کلید صلح افغانستان در دست کیست؟

تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱۹ جدی ۱۳۹۲ ساعت ۱۶:۰۹
کلید صلح افغانستان در دست کیست؟
سعود الفیصل»وزیر خارجه عربستان دوشنبه این هفته در سفری 2 روزه عازم پاکستان شد و با شماری از مقامات این کشور از جمله «نواز شریف» نخست‌وزیر، «ممنون حسین» رئیس‌جمهور و «سرتاج عزیز»مشاور رئیس‌جمهور پاکستان در امور بین‌الملل دیدار و گفت‌وگو کرد.
در این حال، روزنامه «نوای وقت» پاکستان در گزارشی عنوان کرد که سعود الفیصل در پیام خود برای مقامات پاکستانی خواهان همکاری اسلام‌آباد برای بازگشایی دفتر طالبان افغانستان در عربستان شده است.
این روزنامه به نقل از «اعزاز احمد چودری» معاون وزیر خارجه پاکستان نوشت که قرار است بعد از سعود الفیصل، جان‌کری وزیر خارجه آمریکا نیز سفری به پاکستان داشته باشد که البته زمان دقیق این سفر هنوز مشخص نشده است.
به نوشته این منبع، عربستان، آمریکا و پاکستان قرار است به ‌زودی درباره بازگشایی دفتر رسمی طالبان و سایر امور منطقه‌ای به ویژه اوضاع افغانستان با یکدیگر گفت‌وگو کرده و در این باره به توافقاتی دست پیدا کنند.
وی با اشاره به اینکه افغانستان در حال عبور از دوره دشواری است تصریح کرد که خروج سربازان ناتو از افغانستان باید انجام شود.
فیصل همچنین بر لزوم ممانعت از اتحاد و قدرت گرفتن مجدد تروریست‌ها در افغانستان تأکید کرد و گفت که ریاض و اسلام‌آباد با در نظر داشتن اینکه پس از خروج این نیروها هیچ خشونتی در این کشور رخ ندهد، توافق کردند تا روند صلح افغانستان را تسهیل کنند.
وی افزود: پاکستان و عربستان سعی می‌کنند اطمینان حاصل کنند که پس از خروج نیروهای ائتلافی از افغانستان، هیچ خلا قدرتی در این کشور به ‌وجود نیاید.
وزیر خارجه عربستان گفت: پاکستان و عربستان از مردم افغان می‌خواهند تا اختلافات خود را کنار گذاشته و به منافع بزرگ‌تر کشور خود فکر کنند.
در همین حال روزنامه ماندگار با درج مطلبی، مذاکرات صلح با طالبان را دستاوردی استخباراتی دانسته که قضایای پشت پرده آن بر هیچ کس روشن و آشکار نمی باشد.
این روزنامه با بیان اینکه مذاکرات صلح با طالبان از سوی ایالات متحده آمریکا راه اندازی شده است، نوشته است: بدیهی است که ایالات متحده در حال حاضر دچار مشکلاتی‌ است که احساس می‌کند ماندن و درگیر شدن بیشتر در قضایای افغانستان، زیاد به نفع آن کشور نیست.
به باور نگارنده، انتخابات ریاست‌جمهوری، بحران اقتصادی آمریکا و نیز تنش‌ها‏ی ایجاد شده میان این کشور و جمهوری اسلامی ‌ایران را از عمده دلائل مذاکرات صلح ایالات متحده با طالبان برشمرده است.
همچنین در این نوشته، به امپریالیستی بودن آمریکا اشاره شده و آمده است که این کشور در طول تاریخ برای برآورده شدن منافعش از مستبدترین حکومتها حمایت کرده است
این روزنامه در ادامه این مطلب به غیرقابل اعتماد بودن امریکا اشاره کرده و نوشته است، امریکا قصد دارد با شریک ساختن طالبان در نظام افغانستان، پای خود را از معرکه بیرون کشیده و دنبال کارهای مهم تری برود، چنانکه توانسته است به بزرگترین هدفش که ایجاد پایگاه های نظامی در افغانستان است، برسد.
این روزنامه همچنان اضافه کرده است که: آی.اس.آی پاکستان از طولانی کردن جنگ در افغانستان به دنبال اهداف ذیل در این کشور میباشد:
1- - طالبان و گروه‌های همکار آن‌ها به عنوان نماینده‌های«آی.اس.آی» شامل روندی گردند که در افغانستان شکل گرفته است.
2- - ایالات متحده هیچ عملی را بدون در نظرداشت منافع پاکستان در افغانستان، انجام ندهد.
3- -پای دشمن استراتژیک آن(هندوستان)، باید از افغانستان جمع شود.
4 - - در صورت بیرون شدن ایالات متحده از افغانستان، تمام اختیارات منطقه ای افغانستان به پاکستان سپرده شود.
در ادامه این مطلب نگارنده چنین نوشته است، حکومت افغانستان و در رأس آن آقای حامد کرزی، نخستین کسانی بودند که ندای پیوستن طالبان به نظام جدید را سر دادند.
ابهام درمذاکرات صلح با طالبان، وضعیت گنگی را در فضای سیاسی کشور به میان آورده است؛ به این معنا که در حال حاضر، تمام حلقه‌ها و طرف‌های حساس و درگیر در این قضیه، با همه شعور و دانش سیاسی‌شان،مبهوت شده  و از پیش‌بینی و حل قضایا عاجز مانده‌اند. چنانکه، روشن نیست پایان این غائله به کجا ختم خواهد شد؛ از یک‌سو ترس از حضور طالبان و از سویی دیگر، وعده ‌خلافی‌های ایالات متحدة امریکا، مردم افغانستان را به شدت نگران ساخته است.
از آغاز تشکیل شورای عالی صلح در افغانستان تا کنون این شورا دستاوردی ملموسی را نداشته وتا کنون که نزدیک به چهار سال از عمر آن می گذرد، به نتیجه دلخواه نرسیده و همواره درحالتی سردرگمی بسر برده است. اینکه واقعا تشکیل چنین شورای کذایی و اتخاذ موضع انفعالی در برابر گروهی که تنها زبان زور را می فهمد، کار درستی بوده است یاد خیر؟ گذشت زمان می تواند درستی ونا درستی آنرا به اثبات برساند.
  اگر این شورا از ابتدا به سرچشمه های فکری و جایگاه ظهور طالبان و اهدافی که در پشت پرده این سناریو نهفته است، توجه می کرد، شاید به نتیجه ی بهتری دست می یافت.
بی نظیر بوتو نخست وزیر فقید پاکستان چند سال پیش در لندن اظهار داشته بود که طالبان به کمک مالی عربستان و کمک تسلیحاتی امریکا وانگلیس و به روی صحنه آمده و پاکستان زمینه آموزش و ارسال آنان را با افغانستان فراهم کرده است.
از گفته های بانو بوتو چنین استنباط می شود که طالبان یک پروژه مشترک بین چهار کشور فوق بوده وهرچهار کشور هدف مشترکی را دنبال می کنند. ازین رو شورای عالی صلح اگر واقعا می خواهد که به صلح پایدار در کشور دست یابد، باید منافع این کشور ها را مدنظر می گرفت و سیاست خود را طوری عیار می کرد که با منافع آنها در تقابل قرار نه میگرفت، و گرنه صلحی که بدون در نظر داشت منافع حیاتی این کشور ها بو جود بیاید همانند آب در هاون کوبیدن و بدنبال سراب دویدن است.
  به دلیل اینکه امریکا و انگلیس در طول تاریخ هم پیمان هم بوده و هدف مشترکی را در منطقه و جهان دنبال می کنند و عربستان سعودی نیز از بدو ظهور ش همواره شریک سفره و رفیق گرمابه و گلستان این دو قدرت جهانی بوده و حتی پول های باد آورده ای که از طریق فروش نفت این کشور بدست می آید، در بانکهای امریکا نگهداری می شود و فایده اصلی آن نیز به جیب این کشور سرازیر می شود،
پاکستان نیز که از آغازین روزهای تولدش با خطر ورشکستگی وفروپاشی روبرو بود، ازبرکت جهاد مردم افغانستان به نان و نوا رسید و به دانش اتمی دست یافت، این نکته راخوب درک کرده بود که بدون همسویی با قدرت های جهانی نمی تواند به حیات خود ادامه دهد و ازهمین رو خودرا با سیاست های آنان هماهنگ ساخته و نقش ژاندارم منطقه را به عهده گرفت.
 ازین رو پاکستان برای غرب  وهم پیمانان منطقه ای شان بویژه عربستان، اهمیت بیشتری نسبت به افغانستان بر خوردار است  و آنان نمی توانند بدون در نظر گرفتن منافع این کشور، قدمی بردارند، زیرا از هر لحاظ پاکستان دوست قابل اعتماد تری برای آنان محسوب می شود،
کد مطلب: 25864
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/kXE4fl
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل