بحران ۴۲ ساله و کنفرانس صلح ۱۰ روزه

براساس گزارش رسانه‌ها مدت زمان این کنفرانس ۱۰ روز تعیین شده‌است که برای حل بحران طولانی مدت با ریشه‌های متعدد و عوامل مختلف زمانی بسیار کم است؛ زیرا جنگ داخلی افغانستان عوامل مختلف و ریشه‌های گوناگون دارند که در ده روز قابل حل نیست.
تاریخ انتشار : سه شنبه ۱۷ حمل ۱۴۰۰ ساعت ۱۵:۲۳
بحران ۴۲ ساله و کنفرانس صلح ۱۰ روزه
بیش
مردم افغانستان صلح پایدار و عادلانه می‌خواهد نه صلح عجولانه و سازش مصلحتی بر سر تقسیم قدرت. صلحی که همه اقوام افغانستان خود را در نظام آینده صاحب جایگاه متناسب و درتصمیم‌گیری‌های کلان ملی شریک بداند.
از ۴ دهه از بحران و جنگ داخلی در افغانستان می‌گذرد و این بحران به یک زخم چرکین، سرطانی و غیرقابل درمان بدل گشته‌است. پس از کودتای ۷ثور/اردیبهشت ۱۳۵۷ و سرنگونی حکومت سردار محمد داود خان که افغانستان ثبات و امنیتش را از دست داد و وارد بحران گردید و اعتراضات مردمی علیه حکومت کمونیست‌ها شروع شد و دولت به سرکوب شدید معترضان پرداخت. سرکوب مردم با خشونت تمام بحران را عمیق‌تر نمود و با اشغال افغانستان از سوی شوری این بحران شدید شد و جنبهٔ بین‌المللی هم پیدا کرد و زمینه مداخلات بیگانگان بخصوص کشورهای غری و پیمان ناتو را در افغانستان فراهم ساخت.
انتظار می‌رفت پس خروج ارتش شوروی از افغانستان این بحران ختم شود اما بر خلاف انتظار مردم بازهم در اثر مداخلات بیگانگان و اصرار مجاهدین بر سرنگونی دولت کابل به رهبری دکتر نجیب الله احمدزی و بی‌اعتنایی به طرح صلح ۵ فقره‌ای بنین سیوان نماینده
ما تجربه صلحی عجولانه و مصلحتی را در کنفرانس بن داریم که نتوانست بر بحران افغانستان خاتمه داده و صلح پایدار را در کشور حاکم سازد. آقای کرزی و تیم همکارش پس از تثبیت قدرت خود به سمت افزایش قدرت یک قوم و کاستن از قدرت اقوام پیش رفت.
وقت سازمان ملل در امور افغانستان، نسیم صلح بر این سرزمین نوزید و بازهم جنگ داخلی و بحران ادامه یافت. تا اینکه دولت داکتر نجیب الله نیز در ماه ثور/اردیبهشت ۱۳۷۱ سقوط کرد و رهبران احزاب جهادی پیروز مندانه وارد کابل شدند و دولت یک شبه‌ای ساخت پیشاور با دست پخت نواز شریف به ریاست مرحوم صبغت الله مجددی کنترل امور را در دست گرفت.
با سقوط دولت دکتر نجیب الله و پیروزی مجاهدین مردم افغانستان به شادی پرداخته و امیدوار گردید که در سایه یک دولت اسلامی صلح و امنیت پایدار در کشور حاکم گردد و مهرپایان بر بحران و جنگ داخلی افغانستان کوبیده شود. اما متأسفانه خوشحالی مردم دوام زیادی پیدا نکرد و احزاب جهادی پای شان به کابل نرسیده جنگ بر سر قدرت را شروع کردند و هرحزبی برای گرفتن سهم بیشتر با احزاب دیگر وارد جنگ شدند و در نتیجه شهر کابل به ویرانه تبدیل شد و صدها هزار کابلی آواره و ده‌ها هزار نفر دیگر هم جان باختند و قربانی قدرت طلبی احزاب جهادی گردیدند. و در نتیجه با پیروزی مجاهدین بحران افغانستان نه تنها
مهم‌ترین عامل داخلی جنگ داخلی افغانستان انحصار قدرت در دست یک قوم و تبعیض سیستماتیک در حق سایر اقوام ساکن افغانستان است. تبعیض قومی، زبانی، مذهبی و سمتی مانع ملت سازی در افغانستان شده و فاصله میان اقوام افغانستان را بیشتر کرده‌است؛ بنابراین برای استقرار صلح پایدار و عادلانه تمام ریشه‌ها و عوامل بحران افغانستان شناسایی و برای همیشه حل و فصل گردد و در ساختار نظام آینده زمینه هرنوع انحصار قدرت و تبعیضات قومی، زبانی، و مذهبی از میان برداشته شود.
پایان نیافت بلکه شدید تر هم شد و با ظهور گروه طالبان در پاییز سال ۱۳۷۳ این بحران وارد مرحله جدیدی گردید که تا کنون ادامه دارد و حتی کنفرانس بن و حضور آمریکا و نا تو هم نتوانست برای مردم افغانستان صلح به ارمغان بیاورد.
اکنون پس از ۲۰سال حضور نظامی آمریکا و پیمان ناتو در افغانستان قرار است کنفرانسی ۱۰ روزه به ابتکار ایالات متحده آمریکا تحت رهبری سازمان ملل و میزبانی ترکیه با اشتراک طرفهای درگیر در جنگ افغانستان و با حضور کشورهای همسایه و قدرتهای بزرگ جهانی برای بحران ۴۲ساله‌ای افغانستان در شهر استانبول ترکیه برگزار شود تا طرفهای درگیر در جنگ افغانستان با همدیگر صلح کرده و نظام جدیدی را برای آینده افغانستان پایه‌ریزی نمایند.
براساس گزارش رسانه‌ها مدت زمان این کنفرانس ۱۰ روز تعیین شده‌است که برای حل بحران طولانی مدت با ریشه‌های متعدد و عوامل مختلف زمانی بسیار کم است؛ زیرا جنگ داخلی افغانستان عوامل مختلف و ریشه‌های گوناگون دارند که در ده روز قابل حل نیست.
مردم افغانستان صلح پایدار و عادلانه می‌خواهد نه صلح عجولانه و سازش مصلحتی بر سر تقسیم قدرت. صلحی که همه اقوام افغانستان خود را در نظام آینده صاحب جایگاه متناسب و درتصمیم‌گیری‌های کلان ملی شریک بداند.
مهم‌ترین عامل داخلی جنگ داخلی افغانستان انحصار قدرت در دست یک قوم و تبعیض سیستماتیک در حق سایر اقوام ساکن افغانستان است. تبعیض قومی، زبانی، مذهبی و سمتی مانع ملت سازی در افغانستان شده و فاصله میان اقوام افغانستان را بیشتر کرده‌است؛ بنابراین برای استقرار صلح پایدار و عادلانه تمام ریشه‌ها و عوامل بحران افغانستان شناسایی و برای همیشه حل و فصل گردد و در ساختار نظام آینده زمینه هرنوع انحصار قدرت و تبعیضات قومی، زبانی، و مذهبی از میان برداشته شود.
عجله در پروسه صلح و تعیین ساختار نظام سیاسی آینده افغانستان بدون پرداختن به ریشه‌ها و عوامل بحران افغانستان و حل دایمی آنها موجب استقرار صلح دایمی نخواهد شد. در کنفرانس استانبول باید مسئله افغانستان بگونه ریشه‌ای حل شود و مسئله هویت‌های
عجله در پروسه صلح و تعیین ساختار نظام سیاسی آینده افغانستان بدون پرداختن به ریشه‌ها و عوامل بحران افغانستان و حل دایمی آنها موجب استقرار صلح دایمی نخواهد شد. در کنفرانس استانبول باید مسئله افغانستان بگونه ریشه‌ای حل شود و مسئله هویت‌های قومی و ملی و مسئله زبان و مشارکت در تصمیم‌گیری‌های کلان حل و فصل شود و حقایق موجود فدای مصلحت به خاطر آوردن صلح نشود.
قومی و ملی و مسئله زبان و مشارکت در تصمیم‌گیری‌های کلان حل و فصل شود و حقایق موجود فدای مصلحت به خاطر آوردن صلح نشود.
ما تجربه صلحی عجولانه و مصلحتی را در کنفرانس بن داریم که نتوانست بر بحران افغانستان خاتمه داده و صلح پایدار را در کشور حاکم سازد. آقای کرزی و تیم همکارش پس از تثبیت قدرت خود به سمت افزایش قدرت یک قوم و کاستن از قدرت اقوام پیش رفت.
پروسه حذف اقوام دیگر از بدنه دولت در دوره آقای غنی باشدت بیشتر دنبال گردید و برخی تبعیضات را با صدور فرمانهای تقنینی رسمی ساخت به‌طور نمونه مسئله سهمیه بندی کنکور و استخدام در ادارات دولتی و مسئله تذکره الکترونیکی و تحمیل هویت قومی بر همه شهروندان افغانستان و چاپ پول (اسکناس) و حذف زبان فارسی از پول ملی همه و همه در راستای تداوم سیاست تبعیض آمیز سه قرن گذشته‌است.
مردم افغانستان برای رسیدن به یک نظام عادلانه و مشارکت در تصمیم‌گیری‌های کلان ملی و رفع تبعیض‌های قومی، زبانی و مذهبی که در گذشته وجود داشت جهاد کرده و صدها هزار شهید تقدیم کرده‌است حاضر نیست که بازهم سیاست‌های تبعیض آمیز گذشته را بپذیرد؛ بنابراین باید تمام مسائل به صورت ریشه‌ای حل شود و حل ریشه‌ای بحران افغانستان زمانبر است و ده روز بسیار کم است.
کد مطلب: 95969
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل