​استفاده از حربه «قومیت» به طمع رسیدن به قدرت

آقای حکمتیار با طرح چنین مسائلی که رنگ قومی و اتنیکی دارد، باز هم با برانگیختن احساسات مردمی، جایگاه سیاسی و اجتماعی‌اش را می‌خواهد تقویت کند و به اهداف حزبی و گروهی‌اش دست یابد.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۱ سنبله ۱۳۹۷ ساعت ۰۹:۵۴
​استفاده از حربه «قومیت» به طمع رسیدن به قدرت
گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی مدعی است که ۹۰ درصد جمعیت افغانستان در پارلمان کنونی نماینده ندارد و باید کرسی های پارلمان اینبار براساس نفوس اقوام سهمیه بندی شود.
او این اظهارات را در یک نشست خبری در کابل عنوان داشته و تاکید بر برگزاری انتخابات شفاف و عادلانه نیز داشته است. اما غافل از این که عادلانه بودن انتخابات، با این طرح و ادعای او فاصله‌ای دارد به درازای زمین تا به آسمان.
سخنان آقای حکمتیار و اینکه تاکید دارد پارلمان براساس نفوس اقوام سهمیه بندی شود از چند جهت قابل تامل است: آقای حکمتیار در حالی سخن از سهمیه بندی پارلمان می‌زند که چندین دوره انتخابات پیشین مجلس نمایندگان به صورت سراسری و برطبق قوانین نافذه در کشور برگزار شده و هیچگونه محدودیت و ممانعتی هم در این جهت برای هیچ بخشی از مردم افغانستان نبوده است. حضور مردم به پای صندوق‌های رای، بدون درنظر گرفتن تبعیضی بوده و هیچ یکی از اقوام کشور از حق رای در انتخابات محروم نبوده است. اما این که آقای حکمتیار این روزها اشک تمساح می ریزد، گمان می رود که وی بیشتر انگیزه قومی دارد و درصدد تخریب یک روند ملی است.
به نظر می رسد آقای حکمتیار با طرح چنین مسائلی که رنگ قومی و اتنیکی دارد، باز هم با برانگیختن احساسات مردمی، جایگاه سیاسی و اجتماعی‌اش را می‌خواهد تقویت کند و به اهداف حزبی و گروهی‌اش دست یابد. هرچند وی خوب می‌داند که این ادعای او خلاف مولفه ها و اصول دموکراسی و قانون اساسی است، اما او که عزم خویش را در بالا کشیدن نفاق اجتماعی و تضاد اقوام جزم کرده، گمان می برد که با خلق چنین مباحثی می تواند بار دیگر بخشی از مردم افغانستان در دام هوس های سیاسی و حکومتی اش بیندازد.
پارلمان افغانستان تاکنون کمترین نشانه ای از عظمت و بزرگی اگر داشته همین بوده که نمایندگان براساس حقوق شهروندی و اصل رقابت انتخاباتی انتخاب شده اند و هر قومی و ولایتی به میزان مشارکت شان در یک روند دموکراتیک سهم خود را گرفته اند و در پارلمان راه یافته اند، اما اکنون دیده می شود که تلاش های قوم گرایانه برای سبوتاژ این پروسه ی نیز جریان دارد.
اینکه رهبر حزب اسلامی چرا هرازگاهی مواضع جنجالی اتخاذ می کند و به اصطلاح طرحی نو می اندازد، هنوز به خوبی معلوم نیست، اما کنش های مبهم و سوال برانگیز او نشان می دهد که وی سخت در تب و تاب افتاده و پلان دارد با استفاده از مسیرهای غیرقانونی و سلطه جویانه بخشی از مردم افغانستان را به حاشیه براند و نقش خود را به عنوان یک تابوی قومی برجسته سازد.
با این همه اما واقعیت های اجتماعی کشور حکایت از حرکت جمعی مردم افغانستان به سمت ثبات، قانون و شایسته سالاری دارد. امروزه آقای حکمتیار به عنوان فردی که در حیات سیاسی اش پیچ و خم های زیادی را دیده و کارنامه سیاه نیز از خود برجای گذاشته، اعتبار عمومی مردم افغانستان را با خود ندارد و به اذان او کسی نماز نمی خواند.

امین غزنوی
کد مطلب: 83885
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/4coMZQ
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل