آینده افغانستان و مسئولیت خطیر رهبران سیاسی و طالبان

اگر رهبران طالبان صلح دایمی می‌خواهند و خواستار ختم جنگ طولانی مدت افغانستان اند باید از تجارب 40 سال گذشته درس‌های لازم را گرفته و اشتباهات صورت گرفته در حکومت‌های مختلف در طول این 40 سال را تکرار نکنند.
تاریخ انتشار : دوشنبه ۲۵ اسد ۱۴۰۰ ساعت ۱۷:۰۹
آینده افغانستان و مسئولیت خطیر رهبران سیاسی و طالبان
شوربختانه مذاکرات صلح به نتیجه نرسید و سر انجام تغلب بر گفتمان چیره شد و گروه طالبان دوباره قدرت را در افغانستان به دست گرفت.
تسلط دوبارۀ طالبان بر افغانستان باعث نگرانی قشر عظیمی از جامعه بخصوص قشر تحصیل کرده جامعه مدنی و زنان گردیده است. زنان و دخترانی که نیمی از جامعه افغانستان را تشکیل می‌دهند نگران آینده، تحصیل و شغل و حقوق مدنی خود هستند و با توجه به سابقه حکومت طالبان این نگرانی جدی و به جا هست.
اکنون که گروه طالبان به قدرت رسیده و زمام امور را به دست گرفته مسئولیت این گروه سنگین تر شده همانگونه که
درد افغانستان درد بی‌عدالتی است و ریشه اصلی مشکلات تبعیض و بی‌عدالتی است و تا این درد کهنه درمان نگردد صلح و آرامش دایمی در کشور برقرار نخواهد و زخم کهنه دوباره سر باز خواهد کرد و آتش زیر خاکستر بازهم شعله ور خواهد شد.
ملا عبدالغنی برادر در پیام خود گفت اکنون زمان آزمون عملکرد طالبان است و اگر رهبران طالبان صلح دایمی می‌خواهند و خواستار ختم جنگ طولانی مدت افغانستان اند باید از تجارب 40 سال گذشته درس‌های لازم را گرفته و اشتباهات صورت گرفته در حکومت‌های مختلف در طول این 40 سال را تکرار نکنند و با پذیرفتن واقعیت‌های موجود جامعه افغانستان و منطقه با تمکین اراده ملت و تشکیل حکومت اسلامی همه شمول با مشارکت عادلانه همه اقوام کشور موجبات برقراری صلح و استقرار امنیت دایمی را در کشور فراهم آورند.
پیام مسالمت آمیز و آشتی جویانه ملا عبد الغنی برادر و اعلام پایان جنگ از طرف این گروه بسیار امیدوار کننده است و تا حدودی از نگرانی مردم می‌کاهد. اما این کافی نیست و طالبان باید در عمل ثابت کند که به وعده‌ها و شعارهای خود از جمله تشکیل حکومت همه شمول و انتقام نگرفتن از کارمندان ملکی و نظامی دولت پایبند است.
چنانکه می‌دانیم درد افغانستان درد بی‌عدالتی است و ریشه اصلی مشکلات تبعیض و بی‌عدالتی است و تا این درد کهنه درمان نگردد صلح و آرامش دایمی در کشور برقرار نخواهد و زخم کهنه دوباره سر باز خواهد کرد و آتش زیر خاکستر بازهم شعله ور خواهد شد.
 توقع مردم از رهبران این گروه این است که با واقع بینی و به رسمیت شناخته شدن حقوق همه اقشار ملت از زن و مرد از تداوم بحران جلوگیری نمایند و نگذارند این بحران به قرن پانزده کشیده شود زیرا مردم افغانستان در این 4 دهه سختی‌های زیادی کشیده اند و رنج‌های زیادی را متحمل گردیده اند و دیگر توان تحمل تداوم جنگ و نا امنی را ندارند. از طرف دیگر
توقع مردم از رهبران این گروه این است که با واقع بینی و به رسمیت شناخته شدن حقوق همه اقشار ملت از زن و مرد از تداوم بحران جلوگیری نمایند و نگذارند این بحران به قرن پانزده کشیده شود زیرا مردم افغانستان در این 4 دهه سختی‌های زیادی کشیده اند و رنج‌های زیادی را متحمل گردیده اند و دیگر توان تحمل تداوم جنگ و نا امنی را ندارند.
عامل بی‌ثباتی و سقوط پیاپی حکومت‌ها و نظام‌ها در افغانستان این است که همیشه حکومت‌ها از مردم فاصله داشته اند و برای بقای خود بر زور و یا حمایت خارجی تکیه می‌کردند از این رو با وجود حمایت‌های ابرقدرتهای شرق و غرب نتوانستند بقای خود را حفظ نمایند و سر انجام به سقوط انجامیدند. 
برای استقرار صلح و ثبات دایمی در افغانستان باید اعتماد مردم را جلب نموده و اساس نظام سیاسی آینده براساس اراده و خواست مردم استوار شود تا گسست میان مردم و حکومت از بین برود و حکومت با پشتوانه مردمی هم ثبات و استقرار طولانی را تجربه نماید و هم با همکاری مردم به بازسازی کشور جنگ زده پرداخته و زمینه پیشرقت و ترقی مردم فراهم گردد.
مسائل دیگری که رهبران طالبان با آنها مواجه اند و باید با آن با واقع بینی برخورد نماید حق تحصیل و کار زنان است. زنان نیمی از جامعه افغانستان را تشکیل می‌دهند و از طرفی خیلی از زنان شوهران و نان آوران خود را در اثر جنگ از دست داده اند و برای تأمین نیازهای روزمره و گذران زندگی خود نیاز به کار و درآمد دارند که باید فضای امن برای کار و اشتغال آنها فراهم شوند تا مشکلات شان بیشتر نگردد.
حفظ ساختار ارتش و پلیس ملی افغانستان از وظایف مهم حکومت آینده است. برای ساختن ارتش و پلیس افغانستان ملیاردها افغانی مصرف شده و نباید به این آسانی اشتباه مجاهدین را در منحل کردن ارتش و پلیس در دهه هفتاد تکرار کرد.
ارتش و پلیس مقتدر زینت نظام و حکومت اند و باید حفظ شوند و منحل کردن ارتش و پلیس و ساختن آنها از صفر کار عبث و بی‌هوده است. یکی از اشتباهات جبران ناپذیر مجاهدین در دهه 70 پس از تسلط بر کابل انحلا نیروهای مسلح بود که خسارت شدیدی را به افغانستان وارد کرد و تمام تجهیزات و سلاح‌های ارتش و پلیس به تاراج رفت از این رو نباید آن اشتباه بار دیگر تکرار گردد.
یکی از اولویت‌های مهم دولت آینده مبارزه با فساد است. یکی از عوامل سقوط دولت اشرف غنی وجود فساد لجام گسیخته در حکومت و نهادهای دولتی بود که مردم را به ستوه آورده بود و موجب فاصله گرفتن مردم از حکومت شده و در نهایت به
اکنون در موقعیت سرنوشت سازی قرار داریم و در آغاز یک فصل نو، از این رو هم رهبران طالبان و هم رهبران جهادی و سیاسی با اهمیت درک موضوع از فرصت موجود استفاده نموده و با همدلی بر روی تشکیل یک نظام فراگیر و همه شمول توافق نمایند تا مردم افغانستان را از غرق شدن در دریای خون نجات بخشند.
سقوط حکومت منجر شد.
اکنون در موقعیت سرنوشت سازی قرار داریم و در آغاز یک فصل نو، از این رو هم رهبران طالبان و هم رهبران جهادی و سیاسی با اهمیت درک موضوع از فرصت موجود استفاده نموده و با همدلی بر روی تشکیل یک نظام فراگیر و همه شمول توافق نمایند تا مردم افغانستان را از غرق شدن در دریای خون نجات بخشند.
افغانستان در طول 43 سال جنگ به مخروبه تبدیل گردیده و تقریبا تمام زیر ساختهای کشور نابود گردیده است و مردم هم در فقر و تنگدستی به سر می‌برند و افغانستان با وجود ثروت فراوان خدادادی جزء فقیر ترین کشورهای جهان محسوب‌شود از این رو توجه بازسازی و مبارزه با فساد می‌تواند مردم کشور را از فقر و تنگدستی رهایی بخشیده و به سمت پیشرفت سوق دهد.
مشکل بزرگ دیگر افغانستان کاشت مواد مخدر است که دودش به چشم مردم ما رفته است و امروزه ده‌ها هزار نفر از شهروندان کشور معتاد به مواد مخدر اند و به یک معضل بزرگ کشور تبدیل شده است و حضور گسترده معتادان در خیابان‌ها و میادن شهر کابل و دیگر شهرهای افغانستان هم چهره شهر را زشت کرده و هم موجب نا امنی می‌گردد. از این رو هم از کاشت مواد مخدر جلوگیری شود و هم تدبیری برای درمان معتادان سنجیده شود.
مسأله مهم دیگر می‌تواند ثبات و امنیت افغانستان را با خطر مواجه سازد حضور جنگجویان خارجی در افغانستان است. حضور جنگجویان خارجی همچون جنبش اسلامی ازبکستان، اویغورهای چین، مخالفان دولت تاجیکستان و کشورهای دیگر هم رابطه افغانستان با جهان و کشورهای همسایه را تیره نموده و هم امنیت، ثبات و وحدت ملی افغانستان را به خطر مواجه می‌سازد از این رو از حضور آنها در خاک افغانستان و درمرزهای کشورهای همسایه جلوگیری به عمل آید و افغانستان با برقراری روابط نیک با کشورهای منطقه و همسایه به رونق تجارت با آنها پرداخته و اقتصاد ضعیف و ویران خود را از ورشکستگی نجات دهد.
به امید برقراری صلح و ثبات دایمی در افغانستان
کد مطلب: 97321
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل