خروج مسئولانه نیروهای خارجی خواست مردم و دولت افغانستان

با گذشت بیش از یکسال از این توافقنامه تا کنون هیچ یک از مفاد توافقنامه به جز آزادسازی 5000 زندانی طالبان به درستی اجرا نگردیده است. نه نیروهای خارجی از افغانستان بیرون رفته اند و نه طالبان ارتباط خود با گروه‌های دهشت افکن را قطع کرده است و نه آتش بس و کاهش خشونت ها عملی گردیده است.
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱۲ حمل ۱۴۰۰ ساعت ۱۵:۰۵
خروج مسئولانه نیروهای خارجی خواست مردم و دولت افغانستان
پس
دلیل اصلی عملی نشدن این موافقتنامه مغایرات آن با واقعیت‌های عینی افغانستان و خواست مردم افغانستان است. رسیدن به این موافقتنامه علیرغم این که زمانی زیادی را در برگرفت اما واقعیت های موجود و منافع مردم افغانستان در آن در نظر گرفته نشده بود و آمریکا تنها نافع خود و حفظ جان نیروهای نظامی خود را در اولویت قرار داده بود از این رو این موافقتنامه با چالش مواجه گردید.
از هجده ماه مذاکرات فشرده میان زلمی خلیل زاد نماینده ویژه ایالات متحده امریکا در امور صلح افغانستان و نمایندگان گروه طالبان در دوحه قطر سرانجام در تاریخ 10حوت/اسفند 1398 توافقنامۀ صلحی میان امریکا و گروه طالبان توسط زلمی خلیل زاد نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان و ملا عبدالغنی برادر معاون سیاسی گروه طالبان امضا گردید.
هرچند که تمام جزئیات این توافقنامه در اختیار رسانه ها قرار نگرفت اما براساس آن بخشی از توافقنامه ها که در رسانه‌ها به نشر رسید چند موضوع محور توافقنامه امریکا و گروه طالبان را تشکیل می‌داد.
1. خروج نیروهای نظامی خارجی ظرف مدت 14 ماه از افغانستان.
در این بخش از توافقنامه آمده است که آمریکا متعهد است تمام نیروهای خود و نیروهای ائتلاف از جمله پرسنل ملکی غیردیپلماتیک، پیمانکاران نظامی، آموزگاران، مشاوران و نیروهای حمایتی خود را ظرف ۱۴ ماه از افغانستان خارج کند.
2. آزادی 5 هزار زندانی طالبان از زندانهای دولت افغانستان.
این بند از توافقنامه بر خلاف میل دولت افغانستان بود از این رو دولت افغانستان تحت فشار زیاد واشنگتن برای رهایی زندانیان طالبان، لویه‌جرگه مشورتی صلح افغانستان را فراخواند. و لویه جرگه پس از دو روز بحث در روزهای ۱۷-۱۹ اسد/مرداد ۱۳۹۹ با رهایی 5000 زندانی طالبان به شمول 400 نفر عضو خطرناک طالبان موافقت کرد. با وجود حسن نیت دولت افغانستان و آزادسازی بیش از 5 هزار زندانی گروه طالبان در قبال اخذ تعهد از عدم برگشت آنها به میدان جنگ متأسفانه بیشتر زندانیان رهاشده دوباره به عرصه نبرد برگشتند!
3. قطع ارتباط گروه طالبان با گروه‌های تروریستی دیگر از جمله القاعده.
4. تهدید نشدن امنیت
مشکل اصلی نگرانی‌ها از عدم توانایی نیروهای مسلح افغانستان در نبرد با طالبان پس از خروج نیروهای خارجی است. اشتباه بزرگ امریکا در طی این سالها عدم تجهیز درست ارتش و نیروهای مسلح افغانستان است. اگر دولت امریکا و متحدانش روی تجهیز درست و آموزش نیروهای مسلح افغانستان تمرکز می کرد و سلاح و مهمات پیشرفته و تجهیزات جنگی مدرن و هواپیماهای جنگی در اختیار ارتش ملی افغانستان قرار می داد خروج نیروهای خارجی به یک معضل تبدیل نمی شد.
ایالات متحده امریکا و متحدانش از خاک افغانستان
5. آتش بس و آغاز گفتگوهای بین الافغانی میان دولت افغانستان و گروه طالبان.
با گذشت بیش از یکسال از این توافقنامه تا کنون هیچ یک از مفاد توافقنامه به جز آزادسازی 5000 زندانی طالبان به درستی اجرا نگردیده است. نه نیروهای خارجی از افغانستان بیرون رفته اند و نه طالبان ارتباط خود با گروه‌های دهشت افکن را قطع کرده است و نه آتش بس و کاهش خشونت ها عملی گردیده است.
دلیل اصلی عملی نشدن این موافقتنامه مغایرات آن با واقعیت‌های عینی افغانستان و خواست مردم افغانستان است. رسیدن به این موافقتنامه علیرغم این که زمانی زیادی را در برگرفت اما واقعیت های موجود و منافع مردم افغانستان در آن در نظر گرفته نشده بود و آمریکا تنها نافع خود و حفظ جان نیروهای نظامی خود را در اولویت قرار داده بود از این رو این موافقتنامه با چالش مواجه گردیده و با وجود نزدیک شدن پایان زمان خروج نیروهای امریکایی هنوز برنامه روشنی برای خروج نیروهای امریکا از افغانستان در دست نیست و هر روز سخنان متناقضی از مقامات امریکا در مورد خروج سربازان امریکایی از افغانستان به گوش می رسد. در تازه ترین مورد مقامات امریکایی از گروه طالبان خواسته است که مهلت بیشتر برای خروج سربازان امریکایی از افغانستان بدهد و گروه طالبان هم تهدید کرده است که اگر سربازان امریکایی تا مهلت مقرر از افغانستان خارج نشوند حملات بر این نیروها را از سر خواهد گرفت. طالبان تنها به تهدید اکتفا نکرده اند بلکه در تاریخ 10حوت/اسفند حملات راکتی خود را بر پایگاه نیروهای ویژه امریکایی در میدان هوایی کهنه خوست انجام داده است.
مشکل اصلی نگرانی ها از عدم توانایی نیروهای مسلح افغانستان در نبرد با طالبان پس از خروج نیروهای خارجی است. اشتباه بزرگ امریکا در طی این سالها عدم تجهیز درست ارتش و نیروهای مسلح افغانستان است. اگر دولت امریکا و متحدانش روی تجهیز درست و آموزش نیروهای مسلح افغانستان تمرکز می کرد و
حضور دوامدار و طولانی مدت نیروهای نظامی خارجی در افغانستان موجب تداوم نا امنی‌ها خواهد شد و پروسه صلح را با شکست مواچه خواهد کرد و از طرف دیگر خروج غیر مسئولانه نیروهای خارجی بدون تجهیز ارتش و نیروها مسلح افغانستان موجب تقویت روحیه گروه‌های تروریستی خواهد شد.
سلاح و مهمات پیشرفته و تجهیزات جنگی مدرن و هواپیماهای جنگی در اختیار ارتش ملی افغانستان قرار می داد خروج نیروهای خارجی به یک معضل تبدیل نمی شد و ارتش افغانستان می توانست مبارزه با تروریسم و گروه‌های تروریستی را به عهده بگیرد زیرا ارتش و نیروهای مسلح افغانستان از لحاظ نیروی انسانی دچار کمبود نیست چیزی که این نیروها را در برابر حملات دشمن آسیب پذیر ساخته است و توانایی آن را زیر سوال برده است.
حضور دوامدار و طولانی مدت نیروهای نظامی خارجی در افغانستان موجب تداوم نا امنی‌ها خواهد شد و پروسه صلح را با شکست مواچه خواهد کرد و از طرف دیگر خروج غیر مسئولانه نیروهای خارجی بدون تجهیز ارتش و نیروها مسلح افغانستان موجب تقویت روحیه گروه‌های تروریستی خواهد شد. از این رو بهتر است قبل از خروج نیروهای نظامی خارجی ارتش ملی افغانستان به سلاح‌ها و هواپیماهای جنگی مدرن مجهز شوند تا بتواند از عهده تأمین امنیت افغانستان و مبارزه با طالبان و گروه‌های تروریستی دیگر برآید وانگهی نیروهای نظامی امریکا و متحدانش از افغانستان خارج گردند تا صلح پایدار در افغانستان استقرار یابد.
کد مطلب: 95918
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل