سپردن قدرت به افراد بی‌طرف و خوشنام بهترین راه حل بحران افغانستان

دلیل سقوط و زوال همه این دولتها به شمول خود طالبان تصور حفظ قدرت و حکومت بر مردم افغانستان با توسل به زور بوده است.
تاریخ انتشار : سه شنبه ۱۶ سنبله ۱۴۰۰ ساعت ۱۵:۵۰
سپردن قدرت به افراد بی‌طرف و خوشنام بهترین راه حل بحران افغانستان
در
اکنون که بار دیگر گروه طالبان موفق شده کنترل کشور را به دست بگیرد برای آوردن ثبات و امنیت پایدار و رهایی کشور از جنگ و نزاع دایمی عاقلانه ترین و بهترین کار این است که قدرت را به یک دولت بی طرف از افراد متخصص و خوشنام که عضو هیچ یک از جریان‌های سیاسی نباشد و اگذار نماید تا زمینه برای تدوین قانون اساسی و تشکیل یک نظام فراگیر ملی فراهم شود.
نیم قرن اخیر افغانستان بارها شاهد ظهور و سقوط حکومت‌های مختلف بوده و هیچ گاه روی آرامش ندیده است. پس از کودتای سردار محمد داود خان در تاریخ 26 سرطان/تیر 1352 علیه حکومت محمد ظاهرشاه پادشاه سابق افغانستان و سرنگونی حکومت وی و به قدرت رسیدن سردار محمد داود و اعلام نظام جمهوری تا کنون افغانستان روی آرامش و ثبات را به خود ندیده است و گرفتار جنگ و درگیری بوده است و تا اکنون ظهور و سقوط چندین دولت و نظام‌های مختلف بوده است.
سردار محمد داود خان علیه ظاهرشاه کودتا کرد و با سرنگونی نظام شاهی نظام جمهوری اعلام نمود. بعد از 5 سال کمونیست‌های وابسته به حزب دموکراتیک خلق افغانستان در 7/ثور/اردیبهشت 1357 علیه داود خان کودتا کرد و بر اثر این کودتا سردار محمد داود که خود بر اثر کودتا به قدرت رسیده بود قربانی کودتای همپینانان خلقی و پرچمی خود گردیده و با تمام اعضای خانواده اش به قتل رسید و جای خود را به نور محمد تره کی از حزب خلق داد. تره کی نیز به دست یار دیرین و رفیق شفیق خود حفیظ الله امین به قتل رسید و حفیظ الله امین توسط روسها کشته شده و ببرک کارمل به قدرت رسید. ببرک کارمل نیز پس از چندسال توسط هم حزبی‌های خود برکنار شده و جای خود را به دکتر نجیب الله احمدزی داد. دکتر نجیب الله هم پس از 6سال حکومت به دست گروه‌های مجاهدین سرنگون گردید و احزاب جهادی دولت اسلامی افغانستان را تشکیل داد و نتوانست ثبات و امنیت را در کشور برقرار کند و گرفتار جنگ داخلی شدند.
حکومت مجاهدین در تاریخ 5 میزان/مهر 1375 به دست گروه طالبان سرنگون گردید و با به قدرت
تهاجم طالبان به پنجشیر و تصرف این ولایت هم نتوانست به درگیری و جنگ خاتمه دهد و ما شاهد ادامه درگیری و اعتراضات مردمی در شهرهای افغانستان و کشورهای دیگر بودیم و در آینده این اعتراضات بیشتر خواهد شد. طالبان نباید توهم حاکمیت انحصاری با تکیه بر زور را در سر بپروراند چرا که این کار باعث تداوم جنگ گردیده و مانع استقرار صلح و ثبات در کشور می‌شود. نسخه زور در افغانستان جواب نداده و نمی‌دهد.
رسیدن طالبان نظام امارت اسلامی روی کار آمد. گروه طالبان هم پس از 5 سال حکومت به دست جبهه متحد و با حمایت ایالات متحده آمریکا سرنگون شد و بازهم نظام جمهوری تهداب گذاری گردید قانون اساسی تشکیل شد انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری برگزار شد اما بازهم نتوانست ثبات و امنیت را در کشور حاکم سازد.
نظام جمهوری هم بار دیگر به دست گروه طالبان از قدرت کنار زده شد و این دور باطل ادامه پیدا کرد. اکنون که بار دیگر طالبان کنترل کشور را به دست گرفته است از تاریخ معاصر افغانستان بخصوص نیم قرن اخیر درس گرفته و به فکر تصاحب انحصاری قدرت با تکیه بر زور و قدرت نظامی نباشد چرا که زور در 50 سال گذشته جواب نداده و همۀ دولتهایی که با زور به قدرت رسیده بودند نتوانستند ثبات و امنیت را در کشور حاکم سازند و دوام پیدا کنند.
دلیل سقوط و زوال همه این دولتها به شمول خود طالبان تصور حفظ قدرت و حکومت بر مردم افغانستان با توسل به زور بوده است. اکنون که بار دیگر گروه طالبان موفق شده کنترل کشور را به دست بگیرد برای آوردن ثبات و امنیت پایدار و رهایی کشور از جنگ و نزاع دایمی عاقلانه ترین و بهترین کار این است که قدرت را به یک دولت بی طرف از افراد متخصص و خوشنام که عضو هیچ یک از جریان‌های سیاسی نباشد و اگذار نماید تا زمینه برای تدوین قانون اساسی و تشکیل یک نظام فراگیر ملی فراهم شود و مردم با رأی مستقیم خود بتواند رئیس دولت و اعضای پارلمان را انتخاب نماید. در غیر این صورت بازهم دور باطل جنگ پایان نمی یابد و بازهم کشور وارد مرحله‌ جدیدی از درگیری و جنگ خواهد شد که پایانش معلوم نیست و عواقب بدی را برای استقلال و تمامیت ارضی کشور در پی خواهد داشت و حتی ممکن است به تجزیه کشور منجر شود.
تهاجم طالبان به پنجشیر و تصرف این ولایت هم نتوانست به درگیری و جنگ خاتمه دهد و ما
چنانکه کمونیست‌ها با داشتن ارتش مجهز و حمایت ابرقدرت شرق و ارتش سرخ شوروی نتوانست مردم را سرکوب نموده و بر افغانستان حکومت کند و دولت‌های حامدکرزی و اشرف غنی هم با وجود حمایت مالی و نظامی آمریکا و پیمان ناتو نتوانست سیطره خود را برکشور تحکیم کند و بر افغانستان حکومت کند طالبان هم نمی‌تواند.
شاهد ادامه درگیری و اعتراضات مردمی در شهرهای افغانستان و کشورهای دیگر بودیم و در آینده این اعتراضات بیشتر خواهد شد. طالبان نباید توهم حاکمیت انحصاری با تکیه بر زور را در سر بپروراند چرا که این کار باعث تداوم جنگ گردیده و مانع استقرار صلح و ثبات در کشور می‌شود. نسخه زور در افغانستان جواب نداده و نمی‌دهد. همانگونه در نیم قرن اخیر هیچ حکومتی نتوانسته با زور بر کشور مسلط شود و با خیال راحت بر مردم حکومت کند در آینده نیز نمی‌تواند و حکومت با سر نیزه بر مردم افغانستان امکان ندارد چنانکه کمونیست‌ها با داشتن ارتش مجهز و حمایت ابرقدرت شرق و ارتش سرخ شوروی نتوانست مردم را سرکوب نموده و بر افغانستان حکومت کند و دولت‌های حامدکرزی و اشرف غنی هم با وجود حمایت مالی و نظامی آمریکا و پیمان ناتو نتوانست سیطره خود را برکشور تحکیم کند و بر افغانستان حکومت کند طالبان هم نمی‌تواند.
تنها نتیجه خود داری طالبان از تشکیل دولت بی‌طرف و تن دادن به خواست مردم تداوم جنگ است که زمینه ساز گسترش جنگ داخلی به شکل قومی و مداخلات خارجی خواهد شد.
کد مطلب: 97567
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل