعی کار می‌کند.
 گل‌بدن زنی روستایی است که در مقابل دیدگان ناباور اجتماعش، با جرئت و جسارت بی نظیری تمام رفت و آمدهایش را با موترسیکلت انجام می‌‌دهد و بعضی وقت‌ها چند نفر دیگر را هم با موتر سیکلتش جابجا می‌‌کند.
او در یکی از دیالوگ های این فیلم میگوید: مجبور بودم اینجا موتر برای سوار شدن در خیلی از مسیر های یافت نمی‌شود، به دلیلی مسائل دینی حاضر هم نبودم سوار موتر کسی دیگری شوم و این بود که خودم این( سایکل ) را خریدم و الان آزادانه وطبق دلخواهم به هر کجا که بخواهم بروم میروم و لوازم التحریر و کارتن های دارو( دوا ) را با خود حمل می‌کنم.
ضرغام برنده دو جایزه از این جشنواره در مصاحبه با ما گفت: این سوژه‌ای بود که در زمان تهیه‌ای برنامه برای رادیو دوچه‌وله یافتم و زمانی که قرار شد، برای این جشنواره اثری تحویل دهم سراغش رفتم و این مستند کوتاه را ساختم.
وی از مشکلاتی در زمان تهیه این مستند با آن روبرو بود، یاد کرد و گفت: این شهر هم خیلی دور افتاده است  امکانات ترانسپورتی( حمل ونقل ) در حدی خیلی پایین است و فرهنگ آن جا هم آنقدر دست و پاگیر است که به سختی میشود کسی را راضی کرد در مقابل دوربین قرار گیرد.
در این مستند آمده بود که قبلا این خانم ( گل بدن ) تهدید شده بود و حتی حکم قتلش از سوی گروه ‌های تند رو آن منطقه اعلام صادر شده بوده. با توجه به این مسئله از ضرغام پرسیدم حالا نه تنها مردمان آن ولایت که خیلی های دیگه هم گل‌بدن را می‌شناسد آیا شما نگران آینده سوژه‌ای تان نیستید؟
ضرغام می‌گوید که من با او در تماسم و تمام اقدامات با اجازه‌ وی صورت گرفته که اگر او اجازه ندهد و یا احساس کنم که خطری او را تهدید می‌کند فیلم را در جای دیگه پخش نکرده، و از دادن به جشنواره‌های دیگر هم جلوگیری خواهم کرد.
"فاطمه حسنی" که فیلم "روزی که رییس جمهور شوم " را ساخته و به مقام دوم این جشنواره رسیده بود در جواب این سئوال که یک زن وقتی سوژه‌اش هم زن است برای ساختن یک مستند چه مشکلاتی دارد، از شرایط بدی جامعه گله نموده و بیان داشتند که ممکن است در زمان جمع آوری تصویر سوژه نتواند تو را درک کند و نتواند در جای قرار گیرد که شما دلتان می‌خواهد و یا برای گرفتن تصاویر با تو هماهنگ نباشد، محیط کار آن خانم و یا ارگان ها با دوربین مشکل داشته باشد.
وی که اولین تجربه مستند سازی خود را پشت سر گذاشته از وضعیت و انتخاب راضی است و می‌گوید: تجربه‌ای خوبی بود و این مستند راه را برای کارهای بعدی ام باز نمود.
"زهرا مبتکر" رئیس جامعه باز که برگزار کننده اصلی این جشنواره بود، گفت: با این فیلم ها ما می‌خواهیم یک ارزیابی تصویری از وضعیت زنان افغانستان داشته باشیم و از تمامی دست آوردها و چالش‌های که زنان افغانستان در این 11 ساله با آن مواجه بوده اطلاعات تصویری تهیه کرده باشیم.
گفتنی است که این جشنواره با ابتکار موسسه جامعه باز و همکاری انستیتو فرانسه، سفارت ناروی، فرانسه و آژانس همکاری های انکشافی سوئیس و اتحادیه اروپا برگزار شده بود.
انتهای پیام/.
کد مطلب: 21226
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل