پیامدهای منفی سقوط دولت دکتر نجیب الله برای افغانستان

در افغانستان نیز متأسفانه پس از سقوط دولت دکتر نجیب الله شالودۀ نظام و دولت کاملا فرو ریخت و ساختار دولت از هم گسیخت و در اثر از گسیختگی ساختار نظام هرج و مرج و بی‌نظمی در کشور حاکم گردید که خسارات جبران ناپذیری را هم به بار آورد.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۸ ثور ۱۴۰۰ ساعت ۱۶:۰۴
پیامدهای منفی سقوط دولت دکتر نجیب الله برای افغانستان
سقوط دولت کمونیستی دکتر نجیب الله احمدزی با اینکه دستاورد بزرگی برای جهاد مردم افغانستان بود اما پیامدهای منفی زیادی هم داشت که این دستاورد را کاملا تحت الشعاع قرار داد و اهمیت پیروزی مجاهدین را کمرنگ کرد. در این یادداشت به
یکی از بزرگترین و نا بخشودنی ترین اشتباه مجاهدین تصمیم بر انحلال ارتش و قوای مسلح افغانستان به خواست دولت پاکستان بود. متأسفانه مجاهدین پس از رسیدن به قدرت در کابل قوای مسلح افغانستان را منحل اعلام کرد.
پیامدهای منفی سقوط دولت دکتر نجیب الله برای افغانستان می‌پردازیم. پیامدهای منفی سقوط دولت دکتر نجیب الله عبارت اند از:
از بین رفتن شالودۀ نظام و دولت
هرنوع تغییر در دولت‌ها از طریق خشونت آمیز و با استفاده از قوۀ قهریه در هر کشوری خسارتهای زیادی را برای آن کشور به بار خواهد آورد و موجب دگرگونی‌های اساسی در ساختار آن خواهد گردید که ممکن است خسارات جبران ناپذیری را به بار آورد.
در افغانستان نیز متأسفانه پس از سقوط دولت دکتر نجیب الله شالودۀ نظام و دولت کاملا فرو ریخت و ساختار دولت از هم گسیخت و در اثر از گسیختگی ساختار نظام هرج و مرج و بی‌نظمی در کشور حاکم گردید که خسارات جبران ناپذیری را هم به بار آورد.
انحلال ارتش ملی و قوای مسلح
یکی از بزرگترین و نا بخشودنی ترین اشتباه مجاهدین تصمیم بر انحلال ارتش و قوای مسلح افغانستان به خواست دولت پاکستان بود. متأسفانه مجاهدین پس از رسیدن به قدرت در کابل قوای مسلح افغانستان را منحل اعلام کرد.
تصمیم برای انحلال ارتش ملی و قوای مسلح افغانستان به درخواست پاکستان و با توافق برهان الدین ربانی و گلب الدین حکمتیار انجام شد که خسارت جبران ناپذیری را برای مردم افغانستان
متأسفانه شادی پیروزی جهاد زیاد دوام نیاورد و از فردای پیروزی جهاد احزاب جهادی تصاحب قدرت و گرفتن سهم بیشتر در قدرت به جان هم افتادندکه در نتیجه این جنگها شهر کابل به ویرانه تبدیل شده و ده‌ها هزار نفر کشته و صدها هزار نفر دیگر خانه و کاشانۀ خود را ترک نموده و راهی دیار غربت شوند.
به بار آورد و این مسأله یک خیانت ملی بزرگی بود که رهبران جهادی مرتکب شدند.
اردوی ملی و قوای مسلح افغانستان که حاصل حد اقل نیم قرن تلاش دولت‌های قبلی افغانستان بود و میلیون‌ها دلار صرف تشکیل، تعلیم و تجهیز آن شده بود و وظیفه پاسداری از مرزهای کشور و تمامیت ارضی افغانستان را بر عهده داشت یک شبه با درخواست بیگانگان منحل گردید که تا هنوز هم خسارت آن جبران نگردیده است.
شعله ور شدن جنگهای خانمان سوز داخلی
یکی دیگر از پیامدهای بسیار ناگور سقوط دولت دکتر نجیب شعله ورشدن جنگهای داخلی میان احزاب جهادی برسر تصاحب قدرت و گرفتن سهم بیشتر در قدرت بود. متأسفانه شادی پیروزی جهاد زیاد دوام نیاورد و از فردای پیروزی جهاد احزاب جهادی تصاحب قدرت و گرفتن سهم بیشتر در قدرت به جان هم افتادندکه در نتیجه این جنگها شهر کابل به ویرانه تبدیل شده و ده‌ها هزار نفر کشته و صدها هزار نفر دیگر خانه و کاشانۀ خود را ترک نموده و راهی دیار غربت شوند و آواره گردند. 
جنگهای میان تنظیمی بر سر تصاحب قدرت باعث شد که مردم افغانستان بخصوص مردم کابل از مجاهدین روی گردان شوند.
ویرانی کابل و برخی شهرهای دیگر 
پس از شعله ورشدن جنگهای داخلی شهر کابل پایتخت افغانستان به ویرانه تبدیل شد و تمام زیر ساخت‌های شهر آسیب دید و جنگجویان حتی به کابل‌های برق شهری هم رحم نکردند و همه را از زیر زمین کشیده و به یغما بردند. 
سیستم برق رسانی و آب رسانی شهر کابل کاملا از بین رفت و شهر به ویرانه تبدیل گشت دانشگاه کابل و مکاتب اکثرا ویران شدند و کتابهای کتابخانه
جنگهای داخلی گروه‌های جهادی برای تصاحب قدرت تمام دستاوردهای جهاد و ثمرات خون شهدا را برباد باد و باعث شد که یکبار دیگر کشور در تصرف بیگانگان درآمده و جولانگاه تروریسم بین المللی گردند. و ظلم و استبداد و خفقان به مراتب بدتر از گذشته دامن گیر کشور شود به گونه ای که مردم حتی اختیار نوع لباس و مدل مو و ریش خود را نداشته باشند.
دانشگاه کابل کاملا نابود گردید بگونه ای که برخی از جنگجویان حزب وحدت با آتش زدن کتابها خودشان گرم می کردند!
سیستم ملی بس شهری مخصوصا ملی بس های برقی کاملا از بین رفت و سیلوی کابل هم از کار افتاد و هنوز هم آثار اصابت گلوله و توپ بر پیکر آن موجود است.
از دست رفتن دستاوردهای جهاد
یکی از پیامدهای سقوط دولت نجیب از دست رفتن دستاوردهای جهاد بود. مردم افغانستان چندین دهه برای رسیدن به آزادی، عدالت و حکومت اسلامی فراقومی مبتنی بر عدالت اسلامی مبارزه کرده و برای رسیدن به آن بهای سنگینی هم پرداخت نمودند. مردم افغانستان امیدوار بودند با پیروزی جهاد و سقوط دولت دکتر نجیب الله دوران استبداد و تبعیض و حکومت تک قومی از بین برود و نظام اسلامی براساس آموزه‌های اسلام و مبتنی بر عدالت و اراده ملت شکل بگیرد  تا مردم افغانستان در سایه آن به صورت مسالمت آمیز در صلح و آرامش زندگی نمایند.
اما جنگهای داخلی گروه‌های جهادی برای تصاحب قدرت تمام دستاوردهای جهاد و ثمرات خون شهدا را برباد باد و باعث شد که یکبار دیگر کشور در تصرف بیگانگان درآمده و جولانگاه تروریسم بین المللی گردند. و ظلم و استبداد و خفقان به مراتب بدتر از گذشته دامن گیر کشور شود به گونه ای که مردم حتی اختیار نوع لباس و مدل مو و ریش خود را نداشته باشند.
استقلال کشور کاملا از بین رفت. تجمع تروریست‌های بین المللی در افغانستان و دسیسه طراحی عملیات تروریستی از افغانستان علیه کشورهای دیگر موجب شد که باز هم افغانستان مورد تاخت و تاز بیگانگان قرار گرفته و اشغال شود.
درسها و عبرت‌ها
قبل از سقوط دولت دکتر نجیب الله بنین سیوان نماینده وقت دبیرکل سازمان ملل طرح 5 فقره‌ای صلح را تهیه کرده بود تا با عملی شدن آن بحران افغانستان خاتمه داده شود و آتش
نشست استانبول بزرگترین و آخرین فرصت طرفهای درگیر جنگ است که اگر از آن به خوبی استفاده نشود خطر جنگ تمام عیار در افغانستان وجود دارد و ممکن است این جنگ به جنگهای قومی کشیده شده و موجب تجزیه کشور گردد.
بس و صلح برقرار در افغانستان شود. اما متأسفانه احزاب جهادی که فقط به فکر سرنگونی دولت نجیب بود و به جز آن دیگر برنامه ای برای فردای پیروزی و اداره کشور نداشتند طرح صلح بنین سیوان را رد نمودند و با آن مخالفت کردند که نتیجه آن از بین رفتن شالوده و ساختار کشور و انحلال قوای مسلح افغانستان و شعله ورشدن جنگهای شدید داخلی شد.
اکنوه هم در شرایط مشابهی قرار داریم. قرار است نیروهای خارجی بزودی از افغانستان خارج شوند سازمان ملل و آمریکا در تلاش اند تا زمینه آتش بس و آشتی ملی و استقرار صلح دایمی در افغانستان فراهم شود. اما گروه طالبان که با لجاجت و زیاده طلبی خود زمینه مصالحه را از بین می‌برد. طالبان فکر می‌کند که با خروج نیروهای خارجی توان سرنگونی دولت افغانستان از طریق نظامی را دارند از این رو تن به صلح نمی دهند و برای شرکت در مذاکرات صلح بهانه تراشی میکند که به دلیل بهانه تراشی های طالبان تاکنون دوبار نشست استانبول به تأخیر افتاده است.
نشست استانبول بزرگترین و آخرین فرصت طرفهای درگیر جنگ است که اگر از آن به خوبی استفاده نشود خطر جنگ تمام عیار در افغانستان وجود دارد و ممکن است این جنگ به جنگهای قومی کشیده شده و موجب تجزیه کشور گردد.
کد مطلب: 96151
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل