آیا فشارهای ائتلاف نجات، غنی و عبدالله را نزدیک می‌کند؟

اگر حکومت اشرف غنی هم‌چنان به اجرای سیاست‌هایی که باعث نارضایتی مردم و سایر جناح‌های قدرت شده است، ادامه دهد، حتی اگر دکتر عبدالله را هم در کنار خود داشته باشد، شاهد بدتر شدن اوضاع خواهیم بودو و همه روزه صف بندی‌های گوناگون، کشور را به سوی آنارشیسم و فساد بیشتر سوق خواهد داد.
تاریخ انتشار : شنبه ۳۱ سرطان ۱۳۹۶ ساعت ۰۹:۳۳
آیا فشارهای ائتلاف نجات، غنی و عبدالله را نزدیک می‌کند؟
 به گفتۀ برخی منابع آگاه سیاسی، بعد از شکل گیری ائتلاف نجات توسط عطامحمد نور، رئیس اجرائیه حزب جمعیت اسلامی و والی بلخ، صلاح الدین ربانی، رئیس شورای مرکزی جمعیت اسلامی و وزیر امورخارجه، ژنرال عبدالرشید دوستم معاون نخست رئیس جمهور و رهبر حزب جنبش ملی و محمد محقق رهبر حزب وحدت مردم افغانستان و معاون دوم ریاست اجرائیه، دکتر اشرف غنی، رئیس جمهور و دکترعبدالله، رئیس اجرائیه که فاصله و اختلاف داشتند، تا حدی به هم نزدیک شده‌اند و هر دو از ادامه فعالیت این ائتلاف ناخشنود هستند. شکل گیری و ادامۀ ائتلاف نجات می‌تواند باعث تصمیم‌گیری‌های واحدی از سوی رهبران حکومت و متحدان شان مانند حزب اسلامی حکمتیار در رابطه با فعالیت‌های این ائتلاف شود و قطب بندی سیاسی و قومیتی را در افغانستان بیش از پیش تقویت کند.
دکترع بدالله، به این دلیل که عطا محمد نور، از از نفوذ و اقتدار و جایگاه بالاتری در بین مردم تاجیک و حزب جمعیت اسلامی برخور دار است، تا کنون نتوانسته یا نخواسته است رسماً در مقابل وی اعلام موضع نماید و همواره با کنایه و گلایه از او انتقاد نموده است و گاهی هم سخنان و انتقادهای عطا محمد نور را نادیده گرفته است.
عبدالله با محقق و دوستم نیز برخورد محافظه کارانه‌ای دارد و از آدرس حکومت وحدت ملی و به عنوان یک مقام حکومت، تا اکنون از آنها انتقاد نکرده است، و حتی گاهی به نحوی از این دو حمایت نیز نموده است.
رهبران ائتلاف نجات با وجودی که اعضای بلند پایۀ دولت وحدت ملی هستند، اکنون در جایگاه اپوزیسیون و مخالف جدی این حکومت قرار گرفته اند. انتظار می‌رفت که عبدالله به عنوان رئیس اجرائیه حکومت وحدت ملی، در مورد تشکیل ائتلاف نجات، که قطعاً ادامه فعالیت این ائتلاف، حکومت وحدت ملی را تحت فشار قرار می‌دهد، و معاون نخست رئیس جمهور و رئیس اجرائیه نیز دو ضلع آن هستند - تصمیمی جدی اتخاذ می‌نمود و مانند ریاست جمهوری از آدرس حکومت وحدت ملی اعلام موضع می‌کرد. اما عبدالله چنان مصلحتی عمل می‌کند که امکان دارد بسوی مخالفت با ائتلاف نجات سوق داده شود و اشرف غنی از تقابل میان عبدالله و هم پیمانانش بخوبی استفاده خواهد کرد.
هم‌چنین، با وجودی که ژنرال دوستم، عضو ائتلاف نجات، هنوز بطور رسمی معان نخست ریاست جمهوری است، اما غنی با پرونده سازی‌های گوناگون برای دوستم، و افترا پراکنی‌های بی وقفه شورای امنیت در داخل و خارج کشور برای وی، کار او را به زعم خود تمام می‌داند و از آدرس دوستم احساس خطر نمی‌کند. اشرف غنی برای اینکه به دوستم بفهماند که تو دیگر تحت فشار جدی کشورهای خارجی هستی و باید آنچه را که من می‌گویم عملی کنی، تلاش‌های زیادی نمود. اما دوستم خود را از زیر این همه فشار به نحوی بیرون کشید و تنها پناه‌گاهی که برای خود یافت، تشکیل ائتلاف با قدرت‌های مخالف حکومت وحدت ملی بود.
از این به بعد گمان می رود، هر موضعی که ریاست جمهوری در قبال ائتلاف نجات بگیرد، ریاست اجرائیه نیز با آن همسو خواهد بود، زیرا این دو نهاد دولتی ائتلاف نجات را رقیب جدی خود می‌دانند و در صورت بی تفاوتی به فعالیت‌های این ائتلاف، مشکلات حکومت وحدت ملی افزایش خواهد یافت.
رئیس جمهور که اینک ریاست اجرائیه را در کنار خود می‌بیند، از هیچ تلاشی در راستای به زانو درآوردن ائتلاف نجات دریغ نخواهد کرد و ریاست اجرائیه هم شاید تنها موردی که با ریاست جمهوری موافق و همسو شود، همین مقابله با ائتلاف نجات خواهد بود.
ادامۀ این تقابل‌ها میان جناح های مختلف دولت وحدت ملی، بر وضعیت دشوار امنیتی و معیشتی مردم بیشتر از پیش آسیبی جدی وارد خواهد کرد. طوری که اکنون دیده می‌شود، سران حکومت به جای انجام طرح‌ها و برنامه‌های عمرانی و تلاش برای بهبود وضعیت امنیتی و اقتصادی کشور و ایجاد اشتغال برای بیکاران، درگیر زد و بندهایی هستند که هیچ سودی برای مردم ندارد. مردم هم، از این موضوع هراس دارند که نشود ادامه فشارها و پرونده سازی‌ها برای رهبران جهادی و قومی به ویژه ژنرال دوستم، به یک جنگ داخلی میان احزاب قومی و جبران ناپذیر دیگر سوق داده شود، بخصوص که حکمتیار پرچمدار چنین جنگ هایی شاید به همین منظور به کابل فرستاده شده باشد.
اگر حکومت اشرف غنی هم‌چنان به اجرای سیاست‌هایی که باعث نارضایتی مردم و سایر جناح‌های قدرت شده است، ادامه دهد، حتی اگر دکتر عبدالله را هم در کنار خود داشته باشد، شاهد بدتر شدن اوضاع خواهیم بودو و همه روزه صف بندی‌های گوناگون، کشور را به سوی آنارشیسم و فساد بیشتر سوق خواهد داد، و بی‌ثباتی سیاسی حکومت را به لبه پرتگاه خواهد کشاند.
/پیام آفتاب/
کد مطلب: 71675
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/chYR9h
مولف : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل