کنکاشی بر حملات تند حکمتیار به دولت افغانستان و رقبای جهادی

آقای حکمتیار روز یکشنبه26 دلو/بهمن 1399 به مناسبت گرامیداشت روز خروج نیروهای نظامی شوروی از افغانستان در جمع هوادارانش حملات شدید اللحنی را متوجه دولت نموده و تهدید به محاصره ارگ و سرنگونی دولت نمود.
تاریخ انتشار : سه شنبه ۲۸ دلو ۱۳۹۹ ساعت ۱۵:۱۵
کنکاشی بر حملات تند حکمتیار به دولت افغانستان و رقبای جهادی
گلبدین حکمتیار
آنچه مسلم است این است که لحن آقای حکمتیار پس از برگشت از سفرش به پاکستان عوض شده و در صحبتهایش به جانب داری از طالبان پرداخته و به دولت حمله می‌کند.
رهبر حزب اسلامی افغانستان پس از سفرش در تاریخ 28 میزان/مهر 1399 به اسلام آباد تقابل با دولت افغانستان را در پیش گرفته و از هر فرصتی برای حمله به دولت استفاده کرده است.
آقای حکمتیار پس از بازگشت از پاکستان در کنفرانس خبری در نقش سخنگوی طالبان ظاهر شده و گفت: ایجاد دولت موقت تنها راه حل مشکلات افغانستان است و طالبان دولت کنونی را قبول ندارد.
وی همچنین با اشاره به جنگ هلمند و حمله طالبان با همکاری نظامیان پاکستانی به شهر لشکرگاه مرکز این ولایت در دفاع از پاکستان گفته بود: که هیچ پاکستانی در جنگ لشکرگاه حضور نداشته است و اگر دولت ادعا می‌کند که حضور داشته، مدرک ارائه کند.
در تازه ترین مورد
به نظر می رسد مقامات اسلام آباد و دوستان پاکستانی وی از آقای حکمتیار خواسته است تا نقش سخنگوی طالبان را ایفا نموده و در کنار طالبان قرار بگیرد تا گروه طالبان در میدان نبرد رسانه ای تنها نباشد.
آقای حکمتیار روز یکشنبه26 دلو/بهمن 1399 به مناسبت گرامیداشت روز خروج نیروهای نظامی شوروی از افغانستان در جمع هوادارانش حملات شدید اللحنی را متوجه دولت نموده و تهدید به محاصره ارگ و سرنگونی دولت نمود.
محور سخنان حکمتیار در این سخنرانی چند نکته بود که در این یادداشت به بررسی گرفته می‌شود. 
متهم نمودن دولت به نقض معاهده صلح با حزب اسلامی، تهدید دولت به سرنگونی، تهدید امریکا در صورت خارج نشدن از افغانستان، متهم نمودن کشورهای همسایه به قاچاق سلاح به افغانستان و متهم نمودن رقبای جهادی.
گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی افغانستان، دولت را به نقض معاهده صلح با این حزب متهم و تأکید کرد که اگر مأمورین، مجاهدین و افسرانش براساس معاهده صلح با دولت مدغم و مهاجرین مربوط او در شهرک‌ها اسکان داده نشود، ارگ را محاصره کرده و دولت را سرنگون خواهد کرد.
آقای حکمتیار بار
هدف دیگر آقای حکمتیار تقویت نقش پاکستان در اسلام آباد و تضعیف نقش دیگر رقبای منطقه‌ای پاکستان در معادلات سیاسی افغانستان است. همچنین هدف آقای حکمتیار از حمله به رقبای جهادی و ائتلاف ضد طالبان و جبهه مقاومت هم جنبۀ شخصی دارد و هم بر اساس خواست پاکستان صورت می‌گیرد.
دیگر در نقش سخنگوی طالبان ظاهر شده و گفت که عقب‌نشینی جو بایدن؛ رئیس جمهور امریکا از توافقنامه دوحه، توجیه عقلانی و منطقی ندارد. او افزود که طالبان نمی‌توانند پس از ماه می2021  بقای نیروهای خارجی را و همچنین بقای «حکومت دست‌نشانده» را قبول کنند. همچنین به گفته او، فشار‌ها نمی‌تواند طالبان را وادار به عقب‌نشینی از موضع فعلی‌شان کند.
تهدیدات آقای حکمیتار به سرنگونی دولت در حالی است که اعضای حزب اسلامی در دولت حضور دارند و ماهانه میلیونها افغانی از دولت بودجه می‌گیرد و حتی اجازه منزل اعیانی وی را دولت پرداخت می‌کند!
آقای حکمتیار در بخشی از سخنانش کشورهای همسایه را به قاچاق سلاح به افغانستان و مسلح کردن گروهای جهادی ائتلاف ضد طالبان و همچنین رقبای جهادی خود را به آمادگی گرفتن برای جنگ با طالبان متهم کرد.
سوال این جاست که هدف آقای حکمتیار از ایراد این سخنان چه بود و چرا آقای حکمتیار در شرایط حساس کنونی چنین سخنانی را بر زبان آورد.
آنچه مسلم است این است که لحن آقای حکمتیار پس از برگشت از سفرش به پاکستان عوض شده و در صحبتهایش به جانب داری از طالبان پرداخته و به دولت حمله می‌کند. به نظر می رسد مقامات اسلام آباد و دوستان پاکستانی
پاکستان می‌داند که در صورت شکست مذاکرات صلح دوحه جنگ در افغانستان تشدید خواهد شد و در این صورت احزاب جهادی عضو مقاومت نقش اصلی را در مبارزه علیه طالبان ایفا خواهد نمود زیرا این احزاب هم پایگاه مردمی دارد و هم جنگجویان با تجربه و جنگدیده؛ و ورود آنها به عرصۀ نبرد موازنه را به نفع دولت افغانستان تغییر داده و طالبان را در موضع ضعف قرار خواهد داد. از این رو حکمتیار می‌خواهد با طرح این سخنان به نحوی با رقبای جهادی خود وارد جنگ روانی و رسانه ای شود تا شاید بتواند آنها را در افکار عمومی بدنام سازد.
وی از آقای حکمتیار خواسته است تا نقش سخنگوی طالبان را ایفا نموده و در کنار طالبان قرار بگیرد تا گروه طالبان در میدان نبرد رسانه ای تنها نباشد زیرا مردم افغانستان از جنگ خسته شده‌اند و همگی خواستار صلح دائمی و برقراری امنیت پایدار در کشور هستند. گروه طالبان به دلیل ویرانی کشور، کشتن مردم بی‌گناه و غیر نظامی و اقدامات تروریستی در افکار عمومی مردم افغانستان محبوبیت ندارد و جنگ طالبان با دولت را نا مشروع می‌داند. از این رو آقای حکمتیار به خواست دوستان پاکستانی اش حملات لفظی خود علیه دولت افغانستان را شدت بخشیده و از طالبان حمایت می‌کند.
هدف دیگر آقای حکمتیار تقویت نقش پاکستان در اسلام آباد و تضعیف نقش دیگر رقبای منطقه‌ای پاکستان در معادلات سیاسی افغانستان است. همچنین هدف آقای حکمتیار از حمله به رقبای جهادی و ائتلاف ضد طالبان و جبهه مقاومت هم جنبۀ شخصی دارد و هم بر اساس خواست پاکستان صورت می‌گیرد.
آقای حکمتیار که در دوران جهاد مورد حمایت همه جانبۀ پاکستان و عربستان سعودی قرار داشت انتظار داشت پس از سرنگونی دولت کمونیستی افغانستان، حزب اسلامی در افغانستان به قدرت برسد و حکومت افغانستان را در دست بگیرد. اما سقوط نجیب بگونه‌ای رقم خورد که دست حکمتیار از قدرت کوتاه بماند و در عوض مقتدر ترین رقیب وی یعنی جمعیت اسلامی و احمد شاه مسعود در افغانستان به قدرت برسد و نقش اصلی را در حکومت افغانستان بر عهده بگیرد. کوتاه ماندن دست آقای حکمتیار از قدرت وی را بر آن داشت تا با راکت پراکنی بر شهر کابل علیه دولت مجاهدین وارد جنگ شود.
همچنین مقامات پاکستان نیز هرگز نمی خواهند که گروه‌های مجاهدین عضو ائتلاف ضد طالبان در افغانستان نقش تعیین کننده داشته باشد و در معادلات سیاسی و تحولات آینده افغانستان محور اصلی باشد. پاکستان می داند که در صورت شکست مذاکرات صلح دوحه جنگ در افغانستان تشدید خواهد شد و در این صورت احزاب جهادی عضو مقاومت نقش اصلی را در مبارزه علیه طالبان ایفا خواهد نمود زیرا این احزاب هم پایگاه مردمی دارد و هم جنگجویان با تجربه و جنگ دیده و ورود آنها به عرصۀ نبرد موضع دولت افغانستان را تقویت و طالبان را در موضع ضعف قرار خواهد داد. از این رو حکمتیار می‌خواهد با طرح این سخنان به نحوی با رقبای جهادی خود وارد جنگ روانی و رسانه ای شود تا شاید بتواند آنها را در افکار عمومی بدنام سازد.
کد مطلب: 95573
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل