به مناسبت روز جهانی مبارزه با فساد

فساد مهم ترین عامل سقوط دولت‌ها

سازمان ملل متحد در تاریخ 9 عقرب/آبان 1382 برابر با ۳۱ اکتبر ۲۰۰۳ روز نهم دسامبر را روز جهانی مبارزه با فساد (International Anti-Corruption Day) نامید و از زمان تصویب هر ساله در این روز جشنی به همین نام برگزار می‌شود.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۷ قوس ۱۴۰۰ ساعت ۱۵:۵۶
فساد مهم ترین عامل سقوط دولت‌ها
روز 18 قوس/آذر برابر با 9 دسامبر از سوی سازمان ملل روز جهانی مبارزه با فساد نامگذاری شده است.  در این روز با تأکید بر شعار و مضمونی خاص از کشورهای جهان خواسته می‌شود تا با انواع با فسادها مبارزه کنند.

سازمان ملل متحد  در تاریخ 9 عقرب/آبان 1382 برابر با ۳۱ اکتبر ۲۰۰۳ روز نهم دسامبر را روز جهانی مبارزه با فساد (International Anti-Corruption Day)  نامید و از زمان تصویب هر ساله در این روز جشنی به همین نام برگزار می‌شود.

فساد در لغت فارسی به معنی تباهی و نابودی است. همچنین Corruption عمدتا به مفهوم فساد عمومی بويژه «فساد اداری ـ دولتی ـ اقتصادی» است.
فساد در اصطلاح یک نوع خلافکاری است که توسط فردی که مسئولیت و اقتدار دارد، اغلب برای به دست آوردن منافع شخصی به انجام می‌رسد.

فساد می‌تواند در ابعاد مختلفی رخ
فساد، رانت، رشوه ستانی، پارتی بازی و باندبازی در ساختار حکومت افغانستان چنان ریشه دوانده بود که اصلاح آن غیر ممکن به نظر می‌رسید و آن را از درون تهی و فاسد ساخته بود که منجر به سقوط حکومت گردید.
دهد. فساد سیاسی، فساد اقتصادی، فساد اداری، و فساد اخلاقی. فسادی که منافع کوچک و اندکی برای اشخاص ایجاد کند، فسادی که در بعد دولت و ابعاد بزرگ روی می‌دهدو فسادی که در ساختار زندگی روزمره مردم در اجتماع رایج و گسترده است و نشانه جرایم سازمان‌یافته است.

 فساد ممکن است شامل فعالیت‌های بسیاری از جمله پولشویی، رشوه خواری و اختلاس و یا قاچاق مواد مخدر باشد، همچنین ممکن است شامل مواردی باشد که در بسیاری از کشورها قانونی هستند! فساد سیاسی زمانی است که یک مسئول دولتی یا یکی از کارکنان دولت که از موقعیت رسمی اش برای رسیدن به منافع شخصی خود سوء استفاده کند.

فساد بطور جدی نقشی منفی و بازدارنده در سرمایه‌گذاری‌های خصوصی و در نتیجه پایین آمدن رشد اقتصادی ایفا می‌کند، و همچنین سود دهی فعالیت‌های تولیدی را کاهش می‌دهد. اگر سوددهی فعالیت‌های تولیدی و اقتصادی نسبت به سود آوری فعالیت‌های فاسد کاهش یابد، در بلند مدت و به تدریج سرمایه‌ها بسوی بخش فاسد هدایت خواهند شد. این سبب می‌گردد که از حجم سرمایه‌ها و سرمایه گذاری‌های مفید از جمله نیروی‌های انسانی کارآمد، در ممالک دچار فساد کاسته شود.
فساد سبب افزایش نابرابری‌ها، کاهش سوددهی تولید و در نتیجه افزایش اقتصاد دلالی می‌گردد. افزایش نابرابری‌ها نه تنها باعث ایجاد ناامیدی و سرخوردگی قشرهای محروم می‌شود بلکه سطح تولید، رشد اقتصادی و اشتغال زایی را نیز پایین می‌آورد.

معاهده جهانی مبارزه با فساد بطور مختصر بیان می‌کند که «سازمان ملل متحد نسبت به مشکلات وخیم و تهدیداتی که به دلیل فساد بر روی ثبات و امنیت جوامع اعمال می‌شود، تحلیل رفتن عرف‌ها و ارزش‌های
شدت فساد به حدی بود که از بالاترین مقام دولتی تا پایین ترین کارمند آن غرق در فساد گردیده بود به گونه‌ای که مردم از اصلاح آن نا امید شده بود و چاره‌ای جز سقوط نداشت و به همین دلیل مردم در مقابل هجوم طالبان از دولت حمایت نکردند.
دمکراسی، ارزش‌های اخلاقی و عدالت وتوسعه پایدار و حاکمیت قانون، نگران است و این اختیارات را به کنوانسیون‌ می‌دهد تا برای جلوگیری و مبارزه مؤثر و کارامد با فساد اقداماتی را ترویج و تقویت کند. همکاری بین‌المللی و کمک‌های فنی در پیشگیری و مبارزه با فساد را ترویج، تسهیل و حمایت کند. و مدیریت مناسب امور عمومی و مالکیت عمومی را با یکپارچگی و پاسخگویی ارتقا بخشد.

سازمان ملل بر این اساس از دولت‌های عضو می‌خواهد که با وسائل مؤثر به فساد اداری و سوء استفاده از اموال عمومی، رشوه در هر شکل آن، اعمال نفوذ و تبعیض که زاینده جرائم دیگر و ناامنی است پایان دهند. این کنوانسیون همچنین از دولت‌های عضو خواست که به یکدیگر برای کشف و دستگیری و استرداد مفسدین، با استفاده از همه تکنیک‌ها و وسایل کمک کنند.

فساد یک پدیدهء جهانی است که در همهء کشورها وجود دارد، لیکن بر اساس شواهد، کشورهای جهان سومی و فقیر را بیش از سایرین مورد آسیب قرار می دهد، رشد اقتصادی را سركوب کرده و بودجه های مورد نیاز برای آموزش، بهداشت و سایر خدمات عمومی را از مسیر خود منحرف می سازد. بر اساس آمار بانک جهانی، سالانه و بطور تقریبی بالغ بر یک تریلیون دلار از طریق رشوه رد و بدل می شود.

متأسفانه در این میان افغانستان یکی از فاسد ترین کشورهای جهان شناخته شده و جزء سه کشور اول فاسد جهان قرار داشته است.
فساد، رانت، رشوه ستانی، پارتی بازی و باندبازی در ساختار حکومت افغانستان چنان ریشه دوانده بود که اصلاح آن غیر ممکن به نظر می‌رسید و آن را از درون تهی و فاسد ساخته بود که منجر به سقوط حکومت گردید.
شدت فساد به حدی بود که از بالاترین مقام دولتی تا پایین ترین کارمند آن غرق در فساد گردیده بود به گونه‌ای که مردم از اصلاح آن نا امید شده بود و چاره‌ای جز سقوط نداشت و  به همین دلیل مردم در مقابل هجوم طالبان از دولت حمایت نکردند.
 
کد مطلب: 98367
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل