پول حکومت افغانستان از طریق تجارت سنگ مرمر به طالبان می‌رسد

پیام آفتاب: گاردین دریافته است که پول حکومت افغانستان از طریق تجارت پرمنفعت سنگ مرمر کشور به‌شکل غیرمستقیم اما آگاهانه به طالبان می‌رسد.
تاریخ انتشار : يکشنبه ۱۶ جوزا ۱۳۹۵ ساعت ۱۵:۳۱
پول حکومت افغانستان از طریق تجارت سنگ مرمر به طالبان می‌رسد
گاردین دریافته است که پول حکومت افغانستان از طریق تجارت پرمنفعت سنگ مرمر کشور به‌شکل غیرمستقیم اما آگاهانه به طالبان می‌رسد. ذخایر گستردهٔ معدنی افغانستان که تحت شرایط مختلف می‌تواند توسعه را تأمین مالی کند، به برخی از بدترین مشکلاتی که این کشور جنگ‌زده را به ستوه آورده است، دامن می‌زند؛ مشکلاتی چون فساد، قاچاق و ستیزه‌جویی. در ولایت هلمند، ذخایر کلان سنگ مرمر در مناطقی واقع شده‌اند که از مدت‌ها پیش بدین‌سو تحت کنترل طالبان است. حکومت، که خود تا حدود زیادی توانایی استخراج سنگ مرمر را ندارد و قصد دارد صنعت سنگ مرمر را که در مرحلهٔ ابتدایی است، حفظ کند، اقدام به خرید سنگ از شرکت‌های خصوصی می‌کند که این شرکت‌ها به نوبت خود در بدل حق استخراج به طالبان مالیات هنگفت پرداخت می‌کنند.
در نتیجه، حکومت سالانه میلیون‌ها دالر به خزانه‌های این گروه شورشی اضافه می‌کند. در سال ۲۰۱۴، یک گروه ناظر سازمان ملل متحد برآورد کرد که حداقل دو سوم ۱۵ میلیون دالر درآمد سالانهٔ سنگ مرمر هلمند به خزانه‌های طالبان سرازیر شده است.
عبدالجبار قهرمان، فرستادهٔ رئیس‌جمهور به ولایت هلمند، این رقم را بالاتر عنوان کرد. او به گاردین گفت که طالبان اکنون روزانه ۵۰ هزار تا ۶۰ هزار دالر (سالانه بیش از ۱۸ میلیون دالر) از سنگ مرمر درآمد دارند. یک مقام حکومتی در ولایت هلمند که با صنعت سنگ مرمر آشنا است و به‌دلیل این‌که حکومت به مقام‌های ولایتی دستور داده است با رسانه‌ها صحبت نکنند، نخواست نامش فاش شود گفت: «بلی، ما نگرانیم، اما راه دیگری نداریم».
یک کارخانهٔ سنگ مرمر در لشکرگاه که توسط ایتالیا ساخته شده است و ۵۵ سال قدمت دارد، در نوع خود در ولایت هلمند بی‌نظیر است. محمد لعل کارگر، مدیر این کارخانه که از دههٔ ۱۹۷۰ بدین‌سو اینجا کار کرده است، گفت که کاروبار هرگز بهتر نبوده است. افغان‌ها اخیراً به سنگ مرمر دلچسپی پیدا کرده‌اند و باوجودی که تقاضا رو به افزایش است، کل درآمد ماهانهٔ این کارخانه ۸ هزار تا ۹ هزار یورو است.
این بخشی از درآمد طالبان است و کمی کمتر از حدود ۵۰۰ میلیون دالر پتانسیل کل صادرات افغانستان که ادارهٔ کمک‌های انکشافی ایالات متحده برآورده کرده است. نظر به آمار سازمان ملل متحد، ارزش ذخایر سنگ مرمر افغانستان بین ۱۰۰ میلیارد تا ۱۴۰ میلیارد یورو است. چهل‌ونه درصد سهم کارخانهٔ لشکرگاه متعلق به حکومت است و پنجاه‌ویک درصد آن متعلق به یک شرکت خصوصی است. کارگر گفت از آن‌جایی که فروش سنگ مرمر به حکومت را نمی‌پذیرد، این کارخانهٔ سنگ مرمر را از پیمانکاران شخصی می‌خرد که سنگ را استخراج می‌کند و به لشکرگاه انتقال می‌دهد.
حکومت و طالبان، هردو، از قراردادی‌ها به‌خاطر حق استخراج پول می‌گیرند، چون هردو ولسوالی‌های جنوبی که معادن در آن‌جا واقع شده‌اند را قلمرو خودشان می‌خوانند. علاوه برآن، نظر به گفتهٔ یک منبع کلان در این صنعت، طالبان از هر موتر بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ دالر در هر تن سنگ مرمر، نظر به کیفیت سنگ‌ها، مالیات می‌گیرد. مسافر قوقندی، سخن‌گوی وزارت تجارت و صنایع، وزارتی که سهم حکومت در کارخانهٔ هلمند را اداره می‌کند، پرداخت رشوه [توسط شرکت‌های خصوصی] به طالبان را تکذیب کرد. او گفت که هیچ‌کسی هیچ‌گاهی در مورد پرداخت رشوه به طالبان شکایت نکرده است و اضافه کرد که هیچ سنگ مرمری به‌شکل غیرقانونی به پاکستان قاچاق نشده است.
اما وحیدالله غازی خیل، سخن‌گوی پیشین این وزارت تأیید کرد که حکومت با شرکت‌های خصوصی‌یی که به طالبان پول پرداخته‌اند و سنگ مرمر را به پاکستان قاچاق کرده‌اند، کار کرده است. غازی خیل گفت: «شرکت‌های خصوصی به‌خاطر منفعت خودشان به طالبان رشوه می‌دهند. حکومت هیچ کاری انجام داده نمی‌تواند». او گفت هیچ‌کسی دقیقاً نمی‌داند که طالبان از این طریق چقدر پول کمایی کرده‌اند.
وقتی از این مقام ولایت هلمند پرسیده که آیا حکومت باید کلاً خرید سنگ را متوقف سازد، او گفت: «حکومت جدا این موضوع را در نظر گرفته است. اما [اگر حکومت نخرد] دیگران خواهد خرید و آنگاه سنگ مرمر همه به پاکستان خواهد رفت».
افغانستان در سال ۲۰۱۴ قانون جدید معادن را تصویب کرد. این قانون، هرچند بهبود در وضعیت را نشان می‌دهد، اما نظر به گفتهٔ گلوبل ویتنس، یک نهاد ناظر فساد، «فاقد ماده‌ای است که مانع منفعت‌جویی غیرقانونی گروه‌های مسلح، ملیشه‌ها و اعضای ارتش ملی از معادن شود».
ستیفن کارتر، رئیس این گروه در افغانستان، گفت: «سنگ مرمر صرف بخشی از یک پیوند گسترده‌تر میان مواد استخراجی، فساد و گروه‌های مسلح است.» «منابعی از این قبیل باید برای تأمین مالی توسعه و افزایش استقلال افغانستان از کمک‌ها استفاده شود. در عوض، این منابع افغانستان را در معرض خطر واقعی جنگ مزمن و منابع محور قرار می‌دهد».
سازمان ملل متحد بین ۲۵ تا ۳۰ مورد استخراج غیرقانونی را در ولایت هلمند شناسایی کرده است، جایی که از آن، نظر به برآورد چندین منبع، حداقل ۸۰ درصد سنگ مرمر ناپدید شده و به پاکستان انتقال داده می‌شود. کارگر گفت: «آن‌ها روی سنگ مرمر مهر خودشان را می‌زنند و آن را سنگ مرمر پاکستانی می‌گویند».
بخشی از آن دوباره از افغانستان سر درمی‌آورد. به‌دلیل ناامنی در جاده‌ها، اغلب وارد کردن سنگ مرمر از پاکستان به کابل نظر به انتقال آن از ولایت‌هایی چون هلمند و بدخشان، آسان‌تر است. به گفتهٔ ادارهٔ حمایت از سرمایه‌گذاری افغانستان (آیسا)، بیش از ۸۰ درصد سنگ مرمر بازارهای افغانستان از پاکستان وارد می‌شود.
سنگ مرمر از همان مسیری قاچاق می‌شود که برای [قاچاق] اسلحه و مواد مخدر نیز استفاده می‌شود. سنگ مرمر از معادن در ولسوالی‌های متروک خانشین و دیشو، از طریق بادامچار انتقال داده می‌شود؛ پناهگاه قاچاقچیان که ناتو آن را «منطقهٔ فرماندهی و کنترل طالبان» که در آن ذخایر مهمات، کارخانه‌های ساخت بمب و اردوگاه‌های جنگجویان خارجی وجود دارد، خوانده است. این مسیر قاچاق ستون فقرات شورشگری است که حکومت و حامیان بین‌المللی آن هرگز آن را نشکسته است.
ائتلاف به‌رهبری آمریکا، به مدت چهارده سال، بیش از هر ولایت دیگر افغانستان در ولایت هلمند قربانی داد و پول هزینه کرد. اما جنرال چارلس کلیولند، سخن‌گوی ائتلاف در افغانستان، پذیرفت که تصفیهٔ مناطق روستایی جنوبی اولویت اول نبوده است. او گفت: «تمرکز روی مراکز جمعیت بود.» «ما دوست داشتیم و هنوز هم دوست داریم برای تأمین امنیت مرزها هرکاری که می‌توانیم انجام بدهیم. اما حقیقت این است که تلاش برای تأمین امنیت مرزها از تمام مسیرهای قاچاق احتمالاً یک تلاش بیهوده است».
او گفت که قطع مسیرهای تدارکات طالبان نیازمند همکاری همسایه‌های افغانستان است. «امنیت مرزها از یک طرف مرز تأمین نمی‌شود. حکومت افغانستان به‌تنهایی این کار را نخواهد توانست».
-سن انگل راسموسن، گاردین/ ترجمه: حمید مهدوی، روزنامه اطلاعات روز، ۱۶ جوزا ۱۳۹۵
کد مطلب: 52861
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/OLWwRn
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل