مقدسات ما؛ چالش‌ها، کنش‌ها و درس‌ها/ محمدعالم افتخار

تاریخ انتشار : دوشنبه ۱۵ حوت ۱۳۹۰ ساعت ۱۲:۲۴
مقدسات ما؛ چالش‌ها، کنش‌ها و درس‌ها/ محمدعالم افتخار
طی 10 - 12 روز گذشته که اساساً در شوک ناشی از حوادث فجیع و پرخون و آتش باصطلاح اعتراضات علیه قرآن سوزی نظامیان امریکایی در بگرام قرار داشتم؛ مطالبی را زیر عنوان «تأثیر رسانه‌‌ها بر دینداری جامعه افغانستان» خواندم که به نظرم طی آن؛ نویسنده و تحلیلگر گرامی انجنیر سید محمد باقر مصباح زاده بحث روشنگرانه‌ی ضروری ایرا بازکرده اند که پیام‌‌ها و آموزش‌های زیادی دارد.
چنانکه واقعیت شوم مبتلابه ما و جوامع فراوان دیگر در جهان میباشد؛ امکانات رسانه‌ای فوق العاده عصر امروز به زیان اغلب نفوس بشری و به نفع یک اقلیت حاکم ثروتمند و قدرتمند و قلدر است و نه تنها دین و دینداری بلکه تمامی منافع و مصالح و فرصت‌های رشد و رسش و تعالی مادی و معنوی و همگرایی و ملت شدن و قدرت شدن... آنها را به بدترین چالش‌‌ها معروض گردانیده است.
بحث جناب مصباح زاده صرف نظر از عنوانش؛ مبرهن میدارد که ما و مماثل هایمان نه تنها یارای حریف شدن به امپراتوری رسانه‌ای را که همه اعماق صحرا‌‌ها و دریا‌‌ها و دره‌‌ها و حتی زیر زمینی‌‌ها را تحت پوشش دارد؛ نداریم بلکه اساساً از خود این واقعیت مخوف معاصر هم سخت نا آگاهیم.
ضمن اینکه اکیداً آرزو میکنم عزیزان این مبحث را در وب سایت وزین پیام آفتاب (1) به دقت مطالعه بفرمایند؛ یاد آور میشوم که نه فقط زیر تأثیر منحصر به فرد همین بحث بلکه به دلیل تفکرات و اندیشه‌های متراکم شده در خویش از رویداد‌های قبل الذکر؛ نظر آتی را فی البداهه در پایان آن نگاشتم که با امانت داری کامل انتشار یافت و مورد استقبال ویژه محقق گرامی نیز قرار گرفت:
 
با درود به نویسنده محترم این مبحث.
یکی از یافته‌‌ها و آرمانها همین است که مردمان افغانستان از تحکم و استبداد «رأی» و چه بسا استبداد بی‌رأیی و بی‌فکری و بی‌منطقی به مباحثه و مناظره و همدیگر فهمی و بیشتر فهمی و بهتر فهمی بگذرند.
میتوان خیلی از عوامل وضع شوم موجود را در گذشته یک ملت و نیز در دور و بر و مؤثرات خارجی جاری جستجو کرد و یافت ولی منحیث المجموع وضع عینی و حقیقی که یک کتله و ملت در آن قرار دارد؛ سرنوشت او را رقم میزند.
لذا تمرکز را باید خیلی خیلی بر آن گذاشت که خود ما چه هستیم؛ کجا هستیم؛ چه‌‌ها داریم و چه‌‌ها نداریم...
درین طرز نگاه کردن بالاخره به همه عوامل دیگر میرسیم.
خیلی‌‌ها با داد و فریاد از دست امپریالیزم و ارتجاعیون پطرو دالر و صیهونیست‌‌ها و آی‌اس‌آی و مماثل‌‌ها به تخلیه خود می پردازند و خیال میکنند؛ تیر به هدف زده اند و دیگر باید رستم دستان حساب شوند.
در حالیکه خود ما – مثلاً- رمه باشیم با هر قدر بع زدن قلمبه و سلمبه بازهم سرنوشت مان قصابی شدن است. لذا اگر قرار است چیز دیگری باشیم و بپائیم و بر علاوه پیش برویم؛ چاره‌ای جز روبرو شدن صادقانه با حقیقت و واقعیت خود و یافتن نقاط ضعف و ذلت و اسارت پذیری خویش نداریم.
اینکه در جهان امروز رسانه‌‌ها اینچنین نیرومند و دنیا شمول شده و اساساً به ابزار سلطه و استعمار و تحمیق و تخریب بر کتله‌های میلیونی بشر و از جمله ما مبدل گشته اند؛ فقط به دلیل نیروی پول و تکنولوژی نیست؛ جادو گری‌های افسانوی هم در آنها زیاد راه ندارد؛ در یک کل؛ گرداننده گان رسانه‌‌ها که حتی نقش مقدم در جنگ‌های معاصر را بازی میکنند؛ خود و موقعیت خود، منافع و راه‌‌ها و وسایل تأمین و تسهیل نیل به آنها را می شناسند و سپس از پوتانسیل‌های کتله‌‌ها و گله‌های آدمی در سراسر دنیا آگاهی‌های کار ساز دارند و تجارب ناشی از پیشامد‌های هر روزه را تحلیل و باز تحلیل کرده و بر آگاهی‌‌ها و تدبیر‌های خویش می افزایند.
اما چنانکه در بحث بالا (ازجناب مصباح زاده)می‌بینیم ما افغانستانی‌‌ها بالمقابل در کجا قرار داریم؟
مقداری خوشبینی‌های نویسنده محترم در مورد سخت جانی باور‌های دینی و نقش «اطمینان بخش» رسانه‌ی سنتی «محراب و منبر» شاید بیشتر به برخ اهل تشیع مان بر میگردد.
به نظر بنده آنسوتر نه اینکه در برابر چالش‌های سرسام آور دنیای کنونی مات و چانته خالی است و نهایتاً به تحکم و تحجر طالبانی درمی‌غلتد بلکه قسماً در تصرف بیگانه گان و ایادی سلطه جویان قرار دارد و این جریان لا اقل از دو قرن پیش عملیاتی شده و روی به توسعه بوده است.
بنده سپاسگذار از عزیزانی استم که بدین حدود بستر مباحث را هموار کرده اند و اما به پنداشت من احتیاج مان برای اینکه بر خویش نهیب زنیم و بیشترینه‌‌ها را به فکر و بحث و بیداری بکشانیم؛ خیلی خیلی بیشتر و عمیقتر و نقادانه تر و ذو جوانبتر از اینهاست.
با تمام تلخی و شاید کمتر درستی باید؛ حتماً از این سو حرکت کنیم که «ازماست که بر ماست» و باید امکانات آنرا که تبر ها؛ دسته‌های خود را از تن و پیکر و روح و باور و بی‌باوری ما دسته کنند؛ بشناسیم و کم و کمتر ساخته و بالاخره نابود نمائیم.
این اصل آنقدر‌‌ها صرف به افغانها و دین و دینداری و رسانه و رسانه داری شان منحصر نیست؛ خیلی از ما بهتران هم در جهان کنونی به این مهم محتاج اند؛ اگر امروز به درک آن قادر نباشند؛ فردا که زلزله و توفانی به سراغ شان آمد؛ به ناگزیر از صفر آغاز خواهند کرد و خدا میداند که به کدام قیمت ها؟!
تا زمانیکه چه ما و چه دیگران در قبال این احتیاجات بشری معاصر خود روزمره گی میکنیم و کلوخ مانده از آب میگذریم حال و روز و سرنوشت مان همین است و حتی با گذشت زمان بدتر از این هم خواهد بود. شاید «یوم البدترین» که در زبان عوام جاری است؛ معنایی و دلیلی جز این ندارد!
*****
خوشبختانه؛ بنده اینجا زیاد نیاز ندارم که سیر رویداد‌‌ها و حوادث ظاهراً احساساتی و خشمگینانه‌ی تظاهرات علیه هتک حرمت به مقدسات و به ویژه سوختاندن نسخه‌هایی از قرآن کریم در پایگاه نظامی بگرام را پیگیری نمایم و یا ضد و مضاد‌های تکاندهنده و شرم آور در متن آنها و قضایای مشابه در کشور طی سالیان دور و نزدیک را برجسته و تجزیه و تحلیل نمایم.
چنین کار‌‌ها را به مراتب بهتر و مؤثر تر از من؛ قبلاً خیلی از متفکران و قلم بدستان محترم انجام داده اند؛ به چند مورد فقط طور تصادفی اشاره میکنم:
 - دفاع از قرآن، تفاوت قرآن سوزی غیر مسلمانان کافر امریکایی در بگرام با قرآن سوزی طالبان مسلمان در مسجد مسلمانان چیست؟ (محمد اکرام اندیشمند-2)
- بهار عربی در افغانستان یا تحریکات سازمان یافته؟(3)
ایران او پاکستان دافغانانو له احساساتو ناوړه استفاده کوي (سلام خان- 4)
-"دام تزویر مکن چون دگران قران را ")غلام محمد زارع- 5(
آتش سوزی مقدسات (محمد ضیا ضیا- 6)
ضدامریکایی‌سازی فضا در آستانه‌ امضای پیمان راهبردی(8صبح-7)
رسانه‌هایی که خیانت ملی،اساس کار شان است!(آرمان ملی-8)
وقتی اطلاعات، تحلیل ها، استنادات و روایات چه بسا جدید و نمونه وار در این یاد داشت‌‌ها و تحلیل‌‌ها و تبصره‌‌ها...مرور میشود؛ به وضوح قانع کننده و عبرت انگیز پایه و اساس آنچه؛ که به لحاظ رسانه‌ای و یا استخباراتی بر مردمی به نام افغانها یا افغانستانی‌‌ها تحمیل میگردد؛ از پرده‌‌ها بیرون می‌افتد.
یک اصل قطعاً مسلم است که ما اغلب – از جانب خود - شعور و سواد و منطق و توانایی درک اینکه چه‌‌ها و توسط کی‌‌ها و با چه هدف‌‌ها و مرام‌‌ها بر ما تحمیل میشود؛ را به حد لازم نداریم. ظرف کمتر از یک هفته بیش از چهل کشته و دوصد زخمی و معیوب می دهیم و عالمی از خسارات دیگر به بیت المال و منافع ملی خویش میرسانیم ولی نمیدانیم و نمی توانیم بدانیم که چرا و برای چه و برای کی؟
در اقیانوس‌‌ها و ابحار و جنگلات طبیعی موجودات حیه‌ی فراوانی وجود دارند که توسط تحریکات ویژه؛ رم داده میشوند تا کتله وی و گله وار به دام بیافتند و در کام صیاد‌های آدمی یا غیر آدمی فرو بروند.
کم از کم امروز؛ هنگامی است که ما از خود بپرسیم؛ چه چیز‌هایی هست و یا ممکن است که ما را از آن جانوران تجرید و تفکیک نماید؟
خوب؛ ایمان و مصادر و نماد‌های ایمانی؛ واضحاً چیز‌های عجین گشته بر روح و ضمیر ماست. فراتر از این شبیه حقیقت‌هایی مانند رنگ پوست و ریخت اندام و استعداد‌های نفس کشیدن و خورد و خواب... وغیره است و وقتی بر اینها به هر شکل و از هر استقامتی تعرض و مداخلتی میشود؛ نیروی «تنازع بقا» را در ما بر می‌انگیزد!
معهذا ثابت شده است که بشر بودن و آدمی بودن؛ فقط آگاهی و اختیار و انتخاب میباشد و ما حتی با غرایز طبیعی هم باید آگاهانه و انتخابی و اختیاری عمل نمائیم و در بسی حالات چنین عمل می نمائیم. مثلاً گونه‌های اطفای غریزه جنسی مان مانند سایر حیوانات نیست و هکذا خورد و نوش و مرادات و معاشرات دیگر مان!
ولی اینجا چه بدبختی و فلاکت وجود دارد که اگر نه همه؛ لابد اکثریت نمیتوانیم بیش از گله و رمه باشیم؟
آیا پرسیدنی نیست که وقتی قرآن مقدس – همین روح و ایمان و هستی و شرف... و دار و ندار دنیا و آخرت ما – توسط مجاهد و طالب و القاعده و پاکستانی آتش زده میشود؛ چرا رگ غیرت ما تحریک نمیگردد؟ وقتی مسجد‌های مملو از قرآن و مسلمانان در حال عبادت به بمب و راکت وانتحار و انفجار و بسته میشود؛ ما کر و گنگ و لال و سنگ و منگیم؛ ولی به مجرد اینکه «بر ما گفتند»: قرآن را نظامیان امریکایی در بگرام آتش زده اند و یا امثال آن؛ از کران تا کران آتش میشویم و همه تر و خشک را به یکجایی میسوزانیم؟
مگر قرآن؛ کتاب مقدس همه مسلمانان منجمله پاکستانی‌‌ها و ایرانی‌‌ها و عرب‌‌ها نیست؛ پس چرا آنها خم به ابرو نمی آورند و یا کم از کم مانند ما دست از پا خطا نمیکنند؟....

درس بزرگ:
به نظر این حقیر؛ مسلمان بودن؛ مقدم بر بشر بودن نیست؛ یعنی اینکه برای مسلمان بودن و هندو بودن و بودایی بودن و مسیحی بودن و یهودی بودن... پیشتر از همه باید بشر بود؛ خر و گاو و سگ و خوک... که نمیتوانند مسلمان و هندو و مسیحی و یهودی... باشند!؟
بالنتیجه ما ناگزیریم پیش از اینکه دعوی مسلمان بودن کنیم؛ باید بر خویش – برشخص شخیص و نفس نفیس خود- روشن داریم که آیا به شرط ماقبل و متقدم (یعنی بشر بودن) مشروط هستیم یا خیر؟
قرن‌‌ها پیش؛ ابوالمعانی بیدل گفته بود:
گاو و خر از آگهی؛ انسان نخواهد گشت؛ لیک آدمی گر اندکی غفلت کند؛ خر میشود!
در گذشته‌‌ها که روابط و مناسبات و مجادلات بشری اینهمه بغرنج و دامنه دار و سر سام آور نشده بود و علاوتاً اینهمه رسانه‌های شیاد و اجنتوری شیطان و مغرض و مفتن وجود نداشت؛ آگاهی مورد نظر بیدل؛ هم زیاد دامنه دار نمیتوانست باشد ولی امروز ضریب ضرورت هر فرد ما به آگاهی؛ هزاران برابر افزایش یافته است.
افغانها بخصوص پس از این بدون آگاهی ژرف ملی و منطقوی و جهانی، روز بهی نخواهند دید چرا که این سرزمین در معرض آز‌‌ها و مطامع بیحد و حصر همسایه گان و قدرت‌‌ها و ابر قدرت‌‌ها قرار دارد و این حالت طی عمر ده‌‌ها نسل دیگر هم تداوم خواهد داشت.
30 – 40 سال خونین و فلاکتبارو ننگین گذشته ما اگر هیچ درس دیگر نداشته باشد؛ این درس بسیار بزرگ را دارد ولی به نظر میرسد که ما چندان شعور دریافت این حقیقت آفتابی را نداریم.
اینهم مبرهن است که کشورها و قدرت‌های آزمند و دیوانه‌ی نفت و انرژی و هژمونی طلبی در منطقه‌ی ما؛ آشکارا و غریزی با اعتلای آگاهی‌های ملی در ما؛ خصومت میورزند و منجمله با معتاد سازی جوانان مان با مواد و معانی مخدر، بی‌اعتناسازی آنها در قبال جهانشناسی و اندیشه‌‌ها و تاریخ ملی و سایر تدابیرشیطانی؛ نیرو‌های بالنده ما را فلج و فرسوده میکنند.
شاید بلاهت پاکستانی در وجود پروژه‌ی طالبان؛ عام فهم ترین درس و تجربه را به ما ارزانی کرد؛ همانان که با اعدام تلویزیون ها، تخریب سینما ها، تعطیل متناوب بازار ها، بستن و آتش زدن مکاتب و آموزشگاه ها، سوختاندن کتاب‌‌ها و اوراق و صحف ارزشمند ملی و نابود کردن موزیم‌های طبیعی و تاریخی....؛ به انهدام هرچه آگهی بخش و دانش بخش بود، پرداختند و راه‌‌ها و وسایل خوانش و اطلاع یابی و آگاهی را ظاهراً در پرده‌ی تعصب دینی؛ نابود کردند.
درین میان ستیز با تعلیم و تربیه‌ی دختران که مادران نسل‌های آینده اند؛ معنا و هدفمندی خاص دارد و با اصرار و لجاج بیحد نه تنها از طریق پاکستان و مزدورانش بلکه از طریق تمامی طاغوتیان عربی و غیر عربی به چیزی مانند یک فریضه‌ی دینی و اصل اسلام! تبدیل گردانیده شده است.
هدف کلان عقبی کاملاً روشن است:
مادران دربند و اسیر و نا آگاه و بیخبر از دنیا و جریانات آن؛ نمیتوانند اولاد روشن و منور و حتی سلیم العقل تربیت کنند. و تا که چنین است؛ طبعاً سراپای جامعه‌ی افغانی از بشر معاصر آگاه و بیدار بودن به دور و معذور میباشد و این کمال آرمان پاکستان و شیاطین دیگر شامل در«بازی شیطانی» جاری در بلاد اسلامی است.
ضرب المثل دانشمندانه‌ی معروف است که «پدر خطا باش ولی مادر خطا نه!»؛ صرف نظر از اینکه عده‌ای لومپن و شارلتان؛ از این مثل معانی دیگر میگیرند و میتراشند؛ مگر به صراحت باید عرض کنم که زن ستیزی در پرده‌ی هر بهانه و تعبیر و تلبیس که هست با خصومت علیه تعلیم و تربیت و رشد و تکامل شخصیت زن و دختر افغان؛ هدفی جز «مادرخطا» بارآوردن نسل‌های آینده‌ی ما را ندارد!
درخشانترین اثباتیه‌ی علوم پایه‌ای معاصر این است که خطای تعلیمی و تربیتی کودک در سالیان نخست (0 تا 6 ساله گی) که اساساً به مادر منوط میباشد؛ قریب مانند یک امرمطلق جبران ناپذیر است. بنده بختیارم که این معنای حیاتی و مماتی را طی کتاب «گوهر اصیل آدمی» به طور مصور و مجسم به خدمت هموطنان خود و جوامع مماثل مان قرار داده ام.

درس بزرگتر:
تا زمانی که مؤلفه‌های ایمانی و سایر پدیده‌های فرهنگی؛ غافلانه و در کودکی و ناتوانی و بی‌اختیاری بر آدمی بار میشود و در این راستا تقریباً هیچ امکان مطالعه و تحلیل و حلاجی و مقایسه و اختیار و انتخاب وجود ندارد؛ منجمله مؤلفه‌‌ها و سمبول‌های ایمانی؛ ممکن نیست صدفیصد همان چیز‌هایی باشد که در متون تاریخی و روایات خواص و نخبه گان وجود دارد.
از جمله میلیونها مسلمان عوام در افغانستان و سایر کشور‌های اسلامی نه سواد خوانش قرآن و کتب مذهبی و تاریخی – دینی خود را دارند و نه از پیامبر و سایر پیشوایان خویش؛ شناخت دقیق حسب منابع یاد شده را حایزمیباشند.
لهذا به ناگزیر قرآن، پیامبر، الله و سایر مؤلفه‌های عقیدتی در ذهن و روان آنان صور و معانی و صفات و مشخصات منحصر به فرد خود ایشان را دارد.
با تأسف باید گفت که نه فقط در گذشته بلکه همین حالا نیز کثیری از آنان که خود را به روشنفکر بودن متهم میکنند؛ نسبتاً به این حقیقت عظیم بی‌توجه و بی‌اعتنا بوده اند و بی‌توجه و بی‌اعتنا میباشند. حتی طی تألیفات و نوشته‌‌ها و خطابه‌‌ها و شعار‌‌ها و برنامه‌های ستلایتی... وارد مباحث و جدل‌هایی با عوام شده اند و میشوند که جز در حدود اکادمی‌‌ها و حلقات محققان بلند دست و به تعبیر قرآن «اولوالالباب» جواز و لزوم ندارد.
در همین حال؛ دست اندرکاران «بازی شیطانی»؛ نیز نه تنها از اینهمه اشتباهات و یا هم فتنه گری‌های عامدانه برای مدعیات ابلیسی خویش سند و ثبوت فراهم داشته اند و فراهم میدارند بلکه با رذالت‌های زبونانه چیز‌هایی را از آثار تحقیقی و اکادمیک برش و جرح و تعدیل کرده و به خورد عوام و جوانان کم معلومات و احساساتی داده آنها را به جهاد و قیام و انتحار و انفجارسوق نموده اند و سوق مینمایند.
وضع و رفتار و کردار سایر متولیان اسلام و قرآن؛که توده‌های مسلمان به ناگزیر از ایشان چشمداشت هدایت و رهیابی دارند؛ جز در حدود استثنا‌یات؛ فاجعه انگیز تر هم میباشد. بنده؛ پارسال طی اعلام آماده گی خویش به دفاع از محمد و قرآن در برابر جسارت فتنه گرانه‌ی باصطلاح به محاکمه کشانیدن قرآن و نیز پیامبر اسلام توسط تیری جونز امریکایی؛ این واقعیت بسیار اسفناک را به بررسی گرفته بودم. برای محرز شدن این درست بزرگتر ملی و تاریخی لطفاً به بخشی از آن عرایض اینجا تأمل بفرمائید:
".....بدینگونه تیری جونز کوچک و...و... با اینکه قدری عقب نشست؛ اما به ناگهان شهرت و شخصیت عظیم جهانی کسب نمود؛ نامش زینت بخش عناوین نخستین و مهمترین خبر‌‌ها در رسانه‌های چاپی و آوایی گردید و صورت و سیمایش در تلویزیون‌‌ها و صفحات انترنیت در ردیف شخصیت‌های بشری دست اول؛ جا باز کرد!
مسلمانان عمدتاً در افغانستان هرچه « عصبانیت» به خرچ دادند و مظاهرات کم خشونت و پر خشونت راه انداختند؛ بر علو مقام و اهمیت تصمیم و اندیشه‌ی «تیری جونز» تأکید بیشتر نهادند و در یک کل؛ تقریباً به ثبوت رسانیدند که در قرآن و در مفهوم و هویت «اسلام» خبر‌هایی هست!
از این غریو و شور و بلوای جهانی؛ قریب شش ماه سپری گشته است؛ ولی حد اقل من ندید ه و نشنیده ام که کسی به نام متولی قرآن و اسلام در باره؛ اصولاً اندیشه کرده باشد.
اتهامی که بدینگونه تیری جونز – بر زمینه‌ی جنایات و وحشیگری‌های القاعده و طالبان و همردیفان شان - علیه مسلمانان؛ جهانشمول و نهادینه ساخت؛ هزاران مرتبه بزرگتر و خطیر تر – و متأسفانه دنیا پذیر تر- از هر اتهامی است که علیه اقوام و قبایل و نژاد‌‌ها و ادیان دیگر در طول تاریخ وارد آمده و غالباً منجر به فجایع سهمگین از قبیل هلوکاست[؟] در برابر یهودیان؛ گردیده است.
این و آن متولی اسلام؛ غالباً باد در غبغب می اندازد و غمزه بر ماه و عشوه بر ستاره میفروشد که : بابا؛ تیری جونز کافر و همانند‌های بوزینه مانند او کجا و عظمت و صولت دین بر حق اسلام و مسلمانان پیروی صدیق آن کجا؛ که نیروی شفاعت بهترین عالم و فخر موجودات و عصاره‌ی کائینات را با خود دارند و خود الله تعالی به نیروی ذات کبریایی؛ ایشان را در پناه و امان خود ضمانت فرموده است!!!
باز این نیروی سرشار نفت و زرادخانه‌های عظیم هستوی و غیر هستوی و لشکر بیشمار فدائیان اسلام شامل پسر و دختر که حتی در هشت ساله گی و چهار ده ساله گی هرکدام بمب تباهکن انتحاری درست شده اند و میشوند؛ و صرف پاکستان و وزیرستان میتواند پرورشگاه و پالایشگاه لایزال و پایان ناپذیر آنها باشد؛ نه فقط برای صیانت و مداومت امت اسلامی کافیست که برای غلبه بر همه کفار و ادیان ضاله‌ی غیر الهی وافی و بسنده میباشد و چنانکه 46 کشور اشغالگر افغانستان کوچک را به زبونی رسانیده و برونرفت از مهلکه را به ایشان چون مصیبتی ساخته است !!!
به هر حال از دید بنده؛ آنچه آخوندیزم اسلامی که عجالتاً و چه بسا مانند دوران حضرت معاویه و حضرت یزید...اسلام و قرآن و مقدسات ما را در اجاره و حتی در تملک انحصاری دارد؛ از خود متبارز ساخت؛ تیری جونز و نیرو‌های پشت سر او را جری تر و مطمین تر گردانید تا عوض یگ گام به عقب؛ دو گام به پیش بردارند.
این بار تیری جونز اعلام داشت که لابد برای ثبوت کشف و دریافت خودش راجع به قرآن؛ «محاکمه‌ی قرآن» را دایر می نماید و هر مؤمن و مدافع قرآن که میتواند از آن دفاع کند؛ در «محاکمه!» حاضر شود. روزی چند پس؛ اعلام گردید که «محاکمه‌ی قرآن!» دایر گشت و هیچ مسلمانی برای دفاع حضور نیافت؛ لذا حکم بر«محکومیت» قرآن صدور یافته و منحیث مجازات؛ قرآن به آتش افگنده شد؛ جائیکه به تشخیص تیری جونز؛ قرآن خود؛ بشر را به همان (آتش - دوزخ) هدایت میکند.
میتوان گفت که اینجا تیری جونز از ترفندی بسیار شبیه به محاکمات «اسلامی نوع طالبانی» استفاده کرده است؛ معهذا قابل توجه میباشد که طی روز‌‌ها و حتی ساعات محدودی هم که وجود داشته؛ کتاب مقدس مظلوم!؛ مدافعی نیافته که آوازی بلند نماید و اظهار موجودیت کند!!!
من در مورد محاکمه و آن هم محاکمه‌ی کتاب مقدس و شخصیت مقدس؛ بحث وسیع و کافی و قاطع به سطح بین المللی خواهم داشت؛ ولی درین لحظه اجازه دهید؛ بر اثبات کننده‌های «اتهام» مکثی کنم.
1 – اقرار
2 – شهود
3 – اسناد
4 – قراین
این چهار عنصر از موارد اصلی اثبات یک اتهام میباشند.
مسلم است که قرآن به حیث نوشته‌ی طبع شده بر کاغذ؛ متهم نیابتی بوده و اصل اتهامات راجع شده به قرآن؛ اتهامات بر مدعیان افراطی پیروی از قرآن می باشد که متهم به انجام حملات 11 سپتامبر 2001 در امریکا و ادامه جنگ تروریستی طئ یک دهه مابعد در افغانستان و پاکستان و فراتر از آن‌‌ها هستند.
خوب؛ برای دومین نوبت؛ آنان که متهمان حقیقی اند؛ چه کردند؟
جز در موارد اندک :
1 – اعتراف کردند به اینکه جز ترور و دهشت افگنی کار و هنری ندارند: فجایع در مزارشریف و قندهار افغانستان...
2 – شهود کافی و قناعت بخش - از جمله جنازه‌های سر بریده‌ی کارکنان بیگناه دفتر یونما ( نماینده گی سازمان ملل متحد) در مزار شریف را - به دنیا فرستادند که همین است و جز این هم نمیتواند باشد.
3 – اسناد مدار حکم در اعلامیه‌‌ها و قطعنامه‌‌ها و تبصره‌‌ها و مقالات و موعظه ها... یی که ثبت آرشیف‌های میدیا و انترنیت و مطبوعات گردیده؛ واقعاً سرسام آور است و از همه مهمتر به فحوای «تا فرد سخن نگفته باشد * عیب و هنرش نهفته باشد» تقریباً در همه این اسناد؛ بیسوادی مخوفی در رابطه به "حقوق"؛ و حتی به فقه خود اسلام؛ اعم از حنفی و جعفری و غیره بیداد میکند.
انگل‌های شکم گنده‌ی بزرگ حاکم بر مقدرات مسلمانان بیچاره در همان حال که دهان باز کرده محاکمه‌ی و تعقیب قضایی تیری جونز را به اتهام توهین به مقدسات یک و نیم ملیارد مسلمان مطالبه مینمایند؛ وی را دیوانه و سفیه و ابله و «احمق فلوریدا» میخوانند و میدیای گوش به فرمان شان از کجا که پسر و دختر تیری جونز را هم پیدا کرده اند تا بر دیوانگی جونز شهادت دهند و موضوع را از نظر محاکماتی یکطرفه ساخته و پادشاهان یک چشمه‌ی شهر‌های کور‌‌ها را از مورد پرسش و غضب دیگران قرار گرفتن مصئون گردانند.
4 – اینک دیگر به قراین نیازی نیست و انگهی هزاران قرینه حاکیست که بند و بساط و بینش آخوندی تحجر کرده و گندیده؛ دیگر به درد توده‌های یک ونیم میلیاردی مسلمان جهان نمی خورد و نه تنها به دردی نمی خورد که عمده ترین و اصلی ترین مانع و رادع در راه رشد فکری و معنوی و همزیستی و بهزیستی ایشان در دنیای متحول و متطور و خروشان کنونی است !
قبلاً باید قاطعانه خاطر همه را آسوده کرد که تیری جونز نه فقط « دیوانه» نیست بلکه چه ذاتاً و چه به نیروی مشاوران و حمایتگرانش؛ از هوشیاری وعلم و درک و پلان و ستراتیِژی جهانشناسانه و مذهب شناسانه و روانشناسانه برخوردار میباشد. او با دقت بسیار بالا تیر به هدف میخواباند. انتخاب کتاب مقدس مؤمنانی که – حالا افراطیون شان !- متهم به ترور و دهشت افگنی سیستماتیک در همه جهان هستند و نزدیک به شش ملیارد بشر روی زمین از رهگذر ایشان احساس خطر مداوم مینماید؛ کار فوق العاده زیرکانه است. شاید در اوایل توده‌های مسلمان تحت فشار عصبانیت و احساسات؛ آشوب و بلوایی به پا نمایند - کما اینکه به پا نموده اند!- مگر پسانتر به مرور متوجه شده می روند ترفند‌‌ها و معجزه‌‌ها و کمالاتی که در رابطه به مجلدات کاغذی این کتاب به ایشان باورانیده شده بوده یا حقیقت ندارد و یا چنین نیرو بنابر حکمت خداوندی متوقف ساخته شده است.
لطفاً به خاطر آورید که حسب باور‌‌ها؛ آیا آدم‌های کافر و دشمن الله مثل تیری جونزاصلاٌ میتوانستند بر قرآن منزل که الله تعالی حفاظت آنرا خود ذمه زده است؛ چپ نظر کنند و در دم؛ به موش و بقه و سگ و سنگ... بدل نگردند ؟
یا هم ابابیل و فرشتگان غضب نازل نشوند و مانند «فیل‌های ابرهه» تیری جونز و همصفان او ( و به لحاظ زمان حال – علاوتاً نظامیان امریکایی آتش زننده‌ی قرآن در بگرام) را تباه و برباد ننمایند ؟
مگر نه این است که آدمی در هیچ حال و فکر نبوده و هیچ کاری نمیکند که الله تعالی هماندم او را می بیند و هیچ برگی از درخت نمی افتد مگر به اذن الله !
پس حالا که تیری جونز و یارانش ( و نظامیان امریکایی بگرام)؛ بر قرآن مقدس اهانت نموده و مزیداً آنرا آتش زده اند؛ مگر الله تعالی ممکن است از این معصیت اکبر بی‌خبر باشد؟ مگر محتمل نیست که این سبب سازی خود الله تعالی خواهد بود !
بدون اذن الله رحمان برگ از درخت نمی افتد؛ پس بدون اذن و اراده‌ی او تعالی؛ چطورممکن است کلام ملکوتی اش خوار و زبون و اهانت و خاکستر گردد؟
برای کسانی نه بسیار محدود در عالم کنونی اسلام؛ کلام الله همان است که مطابق امیال شکمی و زیر شکمی شان معنا بدهد و تعبیر و تفسیر گردد. و الا همین قرآن مبین ما فراوان واضحاتی دارد که بازی با کلام الله و آیات الله و فروش آن‌‌ها به «بهای ناچیز در تجارتی پلید»؛ دارای عواقب هول انگیز غیر قابل پیشبینی و غیر قابل گریز و رهایی است ! منجمله :
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِيَ آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ ﴿175 ﴾ وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ذَّلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ﴿176ـ الاعراف﴾
 وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لاَّ يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ يَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَئِكَ كَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ ﴿179ـ الاعراف﴾
و خبر آن را كه آيات خود را به او داده بوديم براى آنان بخوان كه از آن عارى گشت؛ آنگاه شيطان او را دنبال كرد و از گمراهان شد (175) و اگر مى‏خواستيم قدر او را به وسيله‌ی آن [آيات] بالا مى‏برديم؛ اما او به زمين [=دنيا] گراييد و از هواى نفس خود پيروى كرد. از اين رو مَثَلش؛ مَثَل آن سگ است که به او حمله هم کنی زبان خود را از کام بدر میکند و اگر رهایش هم بسازی زبان خود را از کام بدر میکند؛ چنین است مَثَل گروهى هم كه آيات ما را ( که دلخواه شان نبود) تكذيب كردند؛ پس اين داستان را [براى آنان] حكايت كن باشد به فکر آیند (176ـ الاعراف)
آیا در میان مسلمانان کنونی؛ از چنین کسان فراوان نیست و به حدی فراوان که دین و دنیای آفریده‌های الله تعالی؛ٰ هردو را به فساد و تباهی و تهلکه و اضطراب افگنده اند؟
آیا جریانات فوق الذکرکه مسلماً به نحوی با اذن و اغماض الله تعالی انجام میگیرد به همان معنی نیست که آن ذات اکبر نمیخواهد؛ دیگر قدر اینگونه مسلمانان منافق و شرارت پیشه را به وسیله‌ی آیات قرآن خود بالا ببرد و بالا نگهدارد!؟
بلکه غالباً حکمت بالغه اش به آن رفته است که مؤمنان و مسلمانان راستین؛ به آگاهی و روشنایی رسیده حساب خویش را از این گمراهان شوم پیروی نفس و شیطان؛ جدا سازند و به «معنای قرآن» برسند که قرآن؛ جز«معنا» نیست !
و قطعاً بر خلاف توهمات هذیان آلود آخوندی ...که تیری جونز و یارانش هم به همان اتکا دارند؛ قرآن؛ به حیث معنای وحیانی؛ چیز غیرمادی است و هرگز و هرگز و اصلاً و ابداً نمیسوزد و سوختنی نیست!
مسلمانی که این را نداند؛ از قرآن و از اسلام هیچ چیزی ندانسته است!! "(9)

بزرگترین درس:
دوستی عزیز و پاک و نازنینی داشتم (مرحوم محمد امان کوهنشین) که علی الوصف دهاتی بودن و تحصیلات و تعلیمات نامکمل؛ شم و شعور بالایی داشت و منجمله قریحه شاعرانه‌ی بدوی بلندی در وی موج میزد. او پیش از سقوط سلطنت؛ شعرگونه‌ای در مطبوعات محلی به نشر سپرد که خیلی زبانزد گشت و در آن خطاب به مامور رشوه خوار(فاسد) آورده بود:
"یک صفت ز اوصاف انسان نه تو داری و نه من"
ولی آدم پرمایه یا بی‌مایه‌ای این فرد را؛ بار‌‌ها در مجالس میخواند و میفرمود که کوهنشین؛ بدین ترتیب خود اقرار کرده است که من؛ حتی یک صفت از اوصاف انسان ندارم و لذا... ام و... میباشم.
شادی‌‌ها و بوزینه‌هایی که به لقمه نانی از آقا مست کرده و برداشت او را کمال خرد و نبوغ وانمود میکردند؛ هم کم نبودند!؟
در حالیکه چه کوهنشین و چه شاعر و اندیشمند دیگری که بدین بلندای احساس و فراست رسیده و آنرا به چنین رسایی و توانایی هم فریاد میکند؛ واضحاً فراتر از بشر بودن به انسان بودن هم رسیده و آنرا اعلام داشته است!
زیبایی، پاکی، رسایی و توانایی ایده آلی واژه‌ی «انسان» در فرهنگ شرق و به خصوص در گستره‌ی زبان فارسی دری را همچو اندیشمندان و پیش کسوتان نازنین فراهم کرده اند.
آرزومندم خوب توجه بفرمائید!
وقتی مادری، پدری، معلمی یا بزرگ دیگری به طفل و جوان و حتی پیری بگوید که:
 - انسان باش!
چه چیز‌هایی تداعی میشود؟! آیا میتوان در این مفهوم چیز‌هایی مانند زور آور باش؛ متجاوز و متعرض باش؛ چنگیز و هیتلر باش یا حتی پولدار باش؛ خوش لباس و خوش القاب مانند ملا و حاجی و کربلایی وغیره باش؛ را یافت یا فهم کرد!
اینجاست که هیچ پر رو و شارلتان و قلدور و خر پول... قادر نیست؛ با ادعا و زور و زر؛ «انسان بودن» را مالک و متصرف شود.
به درجه دوم در میان امت مسلمه خاصتاً توده‌های مردم افغانستان و حوالی؛ امریه «مسلمان باش!» هم معانی و محموله‌های مشابه و همه زیبا و مثبت دارد!
مگر چرا این "انسان بودن" و باز «مسلمان بودن» باید همیشه چون صدای دهل از دور خوش باشد؛ فقط در حد آرمان و آرزو باقی بماند و نسل پی نسل هم این آرزو‌‌ها را فقط به گور ببرند!
مسلماً بحث پیرامون این مضمون؛ بس فراخ است ولی اینجا فقط منظور انسان بودن و بشربودن و سپس مسلمان بودن میباشد.
در گذشته‌های 2-3 قرن آنسوتر؛ این موضوع چندان مبرم و مهم نبود و حتی چیزی تشریفاتی و فیشنی و مربوط به مشغولیت‌های فکری خواص و متفکران و متصوفان... شمرده میشد. بالمقابل فرزند فلان بودن و نهایتاً اهل فلان قوم و قبیله بودن برای ابراز هویت و شخصیت (و سایر نیازها) کفایت میکرد.
ولی اینک که تمام کره‌ی زمین منجمله توسط انقلاب انفورماتیک و گسترش شبکه‌های رسانه‌ای الکترونیکی(برقی) و دیجیتالی و نیز ترانسپورت تند سیر زمینی و هوایی به دهکده‌ای مبدل گردیده و قدرت‌های طاغوتی بیحد هوشیار و مکار در سدد برده ساختن مردمان ساده و غافل و غصب و غارت منابع و ثروت هایشان دسیسه چینی دارند و معمولاً از امکانات سخت مرموز استخباراتی وعندالموقع از آخرین امکانات زرادخانه‌های جنگی و ذروی نیز بهره میگیرند؛ موجود بشری و کتله‌ی بشری که جهانبین و جهانشناس نباشد؛ نمیتواند امکانات زیست و رقابت و مقاومت پیروزمندانه در ایکوسیتم کنونی را داشته باشد. به عبارت دیگر چنین موجود و کتله محکوم به امحا و انقراض است.
خود جهانبینی و جهانشناسی؛ بدین معناست که ما خواهی نخواهی باید محدوده‌ی تنک و تاریک سکت و تبار و قوم و قبیله و خرده فرهنگ خود را عبور نمائیم و خویشتن را در قطار هفت میلیارد بشری دریابیم که در سطوح متفاوت و با سلیقه‌‌ها و عقیده‌های متفاوت و چه بسا منحصر به فرد؛ در دهکده‌ی جهانی با ما همخانه و همسرنوشت اند.
ولی ما افغانها در کجا قرار داریم؟
این پرسش را نمیتوان با رگ گردن پندان و خشم و خروش و انفجار و انتحار پاسخ داد.
رویداد‌های متواتر 30-40 سال اخیر عموماً و حوادث و سوانح 10-20 روز اخیر خصوصاً نشان داد که ما جهانبینی و جهانشناسی نداریم و مشتی انگل که گستره‌های ایمانی ما را در تصرف و انحصار دارند؛ حتی ما را از حرکت کردن بدینسو باز میدارند. بدین لحاظ ما هنوز حیثیتی جز موش‌های آزمایشگاهی آی‌اس‌آی و دیگر شبکه‌های استخباراتی منطقوی و جهانی را دارا نیستیم. از شائیسته گی عنوان بشر و انسان معاصر؛ خیلی خیلی خیلی پرت افتاده ایم.
برای همچو منی؛ به مراتب بهتر بود که زنده نمی بودم و به چنین استنتاجی شوم نمیرسیدم.
به هرحال با تسلیم به اراده‌‌ها و مقدرات ماورایی؛ خویشتن را تسلی میدهم تا حد اقل جای درجا منفجر نشوم!

************
 رویکرد‌‌ها:
 1-Http://www.payam-aftab.com/fa/news/17538 /
 2- http://www.goftaman.com/daten/fa/articles/part28/andeshmand-26-02-2012.pdf
3-  http://homayun.org/?p=6789
4- http://www.mashal.org/content.php?t=%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%20%D8%A7%D9%88%20%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%20%D8%AF%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%88%20%D9%84%D9%87%20%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%AA%D9%88%20%D9%86%D8%A7%D9%88%DA%93%D9%87%20%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87%20%DA%A9%D9%88%D9%8A%20&c=maqalaat&id=01891
5- http://www.ariaye.com/dari8/khabari/zare.html
6- http://www.goftaman.com/daten/fa/articles/part28/Zia-zia-28-02-2012.pdf
-7 http://homayun.org/?p=6610
8- http://homayun.org/?p=6845
9 - http://www.vatandar.at/eftkhar45.html

محمدعالم افتخار

کد مطلب: 17625
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل