​افغانستان و مسأله فلسطین؛ بی‌تفاوتی یا رسالت دینی و تاریخی

استکبار جهانی نه تنها افغانستان بلکه بسیاری از کشورهای اسلامی را توانسته است تحت سیطره و نفوذ خود در بیاورد و استقلال نظر آن‌ها را سلب نماید..
تاریخ انتشار : جمعه ۱۸ جوزا ۱۳۹۷ ساعت ۰۴:۱۴
فلسطین ارض مسلمین، سرزمین ستمدیدگان، وادی خون و خاک اشغال شده به دست قصابان و غاصبان دوران. این سرزمین توسط رژیمی اشغال شده است که بریتانیا نطفه‌اش را در سال 1897م در کنگره صهیونیستی در شهر پازل سوئیس نهاد. در این کنگره که با حضور صدها تن از شخصیت‌های یهودی برپا شده بود، توافق کردند برای بازگرداندن یهودیان جهان به فلسطین و برپایی دولت صهیونیستی، علیه ملت و صاحبان راستین آن، تلاش کنند و در همین راستا مؤسسات مالی چندی، برای تحقق این هدف
کشورهای اسلامی و رأس آن کشورهای عربی مخصوصاً عربستان دیگر فلسطین و بیت‌المقدس برایشان اهمیت گذشته را ندارد. دیگر کشورهای عربی برای حفاظت از قبله نخست مسلمانان و نجات جان هم‌کیشان فلسطینی خود حاضر به پرداخت هزینه نیستند. ن
شوم دایر کردند.
به دنبال شروع جنگ اول جهانی، بریتانیا در سال ۱۹۱۷ م. با موافقت فرانسه، آمریکا و دیگر کشورهای غربی، بیانیه‌ای را صادر کرد و به وسیله بالفور (وزیر خارجه وقت این کشور) به روچیلد (سرمایه‌دار یهودی) قول داد: وطن قومی برای یهودیان در فلسطین ایجاد کند. این وعده به «بیانیه بالفور» موسوم شد. در سال ۱۹۱۸ م. (هم‌زمان با شکست ترکیه و اشغال فلسطین به‌وسیله بریتانیا)، کشورهای یادشده تلاش کردند زمینه برپایی دولت یهودی را در فلسطین مهیا سازند. در همین رابطه جامعه ملل با قیمومیت بریتانیا بر فلسطین، به منظور برپایی دولت یهودی در آن موافقت کرد. بریتانیا نیز نماینده‌ای یهودی تبار (هربرت صاموئیل) را در سال ۱۹۲۰ م. به فلسطین گسیل داشت تا مقدمات کوچ یهودیان سراسر جهان را به آنجا فراهم آورد. بریتانیای استعمارگر به موازات این اقدام، به تجهیز و آموزش نظامی یهودیان پرداخت و زمین‌های وسیعی را در اختیار آنان قرار داد تا شهرک‌هایی را احداث کنند.
فلسطینیان از همان ابتدا در برابر قیمومیت بریتانیا و باندهای صهیونیستی، پایداری و مقاومت کردند و برای دفاع از زمین و پاسداری از مقدسات، گروه‌های جهادی تشکیل داده، تظاهرات و اعتصاب‌های عمومی به راه انداختند. قیام‌های ۱۹۲۰، ۱۹۲۳ و ۱۹۲۹ (معروف به انقلاب براق) از آن جمله است. انگلیسی‌‏ها قیام‌های فلسطینیان را سرکوب و هزاران تن را کشتند یا به زندان انداختند تا از این رهگذر، خدمتی به باندهای صهیونیستی انجام داده باشند.
قیام‌های مردم فلسطین، تداوم داشت
مردم افغانستان به‌عنوان ملتی دیندار و غیرت‌مند هیچ‌گاه نمی‌تواند اشغال کشور اسلامی دیگری را تحمل کند هرچند که خود در معرض اتهام اشغال از سوی امریکا قرار داشته باشد!
و به موازات آن، کوچ یهودیان سراسر جهان با هدف اشغال فلسطین نیز ادامه یافت تا اینکه پس از پایان جنگ دوم جهانی ( ۱۹۴۵ م)، بریتانیا و آمریکا توانستند در سال ۱۹۴۷ م. از طریق سازمان ملل متحد قطعنامه تقسیم فلسطین را صادر کنند.
نقشه شوم رژیم صهیونیستی برای اشغال بیت‌المقدس
اما تقسیم فلسطین به دو ناحیه یهودی‌نشین و مسلمان نشین عطش اشغال‌گران را خاموش نمی‌کرد لذا تمام توان خود را برای غصب قدس بکار گرفت. از سال 1948 میلادی صهیونیست ها اشغال سرزمین فلسطین را آغاز کرده و کوشیدند با کشتن و اخراج اعراب ساکن فلسطین از سرزمین هایشان شرایط اسکان یهودیان سایر کشورها را در آن سرزمین فراهم آورند. در جنگ ژوئن 1967 رژیم جدید صهیونیستی بیشتر سرزمین‎های فلسطین را اشغال کرد تا به بیت المقدس نخستین قبله مسلمانان دست یابد.
از آن زمان تاکنون؛ این رژیم غاصب کوشش‎های فراوانی کرد تا چهره این شهر مقدس را از صورت اسلامی به حالت یک شهر یهودی نشین تبدیل کند. رژیم صهیونیستی از سال 1967 به بعد برای اخراج و کوچاندن اعراب ساکن مناطق اشغالی، حفاری های زیادی به بهانه یافتن آثار مقدس و الواح باستانی صورت داد که اکثر آنها در اطراف مسجد صخره و مسجدالاقصی انجام شده است.
اشغالگران صهیونیست برای این حفاری‎ها نیاز به ویران کردن
تا زمانی‌که افغانستان تحت سیطره و جیره‌خوار امریکا باشد هیچ‌گاه نمی‌تواند در قبال مسائل مهم منطقه‌ای و جهانی موضع‌گیری مستقل و شفاف داشته باشد، چراکه باداران خارجی، این کشور را تحت فشار قرار خواهد داد.
خانه‎ها و در نتیجه آواره ساختن ساکنان آنها داشتند. آنها همزمان موضوع انتقال پایتخت از تل آویو به بیت المقدس را مطرح ساختند.
سازمان ها و گروه‌های مبارز فلسطینی، از همان سال‌های اولیه‎ اشغال، مبارزه خود را آغاز و در این راه هزاران شهید، برای آزادسازی قدس شریف و سرزمین‎های اشغال شده تقدیم کردند.
علی‌رغم ادعای رژیم صهیونیستی مبنی بر پایتخت قرار دادن بیت‌المقدس، هیچ کشوری حتی امریکا جرأت نمی‌کرد رسماً و علناً به این موضوع رسمیت ببخشند. اما چه شد که امسال امریکا در نهایت جسارت و وقاحت توانست در منظر جهانیان و نگاه‌های بی‌اعتنای کشورهای اسلامی و عربی سفارت خود را به بیت‌المقدس منتقل کرده و بیت‌المقدس را به‌عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی به رسمیت بشناسد؟
تمام کشورها از جمله کشورهای اروپایی با این عمل امریکا موافق نبودند و تصور می‌کردند که با این‌کار آتش درگیری‌ها در منطقه افزایش خواهد یافت ولی چرا امریکا از این مسأله هراسی نداشت؟
پاسخ تمام این سوال‌ها در این است که کشورهای اسلامی و رأس آن کشورهای عربی مخصوصاً عربستان دیگر فلسطین و بیت‌المقدس برایشان اهمیت گذشته را ندارد. دیگر کشورهای عربی برای حفاظت از قبله نخست مسلمانان و نجات جان هم‌کیشان فلسطینی خود حاضر به پرداخت هزینه نیستند. نه تنها حاضر به پرداخت هزینه در این راه نیستند بلکه بر سر فلسطین با امریکا و اسرائیل معامله می‌کنند تا شاید مورد لطف این
مردم غیور افغانستان هم می‌توانند علی‌رغم بی‌تفاوتی دولت مرکزی حمایت خود را از مردم مظلوم فلسطین نشان دهند و بار دیگر در روز جهانی قدس، فریاد خود را به گوش جهانیان برسانند و رسالت تاریخی و دینی خود را به انجام رسانند.
کشورها قرار بگیرند.
اما حمایت همه‌جانبه ایران و برخی کشورهای دیگر از فلسطین در طی این سال‌ها همواره ادامه داشته است و بیشترین هزینه‌ها و غرامت‌ها را در این راه متحمل شده‌اند. چرا؟ تنها برای یک آرمان مقدس و آن نجات امت اسلامی و قبله نخست مسلمین از چنگال اشغال‌گران صهیونیستی و زندگی عزتمندانه مسلمانان جهان...
افغانستان و مسأله فلسطین
در این میان افغانستان و مسلمانان افغانستانی در چه جایگاهی قرار دارد؟ آیا مسلمان افغانستانی می‌تواند نسبت به سرنوشت مسلمانان دیگر بی‌تفاوت باشند؟ آیا می‌توان افغانستان را کشوری اسلامی دانست در حالی‌که نسبت به مهمترین مسأله جهان اسلام بی‌تفاوت باشد؟
مردم افغانستان به‌عنوان ملتی دیندار و غیرت‌مند هیچ‌گاه نمی‌تواند اشغال کشور اسلامی دیگری را تحمل کند هرچند که خود در معرض اتهام اشغال از سوی امریکا قرار داشته باشد!. شاید مهمترین دلیل کم‌رنگ بودن موضع‌گیری‌های افغانستان در قبال مسأله فلسطین ریشه در همین مسأله داشته باشد.
تا زمانی‌که افغانستان تحت سیطره و جیره‌خوار امریکا باشد هیچ‌گاه نمی‌تواند در قبال مسائل مهم منطقه‌ای و جهانی موضع‌گیری مستقل و شفاف داشته باشد، چراکه باداران خارجی، این کشور را تحت فشار قرار خواهد داد. همان‌گونه که کشورهای عربی به نوعی تحت سیطره قدرت‌های جهانی مخصوصا امریکا قرار دارند و ملت بزرگ فلسطین را قربانی منافع خود کردند، دولت افغانستان نیز نمی‌تواند در این زمینه
انگشت‌شمار کشورهای منطقه هم که در مقابل سیاست‌های تمامیت‌خواهانه آن‌ها ایستادگی کرده‌اند شدیدا تحت فشار و تبلیغات منفی قرار گرفته‌اند.
استقلال رأی داشته باشد و یا این‌که در این راه پایداری نماید.
درواقع می‌توان گفت استکبار جهانی نه تنها افغانستان بلکه بسیاری از کشورهای اسلامی را توانسته است تحت سیطره و نفوذ خود در بیاورد و استقلال نظر آن‌ها را سلب نماید و انگشت‌شمار کشورهای منطقه هم که در مقابل سیاست‌های تمامیت‌خواهانه آن‌ها ایستادگی کرده‌اند شدیدا تحت فشار و تبلیغات منفی قرار گرفته‌اند.
راه حل گریز از این نکبت و فرودستی کشورهای اسلامی، بازگشت به خویشتن و احیای دوباره عزت و اقتدار از دست‌رفته مسلمانان است و این ممکن نخواهد شد جز با اتحاد و همبستگی کشورهای اسلامی فارغ از مسائل مذهبی و اختلافات جزئی میان آن‌ها!
در این میان ملت‌های مسلمان می‌توانند نقشی تعیین کننده در سوگیری‌های دولت‌های خود داشته باشند و آن‌ها را مجبور کنند نسبت به مسائل جهان اسلام بی‌تفاوت نباشند. مردم غیور افغانستان هم می‌توانند علی‌رغم بی‌تفاوتی دولت مرکزی حمایت خود را از مردم مظلوم فلسطین نشان دهند و بار دیگر در روز جهانی قدس، فریاد خود را به گوش جهانیان برسانند و رسالت تاریخی و دینی خود را به انجام رسانند.
تحریریه پیام آفتاب
کد مطلب: 80871
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/HLPRai
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل