آشنايي با كامبوج

تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۲ اسد ۱۳۹۰ ساعت ۱۱:۴۷
آشنايي با كامبوج
پادشاهی کامبوج کشوری است در آسیای جنوب شرقی که مردم آن طی سال‌های حکومت خمرهای سرخ از بسیاری از حقوق اولیه زندگی از جمله حق تحصیل محروم شدند.
این کشور از غرب و شمال غرب با تایلند، از شمال شرق با لائوس و از شرق و جنوب شرق با ویتنام همسایه است. در جنوب این کشور خلیج تایلند قرار دارد.
در سال 1975 خمرهای سرخ به رهبری پل پات در این کشور به حکومت رسیدند. آنها روشنفکران و تحصیل‌کرده‌های کشور را به بهانه دشمنی با حکومت به قتل رساندند. همچنین همه مردم را مجبور می‌کردند که کشاورزی کنند.
تحصیل در دوران حکومت خمرهای سرخ امری خلاف قانون محسوب می‌شد و مجازات آن اعدام بود. این روزها محل‌هایی که سند جنایات دوران خمرهای سرخ است به اماکنی توریستی تبدیل شده‌اند.
بر همین مبنا اقتصاد کامبوج بر پایه گردشگری و تولید لباس می‌چرخد. به تازگی در آب‌های این کشور منابعی از گاز و نفت یافت شده که بهره‌برداری تجاری از آن در سال 2011 آغاز می‌شود.

سیاست در کامبوج
در سال ۱۹۷۰ در پی کودتای نظامی، پرنس شیانوک از قدرت خلع شد، رهبر دولت دست راستی جدید، سپهبد لون نول، ریاست جمهوری خمر رسید. پرنس شیانوک و طرفداران او با یک گروه شبهه نظامی کمونیست به نام خمر‌های سرخ که در سال ۱۹۶۰ تشکیل شده بود هم پیمان شدند و به ارتش لون نول حمله کردند و بدین ترتیب جنگ داخلی آغاز شد.
در همین برههء زمانی، همسایه شرقی کامبوج، یعنی ویتنام نیز درگیر جنگ برای استقلال از فرانسویان بود. در سال ۱۹۵۴ فرانسویان از ویتنام بیرون رانده شدند و دو کشور ویتنام شمالی کمونیست و ویتنام جنوبی متمایل به غرب (پشتیبانی شده از طرف ایالات متحده آمریکا) به وجود آمدند. سپس در فاصله کوتاهی جنگ داخلی در این کشور شدت گرفت و گروهی با نام ویت کونگ، متشکل از شبه نظامیان ویتنامی کمونیست (پشتیبانی شده توسط دولت ویتنام شمالی و چین) در جنگل‌های ویتنام جنوبی مستقر شدند و بر علیه ارتش کشور ویتنام جنوبی به مبارزه پرداختند. در سال ۱۹۶۴ ایالات متحده آمریکا در مبارزه با کمونیست‌ها با ویتنام وارد جنگ شد.
در زمان فرمانروایی پرنس شیانوک، کامبوج توانست بی‌طرفی خود را در جنگ ویتنام با امتیاز دادن اندک به هر دو طرفین حفظ نماید. ولیکن با سر کار آمدن لون نول در کامبوج وضعیت تغییر نمود. پس از مسلط شدن لون نول که توسط آمریکایی‌ها نیز پشتیبانی می‌شد، ارتش ایالات متحده با خیال راحت وارد کامبوج شده و شروع به مبارزه علیه گروه شبه‌نظامی ویت کونگ نمود، و بدین ترتیب کامبوج تبدیل به یکی از عرصه‌های مبارزه جنگ ویتنام شد. در طول چهار سال بعد از آن بمب افکن‌های ب-۵۲ ایالات متحده با استفاده از بمب‌های آتش زا و خوشه ایی حدود هفتصد و پنجاه هزار کامبوجی را در تعقیب و انهدام خطوط اذوقه رسانی نیرو‌های ویتنام شمالی به قتل رساندند.
جنبش خمر‌های سرخ در سال‌های ۱۹۷۰ بسیار محدود بود. رهبر آنان پل پوت در فرانسه تحصیلات خود را به اتمام رسانده بود و یک کمونیست طرفدار مائو (مائویست) چین بود. او همچنین مظنون به داشتن رابطه با کمونیست‌های ویتنام شمالی بود. بمباران‌های آمریکایی‌ها و همدستی لون نول با آنان باعث پیوستن نیرو‌های تازه به جنبش خمرهای سرخ گشت. در آن زمان ویتنام شمالی و چین نیز آموزش‌های نظامی به این گروه می‌دادند. این روال ادامه پیدا کرد به طوری که در سال ۱۹۷۵ نیروی‌های پل پوت به مرز هفتصد هزار نفر رسیده بودند. بنابراین ارتش لون نول به جز مبارزه با ویتنامی‌های کمونیست، درگیر کارزار با خمر‌های سرخ (شاخهء کمونسیستی در داخل کامبوج) نیز گشت.
بر اساس قانون اساسی که در سال 1993 در این کشور تصویب شد نخست وزیر در کامبوج رئیس دولت است و پادشاه رئیس حکومت.
پادشاه نخست وزیر را تعیین می‌کند. البته مجلس ملی این کشور باید نخست وزیر پیشنهادی پادشاه را تائید کند.
پادشاه کنونی کامبوج در سال 2004 میلادی با رای 9 عضو شورای سلطنت انتخاب شد. مقام پادشاهی در این کشور نمادین است و پادشاه قدرت اجرایی ندارد.
قوه قانونگذاری در این کشور دو رکن دارد:‌ مجلس ملی و مجلس سنا. مجلس ملی 123 کرسی دارد که نمایندگان آن با رای مردم برای دوره‌ای هفت ساله انتخاب می‌شوند.
مجلس سنا 61 کرسی دارد. دوره نمایندگی در مجلس سنا 7 سال است.
تقسیمات کشوری
کامبوج به ۲۳ ولايت (khett) و یک منطقه شهری (krong) تقسیم شده‌است. تعداد مناطق شهری کامبوج پیش از سال ۲۰۰۸، چهار منطقه بود.
ولايات:
۱. بانتئای مئان چئای
۲. باتامبانگ
۳. کامپونگ چام
۴. کامپونگ چهنانگ
۵. کامپونگ اسپئو
۶. کامپونگ توم
۷. کامپوت
۸. کاندال
۹. کوه کونگ
۱۰. کب
۱۱. کراچه
۱۲. موندول کیری
۱۳. اودار مئانچئای
۱۴. پایلین
۱۶. سیهانوک‌ویل
۱۷. پرئاه ویهئار
۱۸. پوتهیسات
۱۹. پری ونگ
۲۰. راتاناکیری
۲۱. سیم رئاپ
۲۲. استوئنگ ترنگ
۲۳. سوای رینگ
۲۴. تاکو

اقتصاد در کامبوج
تولید ناخالص داخلی در این کشور 79/25 میلیارد دالر است. هفت میلیون نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند که 75 درصد از آنها در بخش کشاورزی مشغول به کار هستند.
نرخ بیکاری در کامبوج 5/2 درصد است. 35 درصد از جمعیت این کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند. در سال 2007 نرخ تورم آن 4/4 درصد بود.
محصولات صادراتی این کشور شامل البسه، الوار، لاستیک، برنج، ماهی، تنباکو و کفش است که به کشورهای آمریکا (3/53 درصد)، هنگ‌کنگ (2/15درصد)، آلمان (6/6 درصد) و انگلیس (3/4 درصد) صادر می‌شود.
محصولات وارداتی این کشور شامل فرآورده‌های نفتی، سیگار، طلا، مواد ساختمانی، ماشین‌آلات، وسایل نقلیه موتوری و محصولات دارویی است که از  هنگ‌کنگ( 1/18درصد) چین (5/17 درصد)، تایلند (9/13 درصد)، تایوان (7/12 درصد)، ویتنام (9 درصد)، کره‌جنوبی (9/4 درصد)، جاپان (3/4 درصد) و سنگاپور (3/5درصد) وارد می‌شود.

مردم کامبوج
جمعیت این کشور حدود 14 میلیون و 242 هزار نفر با میانگین سنی 22 سال است. امید به زندگی برای زنان 64 و برای مردان 60 سال است.
2/6 درصد از جمعیت بزرگسال این کشور به بیماری ایدز مبتلا هستند. 90 درصد از مردم این کشور از نژاد خمر، پنج درصد ویتنامی، یک درصد چینی و چهار درصد بقیه نژادها هستند.
زبان رسمی این کشور خمری است و 95 درصد از مردم آن بودایی هستند.

ارتباطات در کامبوج
در این کشور 32 هزار و 800 خط تلفن ثابت و یک میلیون و 140 هزار خط تلفن همراه وجود دارد.
کامبوج 941 میزبان اینترنتی و 44 هزار کاربر دارد.



پادشاهی کامبوج KingdomofCambodia.svg
Preăh Réachéanachâkr Kâmpŭchea

کامبوج پرچم   شعار ملی: میهن، دین، شاه سرود ملی: پادشاهی همایونی
پایتخت
(و بزرگترین شهر) پنوم پن
شرقی′۵۵°۱۰۴ شمالی′۳۳°۱۱ زبان رسمی زبان خمر نوع حکومت مشروطه سلطنتی نام حاکمان 
• پادشاه
• نخست‌وزیر
نوردوم سیهامونی
هون سن  موارد منجر به تشکیل
امپراتوری خمر
استقلال ازفرانسه
۸۰۲
۹ نوامبر، ۱۹۵۳ مساحت  -  مساحت ۱٨۱٬۰۰۰کیلومتر مربع (٨٨ام)  -  ‌آب‌ها (٪) ۲٬۵ جمعیت  -  سرشماری ۱۳,۳۸۸,۹۱۰ 
(۶۷ام)  -  تراکم جمعیت ۷۴‎/km۲‏ (۱۲۵ام) واحد پول ریال (KHR) منطقه زمانی GMT (ساعت جهانی+7)  -  تابستانی (DST) DST (ساعت جهانی) دامنه اینترنتی .kh پیش‌شماره تلفنی +۸۵۵

کد مطلب: 15354
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/OtzvvW
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل