افزایش اختلافات سران حکومت؛ کشور به کدام سمت می‌رود؟

آقای غنی با روی دست گرفتن سیاست‌های تکراری قومی، کشور را به سمت یک بحران نفس‌گیر پیش می‌برد. روش تبعیض‌‌آمیز او در کار حکومتی اکنون کار دست وی داده است؛ به گونه‌ای که هر روزه میزان محبوبیت اجتماعی و حمایت مردمی‌اش کاهش می‌یابد و در مقابله با افکار عمومی دست و پا می‌زند.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۳ سرطان ۱۳۹۷ ساعت ۰۹:۰۳
در روزهای اخیر شماری از سران اقوام در برابر موضع‌گیری‌های ارگ ریاست جمهوری اعتراض کرده و به رییس‌جمهور غنی هشدار داده‌اند که بیش از این کشور را به سمت بحران سوق ندهد. دو روز پیش، محمد محقق، معاون ریاست اجراییه حکومت طی اظهاراتی تند و بی‌سابقه، ریاست جمهوری را به دامن‌زدن تبعیض و بی‌عدالتی متهم کرد. اظهارات آقای محقق پس از آن عنوان شد که ریاست جمهوری، عبدالرزاق وحیدی وزیر پیشین مخابرات را به محکمه کشاند و آن را « اقدامی در جهت مبارزه با فساد اداری» نیز عنوان داد. این تصمیم ریاست جمهوری، خشم آقای محقق را در پی داشت، تا جایی که وی اعلام کرد در برابر «فاشیزم ارگ» ایستاده‌گی خواهد کرد.
در همین حال، جنرال عبدالرشید دوستم، معاون اول ریاست جمهوری نیز در پی بازداشت نظام‌الدین قیصاری، نماینده‌ ویژه‌اش در امور خیزش‌های مردمی در ولایت فاریاب، واکنش نشان داده و تاکید کرد در صورتی که قیصاری آزاد نشود انتخابات آینده به چالش کشیده می‌شود.
از سویی هم، عطامحمد نور، والی پیشین بلخ و یکی از سران ائتلاف نجات افغانستان هم اقدام حکومت مبنی بر بازداشت فرمانده قیصاری را محکوم کرده و از دولت مرکزی خواسته است که هرچه زودتر در مورد روشن‌شدن سرنوشت آقای قیصاری تصمیم گرفته شود و وی آزاد گردد. آقای نور همچنان افزوده که اگر آقای قیصاری از توقیف رها نشود، اعضای ائتلاف نجات در تمام ولایات تحت نفوذ  خویش تظاهرات مدنی برگزار کرده و انتخابات پیش‌رو را که همین اکنون با ده‌ها مشکل فراقانونی مواجه است، تحریم خواهند کرد.
اعتراضات این سه چهره پرنفوذ قومی در حالی شدت می‌گیرد که گراف ناامنی و جنگ در شمال و جنوب کشور بیش از هر زمانی بلند رفته و هراس‌افکنان بیشتر از مردم قربانی می‌گیرند. در شرایط حاضر، این می‌تواند ضربه‌ی مهلکی برای حکومت نیز باشد که سه رهبر قومی برای مقابله با سیاست‌های ارگ وارد عمل شوند.
.
به نظر می‌رسد حکومت افغانستان اکنون در یک تنگنای طاقت‌فرسای سیاسی قرار گرفته است. حکومت با تنگ‌تر کردن حلقه بر شماری از مقامات سیاسی و نظامی، در واقع عرصه‌ی حیات را برای خود تنگ کرده است. ادامه این وضعیت اما  بیش‌تر به ضرر حکومت و شخص رییس‌جمهو‌ر است. آقای غنی با روی دست گرفتن سیاست‌های تکراری قومی، کشور را به سمت یک بحران نفس‌گیر پیش می‌برد. روش تبعیض‌‌آمیز او در کار حکومتی اکنون کار دست وی داده است؛ به گونه‌ای که هر روزه میزان محبوبیت اجتماعی و حمایت مردمی‌اش کاهش می‌یابد و در مقابله با افکار عمومی دست و پا می‌زند. بی‌دلیل نیست که روزانه دسته دسته از شهروندان افغانستان، به صف مخالف حکومت می‌ایستند و تعلق خاطرشان را از نظام فعلی پس می‌گیرند. این نتیجه‌ی کار یک سیستم سیاسی بیمار است که در متن و بطن آن عدالت و شفافیت مرده است.
تاریخ افغانستان همواره از سیاست‌های قومی و قبیله‌ای به نیکی یاد نمی‌کند و گاهی از آن به عنوان یک درس عبرت برای آیندگان هم یادآوری می‌کند. در این سرزمین، دولتمردان فاشیست و قوم‌گرا، دوام و قوام چندان نداشته‌اند. تاریخ معاصر افغانستان پر از نام و نشان چنین آدم‌هایی بوده است. اکنون رییس‌جمهور غنی هم در یک آزمون سرنوشت‌ساز قرار دارد که یا می‌خواهد مسیر حکومتداری‌اش را به شکل کنونی و غیرعادلانه پیش ببرد و یا هم اصلاحات به میان می‌آورد. تجربه بیش از سه سال حکومت‌داری آقای غنی اما گواه تبعیض‌ها و تعصبات فراوان اوست که ذکر آن مثنوی هفتاد من کاغذ شود. تا جایی که برخی آگاهان امور سیاسی مدعی‌اند که او عدالت را برای یک حلقه و تبار خاص می‌خواهد و حاضر نیست به سادگی حقوق دیگران را پس دهد.
حکومت فعلی اکنون در یک مضیقه و تنگنای دشوار قرار دارد که از یک‌سو هجوم غافلگیرانه تروریست‌ها، شب و روز را به آشوب کشیده و از سوی دیگر، دامنه‌ی اعتراضات و انتقادات در سطح وسیع ملی نیز در برابر وی موج افکنده است. با این‌همه، اگر تدبیری درست به کار نیاید، بعید به نظر نمی‌رسد که آقای غنی کنترل وضعیت را از دست دهد و قبری را که خود کنده است در آن دفن شود.
شکوه و تاج سلطانی که بیم جان در او درج است 
 کلاه دلکش است اما به ترک سر نمی‌ارزد

ضیا موسوی/پیام آفتاب
 
 
کد مطلب: 81642
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/tHSVKq
مولف : سید ضیاء موسوی
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل